Todos los librosTodos los capítulos
Mateo 25
Debajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.
1Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
Τότε ὁμοιωθήσεται ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν δέκα παρθένοις, αἵτινες λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας αὐτῶν ἐξῆλθον εἰς ἀπάντησιν τοῦ νυμφίου.
tote homoiothesetai he basileia ton uranon deka parthenois haitines labusai tas lampadas auton exelthon eis apantesin tu numfiu
2Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
Πέντε δὲ ἦσαν ἐξ αὐτῶν φρόνιμοι, καὶ αἱ πέντε μωραί.
pente de esan ex auton fronimoi kai hai pente morai
3As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
Αἵτινες μωραί, λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας ἑαυτῶν, οὐκ ἔλαβον μεθ᾿ ἑαυτῶν ἔλαιον·
haitines morai labusai tas lampadas heauton uk elabon meth heauton elaion
4no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
αἱ δὲ φρόνιμοι ἔλαβον ἔλαιον ἐν τοῖς ἀγγείοις αὐτῶν μετὰ τῶν λαμπάδων αὐτῶν.
hai de fronimoi elabon elaion en tois angeiois auton meta ton lampadon auton
5E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
Χρονίζοντος δὲ τοῦ νυμφίου, ἐνύσταξαν πᾶσαι καὶ ἐκάθευδον.
chronidzontos de tu numfiu enustaxan pasai kai ekatheudon
6Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
Μέσης δὲ νυκτὸς κραυγὴ γέγονεν, Ἰδού, ὁ νυμφίος ἔρχεται, ἐξέρχεσθε εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ.
meses de nuktos krauge gegonen idu ho numfios erchetai exerchesthe eis apantesin autu
7Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
Τότε ἠγέρθησαν πᾶσαι αἱ παρθένοι ἐκεῖναι, καὶ ἐκόσμησαν τὰς λαμπάδας αὐτῶν.
tote egerthesan pasai hai parthenoi ekeinai kai ekosmesan tas lampadas auton
8E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
Αἱ δὲ μωραὶ ταῖς φρονίμοις εἶπον, Δότε ἡμῖν ἐκ τοῦ ἐλαίου ὑμῶν, ὅτι αἱ λαμπάδες ἡμῶν σβέννυνται.
hai de morai tais fronimois eipon dote hemin ek tu elaiu humon hoti hai lampades hemon sbennuntai
9Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
Ἀπεκρίθησαν δὲ αἱ φρόνιμοι, λέγουσαι, Μήποτε οὐκ ἀρκέσῃ ἡμῖν καὶ ὑμῖν· πορεύεσθε δὲ μᾶλλον πρὸς τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράσατε ἑαυταῖς.
apekrithesan de hai fronimoi legusai mepote uk arkese hemin kai humin poreuesthe de mallon pros tus poluntas kai agorasate heautais
10E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
Ἀπερχομένων δὲ αὐτῶν ἀγοράσαι, ἦλθεν ὁ νυμφίος· καὶ αἱ ἕτοιμοι εἰσῆλθον μετ᾿ αὐτοῦ εἰς τοὺς γάμους, καὶ ἐκλείσθη ἡ θύρα.
aperchomenon de auton agorasai elthen ho numfios kai hai hetoimoi eiselthon met autu eis tus gamus kai ekleisthe he thura
11Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
Ὕστερον δὲ ἔρχονται καὶ αἱ λοιπαὶ παρθένοι, λέγουσαι, Κύριε, Κύριε, ἄνοιξον ἡμῖν.
husteron de erchontai kai hai loipai parthenoi legusai kurie kurie anoixon hemin
12Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ οἶδα ὑμᾶς.
ho de apokritheis eipen amen lego humin uk oida humas
13Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
Γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε τὴν ἡμέραν οὐδὲ τὴν ὥραν, ἐν ᾗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται.
gregoreite un hoti uk oidate ten hemeran ude ten horan en he ho huios tu anthropu erchetai
14Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
Ὥσπερ γὰρ ἄνθρωπος ἀποδημῶν ἐκάλεσε τοὺς ἰδίους δούλους, καὶ παρέδωκεν αὐτοῖς τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ·
hosper gar anthropos apodemon ekalese tus idius dulus kai paredoken autois ta huparchonta autu
15A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
καὶ ᾧ μὲν ἔδωκε πέντε τάλαντα, ᾧ δὲ δύο, ᾧ δὲ ἕν, ἑκάστῳ κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν· καὶ ἀπεδήμησεν εὐθέως.
