¡Una persona no muere cuando deja de respirar, sino cuando deja de soñar!

VOO 56
pt·en·es
IngresarPlanes

Todos los librosTodos los capítulos

Romanos 4

Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) + Textus Receptus (TR)

Ocultar el originalVer palabra por palabra
Traducción:BLIVREARARC69NTLH

Debajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.

1QUE diremos pois ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?

Τί οὖν ἐροῦμεν Ἀβραὰμ τὸν πατέρα ἡμῶν εὑρηκέναι κατὰ σάρκα;

ti un erumen abraam ton patera hemon heurekenai kata sarka

2Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.

Εἰ γὰρ Ἀβραὰμ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη, ἔχει καύχημα, ἀλλ᾿ οὐ πρὸς τὸν Θεόν.

ei gar abraam ex ergon edikaiothe echei kauchema all u pros ton theon

3Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.

Τί γὰρ ἡ γραφὴ λέγει; Ἐπίστευσε δὲ Ἀβραὰμ τῷ Θεῷ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην.

ti gar he grafe legei episteuse de abraam to theo kai elogisthe auto eis dikaiosunen

4Ora àquele que faz qualquer obra não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.

Τῷ δὲ ἐργαζομένῳ ὁ μισθὸς οὐ λογίζεται κατὰ χάριν, ἀλλὰ κατὰ τὸ ὀφείλημα.

to de ergadzomeno ho misthos u logidzetai kata charin alla kata to ofeilema

5Mas àquele que não pratica, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.

Τῷ δὲ μὴ ἐργαζομένῳ, πιστεύοντι δὲ ἐπὶ τὸν δικαιοῦντα τὸν ἀσεβῆ, λογίζεται ἡ πίστις αὐτοῦ εἰς δικαιοσύνην.

to de me ergadzomeno pisteuonti de epi ton dikaiunta ton asebe logidzetai he pistis autu eis dikaiosunen

6Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:

Καθάπερ καὶ Δαβὶδ λέγει τὸν μακαρισμὸν τοῦ ἀνθρώπου, ᾧ ὁ Θεὸς λογίζεται δικαιοσύνην χωρὶς ἔργων,

kathaper kai dabid legei ton makarismon tu anthropu ho ho theos logidzetai dikaiosunen choris ergon

7Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.

Μακάριοι ὧν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι, καὶ ὧν ἐπεκαλύφθησαν αἱ ἁμαρτίαι.

makarioi hon afethesan hai anomiai kai hon epekalufthesan hai hamartiai

8Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.

Μακάριος ἀνὴρ ᾧ οὐ μὴ λογίσηται Κύριος ἁμαρτίαν.

makarios aner ho u me logisetai kurios hamartian

9Vem pois esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.

Ὁ μακαρισμὸς οὖν οὗτος ἐπὶ τὴν περιτομήν, ἢ καὶ ἐπὶ τὴν ἀκροβυστίαν; Λέγομεν γὰρ ὅτι Ἐλογίσθη τῷ Ἀβραὰμ ἡ πίστις εἰς δικαιοσύνην.

ho makarismos un hutos epi ten peritomen e kai epi ten akrobustian legomen gar hoti elogisthe to abraam he pistis eis dikaiosunen

10Como lhe foi pois imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.

Πῶς οὖν ἐλογίσθη; Ἐν περιτομῇ ὄντι, ἢ ἐν ἀκροβυστίᾳ; Οὐκ ἐν περιτομῇ, ἀλλ᾿ ἐν ἀκροβυστίᾳ·

pos un elogisthe en peritome onti e en akrobustia uk en peritome all en akrobustia

11E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que creem, estando eles também na incircuncisão; a fim de que também a justiça lhes seja imputada;

καὶ σημεῖον ἔλαβε περιτομῆς, σφραγῖδα τῆς δικαιοσύνης τῆς πίστεως τῆς ἐν τῇ ἀκροβυστίᾳ· εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πατέρα πάντων τῶν πιστευόντων δι᾿ ἀκροβυστίας, εἰς τὸ λογισθῆναι καὶ αὐτοῖς τὴν δικαιοσύνην·

kai semeion elabe peritomes sfragida tes dikaiosunes tes pisteos tes en te akrobustia eis to einai auton patera panton ton pisteuonton di akrobustias eis to logisthenai kai autois ten dikaiosunen

12E fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé de nosso pai Abraão, que tivera na incircuncisão.

καὶ πατέρα περιτομῆς τοῖς οὐκ ἐκ περιτομῆς μόνον, ἀλλὰ καὶ τοῖς στοιχοῦσι τοῖς ἴχνεσι τῆς ἐν τῇ ἀκροβυστίᾳ πίστεως τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἀβραάμ.

kai patera peritomes tois uk ek peritomes monon alla kai tois stoichusi tois ichnesi tes en te akrobustia pisteos tu patros hemon abraam

13Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.

Οὐ γὰρ διὰ νόμου ἡ ἐπαγγελία τῷ Ἀβραὰμ ἢ τῷ σπέρματι αὐτοῦ, τὸ κληρονόμον αὐτὸν εἶναι τοῦ κόσμου, ἀλλὰ διὰ δικαιοσύνης πίστεως.

u gar dia nomu he epangelia to abraam e to spermati autu to kleronomon auton einai tu kosmu alla dia dikaiosunes pisteos

14Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.

