Acts 4
Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.
1E enquanto eles ainda estavam falando ao povo, vieram sobre eles os sacerdotes, e o oficial do Templo, e os saduceus,
Λαλούντων δὲ αὐτῶν πρὸς τὸν λαόν, ἐπέστησαν αὐτοῖς οἱ ἱερεῖς καὶ ὁ στρατηγὸς τοῦ ἱεροῦ καὶ οἱ Σαδδουκαῖοι,
lalunton de auton pros ton laon epestesan autois hoi hiereis kai ho strategos tu hieru kai hoi saddukaioi
2Muito incomodados por eles ensinarem ao povo, e anunciarem no [nome] de Jesus a ressurreição dos mortos.
διαπονούμενοι διὰ τὸ διδάσκειν αὐτοὺς τὸν λαόν, καὶ καταγγέλλειν ἐν τῷ Ἰησοῦ τὴν ἀνάστασιν τὴν ἐκ νεκρῶν.
diaponumenoi dia to didaskein autus ton laon kai katangellein en to iesu ten anastasin ten ek nekron
3E puseram as mãos sobre eles, e os puseram na prisão até o dia seguinte, porque já era tarde.
Καὶ ἐπέβαλον αὐτοῖς τὰς χεῖρας, καὶ ἔθεντο εἰς τήρησιν εἰς τὴν αὔριον· ἦν γὰρ ἑσπέρα ἤδη.
kai epebalon autois tas cheiras kai ethento eis teresin eis ten aurion en gar hespera ede
4E muitos dos que ouviram a palavra, creram; e era o número dos homens de cerca de cinco mil.
Πολλοὶ δὲ τῶν ἀκουσάντων τὸν λόγον ἐπίστευσαν· καὶ ἐγενήθη ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνδρῶν ὡσεὶ χιλιάδες πέντε.
polloi de ton akusanton ton logon episteusan kai egenethe ho arithmos ton andron hosei chiliades pente
5E aconteceu no dia seguinte, que os chefes, e anciãos, e escribas, se reuniram em Jerusalém;
Ἐγένετο δὲ ἐπὶ τὴν αὔριον συναχθῆναι αὐτῶν τοὺς ἄρχοντας καὶ πρεσβυτέρους καὶ γραμματεῖς εἰς Ἱερουσαλήμ,
egeneto de epi ten aurion sunachthenai auton tus archontas kai presbuterus kai grammateis eis hierusalem
6E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do governo sacerdotal.
καὶ Ἄνναν τὸν ἀρχιερέα, καὶ Καϊάφαν, καὶ Ἰωάννην, καὶ Ἀλέξανδρον, καὶ ὅσοι ἦσαν ἐκ γένους ἀρχιερατικοῦ.
kai annan ton archierea kai kaiafan kai ioannen kai alexandron kai hosoi esan ek genus archieratiku
7E pondo-os no meio, perguntaram [-lhes] : Por meio de que poder ou por qual nome vós fizestes isto?
Καὶ στήσαντες αὐτοὺς ἐν τῷ μέσῳ ἐπυνθάνοντο, Ἐν ποίᾳ δυνάμει ἢ ἐν ποίῳ ὀνόματι ἐποιήσατε τοῦτο ὑμεῖς;
kai stesantes autus en to meso epunthanonto en poia dunamei e en poio onomati epoiesate tuto humeis
8Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Chefes do povo, e anciões de Israel,
Τότε Πέτρος πλησθεὶς πνεύματος ἁγίου εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἄρχοντες τοῦ λαοῦ καὶ πρεσβύτεροι τοῦ Ἰσραήλ,
tote petros plestheis pneumatos hagiu eipe pros autus archontes tu lau kai presbuteroi tu israel
9Se hoje somos interrogados quanto a uma boa ação [feita] a um enfermo, pela qual este foi curado;
εἰ ἡμεῖς σήμερον ἀνακρινόμεθα ἐπὶ εὐεργεσίᾳ ἀνθρώπου ἀσθενοῦς, ἐν τίνι οὗτος σέσῳσται·
ei hemeis semeron anakrinometha epi euergesia anthropu asthenus en tini hutos sesostai
10Seja conhecido a todos vós, e a todos o povo de Israel, que pelo nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele que vós crucificastes, ao qual Deus ressuscitou dos mortos, por ele este [homem] está são diante de vós.
