Todos los librosTodos los capítulos
Mateo 25
Debajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.
1Então o Reino dos céus será semelhante a dez virgens, que tomaram suas lâmpadas, e saíram ao encontro do noivo.
Τότε ὁμοιωθήσεται ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν δέκα παρθένοις, αἵτινες λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας αὐτῶν ἐξῆλθον εἰς ἀπάντησιν τοῦ νυμφίου.
tote homoiothesetai he basileia ton uranon deka parthenois haitines labusai tas lampadas auton exelthon eis apantesin tu numfiu
2E cinco delas eram prudentes, e cinco tolas.
Πέντε δὲ ἦσαν ἐξ αὐτῶν φρόνιμοι, καὶ αἱ πέντε μωραί.
pente de esan ex auton fronimoi kai hai pente morai
3As tolas, quando tomaram as suas lâmpadas, não tomaram azeite consigo.
Αἵτινες μωραί, λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας ἑαυτῶν, οὐκ ἔλαβον μεθ᾿ ἑαυτῶν ἔλαιον·
haitines morai labusai tas lampadas heauton uk elabon meth heauton elaion
4Mas as prudentes tomaram azeite nos seus frascos, com as suas lâmpadas.
αἱ δὲ φρόνιμοι ἔλαβον ἔλαιον ἐν τοῖς ἀγγείοις αὐτῶν μετὰ τῶν λαμπάδων αὐτῶν.
hai de fronimoi elabon elaion en tois angeiois auton meta ton lampadon auton
5O noivo demorou, por isso todas cochilaram e adormeceram.
Χρονίζοντος δὲ τοῦ νυμφίου, ἐνύσταξαν πᾶσαι καὶ ἐκάθευδον.
chronidzontos de tu numfiu enustaxan pasai kai ekatheudon
6Mas à meia-noite houve um grito: “Eis que vem o noivo! Ide ao seu encontro!”.
Μέσης δὲ νυκτὸς κραυγὴ γέγονεν, Ἰδού, ὁ νυμφίος ἔρχεται, ἐξέρχεσθε εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ.
meses de nuktos krauge gegonen idu ho numfios erchetai exerchesthe eis apantesin autu
7Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam suas lâmpadas.
Τότε ἠγέρθησαν πᾶσαι αἱ παρθένοι ἐκεῖναι, καὶ ἐκόσμησαν τὰς λαμπάδας αὐτῶν.
tote egerthesan pasai hai parthenoi ekeinai kai ekosmesan tas lampadas auton
8E as tolas disseram às prudentes: “Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão se apagando”.
Αἱ δὲ μωραὶ ταῖς φρονίμοις εἶπον, Δότε ἡμῖν ἐκ τοῦ ἐλαίου ὑμῶν, ὅτι αἱ λαμπάδες ἡμῶν σβέννυνται.
hai de morai tais fronimois eipon dote hemin ek tu elaiu humon hoti hai lampades hemon sbennuntai
9Mas as prudentes responderam: “ [Não] ,para que não falte a nós e a vós; em vez disso, ide aos vendedores, e comprai para vós mesmas”.
Ἀπεκρίθησαν δὲ αἱ φρόνιμοι, λέγουσαι, Μήποτε οὐκ ἀρκέσῃ ἡμῖν καὶ ὑμῖν· πορεύεσθε δὲ μᾶλλον πρὸς τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράσατε ἑαυταῖς.
apekrithesan de hai fronimoi legusai mepote uk arkese hemin kai humin poreuesthe de mallon pros tus poluntas kai agorasate heautais
10Enquanto elas foram comprar, veio o noivo. As que estavam preparadas entraram com ele à festa do casamento, e fechou-se a porta.
Ἀπερχομένων δὲ αὐτῶν ἀγοράσαι, ἦλθεν ὁ νυμφίος· καὶ αἱ ἕτοιμοι εἰσῆλθον μετ᾿ αὐτοῦ εἰς τοὺς γάμους, καὶ ἐκλείσθη ἡ θύρα.
aperchomenon de auton agorasai elthen ho numfios kai hai hetoimoi eiselthon met autu eis tus gamus kai ekleisthe he thura
11Depois vieram também as outras virgens, dizendo: “Senhor, Senhor, abre-nos!”
