Matthew 24
Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.
1Tendo Jesus saído do templo, ia-se retirando, quando se aproximaram dele os seus discípulos para lhe mostrar as construções do templo.
Καὶ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἐπορεύετο ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ· καὶ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπιδεῖξαι αὐτῷ τὰς οἰκοδομὰς τοῦ ἱεροῦ.
kai exelthon ho iesus eporeueto apo tu hieru kai proselthon hoi mathetai autu epideixai auto tas oikodomas tu hieru
2Ele, porém, lhes disse: Não vedes tudo isto? Em verdade vos digo que não ficará aqui pedra sobre pedra que não seja derribada.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Οὐ βλέπετε πάντα ταῦτα; Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ ἀφεθῇ ὧδε λίθος ἐπὶ λίθον, ὃς οὐ μὴ καταλυθήσεται.
ho de iesus eipen autois u blepete panta tauta amen lego humin u me afethe hode lithos epi lithon hos u me kataluthesetai
3No monte das Oliveiras, achava-se Jesus assentado, quando se aproximaram dele os discípulos, em particular, e lhe pediram: Dize-nos quando sucederão estas coisas e que sinal haverá da tua vinda e da consumação do século.
Καθημένου δὲ αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν, προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ κατ᾿ ἰδίαν, λέγοντες, Εἰπὲ ἡμῖν, πότε ταῦτα ἔσται; Καὶ τί τὸ σημεῖον τῆς σῆς παρουσίας, καὶ τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος;
kathemenu de autu epi tu orus ton elaion proselthon auto hoi mathetai kat idian legontes eipe hemin pote tauta estai kai ti to semeion tes ses parusias kai tes sunteleias tu aionos
4E ele lhes respondeu: Vede que ninguém vos engane.
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ.
kai apokritheis ho iesus eipen autois blepete me tis humas planese
5Porque virão muitos em meu nome, dizendo: Eu sou o Cristo, e enganarão a muitos.
Πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, λέγοντες, Ἐγώ εἰμι ὁ Χριστός· καὶ πολλοὺς πλανήσουσι.
polloi gar eleusontai epi to onomati mu legontes ego eimi ho christos kai pollus planesusi
6E, certamente, ouvireis falar de guerras e rumores de guerras; vede, não vos assusteis, porque é necessário assim acontecer, mas ainda não é o fim.
Μελλήσετε δὲ ἀκούειν πολέμους καὶ ἀκοὰς πολέμων· ὁρᾶτε, μὴ θροεῖσθε· δεῖ γὰρ πάντα γενέσθαι, ἀλλ᾿ οὔπω ἐστὶ τὸ τέλος.
mellesete de akuein polemus kai akoas polemon horate me throeisthe dei gar panta genesthai all upo esti to telos
7Porquanto se levantará nação contra nação, reino contra reino, e haverá fomes e terremotos em vários lugares;
Ἐγερθήσεται γὰρ ἔθνος ἐπὶ ἔθνος, καὶ βασιλεία ἐπὶ βασιλείαν· καὶ ἔσονται λιμοὶ καὶ λοιμοὶ καὶ σεισμοὶ κατὰ τόπους.
egerthesetai gar ethnos epi ethnos kai basileia epi basileian kai esontai limoi kai loimoi kai seismoi kata topus
8porém tudo isto é o princípio das dores.
Πάντα δὲ ταῦτα ἀρχὴ ὠδίνων.
panta de tauta arche odinon
9Então, sereis atribulados, e vos matarão. Sereis odiados de todas as nações, por causa do meu nome.
Τότε παραδώσουσιν ὑμᾶς εἰς θλίψιν, καὶ ἀποκτενοῦσιν ὑμᾶς. Καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν διὰ τὸ ὄνομά μου.
tote paradosusin humas eis thlipsin kai apoktenusin humas kai esesthe misumenoi hupo panton ton ethnon dia to onoma mu
10Nesse tempo, muitos hão de se escandalizar, trair e odiar uns aos outros;
Καὶ τότε σκανδαλισθήσονται πολλοί, καὶ ἀλλήλους παραδώσουσι, καὶ μισήσουσιν ἀλλήλους.
kai tote skandalisthesontai polloi kai allelus paradosusi kai misesusin allelus
11levantar-se-ão muitos falsos profetas e enganarão a muitos.
Καὶ πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐγερθήσονται, καὶ πλανήσουσι πολλούς.
kai polloi pseudoprofetai egerthesontai kai planesusi pollus
12E, por se multiplicar a iniquidade, o amor se esfriará de quase todos.
Καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν, ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν·
kai dia to plethunthenai ten anomian psugesetai he agape ton pollon
13Aquele, porém, que perseverar até o fim, esse será salvo.
ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται.
ho de hupomeinas eis telos hutos sothesetai
14E será pregado este evangelho do reino por todo o mundo, para testemunho a todas as nações. Então, virá o fim.
Καὶ κηρυχθήσεται τοῦτο τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας ἐν ὅλῃ τῇ οἰκουμένῃ εἰς μαρτύριον πᾶσι τοῖς ἔθνεσι· καὶ τότε ἥξει τὸ τέλος.
kai keruchthesetai tuto to euangelion tes basileias en hole te oikumene eis marturion pasi tois ethnesi kai tote hexei to telos
15Quando, pois, virdes o abominável da desolação de que falou o profeta Daniel, no lugar santo (quem lê entenda),
Ὅταν οὖν ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως, τὸ ῥηθὲν διὰ Δανιὴλ τοῦ προφήτου, ἑστὼς ἐν τόπῳ ἁγίῳ — ὁ ἀναγινώσκων νοείτω —
hotan un idete to bdelugma tes eremoseos to rhethen dia daniel tu profetu hestos en topo hagio ho anaginoskon noeito
16então, os que estiverem na Judeia fujam para os montes;
τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν ἐπὶ τὰ ὄρη·
tote hoi en te iudaia feugetosan epi ta ore
17quem estiver sobre o eirado não desça a tirar de casa alguma coisa;
ὁ ἐπὶ τοῦ δώματος μὴ καταβαινέτω ἆραί τι ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ·
ho epi tu domatos me katabaineto arai ti ek tes oikias autu
18e quem estiver no campo não volte atrás para buscar a sua capa.
καὶ ὁ ἐν τῷ ἀγρῷ μὴ ἐπιστρεψάτω ὀπίσω ἆραι τὰ ἱμάτια αὐτοῦ.
kai ho en to agro me epistrepsato opiso arai ta himatia autu
19Ai das que estiverem grávidas e das que amamentarem naqueles dias!
Οὐαὶ δὲ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις.
uai de tais en gastri echusais kai tais theladzusais en ekeinais tais hemerais
20Orai para que a vossa fuga não se dê no inverno, nem no sábado;
Προσεύχεσθε δὲ ἵνα μὴ γένηται ἡ φυγὴ ὑμῶν χειμῶνος, μηδὲ ἐν σαββάτῳ.
proseuchesthe de hina me genetai he fuge humon cheimonos mede en sabbato
21porque nesse tempo haverá grande tribulação, como desde o princípio do mundo até agora não tem havido e nem haverá jamais.
Ἔσται γὰρ τότε θλίψις μεγάλη, οἵα οὐ γέγονεν ἀπ᾿ ἀρχῆς κόσμου ἕως τοῦ νῦν, οὐδ᾿ οὐ μὴ γένηται.
estai gar tote thlipsis megale hoia u gegonen ap arches kosmu heos tu nun ud u me genetai
22Não tivessem aqueles dias sido abreviados, ninguém seria salvo; mas, por causa dos escolhidos, tais dias serão abreviados.
Καὶ εἰ μὴ ἐκολοβώθησαν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι, οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σάρξ· διὰ δὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς κολοβωθήσονται αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι.
kai ei me ekolobothesan hai hemerai ekeinai uk an esothe pasa sarx dia de tus eklektus kolobothesontai hai hemerai ekeinai
23Então, se alguém vos disser: Eis aqui o Cristo! Ou: Ei-lo ali! Não acrediteis;
Τότε ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ, Ἰδού, ὧδε ὁ Χριστός, ἢ ὧδε, μὴ πιστεύσητε.
tote ean tis humin eipe idu hode ho christos e hode me pisteusete
24porque surgirão falsos cristos e falsos profetas operando grandes sinais e prodígios para enganar, se possível, os próprios eleitos.
Ἐγερθήσονται γὰρ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται, καὶ δώσουσι σημεῖα μεγάλα καὶ τέρατα, ὥστε πλανῆσαι, εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς.
egerthesontai gar pseudochristoi kai pseudoprofetai kai dosusi semeia megala kai terata hoste planesai ei dunaton kai tus eklektus
25Vede que vo-lo tenho predito.
Ἰδού, προείρηκα ὑμῖν.
idu proeireka humin
26Portanto, se vos disserem: Eis que ele está no deserto!, não saiais. Ou: Ei-lo no interior da casa!, não acrediteis.
Ἐὰν οὖν εἴπωσιν ὑμῖν, Ἰδού, ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐστί, μὴ ἐξέλθητε· Ἰδού, ἐν τοῖς ταμείοις, μὴ πιστεύσητε.
ean un eiposin humin idu en te eremo esti me exelthete idu en tois tameiois me pisteusete
27Porque, assim como o relâmpago sai do oriente e se mostra até no ocidente, assim há de ser a vinda do Filho do Homem.
Ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἐξέρχεται ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ φαίνεται ἕως δυσμῶν, οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.
hosper gar he astrape exerchetai apo anatolon kai fainetai heos dusmon hutos estai kai he parusia tu huiu tu anthropu
28Onde estiver o cadáver, aí se ajuntarão os abutres.
Ὅπου γὰρ ἐὰν ᾖ τὸ πτῶμα, ἐκεῖ συναχθήσονται οἱ ἀετοί.
hopu gar ean e to ptoma ekei sunachthesontai hoi aetoi
29Logo em seguida à tribulação daqueles dias, o sol escurecerá, a lua não dará a sua claridade, as estrelas cairão do firmamento, e os poderes dos céus serão abalados.
Εὐθέως δὲ μετὰ τὴν θλίψιν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων, ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται, καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς, καὶ οἱ ἀστέρες πεσοῦνται ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται.
eutheos de meta ten thlipsin ton hemeron ekeinon ho helios skotisthesetai kai he selene u dosei to fengos autes kai hoi asteres pesuntai apo tu uranu kai hai dunameis ton uranon saleuthesontai
30Então, aparecerá no céu o sinal do Filho do Homem; todos os povos da terra se lamentarão e verão o Filho do Homem vindo sobre as nuvens do céu, com poder e muita glória.
Καὶ τότε φανήσεται τὸ σημεῖον τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῷ οὐρανῷ· καὶ τότε κόψονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς, καὶ ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς.
kai tote fanesetai to semeion tu huiu tu anthropu en to urano kai tote kopsontai pasai hai fulai tes ges kai opsontai ton huion tu anthropu erchomenon epi ton nefelon tu uranu meta dunameos kai doxes polles
31E ele enviará os seus anjos, com grande clangor de trombeta, os quais reunirão os seus escolhidos, dos quatro ventos, de uma a outra extremidade dos céus.
Καὶ ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ μετὰ σάλπιγγος φωνῆς μεγάλης, καὶ ἐπισυνάξουσι τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων, ἀπ᾿ ἄκρων οὐρανῶν ἕως ἄκρων αὐτῶν.
kai apostelei tus angelus autu meta salpingos fones megales kai episunaxusi tus eklektus autu ek ton tessaron anemon ap akron uranon heos akron auton
32Aprendei, pois, a parábola da figueira: quando já os seus ramos se renovam e as folhas brotam, sabeis que está próximo o verão.
Ἀπὸ δὲ τῆς συκῆς μάθετε τὴν παραβολήν· ὅταν ἤδη ὁ κλάδος αὐτῆς γένηται ἁπαλός, καὶ τὰ φύλλα ἐκφύῃ, γινώσκετε ὅτι ἐγγὺς τὸ θέρος·
apo de tes sukes mathete ten parabolen hotan ede ho klados autes genetai hapalos kai ta fulla ekfue ginoskete hoti engus to theros
33Assim também vós: quando virdes todas estas coisas, sabei que está próximo, às portas.
οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅταν ἴδητε πάντα ταῦτα, γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἐπὶ θύραις.
huto kai humeis hotan idete panta tauta ginoskete hoti engus estin epi thurais
34Em verdade vos digo que não passará esta geração sem que tudo isto aconteça.
Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη, ἕως ἂν πάντα ταῦτα γένηται.
amen lego humin u me parelthe he genea haute heos an panta tauta genetai
35Passará o céu e a terra, porém as minhas palavras não passarão.
Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσι.
ho uranos kai he ge pareleusontai hoi de logoi mu u me parelthosi
36Mas a respeito daquele dia e hora ninguém sabe, nem os anjos dos céus, nem o Filho, senão o Pai.
Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ τῆς ὥρας οὐδεὶς οἶδεν, οὐδὲ οἱ ἄγγελοι τῶν οὐρανῶν, εἰ μὴ ὁ πατήρ μου μόνος.
peri de tes hemeras ekeines kai tes horas udeis oiden ude hoi angeloi ton uranon ei me ho pater mu monos
37Pois assim como foi nos dias de Noé, também será a vinda do Filho do Homem.
Ὥσπερ δὲ αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε, οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.
hosper de hai hemerai tu noe hutos estai kai he parusia tu huiu tu anthropu
38Porquanto, assim como nos dias anteriores ao dilúvio comiam e bebiam, casavam e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca,
Ὥσπερ γὰρ ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις ταῖς πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ τρώγοντες καὶ πίνοντες, γαμοῦντες καὶ ἐκγαμίζοντες, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθε Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν,
hosper gar esan en tais hemerais tais pro tu kataklusmu trogontes kai pinontes gamuntes kai ekgamidzontes achri hes hemeras eiselthe noe eis ten kiboton
39e não o perceberam, senão quando veio o dilúvio e os levou a todos, assim será também a vinda do Filho do Homem.