γνωστὸν ἔστω πᾶσιν ὑμῖν καὶ παντὶ τῷ λαῷ Ἰσραήλ, ὅτι ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Ναζωραίου, ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε, ὃν ὁ Θεὸς ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν, ἐν τούτῳ οὗτος παρέστηκεν ἐνώπιον ὑμῶν ὑγιής.
gnoston esto pasin humin kai panti to lao israel hoti en to onomati iesu christu tu nadzoraiu hon humeis estaurosate hon ho theos egeiren ek nekron en tuto hutos paresteken enopion humon hugies
11Este é a pedra que foi desprezada por vós, edificadores; a qual foi feita por cabeça de esquina.
Οὗτός ἐστιν ὁ λίθος ὁ ἐξουθενηθεὶς ὑφ᾿ ὑμῶν τῶν οἰκοδομούντων, ὁ γενόμενος εἰς κεφαλὴν γωνίας.
hutos estin ho lithos ho exuthenetheis huf humon ton oikodomunton ho genomenos eis kefalen gonias
12E em nenhum outro há salvação; porque nenhum outro nome há abaixo do céu, dado entre os seres humanos, em quem devemos ser salvos.
Καὶ οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ σωτηρία· οὔτε γὰρ ὄνομά ἐστιν ἕτερον ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τὸ δεδομένον ἐν ἀνθρώποις, ἐν ᾧ δεῖ σωθῆναι ἡμᾶς.
kai uk estin en allo udeni he soteria ute gar onoma estin heteron hupo ton uranon to dedomenon en anthropois en ho dei sothenai hemas
13E eles, ao verem a ousadia de Pedro, e de João; e informados que eles eram homens sem instrução e ordinários, maravilharam-se; e eles sabiam que eles tinham estado com Jesus.
Θεωροῦντες δὲ τὴν τοῦ Πέτρου παρρησίαν καὶ Ἰωάννου, καὶ καταλαβόμενοι ὅτι ἄνθρωποι ἀγράμματοί εἰσι καὶ ἰδιῶται, ἐθαύμαζον, ἐπεγίνωσκόν τε αὐτοὺς ὅτι σὺν τῷ Ἰησοῦ ἦσαν.
theoruntes de ten tu petru parresian kai ioannu kai katalabomenoi hoti anthropoi agrammatoi eisi kai idiotai ethaumadzon epeginoskon te autus hoti sun to iesu esan
14E vendo estar com eles o homem que tinha sido curado, nada tinham a dizer contra [eles] .
Τὸν δὲ ἄνθρωπον βλέποντες σὺν αὐτοῖς ἑστῶτα τὸν τεθεραπευμένον, οὐδὲν εἶχον ἀντειπεῖν.
ton de anthropon blepontes sun autois hestota ton tetherapeumenon uden eichon anteipein
15E mandando-os saírem do supremo conselho, discutiam entre si,
Κελεύσαντες δὲ αὐτοὺς ἔξω τοῦ συνεδρίου ἀπελθεῖν, συνέβαλον πρὸς ἀλλήλους,
keleusantes de autus exo tu sunedriu apelthein sunebalon pros allelus
16Dizendo: O que faremos a estes homens? Porque um sinal notório foi feito por eles, manifesto a todos os que habitam em Jerusalém, e não podemos negar.
λέγοντες, Τί ποιήσομεν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις; Ὅτι μὲν γὰρ γνωστὸν σημεῖον γέγονε δι᾿ αὐτῶν, πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν Ἱερουσαλὴμ φανερόν, καὶ οὐ δυνάμεθα ἀρνήσασθαι.
legontes ti poiesomen tois anthropois tutois hoti men gar gnoston semeion gegone di auton pasi tois katoikusin hierusalem faneron kai u dunametha arnesasthai
17Mas para que [esta notícia] não seja ainda mais divulgada entre o povo, façamos sérias ameaças a eles, para que nunca mais falem a ninguém neste nome.
Ἀλλ᾿ ἵνα μὴ ἐπὶ πλεῖον διανεμηθῇ εἰς τὸν λαόν, ἀπειλῇ ἀπειλησώμεθα αὐτοῖς μηκέτι λαλεῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τούτῳ μηδενὶ ἀνθρώπων.
all hina me epi pleion dianemethe eis ton laon apeile apeilesometha autois meketi lalein epi to onomati tuto medeni anthropon
18E chamando-os, ordenaram-lhes que nunca mais falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
Καὶ καλέσαντες αὐτούς, παρήγγειλαν αὐτοῖς τὸ καθόλου μὴ φθέγγεσθαι μηδὲ διδάσκειν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ.
kai kalesantes autus parengeilan autois to katholu me fthengesthai mede didaskein epi to onomati tu iesu
19Mas, respondendo Pedro, e João, disseram-lhes: Julgai se é justo diante de Deus, ouvir a vós mais do que a Deus;
Ὁ δὲ Πέτρος καὶ Ἰωάννης ἀποκριθέντες πρὸς αὐτοὺς εἶπον, Εἰ δίκαιόν ἐστιν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὑμῶν ἀκούειν μᾶλλον ἢ τοῦ Θεοῦ, κρίνατε.
ho de petros kai ioannes apokrithentes pros autus eipon ei dikaion estin enopion tu theu humon akuein mallon e tu theu krinate
20Porque nós não podemos deixar de falar daquilo que temos visto e ouvido.
