Todos los librosTodos los capítulos
Mateo 22
Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) + Textus Receptus (TR)
Ocultar el originalVer palabra por palabraDebajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.
1ENTÃO Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς πάλιν εἶπεν αὐτοῖς ἐν παραβολαῖς, λέγων,
kai apokritheis ho iesus palin eipen autois en parabolais legon
2O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
Ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὅστις ἐποίησε γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ·
homoiothe he basileia ton uranon anthropo basilei hostis epoiese gamus to huio autu
3E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
καὶ ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ καλέσαι τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γάμους, καὶ οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν.
kai apesteile tus dulus autu kalesai tus keklemenus eis tus gamus kai uk ethelon elthein
4Depois enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
Πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους, λέγων, Εἴπατε τοῖς κεκλημένοις. Ἰδού, τὸ ἄριστόν μου ἡτοίμασα, οἱ ταῦροί μου καὶ τὰ σιτιστὰ τεθυμένα, καὶ πάντα ἕτοιμα· δεῦτε εἰς τοὺς γάμους.
palin apesteilen allus dulus legon eipate tois keklemenois idu to ariston mu hetoimasa hoi tauroi mu kai ta sitista tethumena kai panta hetoima deute eis tus gamus
5Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu tráfico;
Οἱ δὲ ἀμελήσαντες ἀπῆλθον, ὁ μὲν εἰς τὸν ἴδιον ἀγρόν, ὁ δὲ εἰς τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ·
hoi de amelesantes apelthon ho men eis ton idion agron ho de eis ten emporian autu
6E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
οἱ δὲ λοιποὶ κρατήσαντες τοὺς δούλους αὐτοῦ ὕβρισαν καὶ ἀπέκτειναν.
hoi de loipoi kratesantes tus dulus autu hubrisan kai apekteinan
7E o rei, tendo notícias disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
Ἀκούσας δὲ ὁ βασιλεὺς ὠργίσθη, καὶ πέμψας τὰ στρατεύματα αὐτοῦ ἀπώλεσε τοὺς φονεῖς ἐκείνους, καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησε.
akusas de ho basileus orgisthe kai pempsas ta strateumata autu apolese tus foneis ekeinus kai ten polin auton eneprese
8Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
Τότε λέγει τοῖς δούλοις αὐτοῦ, Ὁ μὲν γάμος ἕτοιμός ἐστιν, οἱ δὲ κεκλημένοι οὐκ ἦσαν ἄξιοι.
tote legei tois dulois autu ho men gamos hetoimos estin hoi de keklemenoi uk esan axioi
9Ide pois às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
Πορεύεσθε οὖν ἐπὶ τὰς διεξόδους τῶν ὁδῶν, καὶ ὅσους ἂν εὕρητε, καλέσατε εἰς τοὺς γάμους.
poreuesthe un epi tas diexodus ton hodon kai hosus an heurete kalesate eis tus gamus
10E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
Καὶ ἐξελθόντες οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι εἰς τὰς ὁδοὺς συνήγαγον πάντας ὅσους εὗρον, πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς· καὶ ἐπλήσθη ὁ γάμος ἀνακειμένων.
kai exelthontes hoi duloi ekeinoi eis tas hodus sunegagon pantas hosus heuron ponerus te kai agathus kai eplesthe ho gamos anakeimenon
11E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com vestido de núpcias.
Εἰσελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς θεάσασθαι τοὺς ἀνακειμένους εἶδεν ἐκεῖ ἄνθρωπον οὐκ ἐνδεδυμένον ἔνδυμα γάμου·
eiselthon de ho basileus theasasthai tus anakeimenus eiden ekei anthropon uk endedumenon enduma gamu
12E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo vestido nupcial? E ele emudeceu.
καὶ λέγει αὐτῷ, Ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μὴ ἔχων ἔνδυμα γάμου; Ὁ δὲ ἐφιμώθη.
kai legei auto hetaire pos eiselthes hode me echon enduma gamu ho de efimothe
13Disse então o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores: ali haverá pranto e ranger de dentes.
