Todos los librosTodos los capítulos
Marcos 8
Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) + Textus Receptus (TR)
Ocultar el originalVer palabra por palabraDebajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.
1NAQUELES dias, havendo mui grande multidão, e não tendo que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
Ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις, παμπόλλου ὄχλου ὄντος, καὶ μὴ ἐχόντων τί φάγωσι, προσκαλεσάμενος ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγει αὐτοῖς,
en ekeinais tais hemerais pampollu ochlu ontos kai me echonton ti fagosi proskalesamenos ho iesus tus mathetas autu legei autois
2Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo, e não têm que comer.
Σπλαγχνίζομαι ἐπὶ τὸν ὄχλον, ὅτι ἤδη ἡμέρας τρεῖς προσμένουσί μοι, καὶ οὐκ ἔχουσι τί φάγωσι·
splanchnidzomai epi ton ochlon hoti ede hemeras treis prosmenusi moi kai uk echusi ti fagosi
3E, se os deixar ir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
καὶ ἐὰν ἀπολύσω αὐτοὺς νήστεις εἰς οἶκον αὐτῶν, ἐκλυθήσονται ἐν τῇ ὁδῷ· τινὲς γὰρ αὐτῶν μακρόθεν ἥκασι.
kai ean apoluso autus nesteis eis oikon auton ekluthesontai en te hodo tines gar auton makrothen hekasi
4E os seus discípulos responderam-lhe: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
Καὶ ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Πόθεν τούτους δυνήσεταί τις ὧδε χορτάσαι ἄρτων ἐπ᾿ ἐρημίας;
kai apekrithesan auto hoi mathetai autu pothen tutus dunesetai tis hode chortasai arton ep eremias
5E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
Καὶ ἐπηρώτα αὐτούς, Πόσους ἔχετε ἄρτους; Οἱ δὲ εἶπον, Ἑπτά.
kai eperota autus posus echete artus hoi de eipon hepta
6E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles, e puseram-nos diante da multidão.
Καὶ παρήγγειλε τῷ ὄχλῳ ἀναπεσεῖν ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ λαβὼν τοὺς ἑπτὰ ἄρτους, εὐχαριστήσας ἔκλασε καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, ἵνα παραθῶσι· καὶ παρέθηκαν τῷ ὄχλῳ.
kai parengeile to ochlo anapesein epi tes ges kai labon tus hepta artus eucharistesas eklase kai edidu tois mathetais autu hina parathosi kai parethekan to ochlo
7Tinham também uns poucos de peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
Καὶ εἶχον ἰχθύδια ὀλίγα· καὶ εὐλογήσας εἶπε παραθεῖναι καὶ αὐτά.
kai eichon ichthudia oliga kai eulogesas eipe paratheinai kai auta
8E comeram, e saciaram-se; e dos pedaços que sobejaram levantaram sete alcofas.
Ἔφαγον δέ, καὶ ἐχορτάσθησαν· καὶ ἦραν περισσεύματα κλασμάτων ἑπτὰ σπυρίδας.
efagon de kai echortasthesan kai eran perisseumata klasmaton hepta spuridas
9E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
Ἦσαν δὲ οἱ φαγόντες ὡς τετρακισχίλιοι· καὶ ἀπέλυσεν αὐτούς.
esan de hoi fagontes hos tetrakischilioi kai apelusen autus
10E, entrando logo no barco com os seus discípulos, foi para as partes de Dalmanuta.
Καὶ εὐθέως ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ἦλθεν εἰς τὰ μέρη Δαλμανουθά.
kai eutheos embas eis to ploion meta ton matheton autu elthen eis ta mere dalmanutha
11E saíram os fariseus, e começaram a disputar com ele, pedindo-lhe, para o tentarem, um sinal do céu.
Καὶ ἐξῆλθον οἱ Φαρισαῖοι, καὶ ἤρξαντο συζητεῖν αὐτῷ, ζητοῦντες παρ᾿ αὐτοῦ σημεῖον ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ, πειράζοντες αὐτόν.
kai exelthon hoi farisaioi kai erxanto sudzetein auto dzetuntes par autu semeion apo tu uranu peiradzontes auton
12E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se dará sinal algum.
Καὶ ἀναστενάξας τῷ πνεύματι αὐτοῦ λέγει, Τί ἡ γενεὰ αὕτη σημεῖον ἐπιζητεῖ; Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, εἰ δοθήσεται τῇ γενεᾷ ταύτῃ σημεῖον.
kai anastenaxas to pneumati autu legei ti he genea haute semeion epidzetei amen lego humin ei dothesetai te genea taute semeion
13E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para a outra banda.
