John 5
Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.
1Depois disto houve uma festa dos judeus, e subiu Jesus para Jerusalém.
Μετὰ ταῦτα ἦν ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα.
meta tauta en heorte ton iudaion kai anebe ho iesus eis hierosoluma
2E há em Jerusalém à [porta] das ovelhas um tanque, que em hebraico se chama Betesda, que tem cinco entradas cobertas.
Ἔστι δὲ ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπὶ τῇ προβατικῇ κολυμβήθρα, ἡ ἐπιλεγομένη Ἑβραϊστὶ Βηθεσδά, πέντε στοὰς ἔχουσα.
esti de en tois hierosolumois epi te probatike kolumbethra he epilegomene hebraisti bethesda pente stoas echusa
3Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos, [e de corpo] ressecado, aguardando o movimento da água.
Ἐν ταύταις κατέκειτο πλῆθος πολὺ τῶν ἀσθενούντων, τυφλῶν, χωλῶν, ξηρῶν, ἐκδεχομένων τὴν τοῦ ὕδατος κίνησιν.
en tautais katekeito plethos polu ton asthenunton tuflon cholon xeron ekdechomenon ten tu hudatos kinesin
4Porque um anjo descia de vez em quando ao tanque, e agitava a água; e o primeiro que descia nele, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.
Ἄγγελος γὰρ κατὰ καιρὸν κατέβαινεν ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ, καὶ ἐτάρασσε τὸ ὕδωρ· ὁ οὖν πρῶτος ἐμβὰς μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος, ὑγιὴς ἐγίνετο, ᾧ δήποτε κατείχετο νοσήματι.
angelos gar kata kairon katebainen en te kolumbethra kai etarasse to hudor ho un protos embas meta ten tarachen tu hudatos hugies egineto ho depote kateicheto nosemati
5E estava ali um certo homem, que havia trinta e oito anos que estava enfermo.
Ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριακονταοκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ.
en de tis anthropos ekei triakontaokto ete echon en te astheneia
6Vendo Jesus a este deitado, e sabendo, que já havia muito tempo que [ali] jazia, disse-lhe: Queres sarar?
Τοῦτον ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς κατακείμενον, καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ, Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;
tuton idon ho iesus katakeimenon kai gnus hoti polun ede chronon echei legei auto theleis hugies genesthai
7Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho homem algum para que, quando a água se agita, me ponha no tanque; e enquanto eu venho, outro desce antes de mim.
Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν, Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω ἵνα, ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγώ, ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει.
apekrithe auto ho asthenon kurie anthropon uk echo hina hotan tarachthe to hudor balle me eis ten kolumbethran en ho de erchomai ego allos pro emu katabainei
8Disse-lhe Jesus: Levanta-te, toma teu leito, e anda.
Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἔγειραι, ἆρον τὸν κράββατόν σου, καὶ περιπάτει.
legei auto ho iesus egeirai aron ton krabbaton su kai peripatei
9E logo aquele homem sarou; e tomou seu leito, e andou. E era Sábado aquele dia.
Καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἦρε τὸν κράββατον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει. Ἦν δὲ σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ.
kai eutheos egeneto hugies ho anthropos kai ere ton krabbaton autu kai periepatei en de sabbaton en ekeine te hemera
10Disseram pois os judeus para aquele que fora curado: É Sábado, não te é lícito levar o leito.
Ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ, Σάββατόν ἐστιν· οὐκ ἔξεστί σοι ἆραι τὸν κράββατον.
elegon un hoi iudaioi to tetherapeumeno sabbaton estin uk exesti soi arai ton krabbaton
11Respondeu-lhes ele: Aquele que me curou, esse me disse: Toma teu leito, e anda.
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς, Ὁ ποιήσας με ὑγιῆ, ἐκεῖνός μοι εἶπεν, Ἆρον τὸν κράββατόν σου καὶ περιπάτει.
apekrithe autois ho poiesas me hugie ekeinos moi eipen aron ton krabbaton su kai peripatei
12Perguntaram-lhe pois: Quem é o homem que te disse: Toma teu leito e anda?