Εἰ γὰρ οἱ ἐκ νόμου κληρονόμοι, κεκένωται ἡ πίστις, καὶ κατήργηται ἡ ἐπαγγελία·

ei gar hoi ek nomu kleronomoi kekenotai he pistis kai katergetai he epangelia

15Porque a lei opera a ira. Porque onde não há lei também não há transgressão.

ὁ γὰρ νόμος ὀργὴν κατεργάζεται· οὗ γὰρ οὐκ ἔστι νόμος, οὐδὲ παράβασις.

ho gar nomos orgen katergadzetai hu gar uk esti nomos ude parabasis

16Portanto é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, o qual é pai de todos nós.

Διὰ τοῦτο ἐκ πίστεως, ἵνα κατὰ χάριν, εἰς τὸ εἶναι βεβαίαν τὴν ἐπαγγελίαν παντὶ τῷ σπέρματι, οὐ τῷ ἐκ τοῦ νόμου μόνον, ἀλλὰ καὶ τῷ ἐκ πίστεως Ἀβραάμ, ὅς ἐστι πατὴρ πάντων ἡμῶν —

dia tuto ek pisteos hina kata charin eis to einai bebaian ten epangelian panti to spermati u to ek tu nomu monon alla kai to ek pisteos abraam hos esti pater panton hemon

17(Como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí) perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se já fossem.

καθὼς γέγραπται ὅτι Πατέρα πολλῶν ἐθνῶν τέθεικά σε — κατέναντι οὗ ἐπίστευσε Θεοῦ, τοῦ ζῳοποιοῦντος τοὺς νεκρούς, καὶ καλοῦντος τὰ μὴ ὄντα ὡς ὄντα.

kathos gegraptai hoti patera pollon ethnon tetheika se katenanti hu episteuse theu tu dzoopoiuntos tus nekrus kai kaluntos ta me onta hos onta

18O qual, em esperança, creu contra a esperança que seria feito pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.

Ὃς παρ᾿ ἐλπίδα ἐπ᾿ ἐλπίδι ἐπίστευσεν, εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸν πατέρα πολλῶν ἐθνῶν, κατὰ τὸ εἰρημένον, Οὕτως ἔσται τὸ σπέρμα σου.

hos par elpida ep elpidi episteusen eis to genesthai auton patera pollon ethnon kata to eiremenon hutos estai to sperma su

19E não enfraqueceu na fé, nem atentou para o seu próprio corpo já amortecido, pois era já de quase cem anos, nem tão pouco para o amortecimento do ventre de Sara.

Καὶ μὴ ἀσθενήσας τῇ πίστει, οὐ κατενόησε τὸ ἑαυτοῦ σῶμα ἤδη νενεκρωμένον — ἑκατονταέτης που ὑπάρχων — καὶ τὴν νέκρωσιν τῆς μήτρας Σάρρας·

kai me asthenesas te pistei u katenoese to heautu soma ede nenekromenon hekatontaetes pu huparchon kai ten nekrosin tes metras sarras

20E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus;

εἰς δὲ τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Θεοῦ οὐ διεκρίθη τῇ ἀπιστίᾳ, ἀλλ᾿ ἐνεδυναμώθη τῇ πίστει, δοὺς δόξαν τῷ Θεῷ,

eis de ten epangelian tu theu u diekrithe te apistia all enedunamothe te pistei dus doxan to theo

21E estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.

καὶ πληροφορηθεὶς ὅτι ὃ ἐπήγγελται, δυνατός ἐστι καὶ ποιῆσαι.

kai pleroforetheis hoti ho epengeltai dunatos esti kai poiesai

22Pelo que isso lhe foi também imputado como justiça.

Διὸ καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην.

dio kai elogisthe auto eis dikaiosunen

23Ora não só por causa dele está escrito, que lhe fosse tomado em conta,

Οὐκ ἐγράφη δὲ δι᾿ αὐτὸν μόνον, ὅτι ἐλογίσθη αὐτῷ·

uk egrafe de di auton monon hoti elogisthe auto

24Mas também por nós, a quem será tomado em conta; os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;

ἀλλὰ καὶ δι᾿ ἡμᾶς, οἷς μέλλει λογίζεσθαι, τοῖς πιστεύουσιν ἐπὶ τὸν ἐγείραντα Ἰησοῦν τὸν Κύριον ἡμῶν ἐκ νεκρῶν,

alla kai di hemas hois mellei logidzesthai tois pisteuusin epi ton egeiranta iesun ton kurion hemon ek nekron

25O qual por nossos pecados foi entregue, e ressuscitou para nossa justificação.

ὃς παρεδόθη διὰ τὰ παραπτώματα ἡμῶν, καὶ ἠγέρθη διὰ τὴν δικαίωσιν ἡμῶν.

hos paredothe dia ta paraptomata hemon kai egerthe dia ten dikaiosin hemon

Anterior: Romanos 3Siguiente: Romanos 5
Generar un estudio de este pasaje

Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.

Compartir

Texto bíblico de la Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos los derechos reservados. Usado con permiso, a través de API.Bible.

Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.

Texto proporcionado por API.Bible · Derechos de autor de las traducciones