καὶ οὐκ ἔγνωσαν, ἕως ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἦρεν ἅπαντας, οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.
kai uk egnosan heos elthen ho kataklusmos kai eren hapantas hutos estai kai he parusia tu huiu tu anthropu
40Então, dois estarão no campo, um será tomado, e deixado o outro;
Τότε δύο ἔσονται ἐν τῷ ἀγρῷ· ὁ εἷς παραλαμβάνεται, καὶ ὁ εἷς ἀφίεται.
tote duo esontai en to agro ho heis paralambanetai kai ho heis afietai
41duas estarão trabalhando num moinho, uma será tomada, e deixada a outra.
Δύο ἀλήθουσαι ἐν τῷ μύλωνι· μία παραλαμβάνεται, καὶ μία ἀφίεται.
duo alethusai en to muloni mia paralambanetai kai mia afietai
42Portanto, vigiai, porque não sabeis em que dia vem o vosso Senhor.
Γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε ποίᾳ ὥρᾳ ὁ Κύριος ὑμῶν ἔρχεται.
gregoreite un hoti uk oidate poia hora ho kurios humon erchetai
43Mas considerai isto: se o pai de família soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria e não deixaria que fosse arrombada a sua casa.
Ἐκεῖνο δὲ γινώσκετε, ὅτι εἰ ᾔδει ὁ οἰκοδεσπότης ποίᾳ φυλακῇ ὁ κλέπτης ἔρχεται, ἐγρηγόρησεν ἄν, καὶ οὐκ ἂν εἴασε διορυγῆναι τὴν οἰκίαν αὐτοῦ.
ekeino de ginoskete hoti ei edei ho oikodespotes poia fulake ho kleptes erchetai egregoresen an kai uk an eiase diorugenai ten oikian autu
44Por isso, ficai também vós apercebidos; porque, à hora em que não cuidais, o Filho do Homem virá.
Διὰ τοῦτο καὶ ὑμεῖς γίνεσθε ἕτοιμοι· ὅτι ᾗ ὥρᾳ οὐ δοκεῖτε ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται.
dia tuto kai humeis ginesthe hetoimoi hoti he hora u dokeite ho huios tu anthropu erchetai
45Quem é, pois, o servo fiel e prudente, a quem o senhor confiou os seus conservos para dar-lhes o sustento a seu tempo?
Τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος, ὃν κατέστησεν ὁ κύριος αὐτοῦ ἐπὶ τῆς θεραπείας αὐτοῦ, τοῦ διδόναι αὐτοῖς τὴν τροφὴν ἐν καιρῷ;
tis ara estin ho pistos dulos kai fronimos hon katestesen ho kurios autu epi tes therapeias autu tu didonai autois ten trofen en kairo
46Bem-aventurado aquele servo a quem seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
Μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος, ὃν ἐλθὼν ὁ κύριος αὐτοῦ εὑρήσει ποιοῦντα οὕτως.
makarios ho dulos ekeinos hon elthon ho kurios autu heuresei poiunta hutos
47Em verdade vos digo que lhe confiará todos os seus bens.
Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἐπὶ πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν.
amen lego humin hoti epi pasi tois huparchusin autu katastesei auton
48Mas, se aquele servo, sendo mau, disser consigo mesmo: Meu senhor demora-se,
Ἐὰν δὲ εἴπῃ ὁ κακὸς δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, Χρονίζει ὁ κύριός μου ἐλθεῖν,
ean de eipe ho kakos dulos ekeinos en te kardia autu chronidzei ho kurios mu elthein
49e passar a espancar os seus companheiros e a comer e beber com ébrios,
καὶ ἄρξηται τύπτειν τοὺς συνδούλους, ἐσθίειν δὲ καὶ πίνειν μετὰ τῶν μεθυόντων,
kai arxetai tuptein tus sundulus esthiein de kai pinein meta ton methuonton
50virá o senhor daquele servo em dia em que não o espera e em hora que não sabe
ἥξει ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὐ προσδοκᾷ, καὶ ἐν ὥρᾳ ᾗ οὐ γινώσκει,
hexei ho kurios tu dulu ekeinu en hemera he u prosdoka kai en hora he u ginoskei
51e castigá-lo-á, lançando-lhe a sorte com os hipócritas; ali haverá choro e ranger de dentes.
καὶ διχοτομήσει αὐτόν, καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν ὑποκριτῶν θήσει· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.
kai dichotomesei auton kai to meros autu meta ton hupokriton thesei ekei estai ho klauthmos kai ho brugmos ton odonton
Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.
Scripture text from the Almeida Revista e Atualizada (ARA) © 1993 Sociedade Bíblica do Brasil. All rights reserved. Used by permission, through API.Bible.
Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.
Scripture provided by API.Bible · Copyright of the translations