Todos los librosTodos los capítulos
Mateo 24
Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) + Textus Receptus (TR)
Ocultar el originalVer palabra por palabraDebajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.
1E, QUANDO Jesus ia saindo do templo, aproximaram-se dele os seus discípulos para lhe mostrarem a estrutura do templo.
Καὶ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἐπορεύετο ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ· καὶ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπιδεῖξαι αὐτῷ τὰς οἰκοδομὰς τοῦ ἱεροῦ.
kai exelthon ho iesus eporeueto apo tu hieru kai proselthon hoi mathetai autu epideixai auto tas oikodomas tu hieru
2Jesus, porém, lhes disse: Não vedes tudo isto? Em verdade vos digo que não ficará aqui pedra sobre pedra que não seja derribada.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Οὐ βλέπετε πάντα ταῦτα; Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ ἀφεθῇ ὧδε λίθος ἐπὶ λίθον, ὃς οὐ μὴ καταλυθήσεται.
ho de iesus eipen autois u blepete panta tauta amen lego humin u me afethe hode lithos epi lithon hos u me kataluthesetai
3E, estando assentado no monte das Oliveiras, chegaram-se a ele os seus discípulos, em particular, dizendo: Dize-nos quando serão essas coisas, e que sinal haverá da tua vinda e do fim do mundo?
Καθημένου δὲ αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν, προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ κατ᾿ ἰδίαν, λέγοντες, Εἰπὲ ἡμῖν, πότε ταῦτα ἔσται; Καὶ τί τὸ σημεῖον τῆς σῆς παρουσίας, καὶ τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος;
kathemenu de autu epi tu orus ton elaion proselthon auto hoi mathetai kat idian legontes eipe hemin pote tauta estai kai ti to semeion tes ses parusias kai tes sunteleias tu aionos
4E Jesus, respondendo, disse-lhes: Acautelai-vos, que ninguém vos engane;
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ.
kai apokritheis ho iesus eipen autois blepete me tis humas planese
5Porque muitos virão em meu nome, dizendo: Eu sou o Cristo; e enganarão a muitos.
Πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, λέγοντες, Ἐγώ εἰμι ὁ Χριστός· καὶ πολλοὺς πλανήσουσι.
polloi gar eleusontai epi to onomati mu legontes ego eimi ho christos kai pollus planesusi
6E ouvireis de guerras e de rumores de guerras; olhai não vos assusteis, porque é mister que isso tudo aconteça, mas ainda não é o fim.
Μελλήσετε δὲ ἀκούειν πολέμους καὶ ἀκοὰς πολέμων· ὁρᾶτε, μὴ θροεῖσθε· δεῖ γὰρ πάντα γενέσθαι, ἀλλ᾿ οὔπω ἐστὶ τὸ τέλος.
mellesete de akuein polemus kai akoas polemon horate me throeisthe dei gar panta genesthai all upo esti to telos
7Porquanto se levantará nação contra nação, e reino contra reino, e haverá fomes, e pestes, e terremotos, em vários lugares.
Ἐγερθήσεται γὰρ ἔθνος ἐπὶ ἔθνος, καὶ βασιλεία ἐπὶ βασιλείαν· καὶ ἔσονται λιμοὶ καὶ λοιμοὶ καὶ σεισμοὶ κατὰ τόπους.
egerthesetai gar ethnos epi ethnos kai basileia epi basileian kai esontai limoi kai loimoi kai seismoi kata topus
8Mas todas estas coisas são o princípio de dores.
Πάντα δὲ ταῦτα ἀρχὴ ὠδίνων.
panta de tauta arche odinon
9Então vos hão de entregar para serdes atormentados, e matar-vos-ão; e sereis odiados de todas as gentes por causa do meu nome.
Τότε παραδώσουσιν ὑμᾶς εἰς θλίψιν, καὶ ἀποκτενοῦσιν ὑμᾶς. Καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν διὰ τὸ ὄνομά μου.
tote paradosusin humas eis thlipsin kai apoktenusin humas kai esesthe misumenoi hupo panton ton ethnon dia to onoma mu
10Nesse tempo muitos serão escandalizados, e trair-se-ão uns aos outros, e uns aos outros se aborrecerão.
Καὶ τότε σκανδαλισθήσονται πολλοί, καὶ ἀλλήλους παραδώσουσι, καὶ μισήσουσιν ἀλλήλους.
kai tote skandalisthesontai polloi kai allelus paradosusi kai misesusin allelus
11E surgirão muitos falsos profetas, e enganarão a muitos.
Καὶ πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐγερθήσονται, καὶ πλανήσουσι πολλούς.
kai polloi pseudoprofetai egerthesontai kai planesusi pollus
12E, por se multiplicar a iniquidade, o amor de muitos esfriará.
Καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν, ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν·
kai dia to plethunthenai ten anomian psugesetai he agape ton pollon
13Mas aquele que perseverar até ao fim será salvo.
ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται.
ho de hupomeinas eis telos hutos sothesetai
14E este evangelho do reino será pregado em todo o mundo, em testemunho a todas as gentes, e então virá o fim.
Καὶ κηρυχθήσεται τοῦτο τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας ἐν ὅλῃ τῇ οἰκουμένῃ εἰς μαρτύριον πᾶσι τοῖς ἔθνεσι· καὶ τότε ἥξει τὸ τέλος.
kai keruchthesetai tuto to euangelion tes basileias en hole te oikumene eis marturion pasi tois ethnesi kai tote hexei to telos
15Quando pois virdes que a abominação da desolação, de que falou o profeta Daniel, está no lugar santo; quem lê, atenda;
Ὅταν οὖν ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως, τὸ ῥηθὲν διὰ Δανιὴλ τοῦ προφήτου, ἑστὼς ἐν τόπῳ ἁγίῳ — ὁ ἀναγινώσκων νοείτω —
hotan un idete to bdelugma tes eremoseos to rhethen dia daniel tu profetu hestos en topo hagio ho anaginoskon noeito
16Então, os que estiverem na Judeia, fujam para os montes;
τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν ἐπὶ τὰ ὄρη·
tote hoi en te iudaia feugetosan epi ta ore
17E quem estiver sobre o telhado não desça a tirar alguma coisa de sua casa;
ὁ ἐπὶ τοῦ δώματος μὴ καταβαινέτω ἆραί τι ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ·
ho epi tu domatos me katabaineto arai ti ek tes oikias autu
18E quem estiver no campo não volte atrás a buscar os seus vestidos.
καὶ ὁ ἐν τῷ ἀγρῷ μὴ ἐπιστρεψάτω ὀπίσω ἆραι τὰ ἱμάτια αὐτοῦ.
kai ho en to agro me epistrepsato opiso arai ta himatia autu
19Mas ai das grávidas e das que amamentarem naqueles dias!
Οὐαὶ δὲ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις.
uai de tais en gastri echusais kai tais theladzusais en ekeinais tais hemerais
20E orai para que a vossa fuga não aconteça no inverno nem no sábado;
Προσεύχεσθε δὲ ἵνα μὴ γένηται ἡ φυγὴ ὑμῶν χειμῶνος, μηδὲ ἐν σαββάτῳ.
proseuchesthe de hina me genetai he fuge humon cheimonos mede en sabbato
21Porque haverá então grande aflição, como nunca houve desde o princípio do mundo até agora, nem tão pouco há de haver.
Ἔσται γὰρ τότε θλίψις μεγάλη, οἵα οὐ γέγονεν ἀπ᾿ ἀρχῆς κόσμου ἕως τοῦ νῦν, οὐδ᾿ οὐ μὴ γένηται.
estai gar tote thlipsis megale hoia u gegonen ap arches kosmu heos tu nun ud u me genetai
22E, se aqueles dias não fossem abreviados, nenhuma carne se salvaria; mas por causa dos escolhidos serão abreviados aqueles dias.
Καὶ εἰ μὴ ἐκολοβώθησαν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι, οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σάρξ· διὰ δὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς κολοβωθήσονται αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι.
kai ei me ekolobothesan hai hemerai ekeinai uk an esothe pasa sarx dia de tus eklektus kolobothesontai hai hemerai ekeinai
23Então, se alguém vos disser: Eis que o Cristo está aqui, ou ali, não lhe deis crédito;
Τότε ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ, Ἰδού, ὧδε ὁ Χριστός, ἢ ὧδε, μὴ πιστεύσητε.
tote ean tis humin eipe idu hode ho christos e hode me pisteusete
24Porque surgirão falsos cristos e falsos profetas, e farão tão grandes sinais e prodígios que, se possível fora, enganariam até os escolhidos.
Ἐγερθήσονται γὰρ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται, καὶ δώσουσι σημεῖα μεγάλα καὶ τέρατα, ὥστε πλανῆσαι, εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς.
egerthesontai gar pseudochristoi kai pseudoprofetai kai dosusi semeia megala kai terata hoste planesai ei dunaton kai tus eklektus
25Eis que eu vo-lo tenho predito.
Ἰδού, προείρηκα ὑμῖν.
idu proeireka humin
26Portanto, se vos disserem: Eis que ele está no deserto, não saiais; eis que ele está no interior da casa, não acrediteis.
Ἐὰν οὖν εἴπωσιν ὑμῖν, Ἰδού, ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐστί, μὴ ἐξέλθητε· Ἰδού, ἐν τοῖς ταμείοις, μὴ πιστεύσητε.
ean un eiposin humin idu en te eremo esti me exelthete idu en tois tameiois me pisteusete
27Porque, assim como o relâmpago sai do oriente e se mostra até ao ocidente, assim será também a vinda do Filho do homem.
Ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἐξέρχεται ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ φαίνεται ἕως δυσμῶν, οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.
hosper gar he astrape exerchetai apo anatolon kai fainetai heos dusmon hutos estai kai he parusia tu huiu tu anthropu
28Pois onde estiver o cadáver, aí se ajuntarão as águias.
Ὅπου γὰρ ἐὰν ᾖ τὸ πτῶμα, ἐκεῖ συναχθήσονται οἱ ἀετοί.
hopu gar ean e to ptoma ekei sunachthesontai hoi aetoi
29E, logo depois da aflição daqueles dias, o sol escurecerá, e a lua não dará a sua luz, e as estrelas cairão do céu, e as potências dos céus serão abaladas.
Εὐθέως δὲ μετὰ τὴν θλίψιν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων, ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται, καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς, καὶ οἱ ἀστέρες πεσοῦνται ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται.
eutheos de meta ten thlipsin ton hemeron ekeinon ho helios skotisthesetai kai he selene u dosei to fengos autes kai hoi asteres pesuntai apo tu uranu kai hai dunameis ton uranon saleuthesontai
30Então aparecerá no céu o sinal do Filho do homem; e todas as tribos da terra se lamentarão, e verão o Filho do homem, vindo sobre as nuvens do céu, com poder e grande glória.
Καὶ τότε φανήσεται τὸ σημεῖον τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῷ οὐρανῷ· καὶ τότε κόψονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς, καὶ ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς.
kai tote fanesetai to semeion tu huiu tu anthropu en to urano kai tote kopsontai pasai hai fulai tes ges kai opsontai ton huion tu anthropu erchomenon epi ton nefelon tu uranu meta dunameos kai doxes polles
31E ele enviará os seus anjos com rijo clamor de trombeta, os quais ajuntarão os seus escolhidos desde os quatro ventos, de uma à outra extremidade dos céus.
Καὶ ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ μετὰ σάλπιγγος φωνῆς μεγάλης, καὶ ἐπισυνάξουσι τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων, ἀπ᾿ ἄκρων οὐρανῶν ἕως ἄκρων αὐτῶν.
kai apostelei tus angelus autu meta salpingos fones megales kai episunaxusi tus eklektus autu ek ton tessaron anemon ap akron uranon heos akron auton
32Aprendei pois esta parábola da figueira: Quando já os seus ramos se tornam tenros e brotam folhas, sabeis que está próximo o verão.
Ἀπὸ δὲ τῆς συκῆς μάθετε τὴν παραβολήν· ὅταν ἤδη ὁ κλάδος αὐτῆς γένηται ἁπαλός, καὶ τὰ φύλλα ἐκφύῃ, γινώσκετε ὅτι ἐγγὺς τὸ θέρος·
apo de tes sukes mathete ten parabolen hotan ede ho klados autes genetai hapalos kai ta fulla ekfue ginoskete hoti engus to theros
33Igualmente, quando virdes todas estas coisas, sabei que ele está próximo às portas.
οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅταν ἴδητε πάντα ταῦτα, γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἐπὶ θύραις.
huto kai humeis hotan idete panta tauta ginoskete hoti engus estin epi thurais
34Em verdade vos digo que não passará esta geração sem que todas estas coisas aconteçam.
Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη, ἕως ἂν πάντα ταῦτα γένηται.
amen lego humin u me parelthe he genea haute heos an panta tauta genetai
35O céu e a terra passarão, mas as minhas palavras não hão de passar.
Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσι.
ho uranos kai he ge pareleusontai hoi de logoi mu u me parelthosi
36Porém daquele dia e hora ninguém sabe, nem os anjos do céu, nem o Filho, mas unicamente meu Pai.
Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ τῆς ὥρας οὐδεὶς οἶδεν, οὐδὲ οἱ ἄγγελοι τῶν οὐρανῶν, εἰ μὴ ὁ πατήρ μου μόνος.
peri de tes hemeras ekeines kai tes horas udeis oiden ude hoi angeloi ton uranon ei me ho pater mu monos
37E, como foi nos dias de Noé, assim será também a vinda do Filho do homem.
Ὥσπερ δὲ αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε, οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.
hosper de hai hemerai tu noe hutos estai kai he parusia tu huiu tu anthropu
38Porquanto, assim como, nos dias anteriores ao dilúvio, comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca,
Ὥσπερ γὰρ ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις ταῖς πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ τρώγοντες καὶ πίνοντες, γαμοῦντες καὶ ἐκγαμίζοντες, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθε Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν,
hosper gar esan en tais hemerais tais pro tu kataklusmu trogontes kai pinontes gamuntes kai ekgamidzontes achri hes hemeras eiselthe noe eis ten kiboton
39E não o perceberam, até que veio o dilúvio, e os levou a todos — assim será também a vinda do Filho do homem.
