Todos los librosTodos los capítulos
Romanos 9
Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) + Textus Receptus (TR)
Ocultar el originalVer palabra por palabraDebajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.
1EM Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
Ἀλήθειαν λέγω ἐν Χριστῷ, οὐ ψεύδομαι, συμμαρτυρούσης μοι τῆς συνειδήσεώς μου ἐν πνεύματι ἁγίῳ,
aletheian lego en christo u pseudomai summarturuses moi tes suneideseos mu en pneumati hagio
2Que tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
ὅτι λύπη μοι ἐστὶ μεγάλη, καὶ ἀδιάλειπτος ὀδύνη τῇ καρδίᾳ μου.
hoti lupe moi esti megale kai adialeiptos odune te kardia mu
3Porque eu mesmo poderia desejar ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
Ηὐχόμην γὰρ αὐτὸς ἐγὼ ἀνάθεμα εἶναι ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μου, τῶν συγγενῶν μου κατὰ σάρκα·
euchomen gar autos ego anathema einai apo tu christu huper ton adelfon mu ton sungenon mu kata sarka
4Que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e os concertos, e a lei, e o culto, e as promessas;
οἵτινές εἰσιν Ἰσραηλῖται, ὧν ἡ υἱοθεσία καὶ ἡ δόξα καὶ αἱ διαθῆκαι καὶ ἡ νομοθεσία καὶ ἡ λατρεία καὶ αἱ ἐπαγγελίαι,
hoitines eisin israelitai hon he huiothesia kai he doxa kai hai diathekai kai he nomothesia kai he latreia kai hai epangeliai
5Dos quais são os pais, e dos quais é Cristo segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente: Amém.
ὧν οἱ πατέρες, καὶ ἐξ ὧν ὁ Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα, ὁ ὢν ἐπὶ πάντων, Θεὸς εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.
hon hoi pateres kai ex hon ho christos to kata sarka ho on epi panton theos eulogetos eis tus aionas amen
6Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são d’Israel são israelitas;
Οὐχ οἷον δὲ ὅτι ἐκπέπτωκεν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ. Οὐ γὰρ πάντες οἱ ἐξ Ἰσραήλ, οὗτοι Ἰσραήλ·
uch hoion de hoti ekpeptoken ho logos tu theu u gar pantes hoi ex israel hutoi israel
7Nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
οὐδ᾿ ὅτι εἰσὶ σπέρμα Ἀβραάμ, πάντες τέκνα· ἀλλ᾿ Ἐν Ἰσαὰκ κληθήσεταί σοι σπέρμα.
ud hoti eisi sperma abraam pantes tekna all en isaak klethesetai soi sperma
8Isto é: não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
Τοῦτ᾿ ἔστιν, οὐ τὰ τέκνα τῆς σαρκός, ταῦτα τέκνα τοῦ Θεοῦ· ἀλλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐπαγγελίας λογίζεται εἰς σπέρμα.
tut estin u ta tekna tes sarkos tauta tekna tu theu alla ta tekna tes epangelias logidzetai eis sperma
9Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
Ἐπαγγελίας γὰρ ὁ λόγος οὗτος, Κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον ἐλεύσομαι, καὶ ἔσται τῇ Σάρρᾳ υἱός.
epangelias gar ho logos hutos kata ton kairon tuton eleusomai kai estai te sarra huios
10E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque nosso pai;
Οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ Ῥεβέκκα ἐξ ἑνὸς κοίτην ἔχουσα, Ἰσαὰκ τοῦ πατρὸς ἡμῶν —
u monon de alla kai rhebekka ex henos koiten echusa isaak tu patros hemon
11Porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
μήπω γὰρ γεννηθέντων, μηδὲ πραξάντων τι ἀγαθὸν ἢ κακόν, ἵνα ἡ κατ᾿ ἐκλογὴν τοῦ Θεοῦ πρόθεσις μένῃ, οὐκ ἐξ ἔργων, ἀλλ᾿ ἐκ τοῦ καλοῦντος,
mepo gar gennethenton mede praxanton ti agathon e kakon hina he kat eklogen tu theu prothesis mene uk ex ergon all ek tu kaluntos
12Foi-lhe dito a ela: O maior servirá o menor.
