Luke 12
Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.
1Juntando-se, entretanto, muitos milhares da multidão, tanto que se atropelavam uns aos outros, começou a dizer primeiramente a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é hipocrisia.
Ἐν οἷς ἐπισυναχθεισῶν τῶν μυριάδων τοῦ ὄχλου, ὥστε καταπατεῖν ἀλλήλους, ἤρξατο λέγειν πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ πρῶτον, Προσέχετε ἑαυτοῖς ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων, ἥτις ἐστὶν ὑπόκρισις.
en hois episunachtheison ton muriadon tu ochlu hoste katapatein allelus erxato legein pros tus mathetas autu proton prosechete heautois apo tes dzumes ton farisaion hetis estin hupokrisis
2E nada há encoberto que não haja de ser descoberto; nem oculto que não haja de ser sabido.
Οὐδὲν δὲ συγκεκαλυμμένον ἐστὶν ὃ οὐκ ἀποκαλυφθήσεται, καὶ κρυπτὸν ὃ οὐ γνωσθήσεται.
uden de sunkekalummenon estin ho uk apokalufthesetai kai krupton ho u gnosthesetai
3Portanto tudo o que dissestes nas trevas, será ouvido na luz; e o que falastes ao ouvido nos quartos, será pregado sobre os telhados.
Ἀνθ᾿ ὧν ὅσα ἐν τῇ σκοτίᾳ εἴπατε, ἐν τῷ φωτὶ ἀκουσθήσεται· καὶ ὃ πρὸς τὸ οὖς ἐλαλήσατε ἐν τοῖς ταμείοις, κηρυχθήσεται ἐπὶ τῶν δωμάτων.
anth hon hosa en te skotia eipate en to foti akusthesetai kai ho pros to us elalesate en tois tameiois keruchthesetai epi ton domaton
4E digo-vos, amigos meus, não temais aos que matam o corpo, e depois não têm mais o que possam fazer.
Λέγω δὲ ὑμῖν τοῖς φίλοις μου, Μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα, καὶ μετὰ ταῦτα μὴ ἐχόντων περισσότερόν τι ποιῆσαι.
lego de humin tois filois mu me fobethete apo ton apokteinonton to soma kai meta tauta me echonton perissoteron ti poiesai
5Mas eu vos mostrarei a quem deveis temer; temei a aquele, que depois de matar, [também] tem poder para lançar no inferno; sim, a este temei.
Ὑποδείξω δὲ ὑμῖν τίνα φοβηθῆτε· φοβήθητε τὸν μετὰ τὸ ἀποκτεῖναι ἐξουσίαν ἔχοντα ἐμβαλεῖν εἰς τὴν γέενναν· ναί, λέγω ὑμῖν, τοῦτον φοβήθητε.
hupodeixo de humin tina fobethete fobethete ton meta to apokteinai exusian echonta embalein eis ten geennan nai lego humin tuton fobethete
6Não se vendem cinco passarinhos por duas pequenas moedas? E nem um deles está esquecido diante de Deus.
Οὐχὶ πέντε στρουθία πωλεῖται ἀσσαρίων δύο; Καὶ ἓν ἐξ αὐτῶν οὐκ ἔστιν ἐπιλελησμένον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.
uchi pente struthia poleitai assarion duo kai hen ex auton uk estin epilelesmenon enopion tu theu
7E até os cabelos de vossa cabeça estão todos contados; não temais, pois; mais valeis vós que muitos passarinhos.
Ἀλλὰ καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς ὑμῶν πᾶσαι ἠρίθμηνται. Μὴ οὖν φοβεῖσθε· πολλῶν στρουθίων διαφέρετε.
alla kai hai triches tes kefales humon pasai erithmentai me un fobeisthe pollon struthion diaferete
8E vos digo que todo aquele que me confessar diante dos seres humanos, também o Filho do homem o confessará diante dos anjos de Deus.