Τότε εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῖς διακόνοις, Δήσαντες αὐτοῦ πόδας καὶ χεῖρας, ἄρατε αὐτὸν καὶ ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.
tote eipen ho basileus tois diakonois desantes autu podas kai cheiras arate auton kai ekbalete eis to skotos to exoteron ekei estai ho klauthmos kai ho brugmos ton odonton
14Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
Πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.
polloi gar eisi kletoi oligoi de eklektoi
15Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
Τότε πορευθέντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον ὅπως αὐτὸν παγιδεύσωσιν ἐν λόγῳ.
tote poreuthentes hoi farisaioi sumbulion elabon hopos auton pagideusosin en logo
16E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens.
Καὶ ἀποστέλλουσιν αὐτῷ τοὺς μαθητὰς αὐτῶν μετὰ τῶν Ἡρῳδιανῶν, λέγοντες, Διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ, καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ Θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ διδάσκεις, καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός· οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων.
kai apostellusin auto tus mathetas auton meta ton herodianon legontes didaskale oidamen hoti alethes ei kai ten hodon tu theu en aletheia didaskeis kai u melei soi peri udenos u gar blepeis eis prosopon anthropon
17Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
Εἰπὲ οὖν ἡμῖν, τί σοι δοκεῖ; Ἔξεστι δοῦναι κῆνσον Καίσαρι, ἢ οὔ;
eipe un hemin ti soi dokei exesti dunai kenson kaisari e u
18Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
Γνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πονηρίαν αὐτῶν εἶπε, Τί με πειράζετε, ὑποκριταί;
gnus de ho iesus ten ponerian auton eipe ti me peiradzete hupokritai
19Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
Ἐπιδείξατέ μοι τὸ νόμισμα τοῦ κήνσου. Οἱ δὲ προσήνεγκαν αὐτῷ δηνάριον.
epideixate moi to nomisma tu kensu hoi de prosenenkan auto denarion
20E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
Καὶ λέγει αὐτοῖς, Τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή;
kai legei autois tinos he eikon haute kai he epigrafe
21Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes diz: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
Λέγουσιν αὐτῷ, Καίσαρος. Τότε λέγει αὐτοῖς, Ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι, καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ.
legusin auto kaisaros tote legei autois apodote un ta kaisaros kaisari kai ta tu theu to theo
22E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
Καὶ ἀκούσαντες ἐθαύμασαν· καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἀπῆλθον.
kai akusantes ethaumasan kai afentes auton apelthon
23No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ προσῆλθον αὐτῷ Σαδδουκαῖοι, οἱ λέγοντες μὴ εἶναι ἀνάστασιν, καὶ ἐπηρώτησαν αὐτόν,
en ekeine te hemera proselthon auto saddukaioi hoi legontes me einai anastasin kai eperotesan auton
24Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
λέγοντες, Διδάσκαλε, Μωσῆς εἶπεν, Ἐάν τις ἀποθάνῃ μὴ ἔχων τέκνα, ἐπιγαμβρεύσει ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἀναστήσει σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.
legontes didaskale moses eipen ean tis apothane me echon tekna epigambreusei ho adelfos autu ten gunaika autu kai anastesei sperma to adelfo autu
25Ora houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu, e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
Ἦσαν δὲ παρ᾿ ἡμῖν ἑπτὰ ἀδελφοί· καὶ ὁ πρῶτος γαμήσας ἐτελεύτησε· καὶ μὴ ἔχων σπέρμα, ἀφῆκε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.
esan de par hemin hepta adelfoi kai ho protos gamesas eteleutese kai me echon sperma afeke ten gunaika autu to adelfo autu
26Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
Ὁμοίως καὶ ὁ δεύτερος, καὶ ὁ τρίτος, ἕως τῶν ἑπτά.
homoios kai ho deuteros kai ho tritos heos ton hepta
27Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
Ὕστερον δὲ πάντων ἀπέθανε καὶ ἡ γυνή.
husteron de panton apethane kai he gune
28Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
Ἐν τῇ οὖν ἀναστάσει, τίνος τῶν ἑπτὰ ἔσται γυνή; Πάντες γὰρ ἔσχον αὐτήν.
en te un anastasei tinos ton hepta estai gune pantes gar eschon auten
29Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus;
Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Πλανᾶσθε, μὴ εἰδότες τὰς γραφάς, μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ.
