¡Una persona no muere cuando deja de respirar, sino cuando deja de soñar!

VOO 56
pt·en·es
IngresarPlanes

Todos los librosTodos los capítulos

Mateo 22

Nova Tradução na Linguagem de Hoje (NTLH) + Textus Receptus (TR)

Ocultar el originalVer palabra por palabra
Traducción:BLIVREARARC69NTLH

Debajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.

1De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:

Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς πάλιν εἶπεν αὐτοῖς ἐν παραβολαῖς, λέγων,

kai apokritheis ho iesus palin eipen autois en parabolais legon

2— O Reino do Céu é como um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.

Ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὅστις ἐποίησε γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ·

homoiothe he basileia ton uranon anthropo basilei hostis epoiese gamus to huio autu

3Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.

καὶ ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ καλέσαι τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γάμους, καὶ οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν.

kai apesteile tus dulus autu kalesai tus keklemenus eis tus gamus kai uk ethelon elthein

4Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”

Πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους, λέγων, Εἴπατε τοῖς κεκλημένοις. Ἰδού, τὸ ἄριστόν μου ἡτοίμασα, οἱ ταῦροί μου καὶ τὰ σιτιστὰ τεθυμένα, καὶ πάντα ἕτοιμα· δεῦτε εἰς τοὺς γάμους.

palin apesteilen allus dulus legon eipate tois keklemenois idu to ariston mu hetoimasa hoi tauroi mu kai ta sitista tethumena kai panta hetoima deute eis tus gamus

5— Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.

Οἱ δὲ ἀμελήσαντες ἀπῆλθον, ὁ μὲν εἰς τὸν ἴδιον ἀγρόν, ὁ δὲ εἰς τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ·

hoi de amelesantes apelthon ho men eis ton idion agron ho de eis ten emporian autu

6Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.

οἱ δὲ λοιποὶ κρατήσαντες τοὺς δούλους αὐτοῦ ὕβρισαν καὶ ἀπέκτειναν.

hoi de loipoi kratesantes tus dulus autu hubrisan kai apekteinan

7O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.

Ἀκούσας δὲ ὁ βασιλεὺς ὠργίσθη, καὶ πέμψας τὰ στρατεύματα αὐτοῦ ἀπώλεσε τοὺς φονεῖς ἐκείνους, καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησε.

akusas de ho basileus orgisthe kai pempsas ta strateumata autu apolese tus foneis ekeinus kai ten polin auton eneprese

8Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.

Τότε λέγει τοῖς δούλοις αὐτοῦ, Ὁ μὲν γάμος ἕτοιμός ἐστιν, οἱ δὲ κεκλημένοι οὐκ ἦσαν ἄξιοι.

tote legei tois dulois autu ho men gamos hetoimos estin hoi de keklemenoi uk esan axioi

9Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”

Πορεύεσθε οὖν ἐπὶ τὰς διεξόδους τῶν ὁδῶν, καὶ ὅσους ἂν εὕρητε, καλέσατε εἰς τοὺς γάμους.

poreuesthe un epi tas diexodus ton hodon kai hosus an heurete kalesate eis tus gamus

10— Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.

Καὶ ἐξελθόντες οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι εἰς τὰς ὁδοὺς συνήγαγον πάντας ὅσους εὗρον, πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς· καὶ ἐπλήσθη ὁ γάμος ἀνακειμένων.

kai exelthontes hoi duloi ekeinoi eis tas hodus sunegagon pantas hosus heuron ponerus te kai agathus kai eplesthe ho gamos anakeimenon

11Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa

Εἰσελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς θεάσασθαι τοὺς ἀνακειμένους εἶδεν ἐκεῖ ἄνθρωπον οὐκ ἐνδεδυμένον ἔνδυμα γάμου·

eiselthon de ho basileus theasasthai tus anakeimenus eiden ekei anthropon uk endedumenon enduma gamu

12e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?” — Mas o homem não respondeu nada.

καὶ λέγει αὐτῷ, Ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μὴ ἔχων ἔνδυμα γάμου; Ὁ δὲ ἐφιμώθη.

kai legei auto hetaire pos eiselthes hode me echon enduma gamu ho de efimothe

13Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”

Τότε εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῖς διακόνοις, Δήσαντες αὐτοῦ πόδας καὶ χεῖρας, ἄρατε αὐτὸν καὶ ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.

tote eipen ho basileus tois diakonois desantes autu podas kai cheiras arate auton kai ekbalete eis to skotos to exoteron ekei estai ho klauthmos kai ho brugmos ton odonton

14E Jesus terminou, dizendo: — Pois muitos são convidados, mas poucos são escolhidos.

Πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.

polloi gar eisi kletoi oligoi de eklektoi

15Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.

Τότε πορευθέντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον ὅπως αὐτὸν παγιδεύσωσιν ἐν λόγῳ.

tote poreuthentes hoi farisaioi sumbulion elabon hopos auton pagideusosin en logo

16Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.

Καὶ ἀποστέλλουσιν αὐτῷ τοὺς μαθητὰς αὐτῶν μετὰ τῶν Ἡρῳδιανῶν, λέγοντες, Διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ, καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ Θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ διδάσκεις, καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός· οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων.

kai apostellusin auto tus mathetas auton meta ton herodianon legontes didaskale oidamen hoti alethes ei kai ten hodon tu theu en aletheia didaskeis kai u melei soi peri udenos u gar blepeis eis prosopon anthropon

17Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?

Εἰπὲ οὖν ἡμῖν, τί σοι δοκεῖ; Ἔξεστι δοῦναι κῆνσον Καίσαρι, ἢ οὔ;

eipe un hemin ti soi dokei exesti dunai kenson kaisari e u

18Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu: — Hipócritas! Por que é que vocês estão procurando uma prova contra mim?

Γνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πονηρίαν αὐτῶν εἶπε, Τί με πειράζετε, ὑποκριταί;

gnus de ho iesus ten ponerian auton eipe ti me peiradzete hupokritai

19Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,

Ἐπιδείξατέ μοι τὸ νόμισμα τοῦ κήνσου. Οἱ δὲ προσήνεγκαν αὐτῷ δηνάριον.

epideixate moi to nomisma tu kensu hoi de prosenenkan auto denarion

20e ele perguntou: — De quem são o nome e a cara que estão gravados nesta moeda?

Καὶ λέγει αὐτοῖς, Τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή;

kai legei autois tinos he eikon haute kai he epigrafe

21Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse: — Deem ao Imperador o que é do Imperador e deem a Deus o que é de Deus.

Λέγουσιν αὐτῷ, Καίσαρος. Τότε λέγει αὐτοῖς, Ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι, καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ.

legusin auto kaisaros tote legei autois apodote un ta kaisaros kaisari kai ta tu theu to theo

22Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.

Καὶ ἀκούσαντες ἐθαύμασαν· καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἀπῆλθον.

kai akusantes ethaumasan kai afentes auton apelthon

23Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus, afirmando que ninguém ressuscita.

Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ προσῆλθον αὐτῷ Σαδδουκαῖοι, οἱ λέγοντες μὴ εἶναι ἀνάστασιν, καὶ ἐπηρώτησαν αὐτόν,

en ekeine te hemera proselthon auto saddukaioi hoi legontes me einai anastasin kai eperotesan auton

24Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”

λέγοντες, Διδάσκαλε, Μωσῆς εἶπεν, Ἐάν τις ἀποθάνῃ μὴ ἔχων τέκνα, ἐπιγαμβρεύσει ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἀναστήσει σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.

legontes didaskale moses eipen ean tis apothane me echon tekna epigambreusei ho adelfos autu ten gunaika autu kai anastesei sperma to adelfo autu

25Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.

Ἦσαν δὲ παρ᾿ ἡμῖν ἑπτὰ ἀδελφοί· καὶ ὁ πρῶτος γαμήσας ἐτελεύτησε· καὶ μὴ ἔχων σπέρμα, ἀφῆκε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.

esan de par hemin hepta adelfoi kai ho protos gamesas eteleutese kai me echon sperma afeke ten gunaika autu to adelfo autu

26A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.

Ὁμοίως καὶ ὁ δεύτερος, καὶ ὁ τρίτος, ἕως τῶν ἑπτά.

homoios kai ho deuteros kai ho tritos heos ton hepta

27Depois de todos eles, a mulher também morreu.

Ὕστερον δὲ πάντων ἀπέθανε καὶ ἡ γυνή.

husteron de panton apethane kai he gune

28Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!

Ἐν τῇ οὖν ἀναστάσει, τίνος τῶν ἑπτὰ ἔσται γυνή; Πάντες γὰρ ἔσχον αὐτήν.

en te un anastasei tinos ton hepta estai gune pantes gar eschon auten

29Jesus respondeu: — Como vocês estão errados, não conhecendo nem as Escrituras Sagradas nem o poder de Deus!

Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Πλανᾶσθε, μὴ εἰδότες τὰς γραφάς, μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ.

apokritheis de ho iesus eipen autois planasthe me eidotes tas grafas mede ten dunamin tu theu

30Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.

Ἐν γὰρ τῇ ἀναστάσει οὔτε γαμοῦσιν, οὔτε ἐκγαμίζονται, ἀλλ᾿ ὡς ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἐν οὐρανῷ εἰσι.

en gar te anastasei ute gamusin ute ekgamidzontai all hos angeloi tu theu en urano eisi

31E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:

Περὶ δὲ τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν, οὐκ ἀνέγνωτε τὸ ῥηθὲν ὑμῖν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, λέγοντος,

peri de tes anastaseos ton nekron uk anegnote to rhethen humin hupo tu theu legontos

32“Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.

Ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς Ἀβραάμ, καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαάκ, καὶ ὁ Θεὸς Ἰακώβ; Οὐκ ἔστιν ὁ Θεὸς Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων.

ego eimi ho theos abraam kai ho theos isaak kai ho theos iakob uk estin ho theos theos nekron alla dzonton

33Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.

Καὶ ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ.

kai akusantes hoi ochloi exeplessonto epi te didache autu

34Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.

Οἱ δὲ Φαρισαῖοι, ἀκούσαντες ὅτι ἐφίμωσε τοὺς Σαδδουκαίους, συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό.

hoi de farisaioi akusantes hoti efimose tus saddukaius sunechthesan epi to auto

35E um deles, que era mestre da Lei, querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:

Καὶ ἐπηρώτησεν εἷς ἐξ αὐτῶν νομικός, πειράζων αὐτόν, καὶ λέγων,

kai eperotesen heis ex auton nomikos peiradzon auton kai legon

36— Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei?

Διδάσκαλε, ποία ἐντολὴ μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ;

didaskale poia entole megale en to nomo

37Jesus respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma e com toda a mente.”

Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου, ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου.

ho de iesus eipen auto agapeseis kurion ton theon su en hole te kardia su kai en hole te psuche su kai en hole te dianoia su

38Este é o maior mandamento e o mais importante.

Αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή.

haute esti prote kai megale entole

39E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”

Δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ, Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.

deutera de homoia aute agapeseis ton plesion su hos seauton

40Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos Profetas se baseiam nesses dois mandamentos.

Ἐν ταύταις ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται κρέμανται.

en tautais tais dusin entolais holos ho nomos kai hoi profetai kremantai

41Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:

Συνηγμένων δὲ τῶν Φαρισαίων, ἐπηρώτησεν αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς,

sunegmenon de ton farisaion eperotesen autus ho iesus

42— O que vocês pensam sobre o Messias? De quem ele é descendente? — De Davi! — responderam eles.

λέγων, Τί ὑμῖν δοκεῖ περὶ τοῦ Χριστοῦ; Τίνος υἱός ἐστι; Λέγουσιν αὐτῷ, Τοῦ Δαβίδ.

legon ti humin dokei peri tu christu tinos huios esti legusin auto tu dabid

43Jesus tornou a perguntar: — Então, por que é que Davi, inspirado pelo Espírito Santo, chama o Messias de Senhor? Pois Davi disse:

Λέγει αὐτοῖς, Πῶς οὖν Δαβὶδ ἐν πνεύματι Κύριον αὐτὸν καλεῖ, λέγων,

legei autois pos un dabid en pneumati kurion auton kalei legon

44“O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito, até que eu ponha os seus inimigos debaixo dos seus pés.’ ”

Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου, Κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου;

eipen ho kurios to kurio mu kathu ek dexion mu heos an tho tus echthrus su hupopodion ton podon su

45Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?

Εἰ οὖν Δαβὶδ καλεῖ αὐτὸν Κύριον, πῶς υἱὸς αὐτοῦ ἐστι;

ei un dabid kalei auton kurion pos huios autu esti

46Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο αὐτῷ ἀποκριθῆναι λόγον· οὐδὲ ἐτόλμησέ τις ἀπ᾿ ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἐπερωτῆσαι αὐτὸν οὐκέτι.

kai udeis edunato auto apokrithenai logon ude etolmese tis ap ekeines tes hemeras eperotesai auton uketi

Anterior: Mateo 21Siguiente: Mateo 23
Generar un estudio de este pasaje

Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.

Compartir

Nova Tradução na Linguagem de Hoje (NTLH) ® Copyright © 2000 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos los derechos reservados. Usado con permiso, a través de API.Bible.

Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.

Texto proporcionado por API.Bible · Derechos de autor de las traducciones