Mark 5
Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.
1Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
Καὶ ἦλθον εἰς τὸ πέραν τῆς θαλάσσης, εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν.
kai elthon eis to peran tes thalasses eis ten choran ton gadarenon
2Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
Καὶ ἐξελθόντι αὐτῷ ἐκ τοῦ πλοίου, εὐθέως ἀπήντησεν αὐτῷ ἐκ τῶν μνημείων ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ,
kai exelthonti auto ek tu ploiu eutheos apentesen auto ek ton mnemeion anthropos en pneumati akatharto
3o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
ὃς τὴν κατοίκησιν εἶχεν ἐν τοῖς μνημείοις· καὶ οὔτε ἁλύσεσιν οὐδεὶς ἠδύνατο αὐτὸν δῆσαι,
hos ten katoikesin eichen en tois mnemeiois kai ute halusesin udeis edunato auton desai
4porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
διὰ τὸ αὐτὸν πολλάκις πέδαις καὶ ἁλύσεσι δεδέσθαι, καὶ διεσπᾶσθαι ὑπ᾿ αὐτοῦ τὰς ἁλύσεις, καὶ τὰς πέδας συντετρίφθαι· καὶ οὐδεὶς αὐτὸν ἴσχυε δαμάσαι·
dia to auton pollakis pedais kai halusesi dedesthai kai diespasthai hup autu tas haluseis kai tas pedas suntetrifthai kai udeis auton ischue damasai
5Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
καὶ διὰ παντός, νυκτὸς καὶ ἡμέρας, ἐν τοῖς ὄρεσι καὶ ἐν τοῖς μνήμασιν ἦν κράζων καὶ κατακόπτων ἑαυτὸν λίθοις.
kai dia pantos nuktos kai hemeras en tois oresi kai en tois mnemasin en kradzon kai katakopton heauton lithois
6Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
Ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν ἀπὸ μακρόθεν, ἔδραμε καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ,
idon de ton iesun apo makrothen edrame kai prosekunesen auto
7exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
καὶ κράξας φωνῇ μεγάλῃ εἶπε, Τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; Ὁρκίζω σε τὸν Θεόν, μή με βασανίσῃς.
kai kraxas fone megale eipe ti emoi kai soi iesu huie tu theu tu hupsistu horkidzo se ton theon me me basanises
8Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
Ἔλεγε γὰρ αὐτῷ, Ἔξελθε, τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον, ἐκ τοῦ ἀνθρώπου.
elege gar auto exelthe to pneuma to akatharton ek tu anthropu
9E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
Καὶ ἐπηρώτα αὐτόν, Τί σοι ὄνομα; Καὶ ἀπεκρίθη, λέγων, Λεγεὼν ὄνομά μοι, ὅτι πολλοί ἐσμεν.
kai eperota auton ti soi onoma kai apekrithe legon legeon onoma moi hoti polloi esmen
10E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
Καὶ παρεκάλει αὐτὸν πολλὰ ἵνα μὴ αὐτοὺς ἀποστείλῃ ἔξω τῆς χώρας.
kai parekalei auton polla hina me autus aposteile exo tes choras
11Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
Ἦν δὲ ἐκεῖ πρὸς τὰ ὄρη ἀγέλη χοίρων μεγάλη βοσκομένη·
en de ekei pros ta ore agele choiron megale boskomene
12E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
καὶ παρεκάλεσαν αὐτὸν πάντες οἱ δαίμονες, λέγοντες, Πέμψον ἡμᾶς εἰς τοὺς χοίρους, ἵνα εἰς αὐτοὺς εἰσέλθωμεν.
kai parekalesan auton pantes hoi daimones legontes pempson hemas eis tus choirus hina eis autus eiselthomen
13Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
Καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς εὐθέως ὁ Ἰησοῦς. Καὶ ἐξελθόντα τὰ πνεύματα τὰ ἀκάθαρτα εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους· καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν δὲ ὡς δισχίλιοι· καὶ ἐπνίγοντο ἐν τῇ θαλάσσῃ.
kai epetrepsen autois eutheos ho iesus kai exelthonta ta pneumata ta akatharta eiselthon eis tus choirus kai hormesen he agele kata tu kremnu eis ten thalassan esan de hos dischilioi kai epnigonto en te thalasse
14Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
Οἱ δὲ βόσκοντες τοὺς χοίρους ἔφυγον, καὶ ἀνήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς. Καὶ ἐξῆλθον ἰδεῖν τί ἐστι τὸ γεγονός·
hoi de boskontes tus choirus efugon kai anengeilan eis ten polin kai eis tus agrus kai exelthon idein ti esti to gegonos
15Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
καὶ ἔρχονται πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ θεωροῦσι τὸν δαιμονιζόμενον καθήμενον καὶ ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα, τὸν ἐσχηκότα τὸν Λεγεῶνα· καὶ ἐφοβήθησαν.
