John 5
Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.
1Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus foi até Jerusalém.
Μετὰ ταῦτα ἦν ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα.
meta tauta en heorte ton iudaion kai anebe ho iesus eis hierosoluma
2Ali existe um tanque que tem cinco entradas e que fica perto do Portão das Ovelhas. Em hebraico esse tanque se chama “Betezata”.
Ἔστι δὲ ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπὶ τῇ προβατικῇ κολυμβήθρα, ἡ ἐπιλεγομένη Ἑβραϊστὶ Βηθεσδά, πέντε στοὰς ἔχουσα.
esti de en tois hierosolumois epi te probatike kolumbethra he epilegomene hebraisti bethesda pente stoas echusa
3Perto das entradas estavam deitados muitos doentes: cegos, aleijados e paralíticos. [Esperavam o movimento da água,
Ἐν ταύταις κατέκειτο πλῆθος πολὺ τῶν ἀσθενούντων, τυφλῶν, χωλῶν, ξηρῶν, ἐκδεχομένων τὴν τοῦ ὕδατος κίνησιν.
en tautais katekeito plethos polu ton asthenunton tuflon cholon xeron ekdechomenon ten tu hudatos kinesin
4porque de vez em quando um anjo do Senhor descia e agitava a água. O primeiro doente que entrava no tanque depois disso sarava de qualquer doença.]
Ἄγγελος γὰρ κατὰ καιρὸν κατέβαινεν ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ, καὶ ἐτάρασσε τὸ ὕδωρ· ὁ οὖν πρῶτος ἐμβὰς μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος, ὑγιὴς ἐγίνετο, ᾧ δήποτε κατείχετο νοσήματι.
angelos gar kata kairon katebainen en te kolumbethra kai etarasse to hudor ho un protos embas meta ten tarachen tu hudatos hugies egineto ho depote kateicheto nosemati
5Entre eles havia um homem que era doente fazia trinta e oito anos.
Ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριακονταοκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ.
en de tis anthropos ekei triakontaokto ete echon en te astheneia
6Jesus viu o homem deitado e, sabendo que fazia todo esse tempo que ele era doente, perguntou: — Você quer ficar curado?
Τοῦτον ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς κατακείμενον, καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ, Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;
tuton idon ho iesus katakeimenon kai gnus hoti polun ede chronon echei legei auto theleis hugies genesthai
7Ele respondeu: — Senhor, eu não tenho ninguém para me pôr no tanque quando a água se mexe. Cada vez que eu tento entrar, outro doente entra antes de mim.
Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν, Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω ἵνα, ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγώ, ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει.
apekrithe auto ho asthenon kurie anthropon uk echo hina hotan tarachthe to hudor balle me eis ten kolumbethran en ho de erchomai ego allos pro emu katabainei
8Então Jesus disse: — Levante-se, pegue a sua cama e ande!
Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἔγειραι, ἆρον τὸν κράββατόν σου, καὶ περιπάτει.
legei auto ho iesus egeirai aron ton krabbaton su kai peripatei
9No mesmo instante, o homem ficou curado, pegou a cama e começou a andar. Isso aconteceu no sábado.
Καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἦρε τὸν κράββατον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει. Ἦν δὲ σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ.
kai eutheos egeneto hugies ho anthropos kai ere ton krabbaton autu kai periepatei en de sabbaton en ekeine te hemera
10Por isso os líderes judeus disseram a ele: — Hoje é sábado, e a nossa Lei não permite que você carregue a sua cama neste dia.
Ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ, Σάββατόν ἐστιν· οὐκ ἔξεστί σοι ἆραι τὸν κράββατον.
elegon un hoi iudaioi to tetherapeumeno sabbaton estin uk exesti soi arai ton krabbaton
11Ele respondeu: — O homem que me curou me disse: “Pegue a sua cama e ande.”
