A person doesn't die when they stop breathing, but when they stop dreaming!

VOO 56
pt·en·es
Log inPlans

All booksAll chapters

Luke 12

Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) + Textus Receptus (TR)

Hide the originalView word by word
Translation:BLIVREARARC69NTLH

Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.

1AJUNTANDO-SE entretanto muitos milhares de pessoas, de sorte que se atropelavam uns aos outros, começou a dizer aos seus discípulos: Acautelai-vos primeiramente do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.

Ἐν οἷς ἐπισυναχθεισῶν τῶν μυριάδων τοῦ ὄχλου, ὥστε καταπατεῖν ἀλλήλους, ἤρξατο λέγειν πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ πρῶτον, Προσέχετε ἑαυτοῖς ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων, ἥτις ἐστὶν ὑπόκρισις.

en hois episunachtheison ton muriadon tu ochlu hoste katapatein allelus erxato legein pros tus mathetas autu proton prosechete heautois apo tes dzumes ton farisaion hetis estin hupokrisis

2Mas nada há encoberto que não haja de ser descoberto; nem oculto, que não haja de ser sabido.

Οὐδὲν δὲ συγκεκαλυμμένον ἐστὶν ὃ οὐκ ἀποκαλυφθήσεται, καὶ κρυπτὸν ὃ οὐ γνωσθήσεται.

uden de sunkekalummenon estin ho uk apokalufthesetai kai krupton ho u gnosthesetai

3Porquanto tudo o que em trevas dissestes à luz será ouvido; e o que falastes ao ouvido no gabinete, sobre os telhados será apregoado.

Ἀνθ᾿ ὧν ὅσα ἐν τῇ σκοτίᾳ εἴπατε, ἐν τῷ φωτὶ ἀκουσθήσεται· καὶ ὃ πρὸς τὸ οὖς ἐλαλήσατε ἐν τοῖς ταμείοις, κηρυχθήσεται ἐπὶ τῶν δωμάτων.

anth hon hosa en te skotia eipate en to foti akusthesetai kai ho pros to us elalesate en tois tameiois keruchthesetai epi ton domaton

4E digo-vos, amigos meus: Não temais os que matam o corpo, e depois não têm mais que fazer.

Λέγω δὲ ὑμῖν τοῖς φίλοις μου, Μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα, καὶ μετὰ ταῦτα μὴ ἐχόντων περισσότερόν τι ποιῆσαι.

lego de humin tois filois mu me fobethete apo ton apokteinonton to soma kai meta tauta me echonton perissoteron ti poiesai

5Mas eu vos mostrarei a quem deveis temer; temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno; sim, vos digo, a esse temei.

Ὑποδείξω δὲ ὑμῖν τίνα φοβηθῆτε· φοβήθητε τὸν μετὰ τὸ ἀποκτεῖναι ἐξουσίαν ἔχοντα ἐμβαλεῖν εἰς τὴν γέενναν· ναί, λέγω ὑμῖν, τοῦτον φοβήθητε.

hupodeixo de humin tina fobethete fobethete ton meta to apokteinai exusian echonta embalein eis ten geennan nai lego humin tuton fobethete

6Não se vendem cinco passarinhos por dois ceitis? E nenhum deles está esquecido diante de Deus.

Οὐχὶ πέντε στρουθία πωλεῖται ἀσσαρίων δύο; Καὶ ἓν ἐξ αὐτῶν οὐκ ἔστιν ἐπιλελησμένον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

uchi pente struthia poleitai assarion duo kai hen ex auton uk estin epilelesmenon enopion tu theu

7E até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais pois; mais valeis vós do que muitos passarinhos.

Ἀλλὰ καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς ὑμῶν πᾶσαι ἠρίθμηνται. Μὴ οὖν φοβεῖσθε· πολλῶν στρουθίων διαφέρετε.

alla kai hai triches tes kefales humon pasai erithmentai me un fobeisthe pollon struthion diaferete

8E digo-vos que todo aquele que me confessar diante dos homens também o Filho do homem o confessará diante dos anjos de Deus.

