¡Una persona no muere cuando deja de respirar, sino cuando deja de soñar!

VOO 56
pt·en·es
IngresarPlanes

Todos los librosTodos los capítulos

Mateo 13

Almeida Revista e Atualizada (ARA) + Textus Receptus (TR)

Ocultar el originalVer palabra por palabra
Traducción:BLIVREARARC69NTLH

Debajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.

1Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;

Ἐν δὲ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τῆς οἰκίας ἐκάθητο παρὰ τὴν θάλασσαν.

en de te hemera ekeine exelthon ho iesus apo tes oikias ekatheto para ten thalassan

2e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.

Καὶ συνήχθησαν πρὸς αὐτὸν ὄχλοι πολλοί, ὥστε αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον ἐμβάντα καθῆσθαι· καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν εἱστήκει.

kai sunechthesan pros auton ochloi polloi hoste auton eis to ploion embanta kathesthai kai pas ho ochlos epi ton aigialon heistekei

3E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.

Καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς πολλὰ ἐν παραβολαῖς, λέγων, Ἰδού, ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπείρειν.

kai elalesen autois polla en parabolais legon idu exelthen ho speiron tu speirein

4E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.

Καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτόν, ἃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ ἦλθε τὰ πετεινὰ καὶ κατέφαγεν αὐτά.

kai en to speirein auton ha men epese para ten hodon kai elthe ta peteina kai katefagen auta

5Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.

Ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὰ πετρώδη, ὅπου οὐκ εἶχε γῆν πολλήν· καὶ εὐθέως ἐξανέτειλε, διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς·

alla de epesen epi ta petrode hopu uk eiche gen pollen kai eutheos exaneteile dia to me echein bathos ges

6Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.

ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη, καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη.

heliu de anateilantos ekaumatisthe kai dia to me echein rhidzan exeranthe

7Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.

Ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὰς ἀκάνθας, καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι καὶ ἀπέπνιξαν αὐτά.

alla de epesen epi tas akanthas kai anebesan hai akanthai kai apepnixan auta

8Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.

Ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλήν· καὶ ἐδίδου καρπόν, ὃ μὲν ἑκατόν, ὃ δὲ ἑξήκοντα, ὃ δὲ τριάκοντα.

alla de epesen epi ten gen ten kalen kai edidu karpon ho men hekaton ho de hexekonta ho de triakonta

9Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.

Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

ho echon ota akuein akueto

10Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?

Καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ εἶπον αὐτῷ, Διὰ τί ἐν παραβολαῖς λαλεῖς αὐτοῖς;

kai proselthontes hoi mathetai eipon auto dia ti en parabolais laleis autois

11Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.

Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς ὅτι Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, ἐκείνοις δὲ οὐ δέδοται.

ho de apokritheis eipen autois hoti humin dedotai gnonai ta musteria tes basileias ton uranon ekeinois de u dedotai

12Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.

Ὅστις γὰρ ἔχει, δοθήσεται αὐτῷ καὶ περισσευθήσεται· ὅστις δὲ οὐκ ἔχει, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ.

hostis gar echei dothesetai auto kai perisseuthesetai hostis de uk echei kai ho echei arthesetai ap autu

13Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.

Διὰ τοῦτο ἐν παραβολαῖς αὐτοῖς λαλῶ, ὅτι βλέποντες οὐ βλέπουσι, καὶ ἀκούοντες οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ συνιοῦσι.

dia tuto en parabolais autois lalo hoti blepontes u blepusi kai akuontes uk akuusin ude suniusi

14De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías: Ouvireis com os ouvidos e de nenhum modo entendereis; vereis com os olhos e de nenhum modo percebereis.

Καὶ ἀναπληροῦται ἐπ᾿ αὐτοῖς ἡ προφητεία Ἠσαΐου, ἡ λέγουσα, Ἀκοῇ ἀκούσετε, καὶ οὐ μὴ συνῆτε· καὶ βλέποντες βλέψετε, καὶ οὐ μὴ ἴδητε.

kai anaplerutai ep autois he profeteia esaiu he legusa akoe akusete kai u me sunete kai blepontes blepsete kai u me idete

15Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.

Ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖς ὠσὶ βαρέως ἤκουσαν, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν· μήποτε ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς, καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσι, καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσι, καὶ ἐπιστρέψωσι, καὶ ἰάσωμαι αὐτούς.

epachunthe gar he kardia tu lau tutu kai tois osi bareos ekusan kai tus ofthalmus auton ekammusan mepote idosi tois ofthalmois kai tois osin akusosi kai te kardia sunosi kai epistrepsosi kai iasomai autus

16Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.

Ὑμῶν δὲ μακάριοι οἱ ὀφθαλμοί, ὅτι βλέπουσι· καὶ τὰ ὦτα ὑμῶν, ὅτι ἀκούει.

humon de makarioi hoi ofthalmoi hoti blepusi kai ta ota humon hoti akuei

17Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.

Ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν ὅτι πολλοὶ προφῆται καὶ δίκαιοι ἐπεθύμησαν ἰδεῖν ἃ βλέπετε, καὶ οὐκ εἶδον· καὶ ἀκοῦσαι ἃ ἀκούετε, καὶ οὐκ ἤκουσαν.

amen gar lego humin hoti polloi profetai kai dikaioi epethumesan idein ha blepete kai uk eidon kai akusai ha akuete kai uk ekusan

18Atendei vós, pois, à parábola do semeador.

Ὑμεῖς οὖν ἀκούσατε τὴν παραβολὴν τοῦ σπείροντος.

humeis un akusate ten parabolen tu speirontos

19A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.

Παντὸς ἀκούοντος τὸν λόγον τῆς βασιλείας καὶ μὴ συνιέντος, ἔρχεται ὁ πονηρός, καὶ ἁρπάζει τὸ ἐσπαρμένον ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ· οὗτός ἐστιν ὁ παρὰ τὴν ὁδὸν σπαρείς.

pantos akuontos ton logon tes basileias kai me sunientos erchetai ho poneros kai harpadzei to esparmenon en te kardia autu hutos estin ho para ten hodon spareis

20O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;

Ὁ δὲ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων, καὶ εὐθὺς μετὰ χαρᾶς λαμβάνων αὐτόν·

ho de epi ta petrode spareis hutos estin ho ton logon akuon kai euthus meta charas lambanon auton

21mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.

οὐκ ἔχει δὲ ῥίζαν ἐν ἑαυτῷ, ἀλλὰ πρόσκαιρός ἐστι· γενομένης δὲ θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον, εὐθὺς σκανδαλίζεται.

uk echei de rhidzan en heauto alla proskairos esti genomenes de thlipseos e diogmu dia ton logon euthus skandalidzetai

22O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.

Ὁ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων, καὶ ἡ μέριμνα τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου συμπνίγει τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος γίνεται.

ho de eis tas akanthas spareis hutos estin ho ton logon akuon kai he merimna tu aionos tutu kai he apate tu plutu sumpnigei ton logon kai akarpos ginetai

23Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.

Ὁ δὲ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ συνιών· ὃς δὴ καρποφορεῖ, καὶ ποιεῖ ὁ μὲν ἑκατόν, ὁ δὲ ἑξήκοντα, ὁ δὲ τριάκοντα.

ho de epi ten gen ten kalen spareis hutos estin ho ton logon akuon kai sunion hos de karpoforei kai poiei ho men hekaton ho de hexekonta ho de triakonta

24Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;

Ἄλλην παραβολὴν παρέθηκεν αὐτοῖς, λέγων, Ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ σπείροντι καλὸν σπέρμα ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ·

allen parabolen paretheken autois legon homoiothe he basileia ton uranon anthropo speironti kalon sperma en to agro autu

25mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.

ἐν δὲ τῷ καθεύδειν τοὺς ἀνθρώπους, ἦλθεν αὐτοῦ ὁ ἐχθρὸς καὶ ἔσπειρε ζιζάνια ἀνὰ μέσον τοῦ σίτου, καὶ ἀπῆλθεν.

en de to katheudein tus anthropus elthen autu ho echthros kai espeire dzidzania ana meson tu situ kai apelthen

26E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.