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς, Ὁ ποιήσας με ὑγιῆ, ἐκεῖνός μοι εἶπεν, Ἆρον τὸν κράββατόν σου καὶ περιπάτει.
apekrithe autois ho poiesas me hugie ekeinos moi eipen aron ton krabbaton su kai peripatei
12Eles perguntaram: — Quem é o homem que mandou você fazer isso?
Ἠρώτησαν οὖν αὐτόν, Τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι, Ἆρον τὸν κράββατόν σου καὶ περιπάτει;
erotesan un auton tis estin ho anthropos ho eipon soi aron ton krabbaton su kai peripatei
13Mas ele não sabia quem tinha sido, pois Jesus havia ido embora por causa da multidão que estava ali.
Ὁ δὲ ἰαθεὶς οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν· ὁ γὰρ Ἰησοῦς ἐξένευσεν, ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ.
ho de iatheis uk edei tis estin ho gar iesus exeneusen ochlu ontos en to topo
14Mais tarde Jesus encontrou o homem no pátio do Templo e disse a ele: — Escute! Você agora está curado. Não peque mais, para que não aconteça com você uma coisa ainda pior.
Μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ἴδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν τί σοι γένηται.
meta tauta heuriskei auton ho iesus en to hiero kai eipen auto ide hugies gegonas meketi hamartane hina me cheiron ti soi genetai
15O homem saiu dali e foi dizer aos líderes judeus que quem o havia curado tinha sido Jesus.
Ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἀνήγγειλε τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ.
apelthen ho anthropos kai anengeile tois iudaiois hoti iesus estin ho poiesas auton hugie
16Então eles começaram a perseguir Jesus porque ele havia feito essa cura no sábado.
Καὶ διὰ τοῦτο ἐδίωκον τὸν Ἰησοῦν οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ ἐζήτουν αὐτὸν ἀποκτεῖναι, ὅτι ταῦτα ἐποίει ἐν σαββάτῳ.
kai dia tuto ediokon ton iesun hoi iudaioi kai edzetun auton apokteinai hoti tauta epoiei en sabbato
17Então Jesus disse a eles: — O meu Pai trabalha até agora, e eu também trabalho.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίνατο αὐτοῖς, Ὁ πατήρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται, κἀγὼ ἐργάζομαι.
ho de iesus apekrinato autois ho pater mu heos arti ergadzetai kago ergadzomai
18E, porque ele disse isso, os líderes judeus ficaram ainda com mais vontade de matá-lo. Pois, além de não obedecer à lei do sábado, ele afirmava que Deus era o seu próprio Pai, fazendo-se assim igual a Deus.
Διὰ τοῦτο οὖν μᾶλλον ἐζήτουν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι ἀποκτεῖναι, ὅτι οὐ μόνον ἔλυε τὸ σάββατον, ἀλλὰ καὶ πατέρα ἴδιον ἔλεγε τὸν Θεόν, ἴσον ἑαυτὸν ποιῶν τῷ Θεῷ.
dia tuto un mallon edzetun auton hoi iudaioi apokteinai hoti u monon elue to sabbaton alla kai patera idion elege ton theon ison heauton poion to theo
19Então Jesus disse a eles: — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o Filho não pode fazer nada por sua própria conta, pois ele só faz o que vê o Pai fazer. Tudo o que o Pai faz o Filho faz também,
Ἀπεκρίνατο οὖν ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ δύναται ὁ υἱὸς ποιεῖν ἀφ᾿ ἑαυτοῦ οὐδέν, ἐὰν μή τι βλέπῃ τὸν πατέρα ποιοῦντα· ἃ γὰρ ἂν ἐκεῖνος ποιῇ, ταῦτα καὶ ὁ υἱὸς ὁμοίως ποιεῖ.
apekrinato un ho iesus kai eipen autois amen amen lego humin u dunatai ho huios poiein af heautu uden ean me ti blepe ton patera poiunta ha gar an ekeinos poie tauta kai ho huios homoios poiei
20pois o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que está fazendo. E vai mostrar a ele coisas ainda maiores do que essas, e vocês vão ficar admirados.
