¡Una persona no muere cuando deja de respirar, sino cuando deja de soñar!

VOO 56
pt·en·es
IngresarPlanes

Todos los librosTodos los capítulos

Lucas 2

Nova Tradução na Linguagem de Hoje (NTLH) + Textus Receptus (TR)

Ocultar el originalVer palabra por palabra
Traducción:BLIVREARARC69NTLH

Debajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.

1Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.

Ἐγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἐξῆλθε δόγμα παρὰ Καίσαρος Αὐγούστου, ἀπογράφεσθαι πᾶσαν τὴν οἰκουμένην.

egeneto de en tais hemerais ekeinais exelthe dogma para kaisaros augustu apografesthai pasan ten oikumenen

2Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.

Αὕτη ἡ ἀπογραφὴ πρώτη ἐγένετο ἡγεμονεύοντος τῆς Συρίας Κυρηνίου.

haute he apografe prote egeneto hegemoneuontos tes surias kureniu

3Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.

Καὶ ἐπορεύοντο πάντες ἀπογράφεσθαι, ἕκαστος εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν.

kai eporeuonto pantes apografesthai hekastos eis ten idian polin

4Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.

Ἀνέβη δὲ καὶ Ἰωσὴφ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας, ἐκ πόλεως Ναζαρέθ, εἰς τὴν Ἰουδαίαν, εἰς πόλιν Δαβίδ, ἥτις καλεῖται Βηθλέεμ, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐξ οἴκου καὶ πατριᾶς Δαβίδ,

anebe de kai iosef apo tes galilaias ek poleos nadzareth eis ten iudaian eis polin dabid hetis kaleitai bethleem dia to einai auton ex oiku kai patrias dabid

5Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado. Ela estava grávida,

ἀπογράψασθαι σὺν Μαριὰμ τῇ μεμνηστευμένῃ αὐτῷ γυναικί, οὔσῃ ἐγκύῳ.

apograpsasthai sun mariam te memnesteumene auto gunaiki use enkuo

6e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.

Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐκεῖ, ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ τεκεῖν αὐτήν.

egeneto de en to einai autus ekei eplesthesan hai hemerai tu tekein auten

7Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura, pois não havia lugar para eles na pensão.

Καὶ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτόν, καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ, διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι.

kai eteke ton huion autes ton prototokon kai esparganosen auton kai aneklinen auton en te fatne dioti uk en autois topos en to katalumati

8Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.

Καὶ ποιμένες ἦσαν ἐν τῇ χώρᾳ τῇ αὐτῇ ἀγραυλοῦντες καὶ φυλάσσοντες φυλακὰς τῆς νυκτὸς ἐπὶ τὴν ποίμνην αὐτῶν.

kai poimenes esan en te chora te aute agrauluntes kai fulassontes fulakas tes nuktos epi ten poimnen auton

9Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,

Καὶ ἰδού, ἄγγελος Κυρίου ἐπέστη αὐτοῖς, καὶ δόξα Κυρίου περιέλαμψεν αὐτούς· καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν.

kai idu angelos kuriu epeste autois kai doxa kuriu perielampsen autus kai efobethesan fobon megan

10mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!

Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ ἄγγελος, Μὴ φοβεῖσθε· ἰδοὺ γάρ, εὐαγγελίζομαι ὑμῖν χαρὰν μεγάλην, ἥτις ἔσται παντὶ τῷ λαῷ·

kai eipen autois ho angelos me fobeisthe idu gar euangelidzomai humin charan megalen hetis estai panti to lao

11Hoje mesmo, na cidade de Davi, nasceu o Salvador de vocês — o Messias, o Senhor!

ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον σωτήρ, ὅς ἐστι Χριστὸς Κύριος, ἐν πόλει Δαβίδ.

hoti etechthe humin semeron soter hos esti christos kurios en polei dabid

12Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura.

Καὶ τοῦτο ὑμῖν τὸ σημεῖον· εὑρήσετε βρέφος ἐσπαργανωμένον, κείμενον ἐν τῇ φάτνῃ.

kai tuto humin to semeion heuresete brefos esparganomenon keimenon en te fatne

13No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:

Καὶ ἐξαίφνης ἐγένετο σὺν τῷ ἀγγέλῳ πλῆθος στρατιᾶς οὐρανίου, αἰνούντων τὸν Θεόν, καὶ λεγόντων,

kai exaifnes egeneto sun to angelo plethos stratias uraniu ainunton ton theon kai legonton

14— Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!

Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη· ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία.

doxa en hupsistois theo kai epi ges eirene en anthropois eudokia

15Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.

Καὶ ἐγένετο, ὡς ἀπῆλθον ἀπ᾿ αὐτῶν εἰς τὸν οὐρανὸν οἱ ἄγγελοι, καὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ ποιμένες εἶπον πρὸς ἀλλήλους, Διέλθωμεν δὴ ἕως Βηθλέεμ, καὶ ἴδωμεν τὸ ῥῆμα τοῦτο τὸ γεγονός, ὃ ὁ Κύριος ἐγνώρισεν ἡμῖν.

kai egeneto hos apelthon ap auton eis ton uranon hoi angeloi kai hoi anthropoi hoi poimenes eipon pros allelus dielthomen de heos bethleem kai idomen to rhema tuto to gegonos ho ho kurios egnorisen hemin

16Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.

Καὶ ἦλθον σπεύσαντες, καὶ ἀνεῦρον τήν τε Μαριὰμ καὶ τὸν Ἰωσήφ, καὶ τὸ βρέφος κείμενον ἐν τῇ φάτνῃ.

kai elthon speusantes kai aneuron ten te mariam kai ton iosef kai to brefos keimenon en te fatne

17Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.

Ἰδόντες δὲ διεγνώρισαν περὶ τοῦ ῥήματος τοῦ λαληθέντος αὐτοῖς περὶ τοῦ παιδίου τούτου.

idontes de diegnorisan peri tu rhematos tu lalethentos autois peri tu paidiu tutu

18Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.

Καὶ πάντες οἱ ἀκούσαντες ἐθαύμασαν περὶ τῶν λαληθέντων ὑπὸ τῶν ποιμένων πρὸς αὐτούς.

kai pantes hoi akusantes ethaumasan peri ton lalethenton hupo ton poimenon pros autus

19Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.

Ἡ δὲ Μαριὰμ πάντα συνετήρει τὰ ῥήματα ταῦτα, συμβάλλουσα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς.

he de mariam panta suneterei ta rhemata tauta sumballusa en te kardia autes

20Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.

Καὶ ἐπέστρεψαν οἱ ποιμένες, δοξάζοντες καὶ αἰνοῦντες τὸν Θεὸν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἤκουσαν καὶ εἶδον, καθὼς ἐλαλήθη πρὸς αὐτούς.

kai epestrepsan hoi poimenes doxadzontes kai ainuntes ton theon epi pasin hois ekusan kai eidon kathos elalethe pros autus

21Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.

Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν ἡμέραι ὀκτὼ τοῦ περιτεμεῖν τὸ παιδίον, καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦς, τὸ κληθὲν ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου πρὸ τοῦ συλληφθῆναι αὐτὸν ἐν τῇ κοιλίᾳ.

kai hote eplesthesan hemerai okto tu peritemein to paidion kai eklethe to onoma autu iesus to klethen hupo tu angelu pro tu sullefthenai auton en te koilia

22Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação, conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.

Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῆς κατὰ τὸν νόμον Μωσέως, ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα, παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ —

kai hote eplesthesan hai hemerai tu katharismu autes kata ton nomon moseos anegagon auton eis hierosoluma parastesai to kurio

23Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”

καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ Κυρίου ὅτι Πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν ἅγιον τῷ Κυρίῳ κληθήσεται —

kathos gegraptai en nomo kuriu hoti pan arsen dianoigon metran hagion to kurio klethesetai

24Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.

καὶ τοῦ δοῦναι θυσίαν κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν νόμῳ Κυρίου, Ζεῦγος τρυγόνων ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν.

kai tu dunai thusian kata to eiremenon en nomo kuriu dzeugos trugonon e duo neossus peristeron

25Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,

Καὶ ἰδού, ἦν ἄνθρωπος ἐν Ἱερουσαλήμ, ᾧ ὄνομα Συμεών, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ πνεῦμα ἅγιον ἦν ἐπ᾿ αὐτόν.

kai idu en anthropos en hierusalem ho onoma sumeon kai ho anthropos hutos dikaios kai eulabes prosdechomenos paraklesin tu israel kai pneuma hagion en ep auton

26e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.

Καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου, μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου.

kai en auto kechrematismenon hupo tu pneumatos tu hagiu me idein thanaton prin e ide ton christon kuriu

27Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,

Καὶ ἦλθεν ἐν τῷ πνεύματι εἰς τὸ ἱερόν· καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν, τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ αὐτοῦ,

kai elthen en to pneumati eis to hieron kai en to eisagagein tus goneis to paidion iesun tu poiesai autus kata to eithismenon tu nomu peri autu

28Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:

καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸ εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ, καὶ εὐλόγησε τὸν Θεόν, καὶ εἶπε,

kai autos edexato auto eis tas ankalas autu kai eulogese ton theon kai eipe

29— Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu servo partir em paz.

Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου, ἐν εἰρήνῃ·

nun apolueis ton dulon su despota kata to rhema su en eirene

30Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,

ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου,

hoti eidon hoi ofthalmoi mu to soterion su

31que preparaste na presença de todos os povos:

ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν·

ho hetoimasas kata prosopon panton ton laon

32uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar glória ao teu povo de Israel.

φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν, καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ.

fos eis apokalupsin ethnon kai doxan lau su israel

33O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.

Καὶ ἦν Ἰωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ θαυμάζοντες ἐπὶ τοῖς λαλουμένοις περὶ αὐτοῦ.

kai en iosef kai he meter autu thaumadzontes epi tois lalumenois peri autu

34Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,

Καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς Συμεών, καὶ εἶπε πρὸς Μαριὰμ τὴν μητέρα αὐτοῦ, Ἰδού, οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραήλ, καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον·

kai eulogesen autus sumeon kai eipe pros mariam ten metera autu idu hutos keitai eis ptosin kai anastasin pollon en to israel kai eis semeion antilegomenon

35e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.

καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ῥομφαία· ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί.

kai su de autes ten psuchen dieleusetai rhomfaia hopos an apokalufthosin ek pollon kardion dialogismoi

36Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.

Καὶ ἦν Ἅννα προφῆτις, θυγάτηρ Φανουήλ, ἐκ φυλῆς Ἀσήρ — αὕτη προβεβηκυῖα ἐν ἡμέραις πολλαῖς, ζήσασα ἔτη μετὰ ἀνδρὸς ἑπτὰ ἀπὸ τῆς παρθενίας αὐτῆς,

kai en hanna profetis thugater fanuel ek fules aser haute probebekuia en hemerais pollais dzesasa ete meta andros hepta apo tes parthenias autes

37Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.

καὶ αὕτη χήρα ὡς ἐτῶν ὀγδοήκοντα τεσσάρων — ἣ οὐκ ἀφίστατο ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ, νηστείαις καὶ δεήσεσι λατρεύουσα νύκτα καὶ ἡμέραν.

kai haute chera hos eton ogdoekonta tessaron he uk afistato apo tu hieru nesteiais kai deesesi latreuusa nukta kai hemeran

38Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.

Καὶ αὕτη αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐπιστᾶσα ἀνθωμολογεῖτο τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ πᾶσι τοῖς προσδεχομένοις λύτρωσιν ἐν Ἱερουσαλήμ.

kai haute aute te hora epistasa anthomologeito to kurio kai elalei peri autu pasi tois prosdechomenois lutrosin en hierusalem

39Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.

Καὶ ὡς ἐτέλεσαν ἅπαντα τὰ κατὰ τὸν νόμον Κυρίου, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, εἰς τὴν πόλιν αὐτῶν Ναζαρέθ.

kai hos etelesan hapanta ta kata ton nomon kuriu hupestrepsan eis ten galilaian eis ten polin auton nadzareth

40O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.

Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε, καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι, πληρούμενον σοφίας· καὶ χάρις Θεοῦ ἦν ἐπ᾿ αὐτό.

to de paidion euxane kai ekrataiuto pneumati plerumenon sofias kai charis theu en ep auto

41Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa.

Καὶ ἐπορεύοντο οἱ γονεῖς αὐτοῦ κατ᾿ ἔτος εἰς Ἱερουσαλὴμ τῇ ἑορτῇ τοῦ Πάσχα.

kai eporeuonto hoi goneis autu kat etos eis hierusalem te heorte tu pascha

42Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.

