¡Una persona no muere cuando deja de respirar, sino cuando deja de soñar!

VOO 56
pt·en·es
IngresarPlanes

Todos los librosTodos los capítulos

Lucas 2

Bíblia Livre (BLIVRE) + Textus Receptus (TR)

Ocultar el originalVer palabra por palabra

Debajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.

1E aconteceu naqueles dias que saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo a terra se registrasse.

Ἐγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἐξῆλθε δόγμα παρὰ Καίσαρος Αὐγούστου, ἀπογράφεσθαι πᾶσαν τὴν οἰκουμένην.

egeneto de en tais hemerais ekeinais exelthe dogma para kaisaros augustu apografesthai pasan ten oikumenen

2(Esse primeiro censo foi feito quando Quirino era o governador da Síria.)

Αὕτη ἡ ἀπογραφὴ πρώτη ἐγένετο ἡγεμονεύοντος τῆς Συρίας Κυρηνίου.

haute he apografe prote egeneto hegemoneuontos tes surias kureniu

3E todos foram se registrar, cada um à sua própria cidade.

Καὶ ἐπορεύοντο πάντες ἀπογράφεσθαι, ἕκαστος εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν.

kai eporeuonto pantes apografesthai hekastos eis ten idian polin

4E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré à Judeia, à cidade de Davi, que se chama Belém; (porque [ele] era da casa e família de Davi.)

Ἀνέβη δὲ καὶ Ἰωσὴφ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας, ἐκ πόλεως Ναζαρέθ, εἰς τὴν Ἰουδαίαν, εἰς πόλιν Δαβίδ, ἥτις καλεῖται Βηθλέεμ, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐξ οἴκου καὶ πατριᾶς Δαβίδ,

anebe de kai iosef apo tes galilaias ek poleos nadzareth eis ten iudaian eis polin dabid hetis kaleitai bethleem dia to einai auton ex oiku kai patrias dabid

5Para se registrar com Maria, sua mulher, com ele prometida em casamento, que estava grávida.

ἀπογράψασθαι σὺν Μαριὰμ τῇ μεμνηστευμένῃ αὐτῷ γυναικί, οὔσῃ ἐγκύῳ.

apograpsasthai sun mariam te memnesteumene auto gunaiki use enkuo

6E aconteceu que, enquanto eles ali, completaram-se os dias em que ela havia de dar à luz.

Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐκεῖ, ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ τεκεῖν αὐτήν.

egeneto de en to einai autus ekei eplesthesan hai hemerai tu tekein auten

7E deu à luz seu filho primogênito, e o envolveu em panos, e o deitou numa manjedoura; porque não havia lugar para eles na hospedaria.

Καὶ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτόν, καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ, διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι.

kai eteke ton huion autes ton prototokon kai esparganosen auton kai aneklinen auton en te fatne dioti uk en autois topos en to katalumati

8E naquela mesma localidade havia pastores que estavam no campo, e vigiavam o seu rebanho durante as vigílias da noite.

Καὶ ποιμένες ἦσαν ἐν τῇ χώρᾳ τῇ αὐτῇ ἀγραυλοῦντες καὶ φυλάσσοντες φυλακὰς τῆς νυκτὸς ἐπὶ τὴν ποίμνην αὐτῶν.

kai poimenes esan en te chora te aute agrauluntes kai fulassontes fulakas tes nuktos epi ten poimnen auton

9E eis que um anjo do Senhor lhe apareceu, e a glória do Senhor os cercou de resplendor. Então tiveram grande temor.

Καὶ ἰδού, ἄγγελος Κυρίου ἐπέστη αὐτοῖς, καὶ δόξα Κυρίου περιέλαμψεν αὐτούς· καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν.

kai idu angelos kuriu epeste autois kai doxa kuriu perielampsen autus kai efobethesan fobon megan

10E o anjo lhes disse: Não temais; pois eis que vos dou notícias de grande alegria, que será para todo o povo:

Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ ἄγγελος, Μὴ φοβεῖσθε· ἰδοὺ γάρ, εὐαγγελίζομαι ὑμῖν χαρὰν μεγάλην, ἥτις ἔσται παντὶ τῷ λαῷ·

kai eipen autois ho angelos me fobeisthe idu gar euangelidzomai humin charan megalen hetis estai panti to lao

11que hoje na cidade de Davi vos nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.

ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον σωτήρ, ὅς ἐστι Χριστὸς Κύριος, ἐν πόλει Δαβίδ.

hoti etechthe humin semeron soter hos esti christos kurios en polei dabid

12E isto vos será por sinal: achareis o menino envolto em panos, deitado numa manjedoura.

Καὶ τοῦτο ὑμῖν τὸ σημεῖον· εὑρήσετε βρέφος ἐσπαργανωμένον, κείμενον ἐν τῇ φάτνῃ.

kai tuto humin to semeion heuresete brefos esparganomenon keimenon en te fatne

13E no mesmo instante apareceu com o anjo uma multidão de exércitos celestiais, louvando a Deus, e dizendo:

Καὶ ἐξαίφνης ἐγένετο σὺν τῷ ἀγγέλῳ πλῆθος στρατιᾶς οὐρανίου, αἰνούντων τὸν Θεόν, καὶ λεγόντων,

kai exaifnes egeneto sun to angelo plethos stratias uraniu ainunton ton theon kai legonton

14Glória nas alturas a Deus, paz na terra, [e] aos seres humanos boa vontade.

Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη· ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία.

doxa en hupsistois theo kai epi ges eirene en anthropois eudokia

15E aconteceu que, quando os anjos se ausentaram deles para o céu, os pastores disseram uns aos outros: Vamos, pois, até Belém, e vejamos isso que aconteceu, e o Senhor nos informou.

Καὶ ἐγένετο, ὡς ἀπῆλθον ἀπ᾿ αὐτῶν εἰς τὸν οὐρανὸν οἱ ἄγγελοι, καὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ ποιμένες εἶπον πρὸς ἀλλήλους, Διέλθωμεν δὴ ἕως Βηθλέεμ, καὶ ἴδωμεν τὸ ῥῆμα τοῦτο τὸ γεγονός, ὃ ὁ Κύριος ἐγνώρισεν ἡμῖν.

kai egeneto hos apelthon ap auton eis ton uranon hoi angeloi kai hoi anthropoi hoi poimenes eipon pros allelus dielthomen de heos bethleem kai idomen to rhema tuto to gegonos ho ho kurios egnorisen hemin

16Então foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o menino deitado na manjedoura.

Καὶ ἦλθον σπεύσαντες, καὶ ἀνεῦρον τήν τε Μαριὰμ καὶ τὸν Ἰωσήφ, καὶ τὸ βρέφος κείμενον ἐν τῇ φάτνῃ.

kai elthon speusantes kai aneuron ten te mariam kai ton iosef kai to brefos keimenon en te fatne

17Quando [o] viram, contaram o que lhes havia sido dito sobre o menino.

Ἰδόντες δὲ διεγνώρισαν περὶ τοῦ ῥήματος τοῦ λαληθέντος αὐτοῖς περὶ τοῦ παιδίου τούτου.

idontes de diegnorisan peri tu rhematos tu lalethentos autois peri tu paidiu tutu

18E todos os que ouviram se admiraram com o que os pastores lhes diziam.

Καὶ πάντες οἱ ἀκούσαντες ἐθαύμασαν περὶ τῶν λαληθέντων ὑπὸ τῶν ποιμένων πρὸς αὐτούς.

kai pantes hoi akusantes ethaumasan peri ton lalethenton hupo ton poimenon pros autus

19Mas Maria guardava todas essas palavras, considerando [-as] no seu coração.

Ἡ δὲ Μαριὰμ πάντα συνετήρει τὰ ῥήματα ταῦτα, συμβάλλουσα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς.

he de mariam panta suneterei ta rhemata tauta sumballusa en te kardia autes

20Os pastores voltaram glorificando e louvando a Deus por tudo o que haviam ouvido e visto, como lhes havia sido dito.

Καὶ ἐπέστρεψαν οἱ ποιμένες, δοξάζοντες καὶ αἰνοῦντες τὸν Θεὸν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἤκουσαν καὶ εἶδον, καθὼς ἐλαλήθη πρὸς αὐτούς.

kai epestrepsan hoi poimenes doxadzontes kai ainuntes ton theon epi pasin hois ekusan kai eidon kathos elalethe pros autus

21Quando se completaram os oito dias para circuncidar o menino, foi chamado o seu nome Jesus, o qual havia sido posto pelo anjo antes que fosse concebido.

Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν ἡμέραι ὀκτὼ τοῦ περιτεμεῖν τὸ παιδίον, καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦς, τὸ κληθὲν ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου πρὸ τοῦ συλληφθῆναι αὐτὸν ἐν τῇ κοιλίᾳ.

kai hote eplesthesan hemerai okto tu peritemein to paidion kai eklethe to onoma autu iesus to klethen hupo tu angelu pro tu sullefthenai auton en te koilia

22E quando se completaram os dias da purificação dela, segundo a Lei de Moisés, o levaram a Jerusalém, para o apresentarem ao Senhor,

Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῆς κατὰ τὸν νόμον Μωσέως, ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα, παραστῆσαι τῷ Κυρίῳ —

kai hote eplesthesan hai hemerai tu katharismu autes kata ton nomon moseos anegagon auton eis hierosoluma parastesai to kurio

23conforme o que está escrito na Lei do Senhor: Todo macho primogênito será consagrado ao Senhor.

καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ Κυρίου ὅτι Πᾶν ἄρσεν διανοῖγον μήτραν ἅγιον τῷ Κυρίῳ κληθήσεται —

kathos gegraptai en nomo kuriu hoti pan arsen dianoigon metran hagion to kurio klethesetai

24E para darem a oferta segundo o que se diz na Lei do Senhor: um par de rolinhas ou dois pombinhos.

καὶ τοῦ δοῦναι θυσίαν κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν νόμῳ Κυρίου, Ζεῦγος τρυγόνων ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν.

kai tu dunai thusian kata to eiremenon en nomo kuriu dzeugos trugonon e duo neossus peristeron

25E eis que havia em Jerusalém um homem de nome Simeão; e esse homem era justo e devoto, e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.

Καὶ ἰδού, ἦν ἄνθρωπος ἐν Ἱερουσαλήμ, ᾧ ὄνομα Συμεών, καὶ ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος καὶ εὐλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ πνεῦμα ἅγιον ἦν ἐπ᾿ αὐτόν.

kai idu en anthropos en hierusalem ho onoma sumeon kai ho anthropos hutos dikaios kai eulabes prosdechomenos paraklesin tu israel kai pneuma hagion en ep auton

26E havia lhe sido revelado pelo Espírito Santo que ele não veria a morte antes de ter visto o Cristo do Senhor.

Καὶ ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπὸ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου, μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἢ ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου.

kai en auto kechrematismenon hupo tu pneumatos tu hagiu me idein thanaton prin e ide ton christon kuriu

27E pelo Espírito foi ao Templo; e quando os pais trouxeram o menino Jesus, para fazerem com ele conforme o costume da Lei,

Καὶ ἦλθεν ἐν τῷ πνεύματι εἰς τὸ ἱερόν· καὶ ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν τοὺς γονεῖς τὸ παιδίον Ἰησοῦν, τοῦ ποιῆσαι αὐτοὺς κατὰ τὸ εἰθισμένον τοῦ νόμου περὶ αὐτοῦ,

kai elthen en to pneumati eis to hieron kai en to eisagagein tus goneis to paidion iesun tu poiesai autus kata to eithismenon tu nomu peri autu

28Então ele o tomou em seus braços, louvou a Deus, e disse:

καὶ αὐτὸς ἐδέξατο αὐτὸ εἰς τὰς ἀγκάλας αὐτοῦ, καὶ εὐλόγησε τὸν Θεόν, καὶ εἶπε,

kai autos edexato auto eis tas ankalas autu kai eulogese ton theon kai eipe

29Agora, Senhor, despedes o teu servo em paz, conforme a tua palavra,

Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ῥῆμά σου, ἐν εἰρήνῃ·

nun apolueis ton dulon su despota kata to rhema su en eirene

30pois os meus olhos viram a tua salvação,

ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου,

hoti eidon hoi ofthalmoi mu to soterion su

31a qual preparaste diante de todos os povos;

ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν·

ho hetoimasas kata prosopon panton ton laon

32Luz para iluminar as gentios, e para a glória do teu povo Israel.

φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν, καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ.

fos eis apokalupsin ethnon kai doxan lau su israel

33E José e sua mãe se admiraram das coisas que se diziam sobre ele.

Καὶ ἦν Ἰωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ θαυμάζοντες ἐπὶ τοῖς λαλουμένοις περὶ αὐτοῦ.

kai en iosef kai he meter autu thaumadzontes epi tois lalumenois peri autu

34Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este é posto para queda e levantamento de muitos em Israel; e para sinal que terá oposição,

Καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς Συμεών, καὶ εἶπε πρὸς Μαριὰμ τὴν μητέρα αὐτοῦ, Ἰδού, οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραήλ, καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον·

kai eulogesen autus sumeon kai eipe pros mariam ten metera autu idu hutos keitai eis ptosin kai anastasin pollon en to israel kai eis semeion antilegomenon

35(também uma espada atravessará a tua própria alma) para que os pensamentos de muitos corações se manifestem.

καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ῥομφαία· ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί.

kai su de autes ten psuchen dieleusetai rhomfaia hopos an apokalufthosin ek pollon kardion dialogismoi

36E estava ali a profetiza Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela já tinha idade avançada, e havia vivido com o marido sete anos desde sua virgindade.

Καὶ ἦν Ἅννα προφῆτις, θυγάτηρ Φανουήλ, ἐκ φυλῆς Ἀσήρ — αὕτη προβεβηκυῖα ἐν ἡμέραις πολλαῖς, ζήσασα ἔτη μετὰ ἀνδρὸς ἑπτὰ ἀπὸ τῆς παρθενίας αὐτῆς,

kai en hanna profetis thugater fanuel ek fules aser haute probebekuia en hemerais pollais dzesasa ete meta andros hepta apo tes parthenias autes

37E era viúva de cerca de oitenta e quatro anos, e não se afastava do Templo, servindo [a Deus] com jejuns e orações, de noite e de dia.

καὶ αὕτη χήρα ὡς ἐτῶν ὀγδοήκοντα τεσσάρων — ἣ οὐκ ἀφίστατο ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ, νηστείαις καὶ δεήσεσι λατρεύουσα νύκτα καὶ ἡμέραν.

kai haute chera hos eton ogdoekonta tessaron he uk afistato apo tu hieru nesteiais kai deesesi latreuusa nukta kai hemeran

38E ela veio na mesma hora; ela agradeci ao Senhor, e falava dele a todos os que esperavam a redenção em Jerusalém.

Καὶ αὕτη αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐπιστᾶσα ἀνθωμολογεῖτο τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ πᾶσι τοῖς προσδεχομένοις λύτρωσιν ἐν Ἱερουσαλήμ.

kai haute aute te hora epistasa anthomologeito to kurio kai elalei peri autu pasi tois prosdechomenois lutrosin en hierusalem

39E quando acabaram de cumprir tudo, segundo a Lei do Senhor, voltaram à Galileia, para a sua cidade de Nazaré.

Καὶ ὡς ἐτέλεσαν ἅπαντα τὰ κατὰ τὸν νόμον Κυρίου, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, εἰς τὴν πόλιν αὐτῶν Ναζαρέθ.

kai hos etelesan hapanta ta kata ton nomon kuriu hupestrepsan eis ten galilaian eis ten polin auton nadzareth

40E o menino crescia e se fortalecia em espírito, e cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.

Τὸ δὲ παιδίον ηὔξανε, καὶ ἐκραταιοῦτο πνεύματι, πληρούμενον σοφίας· καὶ χάρις Θεοῦ ἦν ἐπ᾿ αὐτό.

to de paidion euxane kai ekrataiuto pneumati plerumenon sofias kai charis theu en ep auto

41Todos os anos, seus pais iam a Jerusalém, para a festa da Páscoa.

Καὶ ἐπορεύοντο οἱ γονεῖς αὐτοῦ κατ᾿ ἔτος εἰς Ἱερουσαλὴμ τῇ ἑορτῇ τοῦ Πάσχα.

kai eporeuonto hoi goneis autu kat etos eis hierusalem te heorte tu pascha

42E quando [Jesus] tinha doze anos, subiram a Jerusalém, conforme o costume do festival;

Καὶ ὅτε ἐγένετο ἐτῶν δώδεκα, ἀναβάντων αὐτῶν εἰς Ἱεροσόλυμα κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἑορτῆς,

kai hote egeneto eton dodeka anabanton auton eis hierosoluma kata to ethos tes heortes

43E quando aqueles dias terminaram, eles partiram de volta, mas o menino Jesus ficou em Jerusalém sem que José e sua mãe soubessem.

καὶ τελειωσάντων τὰς ἡμέρας, ἐν τῷ ὑποστρέφειν αὐτούς, ὑπέμεινεν Ἰησοῦς ὁ παῖς ἐν Ἱερουσαλήμ· καὶ οὐκ ἔγνω Ἰωσὴφ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ·

kai teleiosanton tas hemeras en to hupostrefein autus hupemeinen iesus ho pais en hierusalem kai uk egno iosef kai he meter autu

44Porém, como pensavam que ele vinha pelo caminho entre os companheiros de viagem, eles andaram o caminho de um dia; e o procuraram entre os parentes e conhecidos.