Οὐ δυνάμεθα γὰρ ἡμεῖς, ἃ εἴδομεν καὶ ἠκούσαμεν, μὴ λαλεῖν.
u dunametha gar hemeis ha eidomen kai ekusamen me lalein
21Mas eles, tendo os ameaçado ainda mais, nada acharam [de motivo] para os castigar, e os deixaram ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
Οἱ δὲ προσαπειλησάμενοι ἀπέλυσαν αὐτούς, μηδὲν εὑρίσκοντες τὸ πῶς κολάσωνται αὐτούς, διὰ τὸν λαόν, ὅτι πάντες ἐδόξαζον τὸν Θεὸν ἐπὶ τῷ γεγονότι.
hoi de prosapeilesamenoi apelusan autus meden heuriskontes to pos kolasontai autus dia ton laon hoti pantes edoxadzon ton theon epi to gegonoti
22Porque era de mais de quarenta anos o homem em quem este milagre de cura tinha sido feito.
Ἐτῶν γὰρ ἦν πλειόνων τεσσαράκοντα ὁ ἄνθρωπος ἐφ᾿ ὃν ἐγεγόνει τὸ σημεῖον τοῦτο τῆς ἰάσεως.
eton gar en pleionon tessarakonta ho anthropos ef hon egegonei to semeion tuto tes iaseos
23E eles, tendo sido soltos, vieram aos seus [companheiros] , e lhes contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os anciãos tinham lhes dito.
Ἀπολυθέντες δὲ ἦλθον πρὸς τοὺς ἰδίους, καὶ ἀπήγγειλαν ὅσα πρὸς αὐτοὺς οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι εἶπον.
apoluthentes de elthon pros tus idius kai apengeilan hosa pros autus hoi archiereis kai hoi presbuteroi eipon
24E eles, ao ouvirem [isto] , levantaram concordantes a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, a terra, o mar, e todas as coisas que neles há;
Οἱ δὲ ἀκούσαντες ὁμοθυμαδὸν ἦραν φωνὴν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ εἶπον, Δέσποτα, σὺ ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς·
hoi de akusantes homothumadon eran fonen pros ton theon kai eipon despota su ho theos ho poiesas ton uranon kai ten gen kai ten thalassan kai panta ta en autois
25Que pela boca de teu servo Davi disseste: Por que os gentios se irritam, e os povos gastam seus pensamentos em coisas vãs?
ὁ διὰ στόματος Δαβὶδ τοῦ παιδός σου εἰπών, Ἵνα τί ἐφρύαξαν ἔθνη, καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν κενά;
ho dia stomatos dabid tu paidos su eipon hina ti efruaxan ethne kai laoi emeletesan kena
26Os reis da terra se levantaram, e os príncipes se juntaram em um mesmo [propósito] contra o Senhor, e contra o seu Ungido.
Παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τοῦ Κυρίου, καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ·
parestesan hoi basileis tes ges kai hoi archontes sunechthesan epi to auto kata tu kuriu kai kata tu christu autu
27Porque verdadeiramente contra teu Santo Filho Jesus, ao qual tu ungiste, se ajuntaram, tanto Herodes, como Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel.
συνήχθησαν γὰρ ἐπ᾿ ἀληθείας ἐπὶ τὸν ἅγιον παῖδά σου Ἰησοῦν, ὃν ἔχρισας, Ἡρῴδης τε καὶ Πόντιος Πιλάτος, σὺν ἔθνεσι καὶ λαοῖς Ἰσραήλ,
sunechthesan gar ep aletheias epi ton hagion paida su iesun hon echrisas herodes te kai pontios pilatos sun ethnesi kai laois israel
28Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho desde antes tinha determinado para acontecer.
