Acts 22
Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.
1Homens irmãos, e pais, ouvi agora minha defesa para convosco.
Ἄνδρες ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, ἀκούσατέ μου τῆς πρὸς ὑμᾶς νῦν ἀπολογίας.
andres adelfoi kai pateres akusate mu tes pros humas nun apologias
2E tendo ouvido que ele lhes falava em língua hebraica, fizeram ainda mais silêncio. E ele disse:
Ἀκούσαντες δὲ ὅτι τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ προσεφώνει αὐτοῖς, μᾶλλον παρέσχον ἡσυχίαν. Καί φησιν,
akusantes de hoti te hebraidi dialekto prosefonei autois mallon pareschon hesuchian kai fesin
3Eu verdadeiramente sou um homem judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, ensinado ao mais correto modo da Lei paterna [e] zeloso de Deus, assim como todos vós sois hoje.
Ἐγὼ μέν εἰμι ἀνὴρ Ἰουδαῖος, γεγεννημένος ἐν Ταρσῷ τῆς Κιλικίας, ἀνατεθραμμένος δὲ ἐν τῇ πόλει ταύτῃ παρὰ τοὺς πόδας Γαμαλιήλ, πεπαιδευμένος κατὰ ἀκρίβειαν τοῦ πατρῴου νόμου, ζηλωτὴς ὑπάρχων τοῦ Θεοῦ, καθὼς πάντες ὑμεῖς ἐστε σήμερον·
ego men eimi aner iudaios gegennemenos en tarso tes kilikias anatethrammenos de en te polei taute para tus podas gamaliel pepaideumenos kata akribeian tu patrou nomu dzelotes huparchon tu theu kathos pantes humeis este semeron
4[Eu] ,que persegui este caminho até a morte, atando tanto a homens como a mulheres, e [os] entregando a prisões.
ὃς ταύτην τὴν ὁδὸν ἐδίωξα ἄχρι θανάτου, δεσμεύων καὶ παραδιδοὺς εἰς φυλακὰς ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας.
hos tauten ten hodon edioxa achri thanatu desmeuon kai paradidus eis fulakas andras te kai gunaikas
5Assim como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; dos quais eu, tendo tomado cartas para os irmãos, fui a Damasco para que os que estivessem ali, eu também os trouxesse amarrados a Jerusalém, para que fossem castigados.
Ὡς καὶ ὁ ἀρχιερεὺς μαρτυρεῖ μοι, καὶ πᾶν τὸ πρεσβυτέριον· παρ᾿ ὧν καὶ ἐπιστολὰς δεξάμενος πρὸς τοὺς ἀδελφούς, εἰς Δαμασκὸν ἐπορευόμην, ἄξων καὶ τοὺς ἐκεῖσε ὄντας δεδεμένους εἰς Ἱερουσαλήμ, ἵνα τιμωρηθῶσιν.
hos kai ho archiereus marturei moi kai pan to presbuterion par hon kai epistolas dexamenos pros tus adelfus eis damaskon eporeuomen axon kai tus ekeise ontas dedemenus eis hierusalem hina timorethosin
6Mas aconteceu que, estando eu no caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio dia, de repente uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
Ἐγένετο δέ μοι πορευομένῳ καὶ ἐγγίζοντι τῇ Δαμασκῷ, περὶ μεσημβρίαν, ἐξαίφνης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ περιαστράψαι φῶς ἱκανὸν περὶ ἐμέ.
egeneto de moi poreuomeno kai engidzonti te damasko peri mesembrian exaifnes ek tu uranu periastrapsai fos hikanon peri eme
7Eu cai ao chão, e ouvi uma voz, que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
Ἔπεσόν τε εἰς τὸ ἔδαφος, καὶ ἤκουσα φωνῆς λεγούσης μοι, Σαούλ, Σαούλ, τί με διώκεις;
epeson te eis to edafos kai ekusa fones leguses moi saul saul ti me diokeis
8E eu respondi: Quem és, Senhor? E ele me disse: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
Ἐγὼ δὲ ἀπεκρίθην, Τίς εἶ, Κύριε; Εἶπέ τε πρός με, Ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὃν σὺ διώκεις.
ego de apekrithen tis ei kurie eipe te pros me ego eimi iesus ho nadzoraios hon su diokeis
9E os que estavam comigo verdadeiramente viram a luz, e ficaram muito atemorizados; mas eles não ouviram a voz daquele que falava comigo.