Ἠρώτησαν οὖν αὐτόν, Τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι, Ἆρον τὸν κράββατόν σου καὶ περιπάτει;
erotesan un auton tis estin ho anthropos ho eipon soi aron ton krabbaton su kai peripatei
13E o que fora curado, não sabia quem [o] era, porque Jesus se havia retirado, porque naquele lugar havia uma [grande] multidão.
Ὁ δὲ ἰαθεὶς οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν· ὁ γὰρ Ἰησοῦς ἐξένευσεν, ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ.
ho de iatheis uk edei tis estin ho gar iesus exeneusen ochlu ontos en to topo
14Depois Jesus achou-o no Templo, e disse-lhe: Eis que já estás são; não peques mais, para que não te suceda alguma coisa pior.
Μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ἴδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν τί σοι γένηται.
meta tauta heuriskei auton ho iesus en to hiero kai eipen auto ide hugies gegonas meketi hamartane hina me cheiron ti soi genetai
15Aquele homem foi anunciar aos judeus que Jesus era o que o curara.
Ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἀνήγγειλε τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ.
apelthen ho anthropos kai anengeile tois iudaiois hoti iesus estin ho poiesas auton hugie
16E por isso os judeus perseguiam Jesus e procuravam matá-lo, porque ele fazia estas coisas no sábado.
Καὶ διὰ τοῦτο ἐδίωκον τὸν Ἰησοῦν οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ ἐζήτουν αὐτὸν ἀποκτεῖναι, ὅτι ταῦτα ἐποίει ἐν σαββάτῳ.
kai dia tuto ediokon ton iesun hoi iudaioi kai edzetun auton apokteinai hoti tauta epoiei en sabbato
17E Jesus lhes respondeu: Meu Pai até agora trabalha, e eu [também] trabalho.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίνατο αὐτοῖς, Ὁ πατήρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται, κἀγὼ ἐργάζομαι.
ho de iesus apekrinato autois ho pater mu heos arti ergadzetai kago ergadzomai
18Por isto ainda mais procuravam os Judeus matá-lo, porque não só quebrava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
Διὰ τοῦτο οὖν μᾶλλον ἐζήτουν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι ἀποκτεῖναι, ὅτι οὐ μόνον ἔλυε τὸ σάββατον, ἀλλὰ καὶ πατέρα ἴδιον ἔλεγε τὸν Θεόν, ἴσον ἑαυτὸν ποιῶν τῷ Θεῷ.
dia tuto un mallon edzetun auton hoi iudaioi apokteinai hoti u monon elue to sabbaton alla kai patera idion elege ton theon ison heauton poion to theo
19Respondeu pois Jesus, e disse-lhes: Em verdade, em verdade vos digo, que não pode o Filho fazer coisa alguma de si mesmo, a não ser aquilo que ele veja o Pai fazer; porque todas as coisas que ele faz, semelhantemente o Filho também as faz.
Ἀπεκρίνατο οὖν ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ δύναται ὁ υἱὸς ποιεῖν ἀφ᾿ ἑαυτοῦ οὐδέν, ἐὰν μή τι βλέπῃ τὸν πατέρα ποιοῦντα· ἃ γὰρ ἂν ἐκεῖνος ποιῇ, ταῦτα καὶ ὁ υἱὸς ὁμοίως ποιεῖ.
apekrinato un ho iesus kai eipen autois amen amen lego humin u dunatai ho huios poiein af heautu uden ean me ti blepe ton patera poiunta ha gar an ekeinos poie tauta kai ho huios homoios poiei
20Porque o Pai ama ao Filho, e todas as coisas que faz lhe mostra; e maiores obras que estas lhe mostrará, para que vós vos maravilheis.