ποιῆσαι ὅσα ἡ χείρ σου καὶ ἡ βουλή σου προώρισε γενέσθαι.
poiesai hosa he cheir su kai he bule su proorise genesthai
29E agora, Senhor, observa as ameaças deles, e dá a teus servos, que com toda ousadia falem tua palavra;
Καὶ τὰ νῦν, Κύριε, ἔπιδε ἐπὶ τὰς ἀπειλὰς αὐτῶν, καὶ δὸς τοῖς δούλοις σου μετὰ παρρησίας πάσης λαλεῖν τὸν λόγον σου,
kai ta nun kurie epide epi tas apeilas auton kai dos tois dulois su meta parresias pases lalein ton logon su
30Estendendo tua mão para a cura, e que se façam sinais e milagres pelo nome de teu Santo filho Jesus.
ἐν τῷ τὴν χεῖρά σου ἐκτείνειν σε εἰς ἴασιν, καὶ σημεῖα καὶ τέρατα γίνεσθαι διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ ἁγίου παιδός σου Ἰησοῦ.
en to ten cheira su ekteinein se eis iasin kai semeia kai terata ginesthai dia tu onomatos tu hagiu paidos su iesu
31E tendo orado, agitou-se o lugar em que eles estavam juntos, e foram todos cheios do Espírito Santo, e falavam a palavra de Deus com ousadia.
Καὶ δεηθέντων αὐτῶν ἐσαλεύθη ὁ τόπος ἐν ᾧ ἦσαν συνηγμένοι, καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες πνεύματος ἁγίου, καὶ ἐλάλουν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ μετὰ παρρησίας.
kai deethenton auton esaleuthe ho topos en ho esan sunegmenoi kai eplesthesan hapantes pneumatos hagiu kai elalun ton logon tu theu meta parresias
32E a multidão dos que criam, era de um só oração e uma só alma; e ninguém dizia ser próprio coisa alguma de seus bens, mas todas as coisas lhes eram comuns.
Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία· καὶ οὐδ᾿ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ᾿ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά.
tu de plethus ton pisteusanton en he kardia kai he psuche mia kai ud heis ti ton huparchonton auto elegen idion einai all en autois hapanta koina
33E com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus; e em todos eles havia grande graça.
Καὶ μεγάλῃ δυνάμει ἀπεδίδουν τὸ μαρτύριον οἱ ἀπόστολοι τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, χάρις τε μεγάλη ἦν ἐπὶ πάντας αὐτούς.
kai megale dunamei apedidun to marturion hoi apostoloi tes anastaseos tu kuriu iesu charis te megale en epi pantas autus
34Porque também nenhum necessitado havia entre eles; porque todos os que possuíam propriedades de terras, ou casas, vendendo [-as] , traziam o valor das coisas vendidas, e [o] depositavam junto aos pés dos apóstolos.
Οὐδὲ γὰρ ἐνδεής τις ὑπῆρχεν ἐν αὐτοῖς· ὅσοι γὰρ κτήτορες χωρίων ἢ οἰκιῶν ὑπῆρχον, πωλοῦντες ἔφερον τὰς τιμὰς τῶν πιπρασκομένων,
ude gar endees tis huperchen en autois hosoi gar ktetores chorion e oikion huperchon poluntes eferon tas timas ton pipraskomenon
35E a cada um se repartia segundo cada qual tinha necessidade.
καὶ ἐτίθουν παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων· διεδίδοτο δὲ ἑκάστῳ καθότι ἄν τις χρείαν εἶχεν.
kai etithun para tus podas ton apostolon diedidoto de hekasto kathoti an tis chreian eichen
36E José, chamado pelos apóstolos pelo sobrenome de Barnabé (que traduzido é filho da consolação), levita, natural do Chipre,
Ἰωσῆς δέ, ὁ ἐπικληθεὶς Βαρνάβας ὑπὸ τῶν ἀποστόλων — ὅ ἐστι, μεθερμηνευόμενον, υἱὸς παρακλήσεως — Λευΐτης, Κύπριος τῷ γένει,
ioses de ho epikletheis barnabas hupo ton apostolon ho esti methermeneuomenon huios parakleseos leuites kuprios to genei
37Tendo ele uma propriedade de terra, vendeu [-a] , e trouxe o valor, e [o] depositou junto aos pés dos apóstolos.
ὑπάρχοντος αὐτῷ ἀγροῦ, πωλήσας ἤνεγκε τὸ χρῆμα, καὶ ἔθηκε παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων.
huparchontos auto agru polesas enenke to chrema kai etheke para tus podas ton apostolon
Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.
All Scripture quoted in Portuguese is from the Bíblia Livre (BLIVRE), Copyright © Diego Santos, Mario Sérgio and Marco Teles, February 2018. Creative Commons Attribution 4.0 Brazil licence. Reproduction permitted provided the source and the authors are duly credited.
Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.