¡Una persona no muere cuando deja de respirar, sino cuando deja de soñar!

VOO 56
pt·en·es
IngresarPlanes

Todos los librosTodos los capítulos

Marcos 10

Bíblia Livre (BLIVRE) + Textus Receptus (TR)

Ocultar el originalVer palabra por palabra

Debajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.

1E levantando-se dali, [Jesus] se foi aos limites da Judeia, por dalém do Jordão; e as multidões voltaram a se juntar a ele, e voltou a lhes ensinar, como tinha costume.

Κἀκεῖθεν ἀναστὰς ἔρχεται εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἰουδαίας διὰ τοῦ πέραν τοῦ Ἰορδάνου· καὶ συμπορεύονται πάλιν ὄχλοι πρὸς αὐτόν· καί, ὡς εἰώθει, πάλιν ἐδίδασκεν αὐτούς.

kakeithen anastas erchetai eis ta horia tes iudaias dia tu peran tu iordanu kai sumporeuontai palin ochloi pros auton kai hos eiothei palin edidasken autus

2E vindo a ele os fariseus, perguntaram-lhe se era lícito ao homem deixar a [sua] mulher, testando-o.

Καὶ προσελθόντες οἱ Φαρισαῖοι ἐπηρώτησαν αὐτόν, Εἰ ἔξεστιν ἀνδρὶ γυναῖκα ἀπολῦσαι, πειράζοντες αὐτόν.

kai proselthontes hoi farisaioi eperotesan auton ei exestin andri gunaika apolusai peiradzontes auton

3Mas ele lhes respondeu: O que Moisés vos mandou?

Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Τί ὑμῖν ἐνετείλατο Μωσῆς;

ho de apokritheis eipen autois ti humin eneteilato moses

4E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e deixá-la.

Οἱ δὲ εἶπον, Μωσῆς ἐπέτρεψε βιβλίον ἀποστασίου γράψαι, καὶ ἀπολῦσαι.

hoi de eipon moses epetrepse biblion apostasiu grapsai kai apolusai

5E Jesus lhes respondeu: Foi pela dureza dos vossos corações que ele vos escreveu este mandamento.

Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἔγραψεν ὑμῖν τὴν ἐντολὴν ταύτην·

kai apokritheis ho iesus eipen autois pros ten sklerokardian humon egrapsen humin ten entolen tauten

6Porém, desde o princípio da criação, macho e fêmea Deus os fez.

ἀπὸ δὲ ἀρχῆς κτίσεως, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς ὁ Θεός.

apo de arches ktiseos arsen kai thelu epoiesen autus ho theos

7Por isso, deixará o homem a seu pai e a [sua] mãe, e se unirá à sua mulher.

Ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα, καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ,

heneken tutu kataleipsei anthropos ton patera autu kai ten metera kai proskollethesetai pros ten gunaika autu

8E os dois serão uma [só] carne; assim, já não são dois, mas sim uma [só] carne.

καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν. Ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο, ἀλλὰ μία σάρξ.

kai esontai hoi duo eis sarka mian hoste uketi eisi duo alla mia sarx

9Portanto, o que Deus juntou, não separe o homem.

Ὃ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω.

ho un ho theos sunedzeuxen anthropos me choridzeto

10E em casa seus discípulos voltaram a lhe perguntar sobre isto mesmo.

Καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ πάλιν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ περὶ τοῦ αὐτοῦ ἐπηρώτησαν αὐτόν.

kai en te oikia palin hoi mathetai autu peri tu autu eperotesan auton

11E disse-lhes: Qualquer um que deixar a sua mulher, e se casar com outra, adultera contra ela.

Καὶ λέγει αὐτοῖς, Ὃς ἐὰν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ γαμήσῃ ἄλλην, μοιχᾶται ἐπ᾿ αὐτήν·

kai legei autois hos ean apoluse ten gunaika autu kai gamese allen moichatai ep auten

12E se a mulher deixar o seu marido, e se casar com outro, adultera.

