A person doesn't die when they stop breathing, but when they stop dreaming!

VOO 56
pt·en·es
Log inPlans

All booksAll chapters

John 5

Almeida Revista e Atualizada (ARA) + Textus Receptus (TR)

Hide the originalView word by word
Translation:BLIVREARARC69NTLH

Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.

1Passadas estas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus subiu para Jerusalém.

Μετὰ ταῦτα ἦν ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα.

meta tauta en heorte ton iudaion kai anebe ho iesus eis hierosoluma

2Ora, existe ali, junto à Porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pavilhões.

Ἔστι δὲ ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπὶ τῇ προβατικῇ κολυμβήθρα, ἡ ἐπιλεγομένη Ἑβραϊστὶ Βηθεσδά, πέντε στοὰς ἔχουσα.

esti de en tois hierosolumois epi te probatike kolumbethra he epilegomene hebraisti bethesda pente stoas echusa

3Nestes, jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos

Ἐν ταύταις κατέκειτο πλῆθος πολὺ τῶν ἀσθενούντων, τυφλῶν, χωλῶν, ξηρῶν, ἐκδεχομένων τὴν τοῦ ὕδατος κίνησιν.

en tautais katekeito plethos polu ton asthenunton tuflon cholon xeron ekdechomenon ten tu hudatos kinesin

4[esperando que se movesse a água. Porquanto um anjo descia em certo tempo, agitando-a; e o primeiro que entrava no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].

Ἄγγελος γὰρ κατὰ καιρὸν κατέβαινεν ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ, καὶ ἐτάρασσε τὸ ὕδωρ· ὁ οὖν πρῶτος ἐμβὰς μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος, ὑγιὴς ἐγίνετο, ᾧ δήποτε κατείχετο νοσήματι.

angelos gar kata kairon katebainen en te kolumbethra kai etarasse to hudor ho un protos embas meta ten tarachen tu hudatos hugies egineto ho depote kateicheto nosemati

5Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.

Ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριακονταοκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ.

en de tis anthropos ekei triakontaokto ete echon en te astheneia

6Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim há muito tempo, perguntou-lhe: Queres ser curado?

Τοῦτον ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς κατακείμενον, καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ, Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;

tuton idon ho iesus katakeimenon kai gnus hoti polun ede chronon echei legei auto theleis hugies genesthai

7Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; pois, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.

Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν, Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω ἵνα, ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγώ, ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει.

apekrithe auto ho asthenon kurie anthropon uk echo hina hotan tarachthe to hudor balle me eis ten kolumbethran en ho de erchomai ego allos pro emu katabainei

8Então, lhe disse Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.

Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἔγειραι, ἆρον τὸν κράββατόν σου, καὶ περιπάτει.

legei auto ho iesus egeirai aron ton krabbaton su kai peripatei

9Imediatamente, o homem se viu curado e, tomando o leito, pôs-se a andar. E aquele dia era sábado.

Καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἦρε τὸν κράββατον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει. Ἦν δὲ σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ.

kai eutheos egeneto hugies ho anthropos kai ere ton krabbaton autu kai periepatei en de sabbaton en ekeine te hemera

10Por isso, disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.

Ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ, Σάββατόν ἐστιν· οὐκ ἔξεστί σοι ἆραι τὸν κράββατον.

elegon un hoi iudaioi to tetherapeumeno sabbaton estin uk exesti soi arai ton krabbaton

11Ao que ele lhes respondeu: O mesmo que me curou me disse: Toma o teu leito e anda.

Ἀπεκρίθη αὐτοῖς, Ὁ ποιήσας με ὑγιῆ, ἐκεῖνός μοι εἶπεν, Ἆρον τὸν κράββατόν σου καὶ περιπάτει.

apekrithe autois ho poiesas me hugie ekeinos moi eipen aron ton krabbaton su kai peripatei

12Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?

Ἠρώτησαν οὖν αὐτόν, Τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι, Ἆρον τὸν κράββατόν σου καὶ περιπάτει;

erotesan un auton tis estin ho anthropos ho eipon soi aron ton krabbaton su kai peripatei

13Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se havia retirado, por haver muita gente naquele lugar.

Ὁ δὲ ἰαθεὶς οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν· ὁ γὰρ Ἰησοῦς ἐξένευσεν, ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ.

ho de iatheis uk edei tis estin ho gar iesus exeneusen ochlu ontos en to topo

14Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse: Olha que já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.

Μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ἴδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν τί σοι γένηται.

meta tauta heuriskei auton ho iesus en to hiero kai eipen auto ide hugies gegonas meketi hamartane hina me cheiron ti soi genetai

15O homem retirou-se e disse aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.

Ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἀνήγγειλε τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ.

apelthen ho anthropos kai anengeile tois iudaiois hoti iesus estin ho poiesas auton hugie

16E os judeus perseguiam Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.

Καὶ διὰ τοῦτο ἐδίωκον τὸν Ἰησοῦν οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ ἐζήτουν αὐτὸν ἀποκτεῖναι, ὅτι ταῦτα ἐποίει ἐν σαββάτῳ.

kai dia tuto ediokon ton iesun hoi iudaioi kai edzetun auton apokteinai hoti tauta epoiei en sabbato

17Mas ele lhes disse: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίνατο αὐτοῖς, Ὁ πατήρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται, κἀγὼ ἐργάζομαι.

ho de iesus apekrinato autois ho pater mu heos arti ergadzetai kago ergadzomai

18Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não somente violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.

Διὰ τοῦτο οὖν μᾶλλον ἐζήτουν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι ἀποκτεῖναι, ὅτι οὐ μόνον ἔλυε τὸ σάββατον, ἀλλὰ καὶ πατέρα ἴδιον ἔλεγε τὸν Θεόν, ἴσον ἑαυτὸν ποιῶν τῷ Θεῷ.

dia tuto un mallon edzetun auton hoi iudaioi apokteinai hoti u monon elue to sabbaton alla kai patera idion elege ton theon ison heauton poion to theo

19Então, lhes falou Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho nada pode fazer de si mesmo, senão somente aquilo que vir fazer o Pai; porque tudo o que este fizer, o Filho também semelhantemente o faz.

Ἀπεκρίνατο οὖν ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ δύναται ὁ υἱὸς ποιεῖν ἀφ᾿ ἑαυτοῦ οὐδέν, ἐὰν μή τι βλέπῃ τὸν πατέρα ποιοῦντα· ἃ γὰρ ἂν ἐκεῖνος ποιῇ, ταῦτα καὶ ὁ υἱὸς ὁμοίως ποιεῖ.

apekrinato un ho iesus kai eipen autois amen amen lego humin u dunatai ho huios poiein af heautu uden ean me ti blepe ton patera poiunta ha gar an ekeinos poie tauta kai ho huios homoios poiei

20Porque o Pai ama ao Filho, e lhe mostra tudo o que faz, e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.

Ὁ γὰρ πατὴρ φιλεῖ τὸν υἱόν, καὶ πάντα δείκνυσιν αὐτῷ ἃ αὐτὸς ποιεῖ· καὶ μείζονα τούτων δείξει αὐτῷ ἔργα, ἵνα ὑμεῖς θαυμάζητε.

ho gar pater filei ton huion kai panta deiknusin auto ha autos poiei kai meidzona tuton deixei auto erga hina humeis thaumadzete

21Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.

Ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἐγείρει τοὺς νεκροὺς καὶ ζῳοποιεῖ, οὕτω καὶ ὁ υἱὸς οὓς θέλει ζῳοποιεῖ.

hosper gar ho pater egeirei tus nekrus kai dzoopoiei huto kai ho huios hus thelei dzoopoiei

22E o Pai a ninguém julga, mas ao Filho confiou todo julgamento,

Οὐδὲ γὰρ ὁ πατὴρ κρίνει οὐδένα, ἀλλὰ τὴν κρίσιν πᾶσαν δέδωκε τῷ υἱῷ·

ude gar ho pater krinei udena alla ten krisin pasan dedoke to huio

23a fim de que todos honrem o Filho do modo por que honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.

ἵνα πάντες τιμῶσι τὸν υἱόν, καθὼς τιμῶσι τὸν πατέρα. Ὁ μὴ τιμῶν τὸν υἱόν, οὐ τιμᾷ τὸν πατέρα τὸν πέμψαντα αὐτόν.

hina pantes timosi ton huion kathos timosi ton patera ho me timon ton huion u tima ton patera ton pempsanta auton

24Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.

Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων, καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με, ἔχει ζωὴν αἰώνιον· καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν.

amen amen lego humin hoti ho ton logon mu akuon kai pisteuon to pempsanti me echei dzoen aionion kai eis krisin uk erchetai alla metabebeken ek tu thanatu eis ten dzoen

25Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora e já chegou, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.

Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἔρχεται ὥρα καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ νεκροὶ ἀκούσονται τῆς φωνῆς τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ οἱ ἀκούσαντες ζήσονται.

amen amen lego humin hoti erchetai hora kai nun estin hote hoi nekroi akusontai tes fones tu huiu tu theu kai hoi akusantes dzesontai

26Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.

Ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτῷ, οὕτως ἔδωκε καὶ τῷ υἱῷ ζωὴν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ·

hosper gar ho pater echei dzoen en heauto hutos edoke kai to huio dzoen echein en heauto

27E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.

καὶ ἐξουσίαν ἔδωκεν αὐτῷ καὶ κρίσιν ποιεῖν, ὅτι υἱὸς ἀνθρώπου ἐστί.

kai exusian edoken auto kai krisin poiein hoti huios anthropu esti

28Não vos maravilheis disto, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a sua voz e sairão:

Μὴ θαυμάζετε τοῦτο· ὅτι ἔρχεται ὥρα, ἐν ᾗ πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις ἀκούσονται τῆς φωνῆς αὐτοῦ,

me thaumadzete tuto hoti erchetai hora en he pantes hoi en tois mnemeiois akusontai tes fones autu

29os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.

καὶ ἐκπορεύσονται, οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες, εἰς ἀνάστασιν ζωῆς· οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες, εἰς ἀνάστασιν κρίσεως.

kai ekporeusontai hoi ta agatha poiesantes eis anastasin dzoes hoi de ta faula praxantes eis anastasin kriseos

30Eu nada posso fazer de mim mesmo; na forma por que ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.

Οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ οὐδέν· καθὼς ἀκούω, κρίνω· καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστίν· ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με πατρός.

u dunamai ego poiein ap emautu uden kathos akuo krino kai he krisis he eme dikaia estin hoti u dzeto to thelema to emon alla to thelema tu pempsantos me patros

31Se eu testifico a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.

Ἐὰν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ, ἡ μαρτυρία μου οὐκ ἔστιν ἀληθής.

ean ego marturo peri emautu he marturia mu uk estin alethes

32Outro é o que testifica a meu respeito, e sei que é verdadeiro o testemunho que ele dá de mim.

Ἄλλος ἐστὶν ὁ μαρτυρῶν περὶ ἐμοῦ, καὶ οἶδα ὅτι ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία ἣν μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ.

allos estin ho marturon peri emu kai oida hoti alethes estin he marturia hen marturei peri emu

33Mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.

Ὑμεῖς ἀπεστάλκατε πρὸς Ἰωάννην, καὶ μεμαρτύρηκε τῇ ἀληθείᾳ.

humeis apestalkate pros ioannen kai memartureke te aletheia

34Eu, porém, não aceito humano testemunho; digo-vos, entretanto, estas coisas para que sejais salvos.

Ἐγὼ δὲ οὐ παρὰ ἀνθρώπου τὴν μαρτυρίαν λαμβάνω, ἀλλὰ ταῦτα λέγω ἵνα ὑμεῖς σωθῆτε.

ego de u para anthropu ten marturian lambano alla tauta lego hina humeis sothete

35Ele era a lâmpada que ardia e alumiava, e vós quisestes, por algum tempo, alegrar-vos com a sua luz.

Ἐκεῖνος ἦν ὁ λύχνος ὁ καιόμενος καὶ φαίνων, ὑμεῖς δὲ ἠθελήσατε ἀγαλλιασθῆναι πρὸς ὥραν ἐν τῷ φωτὶ αὐτοῦ.

ekeinos en ho luchnos ho kaiomenos kai fainon humeis de ethelesate agalliasthenai pros horan en to foti autu

36Mas eu tenho maior testemunho do que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.

Ἐγὼ δὲ ἔχω τὴν μαρτυρίαν μείζω τοῦ Ἰωάννου· τὰ γὰρ ἔργα ἃ ἔδωκέ μοι ὁ πατὴρ ἵνα τελειώσω αὐτά, αὐτὰ τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ, μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ ὅτι ὁ πατήρ με ἀπέσταλκε.

ego de echo ten marturian meidzo tu ioannu ta gar erga ha edoke moi ho pater hina teleioso auta auta ta erga ha ego poio marturei peri emu hoti ho pater me apestalke

37O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Jamais tendes ouvido a sua voz, nem visto a sua forma.