Ὁ γὰρ πατὴρ φιλεῖ τὸν υἱόν, καὶ πάντα δείκνυσιν αὐτῷ ἃ αὐτὸς ποιεῖ· καὶ μείζονα τούτων δείξει αὐτῷ ἔργα, ἵνα ὑμεῖς θαυμάζητε.
ho gar pater filei ton huion kai panta deiknusin auto ha autos poiei kai meidzona tuton deixei auto erga hina humeis thaumadzete
21Porque, assim como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida aos que ele quer.
Ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἐγείρει τοὺς νεκροὺς καὶ ζῳοποιεῖ, οὕτω καὶ ὁ υἱὸς οὓς θέλει ζῳοποιεῖ.
hosper gar ho pater egeirei tus nekrus kai dzoopoiei huto kai ho huios hus thelei dzoopoiei
22O Pai não julga ninguém, mas deu ao Filho todo o poder para julgar
Οὐδὲ γὰρ ὁ πατὴρ κρίνει οὐδένα, ἀλλὰ τὴν κρίσιν πᾶσαν δέδωκε τῷ υἱῷ·
ude gar ho pater krinei udena alla ten krisin pasan dedoke to huio
23a fim de que todos respeitem o Filho, assim como respeitam o Pai. Quem não respeita o Filho também não respeita o Pai, que o enviou.
ἵνα πάντες τιμῶσι τὸν υἱόν, καθὼς τιμῶσι τὸν πατέρα. Ὁ μὴ τιμῶν τὸν υἱόν, οὐ τιμᾷ τὸν πατέρα τὸν πέμψαντα αὐτόν.
hina pantes timosi ton huion kathos timosi ton patera ho me timon ton huion u tima ton patera ton pempsanta auton
24— Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem ouve as minhas palavras e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não será julgado, mas já passou da morte para a vida.
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων, καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με, ἔχει ζωὴν αἰώνιον· καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν.
amen amen lego humin hoti ho ton logon mu akuon kai pisteuon to pempsanti me echei dzoen aionion kai eis krisin uk erchetai alla metabebeken ek tu thanatu eis ten dzoen
25Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vem a hora, e ela já chegou, em que os mortos vão ouvir a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἔρχεται ὥρα καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ νεκροὶ ἀκούσονται τῆς φωνῆς τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ οἱ ἀκούσαντες ζήσονται.
amen amen lego humin hoti erchetai hora kai nun estin hote hoi nekroi akusontai tes fones tu huiu tu theu kai hoi akusantes dzesontai
26Assim como o Pai é a fonte da vida, assim também fez o Filho ser a fonte da vida.
Ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτῷ, οὕτως ἔδωκε καὶ τῷ υἱῷ ζωὴν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ·
hosper gar ho pater echei dzoen en heauto hutos edoke kai to huio dzoen echein en heauto
27E ele deu ao Filho autoridade para julgar, pois ele é o Filho do Homem.
καὶ ἐξουσίαν ἔδωκεν αὐτῷ καὶ κρίσιν ποιεῖν, ὅτι υἱὸς ἀνθρώπου ἐστί.
kai exusian edoken auto kai krisin poiein hoti huios anthropu esti
28— Não fiquem admirados por causa disso, pois está chegando a hora em que todos os mortos ouvirão a voz do Filho do Homem
Μὴ θαυμάζετε τοῦτο· ὅτι ἔρχεται ὥρα, ἐν ᾗ πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις ἀκούσονται τῆς φωνῆς αὐτοῦ,
me thaumadzete tuto hoti erchetai hora en he pantes hoi en tois mnemeiois akusontai tes fones autu
29e sairão das suas sepulturas. Aqueles que fizeram o bem vão ressuscitar e viver, e aqueles que fizeram o mal vão ressuscitar e ser condenados.