καὶ ἐὰν γυνὴ ἀπολύσῃ τὸν ἄνδρα αὐτῆς καὶ γαμηθῇ ἄλλῳ, μοιχᾶται.

kai ean gune apoluse ton andra autes kai gamethe allo moichatai

13E lhe traziam crianças para que ele as tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que [as] traziam.

Καὶ προσέφερον αὐτῷ παιδία, ἵνα ἅψηται αὐτῶν· οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπετίμων τοῖς προσφέρουσιν.

kai proseferon auto paidia hina hapsetai auton hoi de mathetai epetimon tois prosferusin

14Porém Jesus, vendo, indignou-se, e lhe disse: Deixai vir as crianças a mim, e não as impeçais; porque delas é o Reino de Deus.

Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ἠγανάκτησε, καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με· καὶ μὴ κωλύετε αὐτά· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

idon de ho iesus eganaktese kai eipen autois afete ta paidia erchesthai pros me kai me koluete auta ton gar toiuton estin he basileia tu theu

15Em verdade vos digo, que qualquer um que não receber o Reino de Deus como criança, em maneira nenhuma nele entrará.

Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὃς ἐὰν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς παιδίον, οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν.

amen lego humin hos ean me dexetai ten basileian tu theu hos paidion u me eiselthe eis auten

16Então, tomando-as entre seus braços, e pondo as mãos sobre elas, ele as abençoou.

Καὶ ἐναγκαλισάμενος αὐτά, τιθεὶς τὰς χεῖρας ἐπ᾿ αὐτά, ηὐλόγει αὐτά.

kai enankalisamenos auta titheis tas cheiras ep auta eulogei auta

17E quando ele saiu para caminhar, um [homem] correu até ele; e pondo-se de joelhos diante dele, perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?

Καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ εἰς ὁδόν, προσδραμὼν εἷς καὶ γονυπετήσας αὐτὸν ἐπηρώτα αὐτόν, Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσω ἵνα ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;

kai ekporeuomenu autu eis hodon prosdramon heis kai gonupetesas auton eperota auton didaskale agathe ti poieso hina dzoen aionion kleronomeso

18E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, a não ser um: Deus.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Τί με λέγεις ἀγαθόν; Οὐδεὶς ἀγαθός, εἰ μὴ εἷς, ὁ Θεός.

ho de iesus eipen auto ti me legeis agathon udeis agathos ei me heis ho theos

19Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não darás falso testemunho; não serás enganador; honra o teu pai e a [tua] mãe.

Τὰς ἐντολὰς οἶδας, Μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, μὴ ἀποστερήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα.

tas entolas oidas me moicheuses me foneuses me klepses me pseudomartureses me apostereses tima ton patera su kai ten metera

20Porém ele lhe respondeu: Mestre, tudo isto guardei desde a minha juventude.

Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ, Διδάσκαλε, ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου.

ho de apokritheis eipen auto didaskale tauta panta efulaxamen ek neotetos mu

21E olhando Jesus para ele, amou-o, e disse-lhe: Uma coisa te falta: vai, vende tudo quanto tens, e dá aos pobres; e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me, toma [tua] cruz.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐμβλέψας αὐτῷ ἠγάπησεν αὐτόν, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ἕν σοι ὑστερεῖ· ὕπαγε, ὅσα ἔχεις πώλησον, καὶ δὸς τοῖς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ· καὶ δεῦρο, ἀκολούθει μοι, ἄρας τὸν σταυρόν.

ho de iesus emblepsas auto egapesen auton kai eipen auto hen soi husterei hupage hosa echeis poleson kai dos tois ptochois kai hexeis thesauron en urano kai deuro akoluthei moi aras ton stauron

22Mas ele, pesaroso desta palavra, foi-se triste; porque tinha muitas propriedades.

Ὁ δὲ στυγνάσας ἐπὶ τῷ λόγῳ ἀπῆλθε λυπούμενος· ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά.

ho de stugnasas epi to logo apelthe lupumenos en gar echon ktemata polla

23Então Jesus olhando ao redor, disse a seus discípulos: Como é difícil aos que têm riquezas entrar no Reino de Deus!