kai ho men edoke pente talanta ho de duo ho de hen hekasto kata ten idian dunamin kai apedemesen eutheos
16O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
Πορευθεὶς δὲ ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν εἰργάσατο ἐν αὐτοῖς, καὶ ἐποίησεν ἄλλα πέντε τάλαντα.
poreutheis de ho ta pente talanta labon eirgasato en autois kai epoiesen alla pente talanta
17Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
Ὡσαύτως καὶ ὁ τὰ δύο ἐκέρδησε καὶ αὐτὸς ἄλλα δύο.
hosautos kai ho ta duo ekerdese kai autos alla duo
18Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
Ὁ δὲ τὸ ἓν λαβὼν ἀπελθὼν ὤρυξεν ἐν τῇ γῇ, καὶ ἀπέκρυψε τὸ ἀργύριον τοῦ κυρίου αὐτοῦ.
ho de to hen labon apelthon oruxen en te ge kai apekrupse to argurion tu kuriu autu
19Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
Μετὰ δὲ χρόνον πολὺν ἔρχεται ὁ κύριος τῶν δούλων ἐκείνων, καὶ συναίρει μετ᾿ αὐτῶν λόγον.
meta de chronon polun erchetai ho kurios ton dulon ekeinon kai sunairei met auton logon
20Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
Καὶ προσελθὼν ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν προσήνεγκεν ἄλλα πέντε τάλαντα, λέγων, Κύριε, πέντε τάλαντά μοι παρέδωκας· ἴδε, ἄλλα πέντε τάλαντα ἐκέρδησα ἐπ᾿ αὐτοῖς.
kai proselthon ho ta pente talanta labon prosenenken alla pente talanta legon kurie pente talanta moi paredokas ide alla pente talanta ekerdesa ep autois
21Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
Ἔφη δὲ αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ, Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ, ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου.
efe de auto ho kurios autu eu dule agathe kai piste epi oliga es pistos epi pollon se katasteso eiselthe eis ten charan tu kuriu su
22E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
Προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὰ δύο τάλαντα λαβὼν εἶπε, Κύριε, δύο τάλαντά μοι παρέδωκας· ἴδε, ἄλλα δύο τάλαντα ἐκέρδησα ἐπ᾿ αὐτοῖς.
proselthon de kai ho ta duo talanta labon eipe kurie duo talanta moi paredokas ide alla duo talanta ekerdesa ep autois
23Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
Ἔφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ, Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ, ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου.
efe auto ho kurios autu eu dule agathe kai piste epi oliga es pistos epi pollon se katasteso eiselthe eis ten charan tu kuriu su
24Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
Προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὸ ἓν τάλαντον εἰληφὼς εἶπε, Κύριε, ἔγνων σε ὅτι σκληρὸς εἶ ἄνθρωπος, θερίζων ὅπου οὐκ ἔσπειρας, καὶ συνάγων ὅθεν οὐ διεσκόρπισας·
proselthon de kai ho to hen talanton eilefos eipe kurie egnon se hoti skleros ei anthropos theridzon hopu uk espeiras kai sunagon hothen u dieskorpisas
25receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
καὶ φοβηθείς, ἀπελθὼν ἔκρυψα τὸ τάλαντόν σου ἐν τῇ γῇ· ἴδε, ἔχεις τὸ σόν.
kai fobetheis apelthon ekrupsa to talanton su en te ge ide echeis to son
26Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ κύριος αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ, Πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ, ᾔδεις ὅτι θερίζω ὅπου οὐκ ἔσπειρα, καὶ συνάγω ὅθεν οὐ διεσκόρπισα·
apokritheis de ho kurios autu eipen auto ponere dule kai oknere edeis hoti theridzo hopu uk espeira kai sunago hothen u dieskorpisa
27Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
ἔδει οὖν σε βαλεῖν τὸ ἀργύριόν μου τοῖς τραπεζίταις, καὶ ἐλθὼν ἐγὼ ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμὸν σὺν τόκῳ.