Ὅτε δὲ ἐβλάστησεν ὁ χόρτος καὶ καρπὸν ἐποίησε, τότε ἐφάνη καὶ τὰ ζιζάνια.

hote de eblastesen ho chortos kai karpon epoiese tote efane kai ta dzidzania

27Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?

Προσελθόντες δὲ οἱ δοῦλοι τοῦ οἰκοδεσπότου εἶπον αὐτῷ, Κύριε, οὐχὶ καλὸν σπέρμα ἔσπειρας ἐν τῷ σῷ ἀγρῷ; Πόθεν οὖν ἔχει τὰ ζιζάνια;

proselthontes de hoi duloi tu oikodespotu eipon auto kurie uchi kalon sperma espeiras en to so agro pothen un echei ta dzidzania

28Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?

Ὁ δὲ ἔφη αὐτοῖς, Ἐχθρὸς ἄνθρωπος τοῦτο ἐποίησεν. Οἱ δὲ δοῦλοι εἶπον αὐτῷ, Θέλεις οὖν ἀπελθόντες συλλέξωμεν αὐτά;

ho de efe autois echthros anthropos tuto epoiesen hoi de duloi eipon auto theleis un apelthontes sullexomen auta

29Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.

Ὁ δὲ ἔφη, Οὔ· μήποτε, συλλέγοντες τὰ ζιζάνια, ἐκριζώσητε ἅμα αὐτοῖς τὸν σῖτον.

ho de efe u mepote sullegontes ta dzidzania ekridzosete hama autois ton siton

30Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.

Ἄφετε συναυξάνεσθαι ἀμφότερα μέχρι τοῦ θερισμοῦ· καὶ ἐν τῷ καιρῷ τοῦ θερισμοῦ ἐρῶ τοῖς θερισταῖς, Συλλέξατε πρῶτον τὰ ζιζάνια, καὶ δήσατε αὐτὰ εἰς δέσμας πρὸς τὸ κατακαῦσαι αὐτά· τὸν δὲ σῖτον συναγάγετε εἰς τὴν ἀποθήκην μου.

afete sunauxanesthai amfotera mechri tu therismu kai en to kairo tu therismu ero tois theristais sullexate proton ta dzidzania kai desate auta eis desmas pros to katakausai auta ton de siton sunagagete eis ten apotheken mu

31Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;

Ἄλλην παραβολὴν παρέθηκεν αὐτοῖς, λέγων, Ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν κόκκῳ σινάπεως, ὃν λαβὼν ἄνθρωπος ἔσπειρεν ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ·

allen parabolen paretheken autois legon homoia estin he basileia ton uranon kokko sinapeos hon labon anthropos espeiren en to agro autu

32o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.

ὃ μικρότερον μέν ἐστι πάντων τῶν σπερμάτων· ὅταν δὲ αὐξηθῇ, μεῖζον τῶν λαχάνων ἐστί, καὶ γίνεται δένδρον, ὥστε ἐλθεῖν τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατασκηνοῦν ἐν τοῖς κλάδοις αὐτοῦ.

ho mikroteron men esti panton ton spermaton hotan de auxethe meidzon ton lachanon esti kai ginetai dendron hoste elthein ta peteina tu uranu kai kataskenun en tois kladois autu

33Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.

Ἄλλην παραβολὴν ἐλάλησεν αὐτοῖς, Ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ζύμῃ, ἣν λαβοῦσα γυνὴ ἐνέκρυψεν εἰς ἀλεύρου σάτα τρία, ἕως οὗ ἐζυμώθη ὅλον.

allen parabolen elalesen autois homoia estin he basileia ton uranon dzume hen labusa gune enekrupsen eis aleuru sata tria heos hu edzumothe holon

34Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;

Ταῦτα πάντα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐν παραβολαῖς τοῖς ὄχλοις, καὶ χωρὶς παραβολῆς οὐκ ἐλάλει αὐτοῖς·

tauta panta elalesen ho iesus en parabolais tois ochlois kai choris paraboles uk elalei autois

35para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].

ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τοῦ προφήτου, λέγοντος, Ἀνοίξω ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα μου, ἐρεύξομαι κεκρυμμένα ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.

hopos plerothe to rhethen dia tu profetu legontos anoixo en parabolais to stoma mu ereuxomai kekrummena apo kataboles kosmu

36Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.