apokritheis de ho iesus eipen autois planasthe me eidotes tas grafas mede ten dunamin tu theu
30Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
Ἐν γὰρ τῇ ἀναστάσει οὔτε γαμοῦσιν, οὔτε ἐκγαμίζονται, ἀλλ᾿ ὡς ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἐν οὐρανῷ εἰσι.
en gar te anastasei ute gamusin ute ekgamidzontai all hos angeloi tu theu en urano eisi
31E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
Περὶ δὲ τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν, οὐκ ἀνέγνωτε τὸ ῥηθὲν ὑμῖν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, λέγοντος,
peri de tes anastaseos ton nekron uk anegnote to rhethen humin hupo tu theu legontos
32Eu sou o Deus d’Abraão, o Deus d’Isaque e o Deus de Jacó? Ora Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
Ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς Ἀβραάμ, καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαάκ, καὶ ὁ Θεὸς Ἰακώβ; Οὐκ ἔστιν ὁ Θεὸς Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων.
ego eimi ho theos abraam kai ho theos isaak kai ho theos iakob uk estin ho theos theos nekron alla dzonton
33E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
Καὶ ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ.
kai akusantes hoi ochloi exeplessonto epi te didache autu
34E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar;
Οἱ δὲ Φαρισαῖοι, ἀκούσαντες ὅτι ἐφίμωσε τοὺς Σαδδουκαίους, συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό.
hoi de farisaioi akusantes hoti efimose tus saddukaius sunechthesan epi to auto
35E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
Καὶ ἐπηρώτησεν εἷς ἐξ αὐτῶν νομικός, πειράζων αὐτόν, καὶ λέγων,
kai eperotesen heis ex auton nomikos peiradzon auton kai legon
36Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
Διδάσκαλε, ποία ἐντολὴ μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ;
didaskale poia entole megale en to nomo
37E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου, ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου.
ho de iesus eipen auto agapeseis kurion ton theon su en hole te kardia su kai en hole te psuche su kai en hole te dianoia su
38Este é o primeiro e grande mandamento.
Αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή.
haute esti prote kai megale entole
39E o segundo semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
Δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ, Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.
deutera de homoia aute agapeseis ton plesion su hos seauton
40Destes dois mandamentos depende toda a lei e os profetas.
Ἐν ταύταις ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται κρέμανται.
en tautais tais dusin entolais holos ho nomos kai hoi profetai kremantai
41E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
Συνηγμένων δὲ τῶν Φαρισαίων, ἐπηρώτησεν αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς,
sunegmenon de ton farisaion eperotesen autus ho iesus
42Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
λέγων, Τί ὑμῖν δοκεῖ περὶ τοῦ Χριστοῦ; Τίνος υἱός ἐστι; Λέγουσιν αὐτῷ, Τοῦ Δαβίδ.
legon ti humin dokei peri tu christu tinos huios esti legusin auto tu dabid
43Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
Λέγει αὐτοῖς, Πῶς οὖν Δαβὶδ ἐν πνεύματι Κύριον αὐτὸν καλεῖ, λέγων,
legei autois pos un dabid en pneumati kurion auton kalei legon
44Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου, Κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου;
eipen ho kurios to kurio mu kathu ek dexion mu heos an tho tus echthrus su hupopodion ton podon su
45Se Davi pois lhe chama Senhor, como é seu filho?
Εἰ οὖν Δαβὶδ καλεῖ αὐτὸν Κύριον, πῶς υἱὸς αὐτοῦ ἐστι;
ei un dabid kalei auton kurion pos huios autu esti
46E ninguém podia responder-lhe uma palavra: nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.
Καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο αὐτῷ ἀποκριθῆναι λόγον· οὐδὲ ἐτόλμησέ τις ἀπ᾿ ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἐπερωτῆσαι αὐτὸν οὐκέτι.
kai udeis edunato auto apokrithenai logon ude etolmese tis ap ekeines tes hemeras eperotesai auton uketi
Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.
Texto bíblico de la Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos los derechos reservados. Usado con permiso, a través de API.Bible.
Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.
Texto proporcionado por API.Bible · Derechos de autor de las traducciones