Λέγω δὲ ὑμῖν, Πᾶς ὃς ἂν ὁμολογήσῃ ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁμολογήσει ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ·
lego de humin pas hos an homologese en emoi emprosthen ton anthropon kai ho huios tu anthropu homologesei en auto emprosthen ton angelon tu theu
9Mas quem me negar diante dos seres humanos será negado diante dos anjos de Deus.
ὁ δὲ ἀρνησάμενός με ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων ἀπαρνηθήσεται ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ.
ho de arnesamenos me enopion ton anthropon aparnethesetai enopion ton angelon tu theu
10E a todo aquele que disser [alguma] palavra contra o Filho do homem, lhe será perdoado, mas ao que blasfemar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado.
Καὶ πᾶς ὃς ἐρεῖ λόγον εἰς τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ἀφεθήσεται αὐτῷ· τῷ δὲ εἰς τὸ ἅγιον πνεῦμα βλασφημήσαντι οὐκ ἀφεθήσεται.
kai pas hos erei logon eis ton huion tu anthropu afethesetai auto to de eis to hagion pneuma blasfemesanti uk afethesetai
11E quando vos trouxerem às sinagogas, aos magistrados e autoridades, não estejais ansiosos, como, ou que, em [vossa] defesa deveis dizer, ou que deveis falar.
Ὅταν δὲ προσφέρωσιν ὑμᾶς ἐπὶ τὰς συναγωγὰς καὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας, μὴ μεριμνᾶτε πῶς ἢ τί ἀπολογήσησθε, ἢ τί εἴπητε·
hotan de prosferosin humas epi tas sunagogas kai tas archas kai tas exusias me merimnate pos e ti apologesesthe e ti eipete
12Porque na mesma hora o Espírito Santo vos ensinará o que deveis falar.
τὸ γὰρ ἅγιον πνεῦμα διδάξει ὑμᾶς ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ, ἃ δεῖ εἰπεῖν.
to gar hagion pneuma didaxei humas en aute te hora ha dei eipein
13E um da multidão lhe disse: Mestre, dize a meu irmão que reparta a herança comigo.
Εἶπε δέ τις αὐτῷ ἐκ τοῦ ὄχλου, Διδάσκαλε, εἰπὲ τῷ ἀδελφῷ μου μερίσασθαι μετ᾿ ἐμοῦ τὴν κληρονομίαν.
eipe de tis auto ek tu ochlu didaskale eipe to adelfo mu merisasthai met emu ten kleronomian
14Mas ele lhe disse: Homem, quem me pôs por juiz, ou repartidor sobre vós?
Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ, Ἄνθρωπε, τίς με κατέστησε δικαστὴν ἢ μεριστὴν ἐφ᾿ ὑμᾶς;
ho de eipen auto anthrope tis me katestese dikasten e meristen ef humas
15E disse-lhes: Olhai, e tomai cuidado com a ganância; porque a vida de alguém não consiste na abundância dos bens que possui.
Εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς, Ὁρᾶτε καὶ φυλάσσεσθε ἀπὸ τῆς πλεονεξίας· ὅτι οὐκ ἐν τῷ περισσεύειν τινὶ ἡ ζωὴ αὐτοῦ ἐστὶν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῦ.
eipe de pros autus horate kai fulassesthe apo tes pleonexias hoti uk en to perisseuein tini he dzoe autu estin ek ton huparchonton autu
16E propôs-lhes uma parábola, dizendo: A terra de um homem rico tinha frutificado bem.
Εἶπε δὲ παραβολὴν πρὸς αὐτούς, λέγων, Ἀνθρώπου τινὸς πλουσίου εὐφόρησεν ἡ χώρα·
eipe de parabolen pros autus legon anthropu tinos plusiu euforesen he chora
17E ele questionava a si mesmo, dizendo: Que farei? Porque não tenho onde juntar meus frutos.