kai erchontai pros ton iesun kai theorusi ton daimonidzomenon kathemenon kai himatismenon kai sofronunta ton eschekota ton legeona kai efobethesan
16Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
Καὶ διηγήσαντο αὐτοῖς οἱ ἰδόντες πῶς ἐγένετο τῷ δαιμονιζομένῳ, καὶ περὶ τῶν χοίρων.
kai diegesanto autois hoi idontes pos egeneto to daimonidzomeno kai peri ton choiron
17E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
Καὶ ἤρξαντο παρακαλεῖν αὐτὸν ἀπελθεῖν ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν.
kai erxanto parakalein auton apelthein apo ton horion auton
18Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
Καὶ ἐμβάντος αὐτοῦ εἰς τὸ πλοῖον, παρεκάλει αὐτὸν ὁ δαιμονισθείς, ἵνα ᾖ μετ᾿ αὐτοῦ.
kai embantos autu eis to ploion parekalei auton ho daimonistheis hina e met autu
19Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς οὐκ ἀφῆκεν αὐτόν, ἀλλὰ λέγει αὐτῷ, Ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου πρὸς τοὺς σούς, καὶ ἀνάγγειλον αὐτοῖς ὅσα σοι ὁ Κύριος ἐποίησε, καὶ ἠλέησέ σε.
ho de iesus uk afeken auton alla legei auto hupage eis ton oikon su pros tus sus kai anangeilon autois hosa soi ho kurios epoiese kai eleese se
20Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
Καὶ ἀπῆλθε καὶ ἤρξατο κηρύσσειν ἐν τῇ Δεκαπόλει ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· καὶ πάντες ἐθαύμαζον.
kai apelthe kai erxato kerussein en te dekapolei hosa epoiesen auto ho iesus kai pantes ethaumadzon
21Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
Καὶ διαπεράσαντος τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ πλοίῳ πάλιν εἰς τὸ πέραν, συνήχθη ὄχλος πολὺς ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ ἦν παρὰ τὴν θάλασσαν.
kai diaperasantos tu iesu en to ploio palin eis to peran sunechthe ochlos polus ep auton kai en para ten thalassan
22Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
Καὶ ἰδού, ἔρχεται εἷς τῶν ἀρχισυναγώγων, ὀνόματι Ἰάειρος, καὶ ἰδὼν αὐτόν, πίπτει πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ,
kai idu erchetai heis ton archisunagogon onomati iaeiros kai idon auton piptei pros tus podas autu
23e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
καὶ παρεκάλει αὐτὸν πολλά, λέγων ὅτι Τὸ θυγάτριόν μου ἐσχάτως ἔχει· ἵνα ἐλθὼν ἐπιθῇς αὐτῇ τὰς χεῖρας, ὅπως σωθῇ καὶ ζήσεται.
kai parekalei auton polla legon hoti to thugatrion mu eschatos echei hina elthon epithes aute tas cheiras hopos sothe kai dzesetai
24Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
Καὶ ἀπῆλθε μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ὄχλος πολύς, καὶ συνέθλιβον αὐτόν.
kai apelthe met autu kai ekoluthei auto ochlos polus kai sunethlibon auton
25Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
Καὶ γυνή τις οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ἔτη δώδεκα,
kai gune tis usa en rhusei haimatos ete dodeka
26e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
καὶ πολλὰ παθοῦσα ὑπὸ πολλῶν ἰατρῶν, καὶ δαπανήσασα τὰ παρ᾿ ἑαυτῆς πάντα, καὶ μηδὲν ὠφεληθεῖσα, ἀλλὰ μᾶλλον εἰς τὸ χεῖρον ἐλθοῦσα,
kai polla pathusa hupo pollon iatron kai dapanesasa ta par heautes panta kai meden ofeletheisa alla mallon eis to cheiron elthusa
27tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
ἀκούσασα περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ἐλθοῦσα ἐν τῷ ὄχλῳ ὄπισθεν, ἥψατο τοῦ ἱματίου αὐτοῦ·
akusasa peri tu iesu elthusa en to ochlo opisthen hepsato tu himatiu autu
28Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
ἔλεγε γὰρ ὅτι Κἂν τῶν ἱματίων αὐτοῦ ἅψωμαι, σωθήσομαι.
elege gar hoti kan ton himation autu hapsomai sothesomai
29E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
Καὶ εὐθέως ἐξηράνθη ἡ πηγὴ τοῦ αἵματος αὐτῆς, καὶ ἔγνω τῷ σώματι ὅτι ἴαται ἀπὸ τῆς μάστιγος.
