John 5
Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.
1DEPOIS disto havia uma festa entre os judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
Μετὰ ταῦτα ἦν ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα.
meta tauta en heorte ton iudaion kai anebe ho iesus eis hierosoluma
2Ora em Jerusalém há, próximo à porta das ovelhas, um tanque, chamado em hebreu Betesda, o qual tem cinco alpendres.
Ἔστι δὲ ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπὶ τῇ προβατικῇ κολυμβήθρα, ἡ ἐπιλεγομένη Ἑβραϊστὶ Βηθεσδά, πέντε στοὰς ἔχουσα.
esti de en tois hierosolumois epi te probatike kolumbethra he epilegomene hebraisti bethesda pente stoas echusa
3Nestes jazia grande multidão de enfermos; cegos, mancos e ressicados, esperando o movimento das águas.
Ἐν ταύταις κατέκειτο πλῆθος πολὺ τῶν ἀσθενούντων, τυφλῶν, χωλῶν, ξηρῶν, ἐκδεχομένων τὴν τοῦ ὕδατος κίνησιν.
en tautais katekeito plethos polu ton asthenunton tuflon cholon xeron ekdechomenon ten tu hudatos kinesin
4Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; e o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.
Ἄγγελος γὰρ κατὰ καιρὸν κατέβαινεν ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ, καὶ ἐτάρασσε τὸ ὕδωρ· ὁ οὖν πρῶτος ἐμβὰς μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος, ὑγιὴς ἐγίνετο, ᾧ δήποτε κατείχετο νοσήματι.
angelos gar kata kairon katebainen en te kolumbethra kai etarasse to hudor ho un protos embas meta ten tarachen tu hudatos hugies egineto ho depote kateicheto nosemati
5E estava ali um homem que, havia trinta e oito anos, se achava enfermo.
Ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριακονταοκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ.
en de tis anthropos ekei triakontaokto ete echon en te astheneia
6E Jesus, vendo este deitado, e sabendo que estava neste estado havia muito tempo, disse-lhe: Queres ficar são?
Τοῦτον ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς κατακείμενον, καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ, Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;
tuton idon ho iesus katakeimenon kai gnus hoti polun ede chronon echei legei auto theleis hugies genesthai
7O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho homem algum que, quando a água é agitada, me meta no tanque; mas, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν, Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω ἵνα, ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγώ, ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει.
apekrithe auto ho asthenon kurie anthropon uk echo hina hotan tarachthe to hudor balle me eis ten kolumbethran en ho de erchomai ego allos pro emu katabainei
8Jesus disse-lhe: Levanta-te, toma tua cama, e anda.
Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἔγειραι, ἆρον τὸν κράββατόν σου, καὶ περιπάτει.
legei auto ho iesus egeirai aron ton krabbaton su kai peripatei
9Logo aquele homem ficou são; e tomou a sua cama, e partiu. E aquele dia era sábado.
Καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἦρε τὸν κράββατον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει. Ἦν δὲ σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ.
kai eutheos egeneto hugies ho anthropos kai ere ton krabbaton autu kai periepatei en de sabbaton en ekeine te hemera
10Então os judeus disseram àquele que tinha sido curado: É sábado, não te é lícito levar a cama.
Ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ, Σάββατόν ἐστιν· οὐκ ἔξεστί σοι ἆραι τὸν κράββατον.
elegon un hoi iudaioi to tetherapeumeno sabbaton estin uk exesti soi arai ton krabbaton
11Ele respondeu-lhes: Aquele que me curou, ele próprio disse: Toma a tua cama, e anda.
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς, Ὁ ποιήσας με ὑγιῆ, ἐκεῖνός μοι εἶπεν, Ἆρον τὸν κράββατόν σου καὶ περιπάτει.
apekrithe autois ho poiesas me hugie ekeinos moi eipen aron ton krabbaton su kai peripatei
12Perguntaram-lhe pois: Quem é o homem que te disse: Toma a tua cama, e anda?
Ἠρώτησαν οὖν αὐτόν, Τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι, Ἆρον τὸν κράββατόν σου καὶ περιπάτει;
erotesan un auton tis estin ho anthropos ho eipon soi aron ton krabbaton su kai peripatei
13E o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se havia retirado, em razão de naquele lugar haver grande multidão.
Ὁ δὲ ἰαθεὶς οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν· ὁ γὰρ Ἰησοῦς ἐξένευσεν, ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ.
ho de iatheis uk edei tis estin ho gar iesus exeneusen ochlu ontos en to topo
14Depois Jesus encontrou-o no templo, e disse-lhe: Eis que já estás são; não peques mais, para que te não suceda alguma coisa pior.
Μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ἴδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν τί σοι γένηται.
meta tauta heuriskei auton ho iesus en to hiero kai eipen auto ide hugies gegonas meketi hamartane hina me cheiron ti soi genetai
15E aquele homem foi, e anunciou aos judeus que Jesus era o que o curara.
Ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἀνήγγειλε τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ.
apelthen ho anthropos kai anengeile tois iudaiois hoti iesus estin ho poiesas auton hugie
16E por esta causa os judeus perseguiram a Jesus, e procuravam matá-lo; porque fazia estas coisas no sábado.
Καὶ διὰ τοῦτο ἐδίωκον τὸν Ἰησοῦν οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ ἐζήτουν αὐτὸν ἀποκτεῖναι, ὅτι ταῦτα ἐποίει ἐν σαββάτῳ.
kai dia tuto ediokon ton iesun hoi iudaioi kai edzetun auton apokteinai hoti tauta epoiei en sabbato
17E Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίνατο αὐτοῖς, Ὁ πατήρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται, κἀγὼ ἐργάζομαι.
ho de iesus apekrinato autois ho pater mu heos arti ergadzetai kago ergadzomai
18Por isso pois os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só quebrantava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
Διὰ τοῦτο οὖν μᾶλλον ἐζήτουν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι ἀποκτεῖναι, ὅτι οὐ μόνον ἔλυε τὸ σάββατον, ἀλλὰ καὶ πατέρα ἴδιον ἔλεγε τὸν Θεόν, ἴσον ἑαυτὸν ποιῶν τῷ Θεῷ.
dia tuto un mallon edzetun auton hoi iudaioi apokteinai hoti u monon elue to sabbaton alla kai patera idion elege ton theon ison heauton poion to theo
19Mas Jesus respondeu, e disse-lhes: Na verdade, na verdade vos digo que o Filho por si mesmo não pode fazer coisa alguma, se o não vir fazer ao Pai; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
Ἀπεκρίνατο οὖν ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ δύναται ὁ υἱὸς ποιεῖν ἀφ᾿ ἑαυτοῦ οὐδέν, ἐὰν μή τι βλέπῃ τὸν πατέρα ποιοῦντα· ἃ γὰρ ἂν ἐκεῖνος ποιῇ, ταῦτα καὶ ὁ υἱὸς ὁμοίως ποιεῖ.
apekrinato un ho iesus kai eipen autois amen amen lego humin u dunatai ho huios poiein af heautu uden ean me ti blepe ton patera poiunta ha gar an ekeinos poie tauta kai ho huios homoios poiei
20Porque o Pai ama o Filho, e mostra-lhe tudo o que faz; e ele lhe mostrará maiores obras do que estas, para que vos maravilheis.
Ὁ γὰρ πατὴρ φιλεῖ τὸν υἱόν, καὶ πάντα δείκνυσιν αὐτῷ ἃ αὐτὸς ποιεῖ· καὶ μείζονα τούτων δείξει αὐτῷ ἔργα, ἵνα ὑμεῖς θαυμάζητε.
ho gar pater filei ton huion kai panta deiknusin auto ha autos poiei kai meidzona tuton deixei auto erga hina humeis thaumadzete
21Pois, assim como o Pai ressuscita os mortos, e os vivifica, assim também o Filho vivifica aqueles que quer.
Ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἐγείρει τοὺς νεκροὺς καὶ ζῳοποιεῖ, οὕτω καὶ ὁ υἱὸς οὓς θέλει ζῳοποιεῖ.
hosper gar ho pater egeirei tus nekrus kai dzoopoiei huto kai ho huios hus thelei dzoopoiei
22E também o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o juízo;
Οὐδὲ γὰρ ὁ πατὴρ κρίνει οὐδένα, ἀλλὰ τὴν κρίσιν πᾶσαν δέδωκε τῷ υἱῷ·
ude gar ho pater krinei udena alla ten krisin pasan dedoke to huio
23Para que todos honrem o Filho, como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
ἵνα πάντες τιμῶσι τὸν υἱόν, καθὼς τιμῶσι τὸν πατέρα. Ὁ μὴ τιμῶν τὸν υἱόν, οὐ τιμᾷ τὸν πατέρα τὸν πέμψαντα αὐτόν.
hina pantes timosi ton huion kathos timosi ton patera ho me timon ton huion u tima ton patera ton pempsanta auton
24Na verdade, na verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna, e não entrará em condenação, mas, passou da morte para a vida.