καὶ διελογίζετο ἐν ἑαυτῷ λέγων, Τί ποιήσω, ὅτι οὐκ ἔχω ποῦ συνάξω τοὺς καρπούς μου;
kai dielogidzeto en heauto legon ti poieso hoti uk echo pu sunaxo tus karpus mu
18E disse: Farei isto: derrubarei meus celeiros, e construirei maiores, e ali juntarei toda esta minha colheita, e estes meus bens.
Καὶ εἶπε, Τοῦτο ποιήσω· καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας, καὶ μείζονας οἰκοδομήσω, καὶ συνάξω ἐκεῖ πάντα τὰ γενήματά μου καὶ τὰ ἀγαθά μου.
kai eipe tuto poieso kathelo mu tas apothekas kai meidzonas oikodomeso kai sunaxo ekei panta ta genemata mu kai ta agatha mu
19E direi à minha alma: Alma, muitos bens tens guardados, para muitos anos; descansa, come, bebe, alegra-te!
Καὶ ἐρῶ τῇ ψυχῇ μου, Ψυχή, ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ κείμενα εἰς ἔτη πολλά· ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου.
kai ero te psuche mu psuche echeis polla agatha keimena eis ete polla anapauu fage pie eufrainu
20Porém Deus lhe disse: Louco, esta noite te pedirão tua alma; e o que tens preparado, de quem será?
Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεός, Ἄφρων, ταύτῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ· ἃ δὲ ἡτοίμασας, τίνι ἔσται;
eipe de auto ho theos afron taute te nukti ten psuchen su apaitusin apo su ha de hetoimasas tini estai
21Assim [é] o que junta tesouros para si, mas não é rico em Deus.
Οὕτως ὁ θησαυρίζων ἑαυτῷ, καὶ μὴ εἰς Θεὸν πλουτῶν.
hutos ho thesauridzon heauto kai me eis theon pluton
22E disse a seus discípulos: Portanto vos digo, não estejais ansiosos por vossa vida, que comereis; nem pelo corpo, que vestireis.
Εἶπε δὲ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, Διὰ τοῦτο ὑμῖν λέγω, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν, τί φάγητε· μηδὲ τῷ σώματι, τί ἐνδύσησθε.
eipe de pros tus mathetas autu dia tuto humin lego me merimnate te psuche humon ti fagete mede to somati ti endusesthe
23Mais é a vida que o alimento, e [mais] o corpo que o vestido.
Ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστι τῆς τροφῆς, καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος.
he psuche pleion esti tes trofes kai to soma tu endumatos
24Considerai os corvos, que nem semeiam, nem ceifam; nem tem armazém, nem celeiro; e Deus os alimenta.
Κατανοήσατε τοὺς κόρακας, ὅτι οὐ σπείρουσιν, οὐδὲ θερίζουσιν, οἷς οὐκ ἔστι ταμεῖον οὐδὲ ἀποθήκη, καὶ ὁ Θεὸς τρέφει αὐτούς· πόσῳ μᾶλλον ὑμεῖς διαφέρετε τῶν πετεινῶν;
katanoesate tus korakas hoti u speirusin ude theridzusin hois uk esti tameion ude apotheke kai ho theos trefei autus poso mallon humeis diaferete ton peteinon
25E quem de vós pode, com sua ansiedade, acrescentar um côvado à sua altura?
Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα;
tis de ex humon merimnon dunatai prostheinai epi ten helikian autu pechun hena
26Pois, se não podeis nem mesmo com algo pequeno, por que estais ansiosos com o resto?
Εἰ οὖν οὔτε ἐλάχιστον δύνασθε, τί περὶ τῶν λοιπῶν μεριμνᾶτε;
ei un ute elachiston dunasthe ti peri ton loipon merimnate
27Considerai os lírios, como crescem; não trabalham, nem fiam; e digo-vos, que nem mesmo Salomão, em toda sua glória, [chegou] a se vestir como um deles.