Καὶ περιβλεψάμενος ὁ Ἰησοῦς λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελεύσονται.

kai periblepsamenos ho iesus legei tois mathetais autu pos duskolos hoi ta chremata echontes eis ten basileian tu theu eiseleusontai

24E os discípulos se espantaram destas suas palavras; mas Jesus, voltando a responder, disse-lhes: Filhos, como é difícil aos que confiam em riquezas entrar no Reino de Deus!

Οἱ δὲ μαθηταὶ ἐθαμβοῦντο ἐπὶ τοῖς λόγοις αὐτοῦ. Ὁ δὲ Ἰησοῦς πάλιν ἀποκριθεὶς λέγει αὐτοῖς, Τέκνα, πῶς δύσκολόν ἐστι τοὺς πεποιθότας ἐπὶ τοῖς χρήμασιν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν.

hoi de mathetai ethambunto epi tois logois autu ho de iesus palin apokritheis legei autois tekna pos duskolon esti tus pepoithotas epi tois chremasin eis ten basileian tu theu eiselthein

25Mais fácil é passar um camelo pelo olho de uma agulha, do que entrar um rico no Reino de Deus.

Εὐκοπώτερόν ἐστι κάμηλον διὰ τῆς τρυμαλιᾶς τῆς ῥαφίδος διελθεῖν, ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν.

eukopoteron esti kamelon dia tes trumalias tes rhafidos dielthein e plusion eis ten basileian tu theu eiselthein

26E eles se espantavam ainda mais, dizendo uns para os outros: Quem, pois, poderá se salvar?

Οἱ δὲ περισσῶς ἐξεπλήσσοντο, λέγοντες πρὸς ἑαυτούς, Καὶ τίς δύναται σωθῆναι;

hoi de perissos exeplessonto legontes pros heautus kai tis dunatai sothenai

27Porém, olhando Jesus para eles, disse: Para os seres humanos, é impossível; mas para Deus, não; porque para Deus tudo é possível.

Ἐμβλέψας δὲ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγει, Παρὰ ἀνθρώποις ἀδύνατον, ἀλλ᾿ οὐ παρὰ τῷ Θεῷ· πάντα γὰρ δυνατά ἐστι παρὰ τῷ Θεῷ.

emblepsas de autois ho iesus legei para anthropois adunaton all u para to theo panta gar dunata esti para to theo

28E Pedro começou a lhe dizer: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.

Καὶ ἤρξατο ὁ Πέτρος λέγειν αὐτῷ, Ἰδού, ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι.

kai erxato ho petros legein auto idu hemeis afekamen panta kai ekoluthesamen soi

29Jesus respondeu: Em verdade vos digo, que não há ninguém que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou esposa, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do Evangelho,

Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφῆκεν οἰκίαν, ἢ ἀδελφούς, ἢ ἀδελφάς, ἢ πατέρα, ἢ μητέρα, ἢ γυναῖκα, ἢ τέκνα, ἢ ἀγρούς, ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου,

apokritheis de ho iesus eipen amen lego humin udeis estin hos afeken oikian e adelfus e adelfas e patera e metera e gunaika e tekna e agrus heneken emu kai tu euangeliu

30que não receba cem vezes tanto, agora neste tempo, casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e a vida eterna, no tempo que virá.

ἐὰν μὴ λάβῃ ἑκατονταπλασίονα νῦν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ, οἰκίας καὶ ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς καὶ μητέρας καὶ τέκνα καὶ ἀγρούς, μετὰ διωγμῶν, καὶ ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον.

ean me labe hekatontaplasiona nun en to kairo tuto oikias kai adelfus kai adelfas kai meteras kai tekna kai agrus meta diogmon kai en to aioni to erchomeno dzoen aionion

31Porém muitos primeiros serão últimos, e últimos, primeiros.

Πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι, καὶ οἱ ἔσχατοι πρῶτοι.

polloi de esontai protoi eschatoi kai hoi eschatoi protoi

32E iam pelo caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia diante deles, e espantavam-se, e seguiam-no atemorizados. E voltando a tomar consigo aos doze, começou-lhes a dizer as coisas que lhe viriam a acontecer:

Ἦσαν δὲ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντες εἰς Ἱεροσόλυμα· καὶ ἦν προάγων αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐθαμβοῦντο, καὶ ἀκολουθοῦντες ἐφοβοῦντο. Καὶ παραλαβὼν πάλιν τοὺς δώδεκα, ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν·

esan de en te hodo anabainontes eis hierosoluma kai en proagon autus ho iesus kai ethambunto kai akoluthuntes efobunto kai paralabon palin tus dodeka erxato autois legein ta mellonta auto sumbainein

33Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos chefes dos sacerdotes, e aos escribas; e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios.

ὅτι Ἰδού, ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ τοῖς γραμματεῦσι, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ, καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσι,

hoti idu anabainomen eis hierosoluma kai ho huios tu anthropu paradothesetai tois archiereusi kai tois grammateusi kai katakrinusin auton thanato kai paradosusin auton tois ethnesi

34E escarnecerão dele, e o açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.

καὶ ἐμπαίξουσιν αὐτῷ, καὶ μαστιγώσουσιν αὐτόν, καὶ ἐμπτύσουσιν αὐτῷ, καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν· καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.

kai empaixusin auto kai mastigosusin auton kai emptususin auto kai apoktenusin auton kai te trite hemera anastesetai

35E vieram a ele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queríamos que nos fizesses o que pedirmos.

Καὶ προσπορεύονται αὐτῷ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης οἱ υἱοὶ Ζεβεδαίου, λέγοντες, Διδάσκαλε, θέλομεν ἵνα ὃ ἐὰν αἰτήσωμεν, ποιήσῃς ἡμῖν.

kai prosporeuontai auto iakobos kai ioannes hoi huioi dzebedaiu legontes didaskale thelomen hina ho ean aitesomen poieses hemin

36E ele lhes disse: O que quereis que eu vos faça?

Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Τί θέλετε ποιῆσαί με ὑμῖν;

ho de eipen autois ti thelete poiesai me humin

37E eles lhe disseram: Concede-nos que em tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda?

Οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ, Δὸς ἡμῖν, ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου.

hoi de eipon auto dos hemin hina heis ek dexion su kai heis ex euonumon su kathisomen en te doxe su

38Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o copo que eu bebo, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?

Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. Δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι;

ho de iesus eipen autois uk oidate ti aiteisthe dunasthe piein to poterion ho ego pino kai to baptisma ho ego baptidzomai baptisthenai

39E eles lhe disseram: Podemos. Porém Jesus lhes disse: Em verdade, o copo que eu bebo, bebereis; e com o batismo com que eu sou batizado, sereis batizados.

Οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ, Δυνάμεθα. Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Τὸ μὲν ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω πίεσθε, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε·

hoi de eipon auto dunametha ho de iesus eipen autois to men poterion ho ego pino piesthe kai to baptisma ho ego baptidzomai baptisthesesthe

40Mas sentar-se à minha direita, e à minha esquerda, não é meu concedê-lo, mas sim, para aqueles a quem está preparado.

τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου καὶ ἐξ εὐωνύμων μου οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι, ἀλλ᾿ οἷς ἡτοίμασται.

to de kathisai ek dexion mu kai ex euonumon mu uk estin emon dunai all hois hetoimastai

41E quando os dez ouviram isto, começaram a se irritar contra Tiago e João.

Καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἤρξαντο ἀγανακτεῖν περὶ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου.

kai akusantes hoi deka erxanto aganaktein peri iakobu kai ioannu

42Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Já sabeis que os que são vistos como governadores dos gentios, agem como senhores deles; e os grandes usam de autoridade sobre eles.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτοὺς λέγει αὐτοῖς, Οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν, καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν.

ho de iesus proskalesamenos autus legei autois oidate hoti hoi dokuntes archein ton ethnon katakurieuusin auton kai hoi megaloi auton katexusiadzusin auton

43Mas entre vós não será assim; antes qualquer que entre vós quiser ser grande, será vosso servidor.

Οὐχ οὕτω δὲ ἔσται ἐν ὑμῖν· ἀλλ᾿ ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν ἔσται διάκονος ὑμῶν·

uch huto de estai en humin all hos ean thele genesthai megas en humin estai diakonos humon

44E qualquer que de vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.