Ὕστερον δὲ ἔρχονται καὶ αἱ λοιπαὶ παρθένοι, λέγουσαι, Κύριε, Κύριε, ἄνοιξον ἡμῖν.
husteron de erchontai kai hai loipai parthenoi legusai kurie kurie anoixon hemin
12Mas ele respondeu: “Em verdade vos digo que não vos conheço”.
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ οἶδα ὑμᾶς.
ho de apokritheis eipen amen lego humin uk oida humas
13Portanto, vigiai, porque não sabeis o dia nem a hora em que o Filho do homem virá.
Γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε τὴν ἡμέραν οὐδὲ τὴν ὥραν, ἐν ᾗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται.
gregoreite un hoti uk oidate ten hemeran ude ten horan en he ho huios tu anthropu erchetai
14Pois [é] como um homem, que partindo para fora do país, chamou seus servos, e lhes entregou os seus bens.
Ὥσπερ γὰρ ἄνθρωπος ἀποδημῶν ἐκάλεσε τοὺς ἰδίους δούλους, καὶ παρέδωκεν αὐτοῖς τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ·
hosper gar anthropos apodemon ekalese tus idius dulus kai paredoken autois ta huparchonta autu
15E a um deu cinco talentos, a outro dois, e ao terceiro um, a cada um conforme a sua habilidade, e logo depois partiu em viagem.
καὶ ᾧ μὲν ἔδωκε πέντε τάλαντα, ᾧ δὲ δύο, ᾧ δὲ ἕν, ἑκάστῳ κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν· καὶ ἀπεδήμησεν εὐθέως.
kai ho men edoke pente talanta ho de duo ho de hen hekasto kata ten idian dunamin kai apedemesen eutheos
16Em seguida, o que havia recebido cinco talentos foi fazer negócios com eles, e obteve outros cinco talentos.
Πορευθεὶς δὲ ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν εἰργάσατο ἐν αὐτοῖς, καὶ ἐποίησεν ἄλλα πέντε τάλαντα.
poreutheis de ho ta pente talanta labon eirgasato en autois kai epoiesen alla pente talanta
17E, semelhantemente, o que [havia recebido] dois ganhou também outros dois.
Ὡσαύτως καὶ ὁ τὰ δύο ἐκέρδησε καὶ αὐτὸς ἄλλα δύο.
hosautos kai ho ta duo ekerdese kai autos alla duo
18Mas o que tinha recebido um foi cavar a terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.
Ὁ δὲ τὸ ἓν λαβὼν ἀπελθὼν ὤρυξεν ἐν τῇ γῇ, καὶ ἀπέκρυψε τὸ ἀργύριον τοῦ κυρίου αὐτοῦ.
ho de to hen labon apelthon oruxen en te ge kai apekrupse to argurion tu kuriu autu
19Muito tempo depois, o senhor daqueles servos veio fazer contas com eles.
Μετὰ δὲ χρόνον πολὺν ἔρχεται ὁ κύριος τῶν δούλων ἐκείνων, καὶ συναίρει μετ᾿ αὐτῶν λόγον.
meta de chronon polun erchetai ho kurios ton dulon ekeinon kai sunairei met auton logon
20O que havia recebido cinco talentos chegou trazendo-lhe outros cinco talentos, e disse: ”Senhor, cinco talentos me entregaste, eis que ganhei com eles outros cinco talentos”.
Καὶ προσελθὼν ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν προσήνεγκεν ἄλλα πέντε τάλαντα, λέγων, Κύριε, πέντε τάλαντά μοι παρέδωκας· ἴδε, ἄλλα πέντε τάλαντα ἐκέρδησα ἐπ᾿ αὐτοῖς.
kai proselthon ho ta pente talanta labon prosenenken alla pente talanta legon kurie pente talanta moi paredokas ide alla pente talanta ekerdesa ep autois
21E o seu senhor lhe disse: “ [Muito] bem, servo bom e fiel! Sobre o pouco foste fiel, sobre o muito te porei; entra na alegria do teu senhor”.
Ἔφη δὲ αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ, Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ, ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου.
efe de auto ho kurios autu eu dule agathe kai piste epi oliga es pistos epi pollon se katasteso eiselthe eis ten charan tu kuriu su
22E chegando-se também o que havia recebido dois talentos, disse: “Senhor, dois talentos me entregaste, eis que ganhei com eles outros dois talentos”.
Προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὰ δύο τάλαντα λαβὼν εἶπε, Κύριε, δύο τάλαντά μοι παρέδωκας· ἴδε, ἄλλα δύο τάλαντα ἐκέρδησα ἐπ᾿ αὐτοῖς.
proselthon de kai ho ta duo talanta labon eipe kurie duo talanta moi paredokas ide alla duo talanta ekerdesa ep autois
23Seu senhor lhe disse: “ [Muito] bem, servo bom e fiel! Sobre o pouco foste fiel, sobre o muito te porei; entra na alegria do teu senhor”.
Ἔφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ, Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ, ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου.
efe auto ho kurios autu eu dule agathe kai piste epi oliga es pistos epi pollon se katasteso eiselthe eis ten charan tu kuriu su
24Mas, chegando também o que havia recebido um talento, disse: “Senhor, eu te conhecia, que és homem duro, que colhes onde não semeaste, e ajuntas onde não espalhaste;
Προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὸ ἓν τάλαντον εἰληφὼς εἶπε, Κύριε, ἔγνων σε ὅτι σκληρὸς εἶ ἄνθρωπος, θερίζων ὅπου οὐκ ἔσπειρας, καὶ συνάγων ὅθεν οὐ διεσκόρπισας·
proselthon de kai ho to hen talanton eilefos eipe kurie egnon se hoti skleros ei anthropos theridzon hopu uk espeiras kai sunagon hothen u dieskorpisas
25E eu, atemorizado, fui e escondi o teu talento na terra; eis aqui tens o que é teu”.
καὶ φοβηθείς, ἀπελθὼν ἔκρυψα τὸ τάλαντόν σου ἐν τῇ γῇ· ἴδε, ἔχεις τὸ σόν.
kai fobetheis apelthon ekrupsa to talanton su en te ge ide echeis to son
26Porém seu senhor lhe respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Sabias que colho onde não semeei, e ajunto onde não espalhei.
Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ κύριος αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ, Πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρέ, ᾔδεις ὅτι θερίζω ὅπου οὐκ ἔσπειρα, καὶ συνάγω ὅθεν οὐ διεσκόρπισα·
apokritheis de ho kurios autu eipen auto ponere dule kai oknere edeis hoti theridzo hopu uk espeira kai sunago hothen u dieskorpisa
27Devias, portanto, ter depositado o meu dinheiro com os banqueiros e, quando eu voltasse, receberia o que é meu com juros.
ἔδει οὖν σε βαλεῖν τὸ ἀργύριόν μου τοῖς τραπεζίταις, καὶ ἐλθὼν ἐγὼ ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμὸν σὺν τόκῳ.
edei un se balein to argurion mu tois trapedzitais kai elthon ego ekomisamen an to emon sun toko
28Por isso, tirai dele o talento, e dai-o ao que tem dez talentos”.
Ἄρατε οὖν ἀπ᾿ αὐτοῦ τὸ τάλαντον, καὶ δότε τῷ ἔχοντι τὰ δέκα τάλαντα.
arate un ap autu to talanton kai dote to echonti ta deka talanta
29Pois a todo aquele que tiver, lhe será dado, e terá em abundância; porém ao que não tiver, até o que tem lhe será tirado.
Τῷ γὰρ ἔχοντι παντὶ δοθήσεται καὶ περισσευθήσεται· ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ ἔχοντος, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ.
to gar echonti panti dothesetai kai perisseuthesetai apo de tu me echontos kai ho echei arthesetai ap autu
30“E lançai o servo inútil às trevas de fora (ali haverá pranto e ranger de dentes)”.
Καὶ τὸν ἀχρεῖον δοῦλον ἐκβάλλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον. Ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.
kai ton achreion dulon ekballete eis to skotos to exoteron ekei estai ho klauthmos kai ho brugmos ton odonton
31E quando o Filho do homem vier em sua glória, e todos os santos anjos com ele, então ele se assentará sobre o trono de sua glória.
Ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ, καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ᾿ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ,
hotan de elthe ho huios tu anthropu en te doxe autu kai pantes hoi hagioi angeloi met autu tote kathisei epi thronu doxes autu
32E serão ajuntadas diante dele todas as nações, e separará [as pessoas] umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas dos bodes.
καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἀλλήλων, ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων·
kai sunachthesetai emprosthen autu panta ta ethne kai aforiei autus ap allelon hosper ho poimen aforidzei ta probata apo ton erifon
33E porá as ovelhas à sua direita, porém os bodes à esquerda.
καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων.
kai stesei ta men probata ek dexion autu ta de erifia ex euonumon
34Então o Rei dirá o rei aos que estiverem à sua direita: “Vinde, benditos de meu Pai! Herdai o Reino que está preparado para vós desde a fundação do mundo.
Τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, Δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.
tote erei ho basileus tois ek dexion autu deute hoi eulogemenoi tu patros mu kleronomesate ten hetoimasmenen humin basileian apo kataboles kosmu
35Pois tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; fui forasteiro, e me acolhestes;
Ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν· ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με· ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με·
epeinasa gar kai edokate moi fagein edipsesa kai epotisate me xenos emen kai sunegagete me
36[estive] nu, e me vestistes; [estive] doente, e cuidastes de mim; estive na prisão, e me visitastes”.
γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με· ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με· ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με.
gumnos kai periebalete me esthenesa kai epeskepsasthe me en fulake emen kai elthete pros me
37Então os justos lhe perguntarão: “Senhor, quando te vimos com fome, e [te] demos de comer, ou com sede, e [te] demos de beber?
Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι, λέγοντες, Κύριε, πότε σὲ εἴδομεν πεινῶντα, καὶ ἐθρέψαμεν; Ἢ διψῶντα, καὶ ἐποτίσαμεν;
tote apokrithesontai auto hoi dikaioi legontes kurie pote se eidomen peinonta kai ethrepsamen e dipsonta kai epotisamen
38E quando te vimos forasteiro, e [te] acolhemos, ou nu, e te vestimos?
Πότε δέ σε εἴδομεν ξένον, καὶ συνηγάγομεν; Ἢ γυμνόν, καὶ περιεβάλομεν;
pote de se eidomen xenon kai sunegagomen e gumnon kai periebalomen
39E quando te vimos doente, ou na prisão, e viemos te visitar?”
Πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ, ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός σε;
pote de se eidomen asthene e en fulake kai elthomen pros se
40E o Rei lhes responderá: “Em verdade vos digo que, todas as vezes que fizestes a um destes menores dos meus irmãos, fizestes a mim”.
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε.
kai apokritheis ho basileus erei autois amen lego humin ef hoson epoiesate heni tuton ton adelfon mu ton elachiston emoi epoiesate
41Então dirá também aos que [estiverem] à esquerda: “Apartai-vos de mim, malditos, ao fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos.
Τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων, Πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ, οἱ κατηραμένοι, εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον, τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ.
tote erei kai tois ex euonumon poreuesthe ap emu hoi kateramenoi eis to pur to aionion to hetoimasmenon to diabolo kai tois angelois autu
42Pois tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber.
Ἐπείνασα γάρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν· ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με·
epeinasa gar kai uk edokate moi fagein edipsesa kai uk epotisate me
43Fui forasteiro, e não me acolhestes; [estive] nu, e não me vestistes; [estive] doente, e na prisão, e não me visitastes.
ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με· γυμνός, καὶ οὐ περιεβάλετέ με· ἀσθενής, καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με.
xenos emen kai u sunegagete me gumnos kai u periebalete me asthenes kai en fulake kai uk epeskepsasthe me
44Então também eles lhe perguntarão: “Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou forasteiro, ou nu, ou doente, ou na prisão, e não te servimos?”
Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοί, λέγοντες, Κύριε, πότε σὲ εἴδομεν πεινῶντα, ἢ διψῶντα, ἢ ξένον, ἢ γυμνόν, ἢ ἀσθενῆ, ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι;
tote apokrithesontai auto kai autoi legontes kurie pote se eidomen peinonta e dipsonta e xenon e gumnon e asthene e en fulake kai u diekonesamen soi
45Então ele lhes responderá, dizendo: “Em verdade vos digo que, todas as vezes que não fizestes a um destes menores, não fizestes a mim”.
Τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς, λέγων, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε.
tote apokrithesetai autois legon amen lego humin ef hoson uk epoiesate heni tuton ton elachiston ude emoi epoiesate
46E estes irão ao tormento eterno, porém os justos à vida eterna.
Καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον· οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον.
kai apeleusontai hutoi eis kolasin aionion hoi de dikaioi eis dzoen aionion
Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.
Todas las Escrituras citadas en portugués son de la Bíblia Livre (BLIVRE), Copyright © Diego Santos, Mario Sérgio y Marco Teles, febrero de 2018. Licencia Creative Commons Atribución 4.0 Brasil. Reproducción permitida siempre que se mencionen debidamente la fuente y los autores.
Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.