ἐρρήθη αὐτῇ ὅτι Ὁ μείζων δουλεύσει τῷ ἐλάσσονι.
errethe aute hoti ho meidzon duleusei to elassoni
13Como está escrito: Amei Jacó, e aborreci Esaú.
Καθὼς γέγραπται, Τὸν Ἰακὼβ ἠγάπησα, τὸν δὲ Ἠσαῦ ἐμίσησα.
kathos gegraptai ton iakob egapesa ton de esau emisesa
14Que diremos pois? que há injustiça da parte de Deus? de maneira nenhuma.
Τί οὖν ἐροῦμεν; Μὴ ἀδικία παρὰ τῷ Θεῷ; Μὴ γένοιτο.
ti un erumen me adikia para to theo me genoito
15Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer, e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
Τῷ γὰρ Μωσῇ λέγει, Ἐλεήσω ὃν ἂν ἐλεῶ, καὶ οἰκτειρήσω ὃν ἂν οἰκτείρω.
to gar mose legei eleeso hon an eleo kai oikteireso hon an oikteiro
16Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
Ἄρα οὖν οὐ τοῦ θέλοντος, οὐδὲ τοῦ τρέχοντος, ἀλλὰ τοῦ ἐλεοῦντος Θεοῦ.
ara un u tu thelontos ude tu trechontos alla tu eleuntos theu
17Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei; para em ti mostrar o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
Λέγει γὰρ ἡ γραφὴ τῷ Φαραὼ ὅτι Εἰς αὐτὸ τοῦτο ἐξήγειρά σε, ὅπως ἐνδείξωμαι ἐν σοὶ τὴν δύναμίν μου, καὶ ὅπως διαγγελῇ τὸ ὄνομά μου ἐν πάσῃ τῇ γῇ.
legei gar he grafe to farao hoti eis auto tuto exegeira se hopos endeixomai en soi ten dunamin mu kai hopos diangele to onoma mu en pase te ge
18Logo pois compadece-se de quem quer, e endurece a quem quer.
Ἄρα οὖν ὃν θέλει ἐλεεῖ· ὃν δὲ θέλει σκληρύνει.
ara un hon thelei eleei hon de thelei sklerunei
19Dir-me-ás então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem resiste à sua vontade?
Ἐρεῖς οὖν μοι, Τί ἔτι μέμφεται; Τῷ γὰρ βουλήματι αὐτοῦ τίς ἀνθέστηκε;
ereis un moi ti eti memfetai to gar bulemati autu tis anthesteke
20Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
Μενοῦνγε, ὦ ἄνθρωπε, σὺ τίς εἶ ὁ ἀνταποκρινόμενος τῷ Θεῷ; Μὴ ἐρεῖ τὸ πλάσμα τῷ πλάσαντι, Τί με ἐποίησας οὕτως;
menunge o anthrope su tis ei ho antapokrinomenos to theo me erei to plasma to plasanti ti me epoiesas hutos
21Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
Ἢ οὐκ ἔχει ἐξουσίαν ὁ κεραμεὺς τοῦ πηλοῦ, ἐκ τοῦ αὐτοῦ φυράματος ποιῆσαι ὃ μὲν εἰς τιμὴν σκεῦος, ὃ δὲ εἰς ἀτιμίαν;
e uk echei exusian ho kerameus tu pelu ek tu autu furamatos poiesai ho men eis timen skeuos ho de eis atimian
22E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira, e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para perdição;
Εἰ δὲ θέλων ὁ Θεὸς ἐνδείξασθαι τὴν ὀργήν, καὶ γνωρίσαι τὸ δυνατὸν αὐτοῦ, ἤνεγκεν ἐν πολλῇ μακροθυμίᾳ σκεύη ὀργῆς κατηρτισμένα εἰς ἀπώλειαν·
ei de thelon ho theos endeixasthai ten orgen kai gnorisai to dunaton autu enenken en polle makrothumia skeue orges katertismena eis apoleian
23Para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
καὶ ἵνα γνωρίσῃ τὸν πλοῦτον τῆς δόξης αὐτοῦ ἐπὶ σκεύη ἐλέους, ἃ προητοίμασεν εἰς δόξαν,
kai hina gnorise ton pluton tes doxes autu epi skeue eleus ha proetoimasen eis doxan
24Os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
οὓς καὶ ἐκάλεσεν ἡμᾶς οὐ μόνον ἐξ Ἰουδαίων, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἐθνῶν;
hus kai ekalesen hemas u monon ex iudaion alla kai ex ethnon
25Como também diz em Oseias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada à que não era amada.