Κατανοήσατε τὰ κρίνα πῶς αὐξάνει· οὐ κοπιᾷ, οὐδὲ νήθει· λέγω δὲ ὑμῖν, οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων.
katanoesate ta krina pos auxanei u kopia ude nethei lego de humin ude solomon en pase te doxe autu periebaleto hos hen tuton
28E se assim Deus veste a erva, que hoje está no campo, e amanhá é lançada no forno, quanto mais [vestirá] a vós, homens de pouca fé?
Εἰ δὲ τὸν χόρτον ἐν τῷ ἀγρῷ σήμερον ὄντα, καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον, ὁ Θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσι, πόσῳ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι;
ei de ton chorton en to agro semeron onta kai aurion eis klibanon ballomenon ho theos hutos amfiennusi poso mallon humas oligopistoi
29Vós, pois, não pergunteis que comereis, ou que bebereis; e não andeis preocupados.
Καὶ ὑμεῖς μὴ ζητεῖτε τί φάγητε, ἢ τί πίητε· καὶ μὴ μετεωρίζεσθε.
kai humeis me dzeteite ti fagete e ti piete kai me meteoridzesthe
30Porque todas estas coisas, os gentios do mundo as buscam; mas vosso Pai sabe que necessitais destas coisas.
Ταῦτα γὰρ πάντα τὰ ἔθνη τοῦ κόσμου ἐπιζητεῖ· ὑμῶν δὲ ὁ πατὴρ οἶδεν ὅτι χρῄζετε τούτων.
tauta gar panta ta ethne tu kosmu epidzetei humon de ho pater oiden hoti chredzete tuton
31Mas buscai o Reino de Deus, e todas estas coisas vos serão acrescentadas.
Πλὴν ζητεῖτε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν.
plen dzeteite ten basileian tu theu kai tauta panta prostethesetai humin
32Não temas, ó pequeno rebanho; porque vosso Pai se agradou de dar a vós o Reino.
Μὴ φοβοῦ, τὸ μικρὸν ποίμνιον· ὅτι εὐδόκησεν ὁ πατὴρ ὑμῶν δοῦναι ὑμῖν τὴν βασιλείαν.
me fobu to mikron poimnion hoti eudokesen ho pater humon dunai humin ten basileian
33Vendei o que tendes, e daí esmola. Fazei para vós bolsas que não se envelheçam; tesouro nos céus que nunca se deprecia; onde ladrão não chega, nem a traça destrói.
Πωλήσατε τὰ ὑπάρχοντα ὑμῶν καὶ δότε ἐλεημοσύνην. Ποιήσατε ἑαυτοῖς βαλάντια μὴ παλαιούμενα, θησαυρὸν ἀνέκλειπτον ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ὅπου κλέπτης οὐκ ἐγγίζει, οὐδὲ σὴς διαφθείρει·
polesate ta huparchonta humon kai dote eleemosunen poiesate heautois balantia me palaiumena thesauron anekleipton en tois uranois hopu kleptes uk engidzei ude ses diaftheirei
34Porque aonde estiver vosso tesouro, ali estará também vosso coração.
ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία ὑμῶν ἔσται.
hopu gar estin ho thesauros humon ekei kai he kardia humon estai
35Estejam devidamente vestidos vossos quadris, e acesas as lâmpadas.
Ἔστωσαν ὑμῶν αἱ ὀσφύες περιεζωσμέναι, καὶ οἱ λύχνοι καιόμενοι·
estosan humon hai osfues periedzosmenai kai hoi luchnoi kaiomenoi
36E sede vós semelhantes às pessoas que esperam a seu senhor quando voltar do casamento; para que quando ele vier, e bater, logo possam lhe abrir.
καὶ ὑμεῖς ὅμοιοι ἀνθρώποις προσδεχομένοις τὸν κύριον ἑαυτῶν, πότε ἀναλύσει ἐκ τῶν γάμων, ἵνα, ἐλθόντος καὶ κρούσαντος, εὐθέως ἀνοίξωσιν αὐτῷ.
kai humeis homoioi anthropois prosdechomenois ton kurion heauton pote analusei ek ton gamon hina elthontos kai krusantos eutheos anoixosin auto
37Bem-aventurados aqueles servos, os quais, quando o Senhor vier, [os] achar vigiando; em verdade vos digo que ele se vestirá, e os fará se sentarem [à mesa] ,e chegando-se, os servirá.