Λέγω δὲ ὑμῖν, Πᾶς ὃς ἂν ὁμολογήσῃ ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁμολογήσει ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ·

lego de humin pas hos an homologese en emoi emprosthen ton anthropon kai ho huios tu anthropu homologesei en auto emprosthen ton angelon tu theu

9Mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.

ὁ δὲ ἀρνησάμενός με ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων ἀπαρνηθήσεται ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ.

ho de arnesamenos me enopion ton anthropon aparnethesetai enopion ton angelon tu theu

10E a todo aquele que disser uma palavra contra o Filho do homem ser-lhe-á perdoada, mas ao que blasfemar contra o Espírito Santo não lhe será perdoado.

Καὶ πᾶς ὃς ἐρεῖ λόγον εἰς τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ἀφεθήσεται αὐτῷ· τῷ δὲ εἰς τὸ ἅγιον πνεῦμα βλασφημήσαντι οὐκ ἀφεθήσεται.

kai pas hos erei logon eis ton huion tu anthropu afethesetai auto to de eis to hagion pneuma blasfemesanti uk afethesetai

11E, quando vos conduzirem às sinagogas, aos magistrados e potestades, não estejais solícitos de como ou do que haveis de responder nem do que haveis de dizer.

Ὅταν δὲ προσφέρωσιν ὑμᾶς ἐπὶ τὰς συναγωγὰς καὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας, μὴ μεριμνᾶτε πῶς ἢ τί ἀπολογήσησθε, ἢ τί εἴπητε·

hotan de prosferosin humas epi tas sunagogas kai tas archas kai tas exusias me merimnate pos e ti apologesesthe e ti eipete

12Porque na mesma hora vos ensinará o Espírito Santo o que vos convenha falar.

τὸ γὰρ ἅγιον πνεῦμα διδάξει ὑμᾶς ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ, ἃ δεῖ εἰπεῖν.

to gar hagion pneuma didaxei humas en aute te hora ha dei eipein

13E disse-lhe um da multidão: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.

Εἶπε δέ τις αὐτῷ ἐκ τοῦ ὄχλου, Διδάσκαλε, εἰπὲ τῷ ἀδελφῷ μου μερίσασθαι μετ᾿ ἐμοῦ τὴν κληρονομίαν.

eipe de tis auto ek tu ochlu didaskale eipe to adelfo mu merisasthai met emu ten kleronomian

14Mas ele lhe disse: Homem, quem me pôs a mim por juiz ou repartidor entre vós?

Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, Ἄνθρωπε, τίς με κατέστησε δικαστὴν ἢ μεριστὴν ἐφ᾿ ὑμᾶς;

ho de eipen auto anthrope tis me katestese dikasten e meristen ef humas

15E disse-lhes: Acautelai-vos e guardai-vos da avareza; porque a vida de qualquer não consiste na abundância do que possui.

Εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς, Ὁρᾶτε καὶ φυλάσσεσθε ἀπὸ τῆς πλεονεξίας· ὅτι οὐκ ἐν τῷ περισσεύειν τινὶ ἡ ζωὴ αὐτοῦ ἐστὶν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῦ.

eipe de pros autus horate kai fulassesthe apo tes pleonexias hoti uk en to perisseuein tini he dzoe autu estin ek ton huparchonton autu

16E propôs-lhes uma parábola, dizendo: A herdade dum homem rico tinha produzido com abundância;

Εἶπε δὲ παραβολὴν πρὸς αὐτούς, λέγων, Ἀνθρώπου τινὸς πλουσίου εὐφόρησεν ἡ χώρα·

eipe de parabolen pros autus legon anthropu tinos plusiu euforesen he chora

17E arrazoava ele entre si, dizendo: Que farei? Não tenho onde recolher os meus frutos.