edei un se balein to argurion mu tois trapedzitais kai elthon ego ekomisamen an to emon sun toko
28Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
Ἄρατε οὖν ἀπ᾿ αὐτοῦ τὸ τάλαντον, καὶ δότε τῷ ἔχοντι τὰ δέκα τάλαντα.
arate un ap autu to talanton kai dote to echonti ta deka talanta
29Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
Τῷ γὰρ ἔχοντι παντὶ δοθήσεται καὶ περισσευθήσεται· ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ ἔχοντος, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ.
to gar echonti panti dothesetai kai perisseuthesetai apo de tu me echontos kai ho echei arthesetai ap autu
30E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
Καὶ τὸν ἀχρεῖον δοῦλον ἐκβάλλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον. Ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.
kai ton achreion dulon ekballete eis to skotos to exoteron ekei estai ho klauthmos kai ho brugmos ton odonton
31Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
Ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ, καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ᾿ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ,
hotan de elthe ho huios tu anthropu en te doxe autu kai pantes hoi hagioi angeloi met autu tote kathisei epi thronu doxes autu
32e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἀλλήλων, ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων·
kai sunachthesetai emprosthen autu panta ta ethne kai aforiei autus ap allelon hosper ho poimen aforidzei ta probata apo ton erifon
33e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων.
kai stesei ta men probata ek dexion autu ta de erifia ex euonumon
34então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
Τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, Δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.
tote erei ho basileus tois ek dexion autu deute hoi eulogemenoi tu patros mu kleronomesate ten hetoimasmenen humin basileian apo kataboles kosmu
35Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
Ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν· ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με· ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με·
epeinasa gar kai edokate moi fagein edipsesa kai epotisate me xenos emen kai sunegagete me
36estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με· ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με· ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με.
gumnos kai periebalete me esthenesa kai epeskepsasthe me en fulake emen kai elthete pros me
37Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι, λέγοντες, Κύριε, πότε σὲ εἴδομεν πεινῶντα, καὶ ἐθρέψαμεν; Ἢ διψῶντα, καὶ ἐποτίσαμεν;
tote apokrithesontai auto hoi dikaioi legontes kurie pote se eidomen peinonta kai ethrepsamen e dipsonta kai epotisamen
38E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
Πότε δέ σε εἴδομεν ξένον, καὶ συνηγάγομεν; Ἢ γυμνόν, καὶ περιεβάλομεν;
pote de se eidomen xenon kai sunegagomen e gumnon kai periebalomen
39E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
Πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ, ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός σε;
pote de se eidomen asthene e en fulake kai elthomen pros se
40O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε.
kai apokritheis ho basileus erei autois amen lego humin ef hoson epoiesate heni tuton ton adelfon mu ton elachiston emoi epoiesate
41Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
Τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων, Πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ, οἱ κατηραμένοι, εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον, τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ.
tote erei kai tois ex euonumon poreuesthe ap emu hoi kateramenoi eis to pur to aionion to hetoimasmenon to diabolo kai tois angelois autu
42Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
Ἐπείνασα γάρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν· ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με·
epeinasa gar kai uk edokate moi fagein edipsesa kai uk epotisate me
43sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με· γυμνός, καὶ οὐ περιεβάλετέ με· ἀσθενής, καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με.
xenos emen kai u sunegagete me gumnos kai u periebalete me asthenes kai en fulake kai uk epeskepsasthe me
44E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοί, λέγοντες, Κύριε, πότε σὲ εἴδομεν πεινῶντα, ἢ διψῶντα, ἢ ξένον, ἢ γυμνόν, ἢ ἀσθενῆ, ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι;
tote apokrithesontai auto kai autoi legontes kurie pote se eidomen peinonta e dipsonta e xenon e gumnon e asthene e en fulake kai u diekonesamen soi
45Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
Τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς, λέγων, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε.
tote apokrithesetai autois legon amen lego humin ef hoson uk epoiesate heni tuton ton elachiston ude emoi epoiesate
46E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον· οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον.
kai apeleusontai hutoi eis kolasin aionion hoi de dikaioi eis dzoen aionion
Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.
Texto bíblico de la Almeida Revista e Atualizada (ARA) © 1993 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos los derechos reservados. Usado con permiso, a través de API.Bible.
Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.
Texto proporcionado por API.Bible · Derechos de autor de las traducciones