καὶ οὐκ ἔγνωσαν, ἕως ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἦρεν ἅπαντας, οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.
kai uk egnosan heos elthen ho kataklusmos kai eren hapantas hutos estai kai he parusia tu huiu tu anthropu
40Então, estando dois no campo, será levado um, e deixado o outro;
Τότε δύο ἔσονται ἐν τῷ ἀγρῷ· ὁ εἷς παραλαμβάνεται, καὶ ὁ εἷς ἀφίεται.
tote duo esontai en to agro ho heis paralambanetai kai ho heis afietai
41Estando duas moendo no moinho será levada uma, e deixada outra.
Δύο ἀλήθουσαι ἐν τῷ μύλωνι· μία παραλαμβάνεται, καὶ μία ἀφίεται.
duo alethusai en to muloni mia paralambanetai kai mia afietai
42Vigiai, pois, porque não sabeis a que hora há de vir o vosso Senhor;
Γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε ποίᾳ ὥρᾳ ὁ Κύριος ὑμῶν ἔρχεται.
gregoreite un hoti uk oidate poia hora ho kurios humon erchetai
43Mas considerai isto: se o pai de família soubesse a que vigília da noite havia de vir o ladrão, vigiaria e não deixaria minar a sua casa.
Ἐκεῖνο δὲ γινώσκετε, ὅτι εἰ ᾔδει ὁ οἰκοδεσπότης ποίᾳ φυλακῇ ὁ κλέπτης ἔρχεται, ἐγρηγόρησεν ἄν, καὶ οὐκ ἂν εἴασε διορυγῆναι τὴν οἰκίαν αὐτοῦ.
ekeino de ginoskete hoti ei edei ho oikodespotes poia fulake ho kleptes erchetai egregoresen an kai uk an eiase diorugenai ten oikian autu
44Por isso, estai vós apercebidos também; porque o Filho do homem há de vir à hora em que não penseis.
Διὰ τοῦτο καὶ ὑμεῖς γίνεσθε ἕτοιμοι· ὅτι ᾗ ὥρᾳ οὐ δοκεῖτε ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται.
dia tuto kai humeis ginesthe hetoimoi hoti he hora u dokeite ho huios tu anthropu erchetai
45Quem é pois o servo fiel e prudente, que o Senhor constituiu sobre a sua casa, para dar o sustento a seu tempo?
Τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος, ὃν κατέστησεν ὁ κύριος αὐτοῦ ἐπὶ τῆς θεραπείας αὐτοῦ, τοῦ διδόναι αὐτοῖς τὴν τροφὴν ἐν καιρῷ;
tis ara estin ho pistos dulos kai fronimos hon katestesen ho kurios autu epi tes therapeias autu tu didonai autois ten trofen en kairo
46Bem-aventurado aquele servo que o Senhor, quando vier, achar servindo assim.
Μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος, ὃν ἐλθὼν ὁ κύριος αὐτοῦ εὑρήσει ποιοῦντα οὕτως.
makarios ho dulos ekeinos hon elthon ho kurios autu heuresei poiunta hutos
47Em verdade vos digo que o porá sobre todos os seus bens.
Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἐπὶ πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν.
amen lego humin hoti epi pasi tois huparchusin autu katastesei auton
48Porém, se aquele mau servo disser consigo: O meu senhor tarde virá;
Ἐὰν δὲ εἴπῃ ὁ κακὸς δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, Χρονίζει ὁ κύριός μου ἐλθεῖν,
ean de eipe ho kakos dulos ekeinos en te kardia autu chronidzei ho kurios mu elthein
49E começar a espancar os seus conservos, e a comer e a beber com os temulentos,
καὶ ἄρξηται τύπτειν τοὺς συνδούλους, ἐσθίειν δὲ καὶ πίνειν μετὰ τῶν μεθυόντων,
kai arxetai tuptein tus sundulus esthiein de kai pinein meta ton methuonton
50Virá o senhor daquele servo num dia em que o não espera, e à hora em que ele não sabe,
ἥξει ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὐ προσδοκᾷ, καὶ ἐν ὥρᾳ ᾗ οὐ γινώσκει,
hexei ho kurios tu dulu ekeinu en hemera he u prosdoka kai en hora he u ginoskei
51E separá-lo-á, e destinará a sua parte com os hipócritas; ali haverá pranto e ranger de dentes.
καὶ διχοτομήσει αὐτόν, καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν ὑποκριτῶν θήσει· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.
kai dichotomesei auton kai to meros autu meta ton hupokriton thesei ekei estai ho klauthmos kai ho brugmos ton odonton
Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.
Texto bíblico de la Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos los derechos reservados. Usado con permiso, a través de API.Bible.
Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.
Texto proporcionado por API.Bible · Derechos de autor de las traducciones