Μακάριοι οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι, οὓς ἐλθὼν ὁ κύριος εὑρήσει γρηγοροῦντας· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι περιζώσεται καὶ ἀνακλινεῖ αὐτούς, καὶ παρελθὼν διακονήσει αὐτοῖς.
makarioi hoi duloi ekeinoi hus elthon ho kurios heuresei gregoruntas amen lego humin hoti peridzosetai kai anaklinei autus kai parelthon diakonesei autois
38E ainda que venha à segunda vigília; e [que] venha a terceira vigília, e assim [os] achar, bem-aventurados são tais servos.
Καὶ ἐὰν ἔλθῃ ἐν τῇ δευτέρᾳ φυλακῇ, καὶ ἐν τῇ τρίτῃ φυλακῇ ἔλθῃ, καὶ εὕρῃ οὕτω, μακάριοί εἰσιν οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι.
kai ean elthe en te deutera fulake kai en te trite fulake elthe kai heure huto makarioi eisin hoi duloi ekeinoi
39Isto, porém, sabei: que se o chefe da casa soubesse à que hora o ladrão viria, ele vigiaria, e não deixaria sua casa sofrer dano.
Τοῦτο δὲ γινώσκετε, ὅτι εἰ ᾔδει ὁ οἰκοδεσπότης ποίᾳ ὥρᾳ ὁ κλέπτης ἔρχεται, ἐγρηγόρησεν ἄν, καὶ οὐκ ἂν ἀφῆκε διορυγῆναι τὸν οἶκον αὐτοῦ.
tuto de ginoskete hoti ei edei ho oikodespotes poia hora ho kleptes erchetai egregoresen an kai uk an afeke diorugenai ton oikon autu
40Vós, pois, também estejais prontos; porque o Filho do homem virá à hora que não imaginais.
Καὶ ὑμεῖς οὖν γίνεσθε ἕτοιμοι· ὅτι ᾗ ὥρᾳ οὐ δοκεῖτε ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται.
kai humeis un ginesthe hetoimoi hoti he hora u dokeite ho huios tu anthropu erchetai
41E Pedro lhe disse: Senhor, dizes tu esta parábola para nós, ou também para todos?
Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Πέτρος, Κύριε, πρὸς ἡμᾶς τὴν παραβολὴν ταύτην λέγεις, ἢ καὶ πρὸς πάντας;
eipe de auto ho petros kurie pros hemas ten parabolen tauten legeis e kai pros pantas
42E o Senhor disse: Qual é, pois, o mordomo fiel e prudente, a quem [seu] senhor puser sobre seus servos, para que [lhes] dê alimento no tempo certo?
Εἶπε δὲ ὁ Κύριος, Τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς οἰκονόμος καὶ φρόνιμος, ὃν καταστήσει ὁ κύριος ἐπὶ τῆς θεραπείας αὐτοῦ, τοῦ διδόναι ἐν καιρῷ τὸ σιτομέτριον;
eipe de ho kurios tis ara estin ho pistos oikonomos kai fronimos hon katastesei ho kurios epi tes therapeias autu tu didonai en kairo to sitometrion
43Bem-aventurado aquele servo ao qual, quando seu senhor vier, o achar fazendo assim.
Μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος, ὃν ἐλθὼν ὁ κύριος αὐτοῦ εὑρήσει ποιοῦντα οὕτως.
makarios ho dulos ekeinos hon elthon ho kurios autu heuresei poiunta hutos
44Em verdade vos digo, que o porá sobre todos os seus bens.