kai eutheos exeranthe he pege tu haimatos autes kai egno to somati hoti iatai apo tes mastigos
30Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
Καὶ εὐθέως ὁ Ἰησοῦς ἐπιγνοὺς ἐν ἑαυτῷ τὴν ἐξ αὐτοῦ δύναμιν ἐξελθοῦσαν, ἐπιστραφεὶς ἐν τῷ ὄχλῳ, ἔλεγε, Τίς μου ἥψατο τῶν ἱματίων;
kai eutheos ho iesus epignus en heauto ten ex autu dunamin exelthusan epistrafeis en to ochlo elege tis mu hepsato ton himation
31Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
Καὶ ἔλεγον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Βλέπεις τὸν ὄχλον συνθλίβοντά σε, καὶ λέγεις, Τίς μου ἥψατο;
kai elegon auto hoi mathetai autu blepeis ton ochlon sunthlibonta se kai legeis tis mu hepsato
32Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
Καὶ περιεβλέπετο ἰδεῖν τὴν τοῦτο ποιήσασαν.
kai perieblepeto idein ten tuto poiesasan
33Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
Ἡ δὲ γυνὴ φοβηθεῖσα καὶ τρέμουσα, εἰδυῖα ὃ γέγονεν ἐπ᾿ αὐτῇ, ἦλθε καὶ προσέπεσεν αὐτῷ, καὶ εἶπεν αὐτῷ πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν.
he de gune fobetheisa kai tremusa eiduia ho gegonen ep aute elthe kai prosepesen auto kai eipen auto pasan ten aletheian
34E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ, Θύγατερ, ἡ πίστις σου σέσωκέ σε· ὕπαγε εἰς εἰρήνην, καὶ ἴσθι ὑγιὴς ἀπὸ τῆς μάστιγός σου.
ho de eipen aute thugater he pistis su sesoke se hupage eis eirenen kai isthi hugies apo tes mastigos su
35Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος, ἔρχονται ἀπὸ τοῦ ἀρχισυναγώγου, λέγοντες ὅτι Ἡ θυγάτηρ σου ἀπέθανε· τί ἔτι σκύλλεις τὸν διδάσκαλον;
eti autu laluntos erchontai apo tu archisunagogu legontes hoti he thugater su apethane ti eti skulleis ton didaskalon
36Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εὐθέως ἀκούσας τὸν λόγον λαλούμενον λέγει τῷ ἀρχισυναγώγῳ, Μὴ φοβοῦ· μόνον πίστευε.
ho de iesus eutheos akusas ton logon lalumenon legei to archisunagogo me fobu monon pisteue
37Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
Καὶ οὐκ ἀφῆκεν οὐδένα αὐτῷ συνακολουθῆσαι, εἰ μὴ Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν Ἰακώβου.
kai uk afeken udena auto sunakoluthesai ei me petron kai iakobon kai ioannen ton adelfon iakobu
38Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
Καὶ ἔρχεται εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀρχισυναγώγου, καὶ θεωρεῖ θόρυβον, κλαίοντας καὶ ἀλαλάζοντας πολλά.
kai erchetai eis ton oikon tu archisunagogu kai theorei thorubon klaiontas kai alaladzontas polla
39Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
Καὶ εἰσελθὼν λέγει αὐτοῖς, Τί θορυβεῖσθε καὶ κλαίετε; Τὸ παιδίον οὐκ ἀπέθανεν, ἀλλὰ καθεύδει.
kai eiselthon legei autois ti thorubeisthe kai klaiete to paidion uk apethanen alla katheudei
40E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
Καὶ κατεγέλων αὐτοῦ. Ὁ δέ, ἐκβαλὼν ἅπαντας, παραλαμβάνει τὸν πατέρα τοῦ παιδίου καὶ τὴν μητέρα καὶ τοὺς μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ εἰσπορεύεται ὅπου ἦν τὸ παιδίον ἀνακείμενον.
kai kategelon autu ho de ekbalon hapantas paralambanei ton patera tu paidiu kai ten metera kai tus met autu kai eisporeuetai hopu en to paidion anakeimenon
41Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
Καὶ κρατήσας τῆς χειρὸς τοῦ παιδίου, λέγει αὐτῇ, Ταλιθά, κοῦμι· ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον, Τὸ κοράσιον, σοὶ λέγω, ἔγειραι.
kai kratesas tes cheiros tu paidiu legei aute talitha kumi ho esti methermeneuomenon to korasion soi lego egeirai
42Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
Καὶ εὐθέως ἀνέστη τὸ κοράσιον καὶ περιεπάτει, ἦν γὰρ ἐτῶν δώδεκα· καὶ ἐξέστησαν ἐκστάσει μεγάλῃ.
kai eutheos aneste to korasion kai periepatei en gar eton dodeka kai exestesan ekstasei megale
43Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Καὶ διεστείλατο αὐτοῖς πολλὰ ἵνα μηδεὶς γνῷ τοῦτο· καὶ εἶπε δοθῆναι αὐτῇ φαγεῖν.
kai diesteilato autois polla hina medeis gno tuto kai eipe dothenai aute fagein
Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.
Scripture text from the Almeida Revista e Atualizada (ARA) © 1993 Sociedade Bíblica do Brasil. All rights reserved. Used by permission, through API.Bible.
Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.
Scripture provided by API.Bible · Copyright of the translations