Καὶ ἀφεὶς αὐτούς, ἐμβὰς πάλιν εἰς τὸ πλοῖον, ἀπῆλθεν εἰς τὸ πέραν.
kai afeis autus embas palin eis to ploion apelthen eis to peran
14E eles se esqueceram de levar pão, e no barco não tinham consigo senão um pão.
Καὶ ἐπελάθοντο λαβεῖν ἄρτους, καὶ εἰ μὴ ἕνα ἄρτον οὐκ εἶχον μεθ᾿ ἑαυτῶν ἐν τῷ πλοίῳ.
kai epelathonto labein artus kai ei me hena arton uk eichon meth heauton en to ploio
15E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
Καὶ διεστέλλετο αὐτοῖς, λέγων, Ὁρᾶτε, βλέπετε ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ τῆς ζύμης Ἡρῴδου.
kai diestelleto autois legon horate blepete apo tes dzumes ton farisaion kai tes dzumes herodu
16E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
Καὶ διελογίζοντο πρὸς ἀλλήλους, λέγοντες ὅτι Ἄρτους οὐκ ἔχομεν.
kai dielogidzonto pros allelus legontes hoti artus uk echomen
17E Jesus, conhecendo isto, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? não considerastes, nem compreendestes ainda? tendes ainda o vosso coração endurecido?
Καὶ γνοὺς ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς, Τί διαλογίζεσθε ὅτι ἄρτους οὐκ ἔχετε; Οὔπω νοεῖτε, οὐδὲ συνίετε; Ἔτι πεπωρωμένην ἔχετε τὴν καρδίαν ὑμῶν;
kai gnus ho iesus legei autois ti dialogidzesthe hoti artus uk echete upo noeite ude suniete eti peporomenen echete ten kardian humon
18Tendo olhos, não vedes? e, tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais,
Ὀφθαλμοὺς ἔχοντες οὐ βλέπετε; Καὶ ὦτα ἔχοντες οὐκ ἀκούετε; Καὶ οὐ μνημονεύετε;
ofthalmus echontes u blepete kai ota echontes uk akuete kai u mnemoneuete
19Quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
Ὅτε τοὺς πέντε ἄρτους ἔκλασα εἰς τοὺς πεντακισχιλίους, πόσους κοφίνους πλήρεις κλασμάτων ἤρατε; Λέγουσιν αὐτῷ, Δώδεκα.
hote tus pente artus eklasa eis tus pentakischilius posus kofinus plereis klasmaton erate legusin auto dodeka
20E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? E disseram-lhe: Sete.
Ὅτε δὲ τοὺς ἑπτὰ εἰς τοὺς τετρακισχιλίους, πόσων σπυρίδων πληρώματα κλασμάτων ἤρατε; Οἱ δὲ εἶπον, Ἑπτά.
hote de tus hepta eis tus tetrakischilius poson spuridon pleromata klasmaton erate hoi de eipon hepta
21E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Πῶς οὐ συνίετε;
kai elegen autois pos u suniete
22E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que lhe tocasse.
Καὶ ἔρχεται εἰς Βηθσαϊδάν. Καὶ φέρουσιν αὐτῷ τυφλόν, καὶ παρακαλοῦσιν αὐτὸν ἵνα αὐτοῦ ἅψηται.
kai erchetai eis bethsaidan kai ferusin auto tuflon kai parakalusin auton hina autu hapsetai
23E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
Καὶ ἐπιλαβόμενος τῆς χειρὸς τοῦ τυφλοῦ, ἐξήγαγεν αὐτὸν ἔξω τῆς κώμης· καὶ πτύσας εἰς τὰ ὄμματα αὐτοῦ, ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας αὐτῷ, ἐπηρώτα αὐτὸν εἴ τι βλέπει.
kai epilabomenos tes cheiros tu tuflu exegagen auton exo tes komes kai ptusas eis ta ommata autu epitheis tas cheiras auto eperota auton ei ti blepei
24E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens; pois os vejo como árvores que andam.
Καὶ ἀναβλέψας ἔλεγε, Βλέπω τοὺς ἀνθρώπους, ὅτι ὡς δένδρα ὁρῶ περιπατοῦντας.
kai anablepsas elege blepo tus anthropus hoti hos dendra horo peripatuntas
25Depois tornou a pôr-lhe as mãos nos olhos, e ele, olhando firmemente ficou restabelecido, e já via ao longe e distintamente a todos.