Οἱ δὲ σὺν ἐμοὶ ὄντες τὸ μὲν φῶς ἐθεάσαντο, καὶ ἔμφοβοι ἐγένοντο· τὴν δὲ φωνὴν οὐκ ἤκουσαν τοῦ λαλοῦντός μοι.
hoi de sun emoi ontes to men fos etheasanto kai emfoboi egenonto ten de fonen uk ekusan tu laluntos moi
10E eu disse: Que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali te será dito tudo o que te é ordenado fazer.
Εἶπον δέ, Τί ποιήσω, Κύριε; Ὁ δὲ Κύριος εἶπε πρός με, Ἀναστὰς πορεύου εἰς Δαμασκόν· κἀκεῖ σοι λαληθήσεται περὶ πάντων ὧν τέτακταί σοι ποιῆσαι.
eipon de ti poieso kurie ho de kurios eipe pros me anastas poreuu eis damaskon kakei soi lalethesetai peri panton hon tetaktai soi poiesai
11E quando eu não [conseguia] ver, por causa da glória daquela luz, eu fui levado pela mão dos que estavam comigo, e [assim] cheguei a Damasco.
Ὡς δὲ οὐκ ἐνέβλεπον ἀπὸ τῆς δόξης τοῦ φωτὸς ἐκείνου, χειραγωγούμενος ὑπὸ τῶν συνόντων μοι, ἦλθον εἰς Δαμασκόν.
hos de uk eneblepon apo tes doxes tu fotos ekeinu cheiragogumenos hupo ton sunonton moi elthon eis damaskon
12E um certo Ananias, homem devoto conforme a Lei, que tinha [bom] testemunho de todos os judeus que moravam [ali] ;
Ἀνανίας δέ τις, ἀνὴρ εὐσεβὴς κατὰ τὸν νόμον, μαρτυρούμενος ὑπὸ πάντων τῶν κατοικούντων Ἰουδαίων,
ananias de tis aner eusebes kata ton nomon marturumenos hupo panton ton katoikunton iudaion
13Tendo vindo até mim, e ficando [diante de mim] ,ele me disse: Irmão Saulo, recupere a vista; E naquela mesma hora eu [pude] vê-lo.
ἐλθὼν πρός με καὶ ἐπιστὰς εἶπέ μοι, Σαοὺλ ἀδελφέ, ἀνάβλεψον. Κἀγὼ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἀνέβλεψα εἰς αὐτόν.
elthon pros me kai epistas eipe moi saul adelfe anablepson kago aute te hora aneblepsa eis auton
14E ele disse: O Deus de nossos pais te predeterminou para que tu conheças a vontade dele, e vejas aquele justo, e tu ouças a voz de sua boca.
Ὁ δὲ εἶπεν, Ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν προεχειρίσατό σε γνῶναι τὸ θέλημα αὐτοῦ, καὶ ἰδεῖν τὸν δίκαιον, καὶ ἀκοῦσαι φωνὴν ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ.
ho de eipen ho theos ton pateron hemon proecheirisato se gnonai to thelema autu kai idein ton dikaion kai akusai fonen ek tu stomatos autu
15Porque tu serás testemunha dele para com todos as pessoas, daquilo que tens visto e ouvido.
Ὅτι ἔσῃ μάρτυς αὐτῷ πρὸς πάντας ἀνθρώπους ὧν ἑώρακας καὶ ἤκουσας.
hoti ese martus auto pros pantas anthropus hon heorakas kai ekusas
16E agora, por que estás parado? Levanta-te, e sê batizado, e lava teus pecados, invocando o nome do Senhor.