νομίσαντες δὲ αὐτὸν ἐν τῇ συνοδίᾳ εἶναι, ἦλθον ἡμέρας ὁδόν, καὶ ἀνεζήτουν αὐτὸν ἐν τοῖς συγγενέσι καὶ ἐν τοῖς γνωστοῖς·

nomisantes de auton en te sunodia einai elthon hemeras hodon kai anedzetun auton en tois sungenesi kai en tois gnostois

45E como não o acharam, voltaram a Jerusalém em busca dele.

καὶ μὴ εὑρόντες αὐτόν, ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλήμ, ζητοῦντες αὐτόν.

kai me heurontes auton hupestrepsan eis hierusalem dzetuntes auton

46E aconteceu que, três dias depois, o acharam no templo, sentado no meio dos mestres, ouvindo-os, e perguntando-lhes.

Καὶ ἐγένετο, μεθ᾿ ἡμέρας τρεῖς εὗρον αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ, καθεζόμενον ἐν μέσῳ τῶν διδασκάλων, καὶ ἀκούοντα αὐτῶν, καὶ ἐπερωτῶντα αὐτούς.

kai egeneto meth hemeras treis heuron auton en to hiero kathedzomenon en meso ton didaskalon kai akuonta auton kai eperotonta autus

47E todos os que o ouviam admiravam a sua inteligência e respostas;

Ἐξίσταντο δὲ πάντες οἱ ἀκούοντες αὐτοῦ ἐπὶ τῇ συνέσει καὶ ταῖς ἀποκρίσεσιν αὐτοῦ.

existanto de pantes hoi akuontes autu epi te sunesei kai tais apokrisesin autu

48Quando eles o viram, ficarm surpresos. E sua mãe lhe disse: Filho, por que fizeste assim conosco? Eis que teu pai e eu com ansiedade te procurávamos.

Καὶ ἰδόντες αὐτὸν ἐξεπλάγησαν· καὶ πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ αὐτοῦ εἶπε, Τέκνον, τί ἐποίησας ἡμῖν οὕτως; Ἰδού, ὁ πατήρ σου κἀγὼ ὀδυνώμενοι ἐζητοῦμέν σε.

kai idontes auton exeplagesan kai pros auton he meter autu eipe teknon ti epoiesas hemin hutos idu ho pater su kago odunomenoi edzetumen se

49Ele lhes disse: Por que me procuráveis? Não sabeis que devo estar nos negócios de meu Pai?

Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Τί ὅτι ἐζητεῖτέ με; Οὐκ ᾔδειτε ὅτι ἐν τοῖς τοῦ πατρός μου δεῖ εἶναί με;

kai eipe pros autus ti hoti edzeteite me uk edeite hoti en tois tu patros mu dei einai me

50E eles não entenderam as palavras que lhes dizia.

Καὶ αὐτοὶ οὐ συνῆκαν τὸ ῥῆμα ὃ ἐλάλησεν αὐτοῖς.

kai autoi u sunekan to rhema ho elalesen autois

51Então desceu com eles, e veio a Nazaré, e os obedecia. E a sua mãe guardava todas essas coisas no seu coração.

Καὶ κατέβη μετ᾿ αὐτῶν, καὶ ἦλθεν εἰς Ναζαρέθ· καὶ ἦν ὑποτασσόμενος αὐτοῖς. Καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ διετήρει πάντα τὰ ῥήματα ταῦτα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς.

kai katebe met auton kai elthen eis nadzareth kai en hupotassomenos autois kai he meter autu dieterei panta ta rhemata tauta en te kardia autes

52Jesus crescia em sabedoria, em estatura, e em graça para com Deus e as pessoas.

Καὶ Ἰησοῦς προέκοπτε σοφίᾳ καὶ ἡλικίᾳ, καὶ χάριτι παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις.

kai iesus proekopte sofia kai helikia kai chariti para theo kai anthropois

Anterior: Lucas 1Siguiente: Lucas 3
Generar un estudio de este pasaje

Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.

Compartir

Todas las Escrituras citadas en portugués son de la Bíblia Livre (BLIVRE), Copyright © Diego Santos, Mario Sérgio y Marco Teles, febrero de 2018. Licencia Creative Commons Atribución 4.0 Brasil. Reproducción permitida siempre que se mencionen debidamente la fuente y los autores.

Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.