καὶ διελογίζετο ἐν ἑαυτῷ λέγων, Τί ποιήσω, ὅτι οὐκ ἔχω ποῦ συνάξω τοὺς καρπούς μου;

kai dielogidzeto en heauto legon ti poieso hoti uk echo pu sunaxo tus karpus mu

18E disse: Farei isto: derribarei os meus celeiros, e edificarei outros maiores, e ali recolherei todas as minhas novidades e os meus bens;

Καὶ εἶπε, Τοῦτο ποιήσω· καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας, καὶ μείζονας οἰκοδομήσω, καὶ συνάξω ἐκεῖ πάντα τὰ γενήματά μου καὶ τὰ ἀγαθά μου.

kai eipe tuto poieso kathelo mu tas apothekas kai meidzonas oikodomeso kai sunaxo ekei panta ta genemata mu kai ta agatha mu

19E direi à minha alma: Alma, tens em depósito muitos bens para muitos anos: descansa, come, bebe e folga.

Καὶ ἐρῶ τῇ ψυχῇ μου, Ψυχή, ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ κείμενα εἰς ἔτη πολλά· ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου.

kai ero te psuche mu psuche echeis polla agatha keimena eis ete polla anapauu fage pie eufrainu

20Mas Deus lhe disse: Louco, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado para quem será?

Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεός, Ἄφρων, ταύτῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ· ἃ δὲ ἡτοίμασας, τίνι ἔσται;

eipe de auto ho theos afron taute te nukti ten psuchen su apaitusin apo su ha de hetoimasas tini estai

21Assim é aquele que para si ajunta tesouros, e não é rico para com Deus.

Οὕτως ὁ θησαυρίζων ἑαυτῷ, καὶ μὴ εἰς Θεὸν πλουτῶν.

hutos ho thesauridzon heauto kai me eis theon pluton

22E disse aos seus discípulos: Portanto vos digo: Não estejais apreensivos pela vossa vida, sobre o que comereis, nem pelo corpo, sobre o que vestireis.

Εἶπε δὲ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, Διὰ τοῦτο ὑμῖν λέγω, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν, τί φάγητε· μηδὲ τῷ σώματι, τί ἐνδύσησθε.

eipe de pros tus mathetas autu dia tuto humin lego me merimnate te psuche humon ti fagete mede to somati ti endusesthe

23Mais é a vida do que o sustento, e o corpo mais do que o vestido.

Ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστι τῆς τροφῆς, καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος.

he psuche pleion esti tes trofes kai to soma tu endumatos

24Considerai os corvos, que nem semeiam, nem segam, nem têm despensa nem celeiro, e Deus os alimenta: quanto mais valeis vós do que as aves?

Κατανοήσατε τοὺς κόρακας, ὅτι οὐ σπείρουσιν, οὐδὲ θερίζουσιν, οἷς οὐκ ἔστι ταμεῖον οὐδὲ ἀποθήκη, καὶ ὁ Θεὸς τρέφει αὐτούς· πόσῳ μᾶλλον ὑμεῖς διαφέρετε τῶν πετεινῶν;

katanoesate tus korakas hoti u speirusin ude theridzusin hois uk esti tameion ude apotheke kai ho theos trefei autus poso mallon humeis diaferete ton peteinon

25E qual de vós, sendo solícito, pode acrescentar um côvado à sua estatura?

Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα;

tis de ex humon merimnon dunatai prostheinai epi ten helikian autu pechun hena

26Pois, se nem ainda podeis as coisas mínimas, por que estais ansiosos pelas outras?

Εἰ οὖν οὔτε ἐλάχιστον δύνασθε, τί περὶ τῶν λοιπῶν μεριμνᾶτε;

ei un ute elachiston dunasthe ti peri ton loipon merimnate

27Considerai os lírios, como eles crescem; não trabalham, nem fiam; e digo-vos que nem ainda Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como um deles.