Τότε ἀφεὶς τοὺς ὄχλους ἦλθεν εἰς τὴν οἰκίαν ὁ Ἰησοῦς· καὶ προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, λέγοντες, Φράσον ἡμῖν τὴν παραβολὴν τῶν ζιζανίων τοῦ ἀγροῦ.

tote afeis tus ochlus elthen eis ten oikian ho iesus kai proselthon auto hoi mathetai autu legontes frason hemin ten parabolen ton dzidzanion tu agru

37E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;

Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Ὁ σπείρων τὸ καλὸν σπέρμα ἐστὶν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου·

ho de apokritheis eipen autois ho speiron to kalon sperma estin ho huios tu anthropu

38o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;

ὁ δὲ ἀγρός ἐστιν ὁ κόσμος· τὸ δὲ καλὸν σπέρμα, οὗτοί εἰσιν οἱ υἱοὶ τῆς βασιλείας· τὰ δὲ ζιζάνιά εἰσιν οἱ υἱοὶ τοῦ πονηροῦ·

ho de agros estin ho kosmos to de kalon sperma hutoi eisin hoi huioi tes basileias ta de dzidzania eisin hoi huioi tu poneru

39o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.

ὁ δὲ ἐχθρὸς ὁ σπείρας αὐτά ἐστιν ὁ διάβολος· ὁ δὲ θερισμὸς συντέλεια τοῦ αἰῶνός ἐστιν· οἱ δὲ θερισταὶ ἄγγελοί εἰσιν.

ho de echthros ho speiras auta estin ho diabolos ho de therismos sunteleia tu aionos estin hoi de theristai angeloi eisin

40Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.

Ὥσπερ οὖν συλλέγεται τὰ ζιζάνια καὶ πυρὶ κατακαίεται, οὕτως ἔσται ἐν τῇ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος τούτου.

hosper un sullegetai ta dzidzania kai puri katakaietai hutos estai en te sunteleia tu aionos tutu

41Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade

Ἀποστελεῖ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ, καὶ συλλέξουσιν ἐκ τῆς βασιλείας αὐτοῦ πάντα τὰ σκάνδαλα καὶ τοὺς ποιοῦντας τὴν ἀνομίαν,

apostelei ho huios tu anthropu tus angelus autu kai sullexusin ek tes basileias autu panta ta skandala kai tus poiuntas ten anomian

42e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.

καὶ βαλοῦσιν αὐτοὺς εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρός· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.

kai balusin autus eis ten kaminon tu puros ekei estai ho klauthmos kai ho brugmos ton odonton

43Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.

Τότε οἱ δίκαιοι ἐκλάμψουσιν ὡς ὁ ἥλιος ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ πατρὸς αὐτῶν. Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

tote hoi dikaioi eklampsusin hos ho helios en te basileia tu patros auton ho echon ota akuein akueto

44O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.

Πάλιν ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν θησαυρῷ κεκρυμμένῳ ἐν τῷ ἀγρῷ, ὃν εὑρὼν ἄνθρωπος ἔκρυψε· καὶ ἀπὸ τῆς χαρᾶς αὐτοῦ ὑπάγει, καὶ πάντα ὅσα ἔχει πωλεῖ, καὶ ἀγοράζει τὸν ἀγρὸν ἐκεῖνον.

palin homoia estin he basileia ton uranon thesauro kekrummeno en to agro hon heuron anthropos ekrupse kai apo tes charas autu hupagei kai panta hosa echei polei kai agoradzei ton agron ekeinon

45O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;

Πάλιν ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ ἐμπόρῳ ζητοῦντι καλοὺς μαργαρίτας·

palin homoia estin he basileia ton uranon anthropo emporo dzetunti kalus margaritas

46e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.

ὃς εὑρὼν ἕνα πολύτιμον μαργαρίτην, ἀπελθὼν πέπρακε πάντα ὅσα εἶχε, καὶ ἠγόρασεν αὐτόν.

hos heuron hena polutimon margariten apelthon peprake panta hosa eiche kai egorasen auton

47O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.