καὶ ἐκπορεύσονται, οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες, εἰς ἀνάστασιν ζωῆς· οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες, εἰς ἀνάστασιν κρίσεως.
kai ekporeusontai hoi ta agatha poiesantes eis anastasin dzoes hoi de ta faula praxantes eis anastasin kriseos
30Jesus continuou a falar a eles. Ele disse: — Eu não posso fazer nada por minha própria conta, mas julgo de acordo com o que o Pai me diz. O meu julgamento é justo porque não procuro fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
Οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ οὐδέν· καθὼς ἀκούω, κρίνω· καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστίν· ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με πατρός.
u dunamai ego poiein ap emautu uden kathos akuo krino kai he krisis he eme dikaia estin hoti u dzeto to thelema to emon alla to thelema tu pempsantos me patros
31— Se eu dou testemunho a favor de mim mesmo, então o que digo não tem valor.
Ἐὰν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ, ἡ μαρτυρία μου οὐκ ἔστιν ἀληθής.
ean ego marturo peri emautu he marturia mu uk estin alethes
32Mas existe outro que testemunha a meu favor, e eu sei que o que ele diz a respeito de mim é verdade.
Ἄλλος ἐστὶν ὁ μαρτυρῶν περὶ ἐμοῦ, καὶ οἶδα ὅτι ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία ἣν μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ.
allos estin ho marturon peri emu kai oida hoti alethes estin he marturia hen marturei peri emu
33Vocês mandaram fazer perguntas a João, e o testemunho que ele deu é verdadeiro.
Ὑμεῖς ἀπεστάλκατε πρὸς Ἰωάννην, καὶ μεμαρτύρηκε τῇ ἀληθείᾳ.
humeis apestalkate pros ioannen kai memartureke te aletheia
34Eu não preciso que ninguém dê testemunho a meu favor, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
Ἐγὼ δὲ οὐ παρὰ ἀνθρώπου τὴν μαρτυρίαν λαμβάνω, ἀλλὰ ταῦτα λέγω ἵνα ὑμεῖς σωθῆτε.
ego de u para anthropu ten marturian lambano alla tauta lego hina humeis sothete
35— João era como uma lamparina que estava acesa e brilhava, e por algum tempo vocês se alegraram com a luz dele.
Ἐκεῖνος ἦν ὁ λύχνος ὁ καιόμενος καὶ φαίνων, ὑμεῖς δὲ ἠθελήσατε ἀγαλλιασθῆναι πρὸς ὥραν ἐν τῷ φωτὶ αὐτοῦ.
ekeinos en ho luchnos ho kaiomenos kai fainon humeis de ethelesate agalliasthenai pros horan en to foti autu
36Mas eu tenho um testemunho a meu favor ainda mais forte do que o que João deu: são as coisas que eu faço, as quais o meu Pai me mandou fazer. Elas dão testemunho a favor de mim e provam que o Pai me enviou.
Ἐγὼ δὲ ἔχω τὴν μαρτυρίαν μείζω τοῦ Ἰωάννου· τὰ γὰρ ἔργα ἃ ἔδωκέ μοι ὁ πατὴρ ἵνα τελειώσω αὐτά, αὐτὰ τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ, μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ ὅτι ὁ πατήρ με ἀπέσταλκε.
ego de echo ten marturian meidzo tu ioannu ta gar erga ha edoke moi ho pater hina teleioso auta auta ta erga ha ego poio marturei peri emu hoti ho pater me apestalke
37Também o Pai, que me enviou, testemunha a meu favor. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram o seu rosto.
Καὶ ὁ πέμψας με πατήρ, αὐτὸς μεμαρτύρηκε περὶ ἐμοῦ. Οὔτε φωνὴν αὐτοῦ ἀκηκόατε πώποτε, οὔτε εἶδος αὐτοῦ ἑωράκατε.
kai ho pempsas me pater autos memartureke peri emu ute fonen autu akekoate popote ute eidos autu heorakate
38As palavras dele não estão no coração de vocês porque vocês não creem naquele que ele enviou.
Καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ οὐκ ἔχετε μένοντα ἐν ὑμῖν, ὅτι ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος, τούτῳ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε.
kai ton logon autu uk echete menonta en humin hoti hon apesteilen ekeinos tuto humeis u pisteuete
39Vocês estudam as Escrituras Sagradas porque pensam que vão encontrar nelas a vida eterna. E são elas mesmas que dão testemunho a meu favor.
Ἐρευνᾶτε τὰς γραφάς, ὅτι ὑμεῖς δοκεῖτε ἐν αὐταῖς ζωὴν αἰώνιον ἔχειν, καὶ ἐκεῖναί εἰσιν αἱ μαρτυροῦσαι περὶ ἐμοῦ·
ereunate tas grafas hoti humeis dokeite en autais dzoen aionion echein kai ekeinai eisin hai marturusai peri emu
40Mas vocês não querem vir para mim a fim de ter vida.
καὶ οὐ θέλετε ἐλθεῖν πρός με, ἵνα ζωὴν ἔχητε.
kai u thelete elthein pros me hina dzoen echete
41— Eu não procuro ser elogiado pelas pessoas.
Δόξαν παρὰ ἀνθρώπων οὐ λαμβάνω·
doxan para anthropon u lambano
42Quanto a vocês, eu os conheço e sei que não amam a Deus com sinceridade.
ἀλλ᾿ ἔγνωκα ὑμᾶς, ὅτι τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς.
all egnoka humas hoti ten agapen tu theu uk echete en heautois
43Eu vim com a autoridade do meu Pai, e vocês não me recebem. Quando alguém vem com a sua própria autoridade, esse vocês recebem.
Ἐγὼ ἐλήλυθα ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, καὶ οὐ λαμβάνετέ με· ἐὰν ἄλλος ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ, ἐκεῖνον λήψεσθε.
ego elelutha en to onomati tu patros mu kai u lambanete me ean allos elthe en to onomati to idio ekeinon lepsesthe
44Como é que vocês podem crer, se aceitam ser elogiados pelos outros e não tentam conseguir os elogios que somente o único Deus pode dar?
Πῶς δύνασθε ὑμεῖς πιστεῦσαι, δόξαν παρὰ ἀλλήλων λαμβάνοντες, καὶ τὴν δόξαν τὴν παρὰ τοῦ μόνου Θεοῦ οὐ ζητεῖτε;
pos dunasthe humeis pisteusai doxan para allelon lambanontes kai ten doxan ten para tu monu theu u dzeteite
45Não pensem que sou eu que vou acusá-los diante do Pai; quem vai acusá-los é Moisés, que é aquele em quem vocês confiam.
Μὴ δοκεῖτε ὅτι ἐγὼ κατηγορήσω ὑμῶν πρὸς τὸν πατέρα· ἔστιν ὁ κατηγορῶν ὑμῶν, Μωσῆς, εἰς ὃν ὑμεῖς ἠλπίκατε.
me dokeite hoti ego kategoreso humon pros ton patera estin ho kategoron humon moses eis hon humeis elpikate
46Se vocês acreditassem em Moisés, acreditariam também em mim, pois ele escreveu a meu respeito.
Εἰ γὰρ ἐπιστεύετε Μωσῇ, ἐπιστεύετε ἂν ἐμοί· περὶ γὰρ ἐμοῦ ἐκεῖνος ἔγραψεν.
ei gar episteuete mose episteuete an emoi peri gar emu ekeinos egrapsen
47Mas, se vocês não acreditam no que ele escreveu, como vão acreditar no que eu digo?
Εἰ δὲ τοῖς ἐκείνου γράμμασιν οὐ πιστεύετε, πῶς τοῖς ἐμοῖς ῥήμασι πιστεύσετε;
ei de tois ekeinu grammasin u pisteuete pos tois emois rhemasi pisteusete
Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.
Nova Tradução na Linguagem de Hoje (NTLH) ® Copyright © 2000 Sociedade Bíblica do Brasil. All rights reserved. Used by permission, through API.Bible.
Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.
Scripture provided by API.Bible · Copyright of the translations