Κατανοήσατε τὰ κρίνα πῶς αὐξάνει· οὐ κοπιᾷ, οὐδὲ νήθει· λέγω δὲ ὑμῖν, οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων.

katanoesate ta krina pos auxanei u kopia ude nethei lego de humin ude solomon en pase te doxe autu periebaleto hos hen tuton

28E, se Deus assim veste a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais a vós, homens de pouca fé?

Εἰ δὲ τὸν χόρτον ἐν τῷ ἀγρῷ σήμερον ὄντα, καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον, ὁ Θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσι, πόσῳ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι;

ei de ton chorton en to agro semeron onta kai aurion eis klibanon ballomenon ho theos hutos amfiennusi poso mallon humas oligopistoi

29Não pergunteis, pois, que haveis de comer, ou que haveis de beber, e não andeis inquietos.

Καὶ ὑμεῖς μὴ ζητεῖτε τί φάγητε, ἢ τί πίητε· καὶ μὴ μετεωρίζεσθε.

kai humeis me dzeteite ti fagete e ti piete kai me meteoridzesthe

30Porque as gentes do mundo buscam todas essas coisas; mas vosso Pai sabe que haveis mister delas.

Ταῦτα γὰρ πάντα τὰ ἔθνη τοῦ κόσμου ἐπιζητεῖ· ὑμῶν δὲ ὁ πατὴρ οἶδεν ὅτι χρῄζετε τούτων.

tauta gar panta ta ethne tu kosmu epidzetei humon de ho pater oiden hoti chredzete tuton

31Buscai antes o reino de Deus, e todas estas coisas vos serão acrescentadas.

Πλὴν ζητεῖτε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν.

plen dzeteite ten basileian tu theu kai tauta panta prostethesetai humin

32Não temas, ó pequeno rebanho, porque a vosso Pai agradou dar-vos o reino.

Μὴ φοβοῦ, τὸ μικρὸν ποίμνιον· ὅτι εὐδόκησεν ὁ πατὴρ ὑμῶν δοῦναι ὑμῖν τὴν βασιλείαν.

me fobu to mikron poimnion hoti eudokesen ho pater humon dunai humin ten basileian

33Vendei o que tendes, e dai esmolas. Fazei para vós bolsas que não se envelheçam; tesouro nos céus que nunca acabe, aonde não chega ladrão e a traça não rói.

Πωλήσατε τὰ ὑπάρχοντα ὑμῶν καὶ δότε ἐλεημοσύνην. Ποιήσατε ἑαυτοῖς βαλάντια μὴ παλαιούμενα, θησαυρὸν ἀνέκλειπτον ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ὅπου κλέπτης οὐκ ἐγγίζει, οὐδὲ σὴς διαφθείρει·

polesate ta huparchonta humon kai dote eleemosunen poiesate heautois balantia me palaiumena thesauron anekleipton en tois uranois hopu kleptes uk engidzei ude ses diaftheirei

34Porque, onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.

ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία ὑμῶν ἔσται.

hopu gar estin ho thesauros humon ekei kai he kardia humon estai

35Estejam cingidos os vossos lombos, e acesas as vossas candeias.

Ἔστωσαν ὑμῶν αἱ ὀσφύες περιεζωσμέναι, καὶ οἱ λύχνοι καιόμενοι·

estosan humon hai osfues periedzosmenai kai hoi luchnoi kaiomenoi

36E sede vós semelhantes aos homens que esperam o seu senhor, quando houver de voltar das bodas, para que, quando vier, e bater, logo possam abrir-lhe.

καὶ ὑμεῖς ὅμοιοι ἀνθρώποις προσδεχομένοις τὸν κύριον ἑαυτῶν, πότε ἀναλύσει ἐκ τῶν γάμων, ἵνα, ἐλθόντος καὶ κρούσαντος, εὐθέως ἀνοίξωσιν αὐτῷ.

kai humeis homoioi anthropois prosdechomenois ton kurion heauton pote analusei ek ton gamon hina elthontos kai krusantos eutheos anoixosin auto

37Bem-aventurados aqueles servos, os quais, quando o Senhor vier, achar vigiando! Em verdade vos digo que se cingirá, e os fará assentar à mesa, e, chegando-se, os servirá.