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων, καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με, ἔχει ζωὴν αἰώνιον· καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν.
amen amen lego humin hoti ho ton logon mu akuon kai pisteuon to pempsanti me echei dzoen aionion kai eis krisin uk erchetai alla metabebeken ek tu thanatu eis ten dzoen
25Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἔρχεται ὥρα καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ νεκροὶ ἀκούσονται τῆς φωνῆς τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ οἱ ἀκούσαντες ζήσονται.
amen amen lego humin hoti erchetai hora kai nun estin hote hoi nekroi akusontai tes fones tu huiu tu theu kai hoi akusantes dzesontai
26Porque, como o Pai tem a vida em si mesmo, assim deu também ao Filho ter a vida em si mesmo.
Ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτῷ, οὕτως ἔδωκε καὶ τῷ υἱῷ ζωὴν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ·
hosper gar ho pater echei dzoen en heauto hutos edoke kai to huio dzoen echein en heauto
27E deu-lhe o poder de exercer o juízo, porque é o Filho do homem.
καὶ ἐξουσίαν ἔδωκεν αὐτῷ καὶ κρίσιν ποιεῖν, ὅτι υἱὸς ἀνθρώπου ἐστί.
kai exusian edoken auto kai krisin poiein hoti huios anthropu esti
28Não vos maravilheis disto; porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz.
Μὴ θαυμάζετε τοῦτο· ὅτι ἔρχεται ὥρα, ἐν ᾗ πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις ἀκούσονται τῆς φωνῆς αὐτοῦ,
me thaumadzete tuto hoti erchetai hora en he pantes hoi en tois mnemeiois akusontai tes fones autu
29E os que fizeram o bem sairão para a ressurreição da vida; e os que fizeram o mal para a ressurreição da condenação.
καὶ ἐκπορεύσονται, οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες, εἰς ἀνάστασιν ζωῆς· οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες, εἰς ἀνάστασιν κρίσεως.
kai ekporeusontai hoi ta agatha poiesantes eis anastasin dzoes hoi de ta faula praxantes eis anastasin kriseos
30Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma: como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade do Pai que me enviou.
Οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ οὐδέν· καθὼς ἀκούω, κρίνω· καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστίν· ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με πατρός.
u dunamai ego poiein ap emautu uden kathos akuo krino kai he krisis he eme dikaia estin hoti u dzeto to thelema to emon alla to thelema tu pempsantos me patros
31Se eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
Ἐὰν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ, ἡ μαρτυρία μου οὐκ ἔστιν ἀληθής.
ean ego marturo peri emautu he marturia mu uk estin alethes
32Há outro que testifica de mim, e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
Ἄλλος ἐστὶν ὁ μαρτυρῶν περὶ ἐμοῦ, καὶ οἶδα ὅτι ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία ἣν μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ.
allos estin ho marturon peri emu kai oida hoti alethes estin he marturia hen marturei peri emu
33Vós mandastes a João, e ele deu testemunho da verdade.
Ὑμεῖς ἀπεστάλκατε πρὸς Ἰωάννην, καὶ μεμαρτύρηκε τῇ ἀληθείᾳ.
humeis apestalkate pros ioannen kai memartureke te aletheia
34Eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto, para que vos salveis.
Ἐγὼ δὲ οὐ παρὰ ἀνθρώπου τὴν μαρτυρίαν λαμβάνω, ἀλλὰ ταῦτα λέγω ἵνα ὑμεῖς σωθῆτε.
ego de u para anthropu ten marturian lambano alla tauta lego hina humeis sothete
35Ele era a candeia que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
Ἐκεῖνος ἦν ὁ λύχνος ὁ καιόμενος καὶ φαίνων, ὑμεῖς δὲ ἠθελήσατε ἀγαλλιασθῆναι πρὸς ὥραν ἐν τῷ φωτὶ αὐτοῦ.
ekeinos en ho luchnos ho kaiomenos kai fainon humeis de ethelesate agalliasthenai pros horan en to foti autu
36Mas eu tenho maior testemunho do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que eu faço, testificam de mim, que o Pai me enviou.