Καὶ νῦν τί μέλλεις; Ἀναστὰς βάπτισαι καὶ ἀπόλουσαι τὰς ἁμαρτίας σου, ἐπικαλεσάμενος τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου.
kai nun ti melleis anastas baptisai kai apolusai tas hamartias su epikalesamenos to onoma tu kuriu
17E aconteceu a mim, tendo eu voltado a Jerusalém, e estando orando no Templo, veio-me um êxtase;
Ἐγένετο δέ μοι ὑποστρέψαντι εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ προσευχομένου μου ἐν τῷ ἱερῷ, γενέσθαι με ἐν ἐκστάσει,
egeneto de moi hupostrepsanti eis hierusalem kai proseuchomenu mu en to hiero genesthai me en ekstasei
18E eu vi aquele que me dizia: Apressa-te, e sai logo de Jerusalém, porque não aceitarão teu testemunho sobre mim.
καὶ ἰδεῖν αὐτὸν λέγοντά μοι, Σπεῦσον καὶ ἔξελθε ἐν τάχει ἐξ Ἱερουσαλήμ· διότι οὐ παραδέξονταί σου τὴν μαρτυρίαν περὶ ἐμοῦ.
kai idein auton legonta moi speuson kai exelthe en tachei ex hierusalem dioti u paradexontai su ten marturian peri emu
19E eu disse: Senhor, eles sabem que eu prendia e açoitava nas sinagogas aqueles que criam em ti.
Κἀγὼ εἶπον, Κύριε, αὐτοὶ ἐπίστανται ὅτι ἐγὼ ἤμην φυλακίζων καὶ δέρων κατὰ τὰς συναγωγὰς τοὺς πιστεύοντας ἐπὶ σέ·
kago eipon kurie autoi epistantai hoti ego emen fulakidzon kai deron kata tas sunagogas tus pisteuontas epi se
20E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, eu também estava presente, e consentia em sua morte, e guardava as roupas daqueles que o matavam.
καὶ ὅτε ἐξεχεῖτο τὸ αἷμα Στεφάνου τοῦ μάρτυρός σου, καὶ αὐτὸς ἤμην ἐφεστὼς καὶ συνευδοκῶν τῇ ἀναιρέσει αὐτοῦ, καὶ φυλάσσων τὰ ἱμάτια τῶν ἀναιρούντων αὐτόν.
kai hote execheito to haima stefanu tu marturos su kai autos emen efestos kai suneudokon te anairesei autu kai fulasson ta himatia ton anairunton auton
21E ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
Καὶ εἶπε πρός με, Πορεύου, ὅτι ἐγὼ εἰς ἔθνη μακρὰν ἐξαποστελῶ σε.
kai eipe pros me poreuu hoti ego eis ethne makran exapostelo se
22E eles o ouviram até esta palavra, e [em seguida] levantaram suas vozes, dizendo: Extermina-o da terra! Porque não é bom que ele viva.
Ἤκουον δὲ αὐτοῦ ἄχρι τούτου τοῦ λόγου, καὶ ἐπῆραν τὴν φωνὴν αὐτῶν λέγοντες, Αἶρε ἀπὸ τῆς γῆς τὸν τοιοῦτον· οὐ γὰρ καθῆκον αὐτὸν ζῇν.
ekuon de autu achri tutu tu logu kai eperan ten fonen auton legontes aire apo tes ges ton toiuton u gar kathekon auton dzen
23E enquanto eles gritavam, tiravam [suas] capas, e lançavm pó ao ar,
Κραυγαζόντων δὲ αὐτῶν, καὶ ῥιπτούντων τὰ ἱμάτια, καὶ κονιορτὸν βαλλόντων εἰς τὸν ἀέρα,
kraugadzonton de auton kai rhiptunton ta himatia kai koniorton ballonton eis ton aera
24O comandante mandou que o levassem à área fortificada, dizendo que o interrogassem com açoites, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
ἐκέλευσεν αὐτὸν ὁ χιλίαρχος ἄγεσθαι εἰς τὴν παρεμβολήν, εἰπὼν μάστιξιν ἀνετάζεσθαι αὐτόν, ἵνα ἐπιγνῷ δι᾿ ἣν αἰτίαν οὕτως ἐπεφώνουν αὐτῷ.
ekeleusen auton ho chiliarchos agesthai eis ten parembolen eipon mastixin anetadzesthai auton hina epigno di hen aitian hutos epefonun auto
25E quando estavam o atando com correias, Paulo disse ao centurião que estava ali: É lícito para vós açoitar a um homem romano, sem [ter sido] condenado?