Πάλιν ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν σαγήνῃ βληθείσῃ εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ ἐκ παντὸς γένους συναγαγούσῃ·

palin homoia estin he basileia ton uranon sagene bletheise eis ten thalassan kai ek pantos genus sunagaguse

48E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.

ἥν, ὅτε ἐπληρώθη, ἀναβιβάσαντες ἐπὶ τὸν αἰγιαλόν, καὶ καθίσαντες, συνέλεξαν τὰ καλὰ εἰς ἀγγεῖα, τὰ δὲ σαπρὰ ἔξω ἔβαλον.

hen hote eplerothe anabibasantes epi ton aigialon kai kathisantes sunelexan ta kala eis angeia ta de sapra exo ebalon

49Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,

Οὕτως ἔσται ἐν τῇ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος· ἐξελεύσονται οἱ ἄγγελοι, καὶ ἀφοριοῦσι τοὺς πονηροὺς ἐκ μέσου τῶν δικαίων,

hutos estai en te sunteleia tu aionos exeleusontai hoi angeloi kai aforiusi tus ponerus ek mesu ton dikaion

50e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.

καὶ βαλοῦσιν αὐτοὺς εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρός· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.

kai balusin autus eis ten kaminon tu puros ekei estai ho klauthmos kai ho brugmos ton odonton

51Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!

Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Συνήκατε ταῦτα πάντα; Λέγουσιν αὐτῷ, Ναί, Κύριε.

legei autois ho iesus sunekate tauta panta legusin auto nai kurie

52Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.

Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Διὰ τοῦτο πᾶς γραμματεὺς μαθητευθεὶς εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ὅμοιός ἐστιν ἀνθρώπῳ οἰκοδεσπότῃ, ὅστις ἐκβάλλει ἐκ τοῦ θησαυροῦ αὐτοῦ καινὰ καὶ παλαιά.

ho de eipen autois dia tuto pas grammateus matheteutheis eis ten basileian ton uranon homoios estin anthropo oikodespote hostis ekballei ek tu thesauru autu kaina kai palaia

53Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.

Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τὰς παραβολὰς ταύτας, μετῆρεν ἐκεῖθεν·

kai egeneto hote etelesen ho iesus tas parabolas tautas meteren ekeithen

54E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?

καὶ ἐλθὼν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν, ὥστε ἐκπλήττεσθαι αὐτοὺς καὶ λέγειν, Πόθεν τούτῳ ἡ σοφία αὕτη καὶ αἱ δυνάμεις;

kai elthon eis ten patrida autu edidasken autus en te sunagoge auton hoste ekplettesthai autus kai legein pothen tuto he sofia haute kai hai dunameis

55Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?

Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ τέκτονος υἱός; Οὐχὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ λέγεται Μαριάμ, καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ Ἰάκωβος καὶ Ἰωσῆς καὶ Σίμων καὶ Ἰούδας;

uch hutos estin ho tu tektonos huios uchi he meter autu legetai mariam kai hoi adelfoi autu iakobos kai ioses kai simon kai iudas

56Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?

Καὶ αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ οὐχὶ πᾶσαι πρὸς ἡμᾶς εἰσί; Πόθεν οὖν τούτῳ ταῦτα πάντα;

kai hai adelfai autu uchi pasai pros hemas eisi pothen un tuto tauta panta

57E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.

Καὶ ἐσκανδαλίζοντο ἐν αὐτῷ. Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Οὐκ ἔστι προφήτης ἄτιμος, εἰ μὴ ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ.

kai eskandalidzonto en auto ho de iesus eipen autois uk esti profetes atimos ei me en te patridi autu kai en te oikia autu

58E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Καὶ οὐκ ἐποίησεν ἐκεῖ δυνάμεις πολλάς, διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν.

kai uk epoiesen ekei dunameis pollas dia ten apistian auton

Anterior: Mateo 12Siguiente: Mateo 14
Generar un estudio de este pasaje

Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.

Compartir

Texto bíblico de la Almeida Revista e Atualizada (ARA) © 1993 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos los derechos reservados. Usado con permiso, a través de API.Bible.

Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.

Texto proporcionado por API.Bible · Derechos de autor de las traducciones