Ἀληθῶς λέγω ὑμῖν ὅτι ἐπὶ πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν.
alethos lego humin hoti epi pasi tois huparchusin autu katastesei auton
45Mas se aquele servo disser em seu coração: Meu senhor está demorando para vir; e começar a espancar aos servos e servas, e a comer, e a beber, e a se embebedar,
Ἐὰν δὲ εἴπῃ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, Χρονίζει ὁ κύριός μου ἔρχεσθαι, καὶ ἄρξηται τύπτειν τοὺς παῖδας καὶ τὰς παιδίσκας, ἐσθίειν τε καὶ πίνειν καὶ μεθύσκεσθαι·
ean de eipe ho dulos ekeinos en te kardia autu chronidzei ho kurios mu erchesthai kai arxetai tuptein tus paidas kai tas paidiskas esthiein te kai pinein kai methuskesthai
46Virá o senhor daquele servo, no dia em que ele não espera, e na hora que ele não sabe; e será partido em dois, e porá sua porção com os incrédulos.
ἥξει ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὐ προσδοκᾷ, καὶ ἐν ὥρᾳ ᾗ οὐ γινώσκει, καὶ διχοτομήσει αὐτόν, καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀπίστων θήσει.
hexei ho kurios tu dulu ekeinu en hemera he u prosdoka kai en hora he u ginoskei kai dichotomesei auton kai to meros autu meta ton apiston thesei
47E o servo que sabia a vontade de seu senhor, e não se preparou, nem fez conforme a sua vontade, será muito espancado.
Ἐκεῖνος δὲ ὁ δοῦλος ὁ γνοὺς τὸ θέλημα τοῦ κυρίου ἑαυτοῦ, καὶ μὴ ἑτοιμάσας μηδὲ ποιήσας πρὸς τὸ θέλημα αὐτοῦ, δαρήσεται πολλάς·
ekeinos de ho dulos ho gnus to thelema tu kuriu heautu kai me hetoimasas mede poiesas pros to thelema autu daresetai pollas
48Mas o que não sabia, e fez [coisas] dignas de pancadas, será pouco espancado. E a qualquer que muito for dado, muito se lhe pedirá, e ao que muito se confiou, muito mais lhe será exigido.
ὁ δὲ μὴ γνούς, ποιήσας δὲ ἄξια πληγῶν, δαρήσεται ὀλίγας. Παντὶ δὲ ᾧ ἐδόθη πολύ, πολὺ ζητηθήσεται παρ᾿ αὐτοῦ· καὶ ᾧ παρέθεντο πολύ, περισσότερον αἰτήσουσιν αὐτόν.
ho de me gnus poiesas de axia plegon daresetai oligas panti de ho edothe polu polu dzetethesetai par autu kai ho parethento polu perissoteron aitesusin auton
49Eu vim para lançar fogo na terra; e o que mais posso querer, se já está aceso?
Πῦρ ἦλθον βαλεῖν εἰς τὴν γῆν, καὶ τί θέλω εἰ ἤδη ἀνήφθη;
pur elthon balein eis ten gen kai ti thelo ei ede anefthe
50Porém há um batismo que tenho que ser batizado; e como me angustio até que se venha a cumprir!
Βάπτισμα δὲ ἔχω βαπτισθῆναι, καὶ πῶς συνέχομαι ἕως οὗ τελεσθῇ.
baptisma de echo baptisthenai kai pos sunechomai heos hu telesthe
51Vós pensais que vim para dar paz à terra? Não, eu vos digo; mas antes [vim para trazer] divisão.
Δοκεῖτε ὅτι εἰρήνην παρεγενόμην δοῦναι ἐν τῇ γῇ; Οὐχί, λέγω ὑμῖν, ἀλλ᾿ ἢ διαμερισμόν.
dokeite hoti eirenen paregenomen dunai en te ge uchi lego humin all e diamerismon
52Porque daqui em diante cinco estarão divididos em uma casa; três contra dois, e dois contra três.