Μακάριοι οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι, οὓς ἐλθὼν ὁ κύριος εὑρήσει γρηγοροῦντας· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι περιζώσεται καὶ ἀνακλινεῖ αὐτούς, καὶ παρελθὼν διακονήσει αὐτοῖς.

makarioi hoi duloi ekeinoi hus elthon ho kurios heuresei gregoruntas amen lego humin hoti peridzosetai kai anaklinei autus kai parelthon diakonesei autois

38E, se vier na segunda vigília, e se vier na terceira vigília e os achar assim, bem-aventurados são os tais servos.

Καὶ ἐὰν ἔλθῃ ἐν τῇ δευτέρᾳ φυλακῇ, καὶ ἐν τῇ τρίτῃ φυλακῇ ἔλθῃ, καὶ εὕρῃ οὕτω, μακάριοί εἰσιν οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι.

kai ean elthe en te deutera fulake kai en te trite fulake elthe kai heure huto makarioi eisin hoi duloi ekeinoi

39Sabei, porém, isto: que, se o pai de família soubesse a que hora havia de vir o ladrão, vigiaria, e não deixaria minar a sua casa.

Τοῦτο δὲ γινώσκετε, ὅτι εἰ ᾔδει ὁ οἰκοδεσπότης ποίᾳ ὥρᾳ ὁ κλέπτης ἔρχεται, ἐγρηγόρησεν ἄν, καὶ οὐκ ἂν ἀφῆκε διορυγῆναι τὸν οἶκον αὐτοῦ.

tuto de ginoskete hoti ei edei ho oikodespotes poia hora ho kleptes erchetai egregoresen an kai uk an afeke diorugenai ton oikon autu

40Portanto, estai vós também apercebidos; porque virá o Filho do homem à hora que não imaginais.

Καὶ ὑμεῖς οὖν γίνεσθε ἕτοιμοι· ὅτι ᾗ ὥρᾳ οὐ δοκεῖτε ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται.

kai humeis un ginesthe hetoimoi hoti he hora u dokeite ho huios tu anthropu erchetai

41E disse-lhe Pedro: Senhor, dizes essa parábola a nós, ou também a todos?

Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Πέτρος, Κύριε, πρὸς ἡμᾶς τὴν παραβολὴν ταύτην λέγεις, ἢ καὶ πρὸς πάντας;

eipe de auto ho petros kurie pros hemas ten parabolen tauten legeis e kai pros pantas

42E disse o Senhor: Qual é pois o mordomo fiel e prudente, a quem o senhor pôs sobre os seus servos, para lhes dar a tempo a ração?

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος, Τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς οἰκονόμος καὶ φρόνιμος, ὃν καταστήσει ὁ κύριος ἐπὶ τῆς θεραπείας αὐτοῦ, τοῦ διδόναι ἐν καιρῷ τὸ σιτομέτριον;

eipe de ho kurios tis ara estin ho pistos oikonomos kai fronimos hon katastesei ho kurios epi tes therapeias autu tu didonai en kairo to sitometrion

43Bem-aventurado aquele servo a quem o senhor, quando vier, achar fazendo assim.

Μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος, ὃν ἐλθὼν ὁ κύριος αὐτοῦ εὑρήσει ποιοῦντα οὕτως.

makarios ho dulos ekeinos hon elthon ho kurios autu heuresei poiunta hutos

44Em verdade vos digo que sobre todos os seus bens o porá.