Ὡς καὶ ἐν τῷ Ὡσηὲ λέγει, Καλέσω τὸν οὐ λαόν μου λαόν μου· καὶ τὴν οὐκ ἠγαπημένην ἠγαπημένην.
hos kai en to hosee legei kaleso ton u laon mu laon mu kai ten uk egapemenen egapemenen
26E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; aí serão chamados filhos do Deus vivo.
Καὶ ἔσται, ἐν τῷ τόπῳ οὗ ἐρρήθη αὐτοῖς, Οὐ λαός μου ὑμεῖς, ἐκεῖ κληθήσονται υἱοὶ Θεοῦ ζῶντος.
kai estai en to topo hu errethe autois u laos mu humeis ekei klethesontai huioi theu dzontos
27Também Isaías clamava acerca d’Israel: Ainda que o número dos filhos d’Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
Ἠσαΐας δὲ κράζει ὑπὲρ τοῦ Ἰσραήλ, Ἐὰν ᾖ ὁ ἀριθμὸς τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης, τὸ κατάλειμμα σωθήσεται·
esaias de kradzei huper tu israel ean e ho arithmos ton huion israel hos he ammos tes thalasses to kataleimma sothesetai
28Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, completando-a e abreviando-a.
λόγον γὰρ συντελῶν καὶ συντέμνων ἐν δικαιοσύνῃ· ὅτι λόγον συντετμημένον ποιήσει Κύριος ἐπὶ τῆς γῆς.
logon gar suntelon kai suntemnon en dikaiosune hoti logon suntetmemenon poiesei kurios epi tes ges
29E como antes disse Isaías: Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência, teríamos sido feitos como Sodoma, e seríamos semelhantes a Gomorra.
Καὶ καθὼς προείρηκεν Ἠσαΐας, Εἰ μὴ Κύριος Σαβαὼθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα, ὡς Σόδομα ἂν ἐγενήθημεν, καὶ ὡς Γόμορρα ἂν ὡμοιώθημεν.
kai kathos proeireken esaias ei me kurios sabaoth enkatelipen hemin sperma hos sodoma an egenethemen kai hos gomorra an homoiothemen
30Que diremos pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
Τί οὖν ἐροῦμεν; Ὅτι ἔθνη τὰ μὴ διώκοντα δικαιοσύνην, κατέλαβε δικαιοσύνην, δικαιοσύνην δὲ τὴν ἐκ πίστεως·
ti un erumen hoti ethne ta me diokonta dikaiosunen katelabe dikaiosunen dikaiosunen de ten ek pisteos
31Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
Ἰσραὴλ δέ, διώκων νόμον δικαιοσύνης, εἰς νόμον δικαιοσύνης οὐκ ἔφθασε.
israel de diokon nomon dikaiosunes eis nomon dikaiosunes uk efthase
32Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei: tropeçaram na pedra de tropeço;
Διὰ τί; Ὅτι οὐκ ἐκ πίστεως, ἀλλ᾿ ὡς ἐξ ἔργων νόμου· προσέκοψαν γὰρ τῷ λίθῳ τοῦ προσκόμματος,
dia ti hoti uk ek pisteos all hos ex ergon nomu prosekopsan gar to litho tu proskommatos
33Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de escândalo; e todo aquele que crer nela não será confundido.
καθὼς γέγραπται, Ἰδοὺ τίθημι ἐν Σιὼν λίθον προσκόμματος καὶ πέτραν σκανδάλου· καὶ πᾶς ὁ πιστεύων ἐπ᾿ αὐτῷ οὐ καταισχυνθήσεται.
kathos gegraptai idu tithemi en sion lithon proskommatos kai petran skandalu kai pas ho pisteuon ep auto u kataischunthesetai
Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.
Texto bíblico de la Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos los derechos reservados. Usado con permiso, a través de API.Bible.
Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.
Texto proporcionado por API.Bible · Derechos de autor de las traducciones