Ὡς δὲ προέτεινεν αὐτὸν τοῖς ἱμᾶσιν, εἶπε πρὸς τὸν ἑστῶτα ἑκατόνταρχον ὁ Παῦλος, Εἰ ἄνθρωπον Ῥωμαῖον καὶ ἀκατάκριτον ἔξεστιν ὑμῖν μαστίζειν;
hos de proeteinen auton tois himasin eipe pros ton hestota hekatontarchon ho paulos ei anthropon rhomaion kai akatakriton exestin humin mastidzein
26E o centurião, tendo ouvido [isto] ,foi e avisou ao comandante, dizendo: Olha o que estás a ponto de fazer, porque este homem é romano.
Ἀκούσας δὲ ὁ ἑκατόνταρχος, προσελθὼν ἀπήγγειλε τῷ χιλιάρχῳ λέγων, Ὅρα τί μέλλεις ποιεῖν· ὁ γὰρ ἄνθρωπος οὗτος Ῥωμαῖός ἐστι.
akusas de ho hekatontarchos proselthon apengeile to chiliarcho legon hora ti melleis poiein ho gar anthropos hutos rhomaios esti
27E o comandante, tendo se aproximado, disse-lhe: Dize-me, tu és romano?E ele disse: Sim.
Προσελθὼν δὲ ὁ χιλίαρχος εἶπεν αὐτῷ, Λέγε μοι, εἰ σὺ Ῥωμαῖος εἶ; Ὁ δὲ ἔφη, Ναί.
proselthon de ho chiliarchos eipen auto lege moi ei su rhomaios ei ho de efe nai
28E o comandante respondeu: Eu com muita soma [de dinheiro] obtive esta cidadania [romana] .E Paulo disse: E eu [a tenho] desde que nasci.
Ἀπεκρίθη τε ὁ χιλίαρχος, Ἐγὼ πολλοῦ κεφαλαίου τὴν πολιτείαν ταύτην ἐκτησάμην. Ὁ δὲ Παῦλος ἔφη, Ἐγὼ δὲ καὶ γεγέννημαι.
apekrithe te ho chiliarchos ego pollu kefalaiu ten politeian tauten ektesamen ho de paulos efe ego de kai gegennemai
29Então logo se afastaram dele aqueles que estavam para interrogá-lo; e até o comandante teve temor, ao entender que [Paulo] era romano, e que tinha o atado.
Εὐθέως οὖν ἀπέστησαν ἀπ᾿ αὐτοῦ οἱ μέλλοντες αὐτὸν ἀνετάζειν. Καὶ ὁ χιλίαρχος δὲ ἐφοβήθη, ἐπιγνοὺς ὅτι Ῥωμαῖός ἐστι, καὶ ὅτι ἦν αὐτὸν δεδεκώς.
eutheos un apestesan ap autu hoi mellontes auton anetadzein kai ho chiliarchos de efobethe epignus hoti rhomaios esti kai hoti en auton dedekos
30E no[dia] seguinte, querendo saber corretamente a causa de por que ele era acusado pelos judeus, ele o soltou das correntes, e mandou vir aos chefes dos sacerdotes e todo o supremo conselho deles; e tendo trazido a Paulo, apresentou [-o] diante deles.
Τῇ δὲ ἐπαύριον βουλόμενος γνῶναι τὸ ἀσφαλές, τὸ τί κατηγορεῖται παρὰ τῶν Ἰουδαίων, ἔλυσεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν δεσμῶν, καὶ ἐκέλευσεν ἐλθεῖν τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ ὅλον τὸ συνέδριον αὐτῶν, καὶ καταγαγὼν τὸν Παῦλον ἔστησεν εἰς αὐτούς.
te de epaurion bulomenos gnonai to asfales to ti kategoreitai para ton iudaion elusen auton apo ton desmon kai ekeleusen elthein tus archiereis kai holon to sunedrion auton kai katagagon ton paulon estesen eis autus
Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.
All Scripture quoted in Portuguese is from the Bíblia Livre (BLIVRE), Copyright © Diego Santos, Mario Sérgio and Marco Teles, February 2018. Creative Commons Attribution 4.0 Brazil licence. Reproduction permitted provided the source and the authors are duly credited.
Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.