Ἀληθῶς λέγω ὑμῖν ὅτι ἐπὶ πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν.

alethos lego humin hoti epi pasi tois huparchusin autu katastesei auton

45Mas, se aquele servo disser em seu coração: O meu senhor tarda em vir; e começar a espancar os criados e criadas, e a comer, e a beber, e a embriagar-se,

Ἐὰν δὲ εἴπῃ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, Χρονίζει ὁ κύριός μου ἔρχεσθαι, καὶ ἄρξηται τύπτειν τοὺς παῖδας καὶ τὰς παιδίσκας, ἐσθίειν τε καὶ πίνειν καὶ μεθύσκεσθαι·

ean de eipe ho dulos ekeinos en te kardia autu chronidzei ho kurios mu erchesthai kai arxetai tuptein tus paidas kai tas paidiskas esthiein te kai pinein kai methuskesthai

46Virá o Senhor daquele servo no dia em que o não espera, e numa hora que ele não sabe, e separá-lo-á, e lhe dará a sua parte com os infiéis.

ἥξει ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὐ προσδοκᾷ, καὶ ἐν ὥρᾳ ᾗ οὐ γινώσκει, καὶ διχοτομήσει αὐτόν, καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀπίστων θήσει.

hexei ho kurios tu dulu ekeinu en hemera he u prosdoka kai en hora he u ginoskei kai dichotomesei auton kai to meros autu meta ton apiston thesei

47E o servo que soube a vontade do seu senhor, e não se aprontou, nem fez conforme a sua vontade, será castigado com muitos açoites;

Ἐκεῖνος δὲ ὁ δοῦλος ὁ γνοὺς τὸ θέλημα τοῦ κυρίου ἑαυτοῦ, καὶ μὴ ἑτοιμάσας μηδὲ ποιήσας πρὸς τὸ θέλημα αὐτοῦ, δαρήσεται πολλάς·

ekeinos de ho dulos ho gnus to thelema tu kuriu heautu kai me hetoimasas mede poiesas pros to thelema autu daresetai pollas

48Mas o que a não soube, e fez coisas dignas de açoites, com poucos açoites será castigado. E, a qualquer que muito for dado, muito se lhe pedirá, e ao que muito se lhe confiou muito mais se lhe pedirá.

ὁ δὲ μὴ γνούς, ποιήσας δὲ ἄξια πληγῶν, δαρήσεται ὀλίγας. Παντὶ δὲ ᾧ ἐδόθη πολύ, πολὺ ζητηθήσεται παρ᾿ αὐτοῦ· καὶ ᾧ παρέθεντο πολύ, περισσότερον αἰτήσουσιν αὐτόν.

ho de me gnus poiesas de axia plegon daresetai oligas panti de ho edothe polu polu dzetethesetai par autu kai ho parethento polu perissoteron aitesusin auton

49Vim lançar fogo na terra, e que mais quero, se já está aceso?

Πῦρ ἦλθον βαλεῖν εἰς τὴν γῆν, καὶ τί θέλω εἰ ἤδη ἀνήφθη;

pur elthon balein eis ten gen kai ti thelo ei ede anefthe

50Importa, porém, que seja batizado com um certo batismo: e como me angustio até que venha a cumprir-se!

Βάπτισμα δὲ ἔχω βαπτισθῆναι, καὶ πῶς συνέχομαι ἕως οὗ τελεσθῇ.

baptisma de echo baptisthenai kai pos sunechomai heos hu telesthe

51Cuidais vós que vim trazer paz à terra? Não, vos digo, mas antes dissensão;

Δοκεῖτε ὅτι εἰρήνην παρεγενόμην δοῦναι ἐν τῇ γῇ; Οὐχί, λέγω ὑμῖν, ἀλλ᾿ ἢ διαμερισμόν.

dokeite hoti eirenen paregenomen dunai en te ge uchi lego humin all e diamerismon

52Porque daqui em diante estarão cinco divididos numa casa: três contra dois, e dois contra três.

