Todos los librosTodos los capítulos
1 Corintios 3
Debajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.
1E eu, irmãos, não pude vos falar como a espirituais, mas como a carnais, como a meninos em Cristo.
Καὶ ἐγώ, ἀδελφοί, οὐκ ἠδυνήθην λαλῆσαι ὑμῖν ὡς πνευματικοῖς, ἀλλ᾿ ὡς σαρκικοῖς, ὡς νηπίοις ἐν Χριστῷ.
kai ego adelfoi uk edunethen lalesai humin hos pneumatikois all hos sarkikois hos nepiois en christo
2Com leite eu vos criei, e não com alimento sólido, porque não podíeis; nem mesmo agora ainda podeis;
Γάλα ὑμᾶς ἐπότισα, καὶ οὐ βρῶμα· οὔπω γὰρ ἠδύνασθε, ἀλλ᾿ οὔτε ἔτι νῦν δύνασθε·
gala humas epotisa kai u broma upo gar edunasthe all ute eti nun dunasthe
3porque ainda sois carnais. Pois, havendo entre vós inveja, brigas, e divisões, por acaso não sois carnais, e andais fazendo conforme o costume humano?
ἔτι γὰρ σαρκικοί ἐστε· ὅπου γὰρ ἐν ὑμῖν ζῆλος καὶ ἔρις καὶ διχοστασίαι, οὐχὶ σαρκικοί ἐστε, καὶ κατὰ ἄνθρωπον περιπατεῖτε;
eti gar sarkikoi este hopu gar en humin dzelos kai eris kai dichostasiai uchi sarkikoi este kai kata anthropon peripateite
4Porque dizendo um: “Eu sou de Paulo”, e outro: “Eu [sou] de Apolo”, por acaso não sois carnais?
Ὅταν γὰρ λέγῃ τις, Ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου, ἕτερος δέ, Ἐγὼ Ἀπολλώ, οὐχὶ σαρκικοί ἐστε;
hotan gar lege tis ego men eimi paulu heteros de ego apollo uchi sarkikoi este
5Ora, quem é Paulo, e quem é Apolo, senão servidores, pelos quais crestes, conforme o Senhor deu a cada um?
Τίς οὖν ἐστι Παῦλος, τίς δὲ Ἀπολλώς, ἀλλ᾿ ἢ διάκονοι δι᾿ ὧν ἐπιστεύσατε, καὶ ἑκάστῳ ὡς ὁ Κύριος ἔδωκεν;
tis un esti paulos tis de apollos all e diakonoi di hon episteusate kai hekasto hos ho kurios edoken
6Eu plantei; Apolo regou; mas foi Deus quem deu o crescimento.
Ἐγὼ ἐφύτευσα, Ἀπολλὼς ἐπότισεν, ἀλλ᾿ ὁ Θεὸς ηὔξανεν.
ego efuteusa apollos epotisen all ho theos euxanen
7De maneira que nem o que planta é algo, nem o que rega; mas sim Deus, que dá o crescimento.
Ὥστε οὔτε ὁ φυτεύων ἐστί τι, οὔτε ὁ ποτίζων, ἀλλ᾿ ὁ αὐξάνων Θεός.
hoste ute ho futeuon esti ti ute ho potidzon all ho auxanon theos
8E o que planta e o que rega são um; mas cada um receberá a sua recompensa segundo o seu trabalho.
Ὁ φυτεύων δὲ καὶ ὁ ποτίζων ἕν εἰσιν· ἕκαστος δὲ τὸν ἴδιον μισθὸν λήψεται κατὰ τὸν ἴδιον κόπον.
ho futeuon de kai ho potidzon hen eisin hekastos de ton idion misthon lepsetai kata ton idion kopon
9Porque somos cooperadores de Deus; vós sois a plantação de Deus, o edifício de Deus.
Θεοῦ γάρ ἐσμεν συνεργοί· Θεοῦ γεώργιον, Θεοῦ οἰκοδομή ἐστε.
theu gar esmen sunergoi theu georgion theu oikodome este
10Segundo a graça de Deus que me foi dada, eu, como sábio construtor, pus o fundamento; e outro edifica sobre ele; mas cada um veja como edifica sobre ele.
Κατὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι, ὡς σοφὸς ἀρχιτέκτων θεμέλιον τέθεικα, ἄλλος δὲ ἐποικοδομεῖ. Ἕκαστος δὲ βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ.
kata ten charin tu theu ten dotheisan moi hos sofos architekton themelion tetheika allos de epoikodomei hekastos de blepeto pos epoikodomei
11Pois ninguém pode pôr fundamento diferente do que já está posto, o qual é Jesus Cristo.
Θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν Ἰησοῦς ὁ Χριστός.
themelion gar allon udeis dunatai theinai para ton keimenon hos estin iesus ho christos
12E se alguém sobre este fundamento edificar ouro, prata, pedras preciosas, madeira, feno, palha,
Εἰ δέ τις ἐποικοδομεῖ ἐπὶ τὸν θεμέλιον τοῦτον χρυσόν, ἄργυρον, λίθους τιμίους, ξύλα, χόρτον, καλάμην,
ei de tis epoikodomei epi ton themelion tuton chruson arguron lithus timius xula chorton kalamen
13a obra de cada um se manifestará; porque o dia a esclarecerá; pois pelo fogo se descobre; e qual é a obra de cada um, o fogo fará a prova.
ἑκάστου τὸ ἔργον φανερὸν γενήσεται· ἡ γὰρ ἡμέρα δηλώσει, ὅτι ἐν πυρὶ ἀποκαλύπτεται· καὶ ἑκάστου τὸ ἔργον ὁποῖόν ἐστι τὸ πῦρ δοκιμάσει.
hekastu to ergon faneron genesetai he gar hemera delosei hoti en puri apokaluptetai kai hekastu to ergon hopoion esti to pur dokimasei
14Se a obra de alguém que construiu sobre ele permanecer, receberá recompensa.
Εἴ τινος τὸ ἔργον μένει ὃ ἐπῳκοδόμησε, μισθὸν λήψεται.
ei tinos to ergon menei ho epokodomese misthon lepsetai
15Se a obra de alguém se queimar, ele sofrerá perda; porém o tal se salvará, todavia, como que [passado] pelo fogo.
Εἴ τινος τὸ ἔργον κατακαήσεται, ζημιωθήσεται· αὐτὸς δὲ σωθήσεται, οὕτω δὲ ὡς διὰ πυρός.
ei tinos to ergon katakaesetai dzemiothesetai autos de sothesetai huto de hos dia puros
16Não sabeis vós, que sois o templo de Deus? E que o Espírito de Deus habita em vós?
Οὐκ οἴδατε ὅτι ναὸς Θεοῦ ἐστε, καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν;
uk oidate hoti naos theu este kai to pneuma tu theu oikei en humin
17Se alguém destruir o templo de Deus, Deus ao tal destruirá; porque o templo de Deus é santo, o qual sois vós.
Εἴ τις τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φθείρει, φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός· ὁ γὰρ ναὸς τοῦ Θεοῦ ἅγιός ἐστιν, οἵτινές ἐστε ὑμεῖς.
ei tis ton naon tu theu ftheirei ftherei tuton ho theos ho gar naos tu theu hagios estin hoitines este humeis
18Ninguém se engane; se alguém entre vós nestes tempos pensa ser sábio, que se faça de louco, para que seja sábio.
Μηδεὶς ἑαυτὸν ἐξαπατάτω· εἴ τις δοκεῖ σοφὸς εἶναι ἐν ὑμῖν ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ, μωρὸς γενέσθω, ἵνα γένηται σοφός.
medeis heauton exapatato ei tis dokei sofos einai en humin en to aioni tuto moros genestho hina genetai sofos
19Pois a sabedoria deste mundo é loucura para Deus; porque está escrito: Ele toma aos sábios pela sua própria astúcia.
Ἡ γὰρ σοφία τοῦ κόσμου τούτου μωρία παρὰ τῷ Θεῷ ἐστι. Γέγραπται γάρ, Ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν.
he gar sofia tu kosmu tutu moria para to theo esti gegraptai gar ho drassomenos tus sofus en te panurgia auton
20E outra vez: O Senhor conhece os pensamentos dos sábios, que são vãos.
Καὶ πάλιν, Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν, ὅτι εἰσὶ μάταιοι.
kai palin kurios ginoskei tus dialogismus ton sofon hoti eisi mataioi
21Portanto ninguém se orgulhe em seres humanos; porque tudo é vosso,
Ὥστε μηδεὶς καυχάσθω ἐν ἀνθρώποις· πάντα γὰρ ὑμῶν ἐστιν,
hoste medeis kauchastho en anthropois panta gar humon estin
22seja Paulo, seja Apolo, seja Cefas, seja o mundo, seja a vida, seja a morte, seja o presente, seja o futuro; tudo é vosso.
εἴτε Παῦλος, εἴτε Ἀπολλώς, εἴτε Κηφᾶς, εἴτε κόσμος, εἴτε ζωή, εἴτε θάνατος, εἴτε ἐνεστῶτα, εἴτε μέλλοντα· πάντα ὑμῶν ἐστιν,
eite paulos eite apollos eite kefas eite kosmos eite dzoe eite thanatos eite enestota eite mellonta panta humon estin
23Mas vós sois de Cristo; e Cristo, de Deus.
ὑμεῖς δὲ Χριστοῦ, Χριστὸς δὲ Θεοῦ.
humeis de christu christos de theu
Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.
Todas las Escrituras citadas en portugués son de la Bíblia Livre (BLIVRE), Copyright © Diego Santos, Mario Sérgio y Marco Teles, febrero de 2018. Licencia Creative Commons Atribución 4.0 Brasil. Reproducción permitida siempre que se mencionen debidamente la fuente y los autores.
Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.