Ἐγὼ δὲ ἔχω τὴν μαρτυρίαν μείζω τοῦ Ἰωάννου· τὰ γὰρ ἔργα ἃ ἔδωκέ μοι ὁ πατὴρ ἵνα τελειώσω αὐτά, αὐτὰ τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ, μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ ὅτι ὁ πατήρ με ἀπέσταλκε.
ego de echo ten marturian meidzo tu ioannu ta gar erga ha edoke moi ho pater hina teleioso auta auta ta erga ha ego poio marturei peri emu hoti ho pater me apestalke
37E o Pai, que me enviou, ele mesmo testificou de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes o seu parecer;
Καὶ ὁ πέμψας με πατήρ, αὐτὸς μεμαρτύρηκε περὶ ἐμοῦ. Οὔτε φωνὴν αὐτοῦ ἀκηκόατε πώποτε, οὔτε εἶδος αὐτοῦ ἑωράκατε.
kai ho pempsas me pater autos memartureke peri emu ute fonen autu akekoate popote ute eidos autu heorakate
38E a sua palavra não permanece em vós, porque naquele que ele enviou não credes vós.
Καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ οὐκ ἔχετε μένοντα ἐν ὑμῖν, ὅτι ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος, τούτῳ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε.
kai ton logon autu uk echete menonta en humin hoti hon apesteilen ekeinos tuto humeis u pisteuete
39Examinais as Escrituras, porque vós cuidais ter nelas a vida eterna, e são elas que de mim testificam.
Ἐρευνᾶτε τὰς γραφάς, ὅτι ὑμεῖς δοκεῖτε ἐν αὐταῖς ζωὴν αἰώνιον ἔχειν, καὶ ἐκεῖναί εἰσιν αἱ μαρτυροῦσαι περὶ ἐμοῦ·
ereunate tas grafas hoti humeis dokeite en autais dzoen aionion echein kai ekeinai eisin hai marturusai peri emu
40E não quereis vir a mim para terdes vida.
καὶ οὐ θέλετε ἐλθεῖν πρός με, ἵνα ζωὴν ἔχητε.
kai u thelete elthein pros me hina dzoen echete
41Eu não recebo glória dos homens;
Δόξαν παρὰ ἀνθρώπων οὐ λαμβάνω·
doxan para anthropon u lambano
42Mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
ἀλλ᾿ ἔγνωκα ὑμᾶς, ὅτι τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς.
all egnoka humas hoti ten agapen tu theu uk echete en heautois
43Eu vim em nome de meu Pai, e não me aceitais; se outro vier em seu próprio nome, a esse aceitareis.
Ἐγὼ ἐλήλυθα ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, καὶ οὐ λαμβάνετέ με· ἐὰν ἄλλος ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ, ἐκεῖνον λήψεσθε.
ego elelutha en to onomati tu patros mu kai u lambanete me ean allos elthe en to onomati to idio ekeinon lepsesthe
44Como podeis vós crer, recebendo honra uns dos outros, e não buscando a honra que vem só de Deus?
Πῶς δύνασθε ὑμεῖς πιστεῦσαι, δόξαν παρὰ ἀλλήλων λαμβάνοντες, καὶ τὴν δόξαν τὴν παρὰ τοῦ μόνου Θεοῦ οὐ ζητεῖτε;
pos dunasthe humeis pisteusai doxan para allelon lambanontes kai ten doxan ten para tu monu theu u dzeteite
45Não cuideis que eu vos hei de acusar para com o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
Μὴ δοκεῖτε ὅτι ἐγὼ κατηγορήσω ὑμῶν πρὸς τὸν πατέρα· ἔστιν ὁ κατηγορῶν ὑμῶν, Μωσῆς, εἰς ὃν ὑμεῖς ἠλπίκατε.
me dokeite hoti ego kategoreso humon pros ton patera estin ho kategoron humon moses eis hon humeis elpikate
46Porque, se vós crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim escreveu ele.
Εἰ γὰρ ἐπιστεύετε Μωσῇ, ἐπιστεύετε ἂν ἐμοί· περὶ γὰρ ἐμοῦ ἐκεῖνος ἔγραψεν.
ei gar episteuete mose episteuete an emoi peri gar emu ekeinos egrapsen
47Mas, se não credes nos seus escritos, como credes nas minhas palavras?
Εἰ δὲ τοῖς ἐκείνου γράμμασιν οὐ πιστεύετε, πῶς τοῖς ἐμοῖς ῥήμασι πιστεύσετε;
ei de tois ekeinu grammasin u pisteuete pos tois emois rhemasi pisteusete
Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.
Scripture text from the Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. All rights reserved. Used by permission, through API.Bible.
Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.
Scripture provided by API.Bible · Copyright of the translations