Ἔσονται γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν πέντε ἐν οἴκῳ ἑνὶ διαμεμερισμένοι, τρεῖς ἐπὶ δυσί, καὶ δύο ἐπὶ τρισί.

esontai gar apo tu nun pente en oiko heni diamemerismenoi treis epi dusi kai duo epi trisi

53O pai estará dividido contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra sua nora, e a nora contra sua sogra.

Διαμερισθήσεται πατὴρ ἐφ᾿ υἱῷ, καὶ υἱὸς ἐπὶ πατρί· μήτηρ ἐπὶ θυγατρί, καὶ θυγάτηρ ἐπὶ μητρί· πενθερὰ ἐπὶ τὴν νύμφην αὐτῆς, καὶ νύμφη ἐπὶ τὴν πενθερὰν αὐτῆς.

diameristhesetai pater ef huio kai huios epi patri meter epi thugatri kai thugater epi metri penthera epi ten numfen autes kai numfe epi ten pentheran autes

54E dizia também à multidão: quando vedes a nuvem que vem do ocidente, logo dizeis: Lá vem chuva, e assim sucede.

Ἔλεγε δὲ καὶ τοῖς ὄχλοις, Ὅταν ἴδητε τὴν νεφέλην ἀνατέλλουσαν ἀπὸ δυσμῶν, εὐθέως λέγετε, Ὄμβρος ἔρχεται· καὶ γίνεται οὕτω.

elege de kai tois ochlois hotan idete ten nefelen anatellusan apo dusmon eutheos legete ombros erchetai kai ginetai huto

55E, quando assopra o sul, dizeis: Haverá calma; e assim sucede.

Καὶ ὅταν νότον πνέοντα, λέγετε ὅτι Καύσων ἔσται· καὶ γίνεται.

kai hotan noton pneonta legete hoti kauson estai kai ginetai

56Hipócritas, sabeis discernir a face da terra e do céu; como não sabeis então discernir este tempo?

Ὑποκριταί, τὸ πρόσωπον τῆς γῆς καὶ τοῦ οὐρανοῦ οἴδατε δοκιμάζειν· τὸν δὲ καιρὸν τοῦτον πῶς οὐ δοκιμάζετε;

hupokritai to prosopon tes ges kai tu uranu oidate dokimadzein ton de kairon tuton pos u dokimadzete

57E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?

Τί δὲ καὶ ἀφ᾿ ἑαυτῶν οὐ κρίνετε τὸ δίκαιον;

ti de kai af heauton u krinete to dikaion

58Quando pois vais com o teu adversário ao magistrado, procura livrar-te dele no caminho; para que não suceda que te conduza ao juiz, e o juiz te entregue ao meirinho e o meirinho te encerre na prisão.

Ὡς γὰρ ὑπάγεις μετὰ τοῦ ἀντιδίκου σου ἐπ᾿ ἄρχοντα, ἐν τῇ ὁδῷ δὸς ἐργασίαν ἀπηλλάχθαι ἀπ᾿ αὐτοῦ· μήποτε κατασύρῃ σε πρὸς τὸν κριτήν, καὶ ὁ κριτής σε παραδῷ τῷ πράκτορι, καὶ ὁ πράκτωρ σε βάλλῃ εἰς φυλακήν.

hos gar hupageis meta tu antidiku su ep archonta en te hodo dos ergasian apellachthai ap autu mepote katasure se pros ton kriten kai ho krites se parado to praktori kai ho praktor se balle eis fulaken

59Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o derradeiro ceitil.

Λέγω σοι, οὐ μὴ ἐξέλθῃς ἐκεῖθεν, ἕως οὗ καὶ τὸ ἔσχατον λεπτὸν ἀποδῷς.

lego soi u me exelthes ekeithen heos hu kai to eschaton lepton apodos

Previous: Luke 11Next: Luke 13
Generate a study on this passage

Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.

Share

Scripture text from the Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. All rights reserved. Used by permission, through API.Bible.

Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.

Scripture provided by API.Bible · Copyright of the translations