Ὁ γὰρ πατὴρ φιλεῖ τὸν υἱόν, καὶ πάντα δείκνυσιν αὐτῷ ἃ αὐτὸς ποιεῖ· καὶ μείζονα τούτων δείξει αὐτῷ ἔργα, ἵνα ὑμεῖς θαυμάζητε.
ho gar pater filei ton huion kai panta deiknusin auto ha autos poiei kai meidzona tuton deixei auto erga hina humeis thaumadzete
21Porque como o Pai aos mortos ressuscita e vivifica, assim também o Filho aos que quer vivifica.
Ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἐγείρει τοὺς νεκροὺς καὶ ζῳοποιεῖ, οὕτω καὶ ὁ υἱὸς οὓς θέλει ζῳοποιεῖ.
hosper gar ho pater egeirei tus nekrus kai dzoopoiei huto kai ho huios hus thelei dzoopoiei
22Porque também o Pai a ninguém julga, mas todo o juízo deu ao Filho,
Οὐδὲ γὰρ ὁ πατὴρ κρίνει οὐδένα, ἀλλὰ τὴν κρίσιν πᾶσαν δέδωκε τῷ υἱῷ·
ude gar ho pater krinei udena alla ten krisin pasan dedoke to huio
23Para que todos honrem ao Filho, como honram ao Pai. Quem não honra ao Filho, não honra ao Pai que o enviou.
ἵνα πάντες τιμῶσι τὸν υἱόν, καθὼς τιμῶσι τὸν πατέρα. Ὁ μὴ τιμῶν τὸν υἱόν, οὐ τιμᾷ τὸν πατέρα τὸν πέμψαντα αὐτόν.
hina pantes timosi ton huion kathos timosi ton patera ho me timon ton huion u tima ton patera ton pempsanta auton
24Em verdade, em verdade vos digo, que quem ouve minha palavra, e crê ao que me enviou, tem vida eterna, e não virá em condenação, mas passou da morte para a vida.
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων, καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με, ἔχει ζωὴν αἰώνιον· καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν.
amen amen lego humin hoti ho ton logon mu akuon kai pisteuon to pempsanti me echei dzoen aionion kai eis krisin uk erchetai alla metabebeken ek tu thanatu eis ten dzoen
25Em verdade, em verdade vos digo, que a hora vem, e agora é, quando os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e aos que ao ouvirem, viverão.
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἔρχεται ὥρα καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ νεκροὶ ἀκούσονται τῆς φωνῆς τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ οἱ ἀκούσαντες ζήσονται.
amen amen lego humin hoti erchetai hora kai nun estin hote hoi nekroi akusontai tes fones tu huiu tu theu kai hoi akusantes dzesontai
26Porque como o Pai tem vida em si mesmo, assim deu também ao Filho que tivesse vida em si mesmo.
Ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτῷ, οὕτως ἔδωκε καὶ τῷ υἱῷ ζωὴν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ·
hosper gar ho pater echei dzoen en heauto hutos edoke kai to huio dzoen echein en heauto
27E deu-lhe poder, para fazer juízo, porque é o Filho do homem.
καὶ ἐξουσίαν ἔδωκεν αὐτῷ καὶ κρίσιν ποιεῖν, ὅτι υἱὸς ἀνθρώπου ἐστί.
kai exusian edoken auto kai krisin poiein hoti huios anthropu esti
28Não vos maravilheis disto; porque a hora vem, em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão sua voz.
Μὴ θαυμάζετε τοῦτο· ὅτι ἔρχεται ὥρα, ἐν ᾗ πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις ἀκούσονται τῆς φωνῆς αὐτοῦ,
me thaumadzete tuto hoti erchetai hora en he pantes hoi en tois mnemeiois akusontai tes fones autu
29E sairão os que fizeram bem, para a ressurreição de vida; e os que fizeram mal, à ressurreição de condenação.