Εἶτα πάλιν ἐπέθηκε τὰς χεῖρας ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, καὶ ἐποίησεν αὐτὸν ἀναβλέψαι. Καὶ ἀποκατεστάθη, καὶ ἐνέβλεψε τηλαυγῶς ἅπαντας.
eita palin epetheke tas cheiras epi tus ofthalmus autu kai epoiesen auton anablepsai kai apokatestathe kai eneblepse telaugos hapantas
26E mandou-o para sua casa, dizendo: Não entres na aldeia.
Καὶ ἀπέστειλεν αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, λέγων, Μηδὲ εἰς τὴν κώμην εἰσέλθῃς, μηδὲ εἴπῃς τινὶ ἐν τῇ κώμῃ.
kai apesteilen auton eis ton oikon autu legon mede eis ten komen eiselthes mede eipes tini en te kome
27E saiu Jesus e os seus discípulos para as aldeias de Cesareia de Filipe; e no caminho perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὰς κώμας Καισαρείας τῆς Φιλίππου· καὶ ἐν τῇ ὁδῷ ἐπηρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, λέγων αὐτοῖς, Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;
kai exelthen ho iesus kai hoi mathetai autu eis tas komas kaisareias tes filippu kai en te hodo eperota tus mathetas autu legon autois tina me legusin hoi anthropoi einai
28E eles responderam: João Batista; e outros, Elias; mas outros, Um dos profetas.
Οἱ δὲ ἀπεκρίθησαν, Ἰωάννην τὸν βαπτιστήν· καὶ ἄλλοι Ἠλίαν· ἄλλοι δὲ ἕνα τῶν προφητῶν.
hoi de apekrithesan ioannen ton baptisten kai alloi elian alloi de hena ton profeton
29E ele lhes disse: Mas vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
Καὶ αὐτὸς λέγει αὐτοῖς, Ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι; Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος λέγει αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ Χριστός.
kai autos legei autois humeis de tina me legete einai apokritheis de ho petros legei auto su ei ho christos
30E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
Καὶ ἐπετίμησεν αὐτοῖς, ἵνα μηδενὶ λέγωσι περὶ αὐτοῦ.
kai epetimesen autois hina medeni legosi peri autu
31E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do homem padecesse muito, e fosse rejeitado pelos anciãos e príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que depois de três dias ressuscitaria.
Καὶ ἤρξατο διδάσκειν αὐτούς, ὅτι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου πολλὰ παθεῖν, καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων καὶ ἀρχιερέων καὶ γραμματέων, καὶ ἀποκτανθῆναι, καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀναστῆναι·
kai erxato didaskein autus hoti dei ton huion tu anthropu polla pathein kai apodokimasthenai apo ton presbuteron kai archiereon kai grammateon kai apoktanthenai kai meta treis hemeras anastenai
32E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte, e começou a repreendê-lo.
καὶ παρρησίᾳ τὸν λόγον ἐλάλει. Καὶ προσλαβόμενος αὐτὸν ὁ Πέτρος ἤρξατο ἐπιτιμᾷν αὐτῷ.
kai parresia ton logon elalei kai proslabomenos auton ho petros erxato epitiman auto
33Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as coisas que são de Deus, mas as que são dos homens.
Ὁ δὲ ἐπιστραφείς, καὶ ἰδὼν τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, ἐπετίμησε τῷ Πέτρῳ, λέγων, Ὕπαγε ὀπίσω μου, Σατανᾶ· ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων.
ho de epistrafeis kai idon tus mathetas autu epetimese to petro legon hupage opiso mu satana hoti u froneis ta tu theu alla ta ton anthropon
34E, chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome a sua cruz, e siga-me.
Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, εἶπεν αὐτοῖς, Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι.
kai proskalesamenos ton ochlon sun tois mathetais autu eipen autois hostis thelei opiso mu elthein aparnesastho heauton kai arato ton stauron autu kai akolutheito moi
35Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á, mas, qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
Ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν.
hos gar an thele ten psuchen autu sosai apolesei auten hos d an apolese ten psuchen autu heneken emu kai tu euangeliu hutos sosei auten
36Pois que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον, ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ;
ti gar ofelesei anthropon ean kerdese ton kosmon holon kai dzemiothe ten psuchen autu
37Ou que daria o homem pelo resgate da sua alma?
Ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;
e ti dosei anthropos antallagma tes psuches autu
38Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Ὃς γὰρ ἂν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτόν, ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων.
hos gar an epaischunthe me kai tus emus logus en te genea taute te moichalidi kai hamartolo kai ho huios tu anthropu epaischunthesetai auton hotan elthe en te doxe tu patros autu meta ton angelon ton hagion
Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.
Texto bíblico de la Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos los derechos reservados. Usado con permiso, a través de API.Bible.
Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.
Texto proporcionado por API.Bible · Derechos de autor de las traducciones