καὶ ὃς ἂν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος.

kai hos an thele humon genesthai protos estai panton dulos

45Porque também não veio o Filho do homem para ser servido, mas para servir, e dar sua vida em resgate por muitos.

Καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν.

kai gar ho huios tu anthropu uk elthe diakonethenai alla diakonesai kai dunai ten psuchen autu lutron anti pollon

46E vieram a Jericó. E saindo ele, e seus discípulos, e uma grande multidão de Jericó, estava Bartimeu, um cego, filho de Timeu, sentado junto ao caminho.

Καὶ ἔρχονται εἰς Ἰεριχώ· καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ ἀπὸ Ἰεριχώ, καὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ ὄχλου ἱκανοῦ, υἱὸς Τιμαίου Βαρτίμαιος ὁ τυφλὸς ἐκάθητο παρὰ τὴν ὁδὸν προσαιτῶν.

kai erchontai eis iericho kai ekporeuomenu autu apo iericho kai ton matheton autu kai ochlu hikanu huios timaiu bartimaios ho tuflos ekatheto para ten hodon prosaiton

47E ouvindo que era Jesus o nazareno, começou a clamar, e a dizer: Jesus, Filho de Davi! Tem misericórdia de mim!

Καὶ ἀκούσας ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖός ἐστιν, ἤρξατο κράζειν καὶ λέγειν, Ὁ υἱὸς Δαβίδ, Ἰησοῦ, ἐλέησόν με.

kai akusas hoti iesus ho nadzoraios estin erxato kradzein kai legein ho huios dabid iesu eleeson me

48E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi! Tem misericórdia de mim!

Καὶ ἐπετίμων αὐτῷ πολλοί, ἵνα σιωπήσῃ· ὁ δὲ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν, Υἱὲ Δαβίδ, ἐλέησόν με.

kai epetimon auto polloi hina siopese ho de pollo mallon ekradzen huie dabid eleeson me

49Jesus parou, e disse que o chamassem. Então chamaram ao cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo, levanta-te, ele está te chamando.

Καὶ στὰς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτὸν φωνηθῆναι· καὶ φωνοῦσι τὸν τυφλόν, λέγοντες αὐτῷ, Θάρσει· ἔγειραι, φωνεῖ σε.

kai stas ho iesus eipen auton fonethenai kai fonusi ton tuflon legontes auto tharsei egeirai fonei se

50Então ele lançou sua capa, levantou-se, e veio a Jesus.

Ὁ δὲ ἀποβαλὼν τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ ἀναστὰς ἦλθε πρὸς τὸν Ἰησοῦν.

ho de apobalon to himation autu anastas elthe pros ton iesun

51Jesus, lhe perguntou: Que queres que eu te faça? E o cego lhe disse: Mestre, que eu veja.

Καὶ ἀποκριθεὶς λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Τί θέλεις ποιήσω σοί; Ὁ δὲ τυφλὸς εἶπεν αὐτῷ, Ῥαββονί, ἵνα ἀναβλέψω.

kai apokritheis legei auto ho iesus ti theleis poieso soi ho de tuflos eipen auto rhabboni hina anablepso

52Jesus lhe disse: Vai; a tua fé te salvou. E logo consegiu ver. Então seguiu Jesus pelo caminho.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Ὕπαγε· ἡ πίστις σου σέσωκέ σε. Καὶ εὐθέως ἀνέβλεψε, καὶ ἠκολούθει τῷ Ἰησοῦ ἐν τῇ ὁδῷ.

ho de iesus eipen auto hupage he pistis su sesoke se kai eutheos aneblepse kai ekoluthei to iesu en te hodo

Anterior: Marcos 9Siguiente: Marcos 11
Generar un estudio de este pasaje

Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.

Compartir

Todas las Escrituras citadas en portugués son de la Bíblia Livre (BLIVRE), Copyright © Diego Santos, Mario Sérgio y Marco Teles, febrero de 2018. Licencia Creative Commons Atribución 4.0 Brasil. Reproducción permitida siempre que se mencionen debidamente la fuente y los autores.

Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.