Καὶ ὁ πέμψας με πατήρ, αὐτὸς μεμαρτύρηκε περὶ ἐμοῦ. Οὔτε φωνὴν αὐτοῦ ἀκηκόατε πώποτε, οὔτε εἶδος αὐτοῦ ἑωράκατε.

kai ho pempsas me pater autos memartureke peri emu ute fonen autu akekoate popote ute eidos autu heorakate

38Também não tendes a sua palavra permanente em vós, porque não credes naquele a quem ele enviou.

Καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ οὐκ ἔχετε μένοντα ἐν ὑμῖν, ὅτι ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος, τούτῳ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε.

kai ton logon autu uk echete menonta en humin hoti hon apesteilen ekeinos tuto humeis u pisteuete

39Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.

Ἐρευνᾶτε τὰς γραφάς, ὅτι ὑμεῖς δοκεῖτε ἐν αὐταῖς ζωὴν αἰώνιον ἔχειν, καὶ ἐκεῖναί εἰσιν αἱ μαρτυροῦσαι περὶ ἐμοῦ·

ereunate tas grafas hoti humeis dokeite en autais dzoen aionion echein kai ekeinai eisin hai marturusai peri emu

40Contudo, não quereis vir a mim para terdes vida.

καὶ οὐ θέλετε ἐλθεῖν πρός με, ἵνα ζωὴν ἔχητε.

kai u thelete elthein pros me hina dzoen echete

41Eu não aceito glória que vem dos homens;

Δόξαν παρὰ ἀνθρώπων οὐ λαμβάνω·

doxan para anthropon u lambano

42sei, entretanto, que não tendes em vós o amor de Deus.

ἀλλ᾿ ἔγνωκα ὑμᾶς, ὅτι τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς.

all egnoka humas hoti ten agapen tu theu uk echete en heautois

43Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, certamente, o recebereis.

Ἐγὼ ἐλήλυθα ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, καὶ οὐ λαμβάνετέ με· ἐὰν ἄλλος ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ, ἐκεῖνον λήψεσθε.

ego elelutha en to onomati tu patros mu kai u lambanete me ean allos elthe en to onomati to idio ekeinon lepsesthe

44Como podeis crer, vós os que aceitais glória uns dos outros e, contudo, não procurais a glória que vem do Deus único?

Πῶς δύνασθε ὑμεῖς πιστεῦσαι, δόξαν παρὰ ἀλλήλων λαμβάνοντες, καὶ τὴν δόξαν τὴν παρὰ τοῦ μόνου Θεοῦ οὐ ζητεῖτε;

pos dunasthe humeis pisteusai doxan para allelon lambanontes kai ten doxan ten para tu monu theu u dzeteite

45Não penseis que eu vos acusarei perante o Pai; quem vos acusa é Moisés, em quem tendes firmado a vossa confiança.

Μὴ δοκεῖτε ὅτι ἐγὼ κατηγορήσω ὑμῶν πρὸς τὸν πατέρα· ἔστιν ὁ κατηγορῶν ὑμῶν, Μωσῆς, εἰς ὃν ὑμεῖς ἠλπίκατε.

me dokeite hoti ego kategoreso humon pros ton patera estin ho kategoron humon moses eis hon humeis elpikate

46Porque, se, de fato, crêsseis em Moisés, também creríeis em mim; porquanto ele escreveu a meu respeito.

Εἰ γὰρ ἐπιστεύετε Μωσῇ, ἐπιστεύετε ἂν ἐμοί· περὶ γὰρ ἐμοῦ ἐκεῖνος ἔγραψεν.

ei gar episteuete mose episteuete an emoi peri gar emu ekeinos egrapsen

47Se, porém, não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?

Εἰ δὲ τοῖς ἐκείνου γράμμασιν οὐ πιστεύετε, πῶς τοῖς ἐμοῖς ῥήμασι πιστεύσετε;

ei de tois ekeinu grammasin u pisteuete pos tois emois rhemasi pisteusete

Previous: John 4Next: John 6
Generate a study on this passage

Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.

Share

Scripture text from the Almeida Revista e Atualizada (ARA) © 1993 Sociedade Bíblica do Brasil. All rights reserved. Used by permission, through API.Bible.

Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.

Scripture provided by API.Bible · Copyright of the translations