καὶ ἐκπορεύσονται, οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες, εἰς ἀνάστασιν ζωῆς· οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες, εἰς ἀνάστασιν κρίσεως.
kai ekporeusontai hoi ta agatha poiesantes eis anastasin dzoes hoi de ta faula praxantes eis anastasin kriseos
30Não posso eu de mim mesmo fazer alguma coisa. Como ouço, [assim] julgo; e meu juízo é justo; porque não busco minha vontade, mas a vontade do Pai que me enviou.
Οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ οὐδέν· καθὼς ἀκούω, κρίνω· καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστίν· ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με πατρός.
u dunamai ego poiein ap emautu uden kathos akuo krino kai he krisis he eme dikaia estin hoti u dzeto to thelema to emon alla to thelema tu pempsantos me patros
31Se eu testemunho de mim mesmo, meu testemunho não é verdadeiro.
Ἐὰν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ, ἡ μαρτυρία μου οὐκ ἔστιν ἀληθής.
ean ego marturo peri emautu he marturia mu uk estin alethes
32Outro há que testemunha de mim, e sei que o testemunho, que testemunha de mim, é verdadeiro.
Ἄλλος ἐστὶν ὁ μαρτυρῶν περὶ ἐμοῦ, καὶ οἶδα ὅτι ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία ἣν μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ.
allos estin ho marturon peri emu kai oida hoti alethes estin he marturia hen marturei peri emu
33Vós enviastes [mensageiros] a João, e ele deu testemunho à verdade.
Ὑμεῖς ἀπεστάλκατε πρὸς Ἰωάννην, καὶ μεμαρτύρηκε τῇ ἀληθείᾳ.
humeis apestalkate pros ioannen kai memartureke te aletheia
34Porém eu não recebo testemunho humano; mas digo isto para que sejais salvos.
Ἐγὼ δὲ οὐ παρὰ ἀνθρώπου τὴν μαρτυρίαν λαμβάνω, ἀλλὰ ταῦτα λέγω ἵνα ὑμεῖς σωθῆτε.
ego de u para anthropu ten marturian lambano alla tauta lego hina humeis sothete
35Ele era uma lâmpada ardente e brilhante; e vós quisestes por um pouco de tempo alegrar em sua luz.
Ἐκεῖνος ἦν ὁ λύχνος ὁ καιόμενος καὶ φαίνων, ὑμεῖς δὲ ἠθελήσατε ἀγαλλιασθῆναι πρὸς ὥραν ἐν τῷ φωτὶ αὐτοῦ.
ekeinos en ho luchnos ho kaiomenos kai fainon humeis de ethelesate agalliasthenai pros horan en to foti autu
36Mas eu tenho maior testemunho que [o] de João; porque as obras que o Pai me deu que cumprisse, as mesmas obras que eu faço, testemunham de mim que o Pai me enviou.
Ἐγὼ δὲ ἔχω τὴν μαρτυρίαν μείζω τοῦ Ἰωάννου· τὰ γὰρ ἔργα ἃ ἔδωκέ μοι ὁ πατὴρ ἵνα τελειώσω αὐτά, αὐτὰ τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ, μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ ὅτι ὁ πατήρ με ἀπέσταλκε.
ego de echo ten marturian meidzo tu ioannu ta gar erga ha edoke moi ho pater hina teleioso auta auta ta erga ha ego poio marturei peri emu hoti ho pater me apestalke
37E o Pai que me enviou, ele mesmo testemunhou de mim. Nunca ouvistes sua voz, nem vistes sua aparência.
Καὶ ὁ πέμψας με πατήρ, αὐτὸς μεμαρτύρηκε περὶ ἐμοῦ. Οὔτε φωνὴν αὐτοῦ ἀκηκόατε πώποτε, οὔτε εἶδος αὐτοῦ ἑωράκατε.
kai ho pempsas me pater autos memartureke peri emu ute fonen autu akekoate popote ute eidos autu heorakate
38E não tendes sua palavra permanecendo em vós; porque ao que ele enviou, a esse vós não credes.
Καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ οὐκ ἔχετε μένοντα ἐν ὑμῖν, ὅτι ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος, τούτῳ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε.
kai ton logon autu uk echete menonta en humin hoti hon apesteilen ekeinos tuto humeis u pisteuete
39Investigai as Escrituras; porque vós pensais que nelas tendes a vida eterna, e elas são as que de mim testemunham.
Ἐρευνᾶτε τὰς γραφάς, ὅτι ὑμεῖς δοκεῖτε ἐν αὐταῖς ζωὴν αἰώνιον ἔχειν, καὶ ἐκεῖναί εἰσιν αἱ μαρτυροῦσαι περὶ ἐμοῦ·
ereunate tas grafas hoti humeis dokeite en autais dzoen aionion echein kai ekeinai eisin hai marturusai peri emu
40E não quereis vir a mim, para que tenhais vida.
καὶ οὐ θέλετε ἐλθεῖν πρός με, ἵνα ζωὴν ἔχητε.
kai u thelete elthein pros me hina dzoen echete
41Não recebo honra humana.
Δόξαν παρὰ ἀνθρώπων οὐ λαμβάνω·
doxan para anthropon u lambano
42Mas eu bem vos conheço que não tendes o amor de Deus em vós mesmos.
ἀλλ᾿ ἔγνωκα ὑμᾶς, ὅτι τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς.
all egnoka humas hoti ten agapen tu theu uk echete en heautois
43Eu vim em nome de meu Pai, e vós não me aceitais; se outro vier em seu próprio nome, a esse aceitareis.
Ἐγὼ ἐλήλυθα ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, καὶ οὐ λαμβάνετέ με· ἐὰν ἄλλος ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ, ἐκεῖνον λήψεσθε.
ego elelutha en to onomati tu patros mu kai u lambanete me ean allos elthe en to onomati to idio ekeinon lepsesthe
44Como podeis vós crer, [se] tomais honra uns dos outros, e não buscais a honra que [vem] somente de Deus?
Πῶς δύνασθε ὑμεῖς πιστεῦσαι, δόξαν παρὰ ἀλλήλων λαμβάνοντες, καὶ τὴν δόξαν τὴν παρὰ τοῦ μόνου Θεοῦ οὐ ζητεῖτε;
pos dunasthe humeis pisteusai doxan para allelon lambanontes kai ten doxan ten para tu monu theu u dzeteite
45Não penseis que eu vos tenha de acusar para com o Pai; o que vos acusa é Moisés, em quem vós esperais.
Μὴ δοκεῖτε ὅτι ἐγὼ κατηγορήσω ὑμῶν πρὸς τὸν πατέρα· ἔστιν ὁ κατηγορῶν ὑμῶν, Μωσῆς, εἰς ὃν ὑμεῖς ἠλπίκατε.
me dokeite hoti ego kategoreso humon pros ton patera estin ho kategoron humon moses eis hon humeis elpikate
46Porque se vós crêsseis em Moisés, [também] a mim me creríeis; porque de mim ele escreveu.
Εἰ γὰρ ἐπιστεύετε Μωσῇ, ἐπιστεύετε ἂν ἐμοί· περὶ γὰρ ἐμοῦ ἐκεῖνος ἔγραψεν.
ei gar episteuete mose episteuete an emoi peri gar emu ekeinos egrapsen
47Mas se não credes em seus escritos, como crereis em minhas palavras?
Εἰ δὲ τοῖς ἐκείνου γράμμασιν οὐ πιστεύετε, πῶς τοῖς ἐμοῖς ῥήμασι πιστεύσετε;
ei de tois ekeinu grammasin u pisteuete pos tois emois rhemasi pisteusete
Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.
All Scripture quoted in Portuguese is from the Bíblia Livre (BLIVRE), Copyright © Diego Santos, Mario Sérgio and Marco Teles, February 2018. Creative Commons Attribution 4.0 Brazil licence. Reproduction permitted provided the source and the authors are duly credited.
Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.