Καὶ ὅτε ἐγένετο ἐτῶν δώδεκα, ἀναβάντων αὐτῶν εἰς Ἱεροσόλυμα κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἑορτῆς,

kai hote egeneto eton dodeka anabanton auton eis hierosoluma kata to ethos tes heortes

43Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.

καὶ τελειωσάντων τὰς ἡμέρας, ἐν τῷ ὑποστρέφειν αὐτούς, ὑπέμεινεν Ἰησοῦς ὁ παῖς ἐν Ἱερουσαλήμ· καὶ οὐκ ἔγνω Ἰωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ·

kai teleiosanton tas hemeras en to hupostrefein autus hupemeinen iesus ho pais en hierusalem kai uk egno iosef kai he meter autu

44Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.

νομίσαντες δὲ αὐτὸν ἐν τῇ συνοδίᾳ εἶναι, ἦλθον ἡμέρας ὁδόν, καὶ ἀνεζήτουν αὐτὸν ἐν τοῖς συγγενέσι καὶ ἐν τοῖς γνωστοῖς·

nomisantes de auton en te sunodia einai elthon hemeras hodon kai anedzetun auton en tois sungenesi kai en tois gnostois

45Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.

καὶ μὴ εὑρόντες αὐτόν, ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλήμ, ζητοῦντες αὐτόν.

kai me heurontes auton hupestrepsan eis hierusalem dzetuntes auton

46Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.

Καὶ ἐγένετο, μεθ᾿ ἡμέρας τρεῖς εὗρον αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ, καθεζόμενον ἐν μέσῳ τῶν διδασκάλων, καὶ ἀκούοντα αὐτῶν, καὶ ἐπερωτῶντα αὐτούς.

kai egeneto meth hemeras treis heuron auton en to hiero kathedzomenon en meso ton didaskalon kai akuonta auton kai eperotonta autus

47Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.

Ἐξίσταντο δὲ πάντες οἱ ἀκούοντες αὐτοῦ ἐπὶ τῇ συνέσει καὶ ταῖς ἀποκρίσεσιν αὐτοῦ.

existanto de pantes hoi akuontes autu epi te sunesei kai tais apokrisesin autu

48Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.

Καὶ ἰδόντες αὐτὸν ἐξεπλάγησαν· καὶ πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ αὐτοῦ εἶπε, Τέκνον, τί ἐποίησας ἡμῖν οὕτως; Ἰδού, ὁ πατήρ σου κἀγὼ ὀδυνώμενοι ἐζητοῦμέν σε.

kai idontes auton exeplagesan kai pros auton he meter autu eipe teknon ti epoiesas hemin hutos idu ho pater su kago odunomenoi edzetumen se

49Jesus respondeu: — Por que vocês estavam me procurando? Não sabiam que eu devia estar na casa do meu Pai?

Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Τί ὅτι ἐζητεῖτέ με; Οὐκ ᾔδειτε ὅτι ἐν τοῖς τοῦ πατρός μου δεῖ εἶναί με;

kai eipe pros autus ti hoti edzeteite me uk edeite hoti en tois tu patros mu dei einai me

50Mas eles não entenderam o que ele disse.

Καὶ αὐτοὶ οὐ συνῆκαν τὸ ῥῆμα ὃ ἐλάλησεν αὐτοῖς.

kai autoi u sunekan to rhema ho elalesen autois

51Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.

Καὶ κατέβη μετ᾿ αὐτῶν, καὶ ἦλθεν εἰς Ναζαρέθ· καὶ ἦν ὑποτασσόμενος αὐτοῖς. Καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ διετήρει πάντα τὰ ῥήματα ταῦτα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς.

kai katebe met auton kai elthen eis nadzareth kai en hupotassomenos autois kai he meter autu dieterei panta ta rhemata tauta en te kardia autes

52Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.

Καὶ Ἰησοῦς προέκοπτε σοφίᾳ καὶ ἡλικίᾳ, καὶ χάριτι παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις.

kai iesus proekopte sofia kai helikia kai chariti para theo kai anthropois

Anterior: Lucas 1Siguiente: Lucas 3
Generar un estudio de este pasaje

Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.

Compartir

Nova Tradução na Linguagem de Hoje (NTLH) ® Copyright © 2000 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos los derechos reservados. Usado con permiso, a través de API.Bible.

Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.

Texto proporcionado por API.Bible · Derechos de autor de las traducciones