Ἔσονται γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν πέντε ἐν οἴκῳ ἑνὶ διαμεμερισμένοι, τρεῖς ἐπὶ δυσί, καὶ δύο ἐπὶ τρισί.
esontai gar apo tu nun pente en oiko heni diamemerismenoi treis epi dusi kai duo epi trisi
53O pai estará dividido contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra sua nora, e a nora contra sua sogra.
Διαμερισθήσεται πατὴρ ἐφ᾿ υἱῷ, καὶ υἱὸς ἐπὶ πατρί· μήτηρ ἐπὶ θυγατρί, καὶ θυγάτηρ ἐπὶ μητρί· πενθερὰ ἐπὶ τὴν νύμφην αὐτῆς, καὶ νύμφη ἐπὶ τὴν πενθερὰν αὐτῆς.
diameristhesetai pater ef huio kai huios epi patri meter epi thugatri kai thugater epi metri penthera epi ten numfen autes kai numfe epi ten pentheran autes
54E ele dizia também para as multidões: Quando vedes a nuvem que vem do ocidente, logo dizeis: Lá vem chuva; E assim acontece.
Ἔλεγε δὲ καὶ τοῖς ὄχλοις, Ὅταν ἴδητε τὴν νεφέλην ἀνατέλλουσαν ἀπὸ δυσμῶν, εὐθέως λέγετε, Ὄμβρος ἔρχεται· καὶ γίνεται οὕτω.
elege de kai tois ochlois hotan idete ten nefelen anatellusan apo dusmon eutheos legete ombros erchetai kai ginetai huto
55E quando venta do sul, dizeis: Haverá calor; E assim acontece.
Καὶ ὅταν νότον πνέοντα, λέγετε ὅτι Καύσων ἔσται· καὶ γίνεται.
kai hotan noton pneonta legete hoti kauson estai kai ginetai
56Hipócritas! Sabeis entender a aparência da terra e do céu; e como não entendeis este tempo?
Ὑποκριταί, τὸ πρόσωπον τῆς γῆς καὶ τοῦ οὐρανοῦ οἴδατε δοκιμάζειν· τὸν δὲ καιρὸν τοῦτον πῶς οὐ δοκιμάζετε;
hupokritai to prosopon tes ges kai tu uranu oidate dokimadzein ton de kairon tuton pos u dokimadzete
57E por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
Τί δὲ καὶ ἀφ᾿ ἑαυτῶν οὐ κρίνετε τὸ δίκαιον;
ti de kai af heauton u krinete to dikaion
58Pois quando fores com teu adversário à autoridade, procura te livrares dele no caminho, para que ele não venha a te levar ao juiz, e o juiz te entregue ao oficial de justiça, e o oficial de justiça te lance na prisão.
Ὡς γὰρ ὑπάγεις μετὰ τοῦ ἀντιδίκου σου ἐπ᾿ ἄρχοντα, ἐν τῇ ὁδῷ δὸς ἐργασίαν ἀπηλλάχθαι ἀπ᾿ αὐτοῦ· μήποτε κατασύρῃ σε πρὸς τὸν κριτήν, καὶ ὁ κριτής σε παραδῷ τῷ πράκτορι, καὶ ὁ πράκτωρ σε βάλλῃ εἰς φυλακήν.
hos gar hupageis meta tu antidiku su ep archonta en te hodo dos ergasian apellachthai ap autu mepote katasure se pros ton kriten kai ho krites se parado to praktori kai ho praktor se balle eis fulaken
59Eu te digo que não sairás dali enquanto não pagares até a última moeda.
Λέγω σοι, οὐ μὴ ἐξέλθῃς ἐκεῖθεν, ἕως οὗ καὶ τὸ ἔσχατον λεπτὸν ἀποδῷς.
lego soi u me exelthes ekeithen heos hu kai to eschaton lepton apodos
Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.
All Scripture quoted in Portuguese is from the Bíblia Livre (BLIVRE), Copyright © Diego Santos, Mario Sérgio and Marco Teles, February 2018. Creative Commons Attribution 4.0 Brazil licence. Reproduction permitted provided the source and the authors are duly credited.
Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.