¡Una persona no muere cuando deja de respirar, sino cuando deja de soñar!

VOO 56
pt·en·es
IngresarPlanes

Todos los librosTodos los capítulos

Lucas 19

Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) + Textus Receptus (TR)

Ocultar el originalVer palabra por palabra
Traducción:BLIVREARARC69NTLH

Debajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.

1E, TENDO Jesus entrado em Jericó, ia passando.

Καὶ εἰσελθὼν διήρχετο τὴν Ἰεριχώ.

kai eiselthon diercheto ten iericho

2E eis que havia ali um varão chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos, e era rico.

Καὶ ἰδού, ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος.

kai idu aner onomati kalumenos dzakchaios kai autos en architelones kai hutos en plusios

3E procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.

Καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν.

kai edzetei idein ton iesun tis esti kai uk edunato apo tu ochlu hoti te helikia mikros en

4E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver; porque havia de passar por ali.

Καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομωραίαν ἵνα ἴδῃ αὐτόν· ὅτι δι᾿ ἐκείνης ἤμελλε διέρχεσθαι.

kai prodramon emprosthen anebe epi sukomoraian hina ide auton hoti di ekeines emelle dierchesthai

5E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje me convém pousar em tua casa.

Καὶ ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ἀναβλέψας ὁ Ἰησοῦς εἶδεν αὐτόν, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι.

kai hos elthen epi ton topon anablepsas ho iesus eiden auton kai eipe pros auton dzakchaie speusas katabethi semeron gar en to oiko su dei me meinai

6E, apressando-se, desceu, e recebeu-o gostoso.

Καὶ σπεύσας κατέβη, καὶ ὑπεδέξατο αὐτὸν χαίρων.

kai speusas katebe kai hupedexato auton chairon

7E, vendo todos isto, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.

Καὶ ἰδόντες ἅπαντες διεγόγγυζον, λέγοντες ὅτι Παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθε καταλῦσαι.

kai idontes hapantes diegongudzon legontes hoti para hamartolo andri eiselthe katalusai

8E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.

Σταθεὶς δὲ Ζακχαῖος εἶπε πρὸς τὸν Κύριον, Ἰδού, τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς· καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν.

statheis de dzakchaios eipe pros ton kurion idu ta hemise ton huparchonton mu kurie didomi tois ptochois kai ei tinos ti esukofantesa apodidomi tetraplun

9E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.

Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ὅτι Σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο, καθότι καὶ αὐτὸς υἱὸς Ἀβραάμ ἐστιν.

eipe de pros auton ho iesus hoti semeron soteria to oiko tuto egeneto kathoti kai autos huios abraam estin

10Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.

Ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός.

elthe gar ho huios tu anthropu dzetesai kai sosai to apololos

11E, ouvindo eles estas coisas, ele prosseguiu, e contou uma parábola; porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o reino de Deus.

Ἀκουόντων δὲ αὐτῶν ταῦτα, προσθεὶς εἶπε παραβολήν, διὰ τὸ ἐγγὺς αὐτὸν εἶναι Ἱερουσαλήμ, καὶ δοκεῖν αὐτοὺς ὅτι παραχρῆμα μέλλει ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἀναφαίνεσθαι.

akuonton de auton tauta prostheis eipe parabolen dia to engus auton einai hierusalem kai dokein autus hoti parachrema mellei he basileia tu theu anafainesthai

12Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.

Εἶπεν οὖν, Ἄνθρωπός τις εὐγενὴς ἐπορεύθη εἰς χώραν μακράν, λαβεῖν ἑαυτῷ βασιλείαν, καὶ ὑποστρέψαι.

eipen un anthropos tis eugenes eporeuthe eis choran makran labein heauto basileian kai hupostrepsai

13E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.

Καλέσας δὲ δέκα δούλους ἑαυτοῦ, ἔδωκεν αὐτοῖς δέκα μνᾶς, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Πραγματεύσασθε ἕως ἔρχομαι.

kalesas de deka dulus heautu edoken autois deka mnas kai eipe pros autus pragmateusasthe heos erchomai

14Mas os seus concidadãos aborreciam-no, e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.

Οἱ δὲ πολῖται αὐτοῦ ἐμίσουν αὐτόν, καὶ ἀπέστειλαν πρεσβείαν ὀπίσω αὐτοῦ, λέγοντες, Οὐ θέλομεν τοῦτον βασιλεῦσαι ἐφ᾿ ἡμᾶς.

hoi de politai autu emisun auton kai apesteilan presbeian opiso autu legontes u thelomen tuton basileusai ef hemas

15E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos, a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.

Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐπανελθεῖν αὐτὸν λαβόντα τὴν βασιλείαν, καὶ εἶπε φωνηθῆναι αὐτῷ τοὺς δούλους τούτους, οἷς ἔδωκε τὸ ἀργύριον, ἵνα γνῷ τίς τί διεπραγματεύσατο.

kai egeneto en to epanelthein auton labonta ten basileian kai eipe fonethenai auto tus dulus tutus hois edoke to argurion hina gno tis ti diepragmateusato

16E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.

Παρεγένετο δὲ ὁ πρῶτος, λέγων, Κύριε, ἡ μνᾶ σου προσειργάσατο δέκα μνᾶς.

paregeneto de ho protos legon kurie he mna su proseirgasato deka mnas

17E ele lhe disse: Bem está, servo bom, porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás a autoridade.

Καὶ εἶπεν αὐτῷ, Εὖ, ἀγαθὲ δοῦλε· ὅτι ἐν ἐλαχίστῳ πιστὸς ἐγένου, ἴσθι ἐξουσίαν ἔχων ἐπάνω δέκα πόλεων.

kai eipen auto eu agathe dule hoti en elachisto pistos egenu isthi exusian echon epano deka poleon

18E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.

Καὶ ἦλθεν ὁ δεύτερος, λέγων, Κύριε, ἡ μνᾶ σου ἐποίησε πέντε μνᾶς.

kai elthen ho deuteros legon kurie he mna su epoiese pente mnas

19E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.

Εἶπε δὲ καὶ τούτῳ, Καὶ σὺ γίνου ἐπάνω πέντε πόλεων.

eipe de kai tuto kai su ginu epano pente poleon

20E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei num lenço;

Καὶ ἕτερος ἦλθε, λέγων, Κύριε, ἰδού, ἡ μνᾶ σου, ἣν εἶχον ἀποκειμένην ἐν σουδαρίῳ·

kai heteros elthe legon kurie idu he mna su hen eichon apokeimenen en sudario

21Porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste, e segas o que não semeaste.

ἐφοβούμην γάρ σε, ὅτι ἄνθρωπος αὐστηρὸς εἶ· αἴρεις ὃ οὐκ ἔθηκας, καὶ θερίζεις ὃ οὐκ ἔσπειρας.

efobumen gar se hoti anthropos austeros ei aireis ho uk ethekas kai theridzeis ho uk espeiras

22Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus, e sego o que não semeei;

Λέγει δὲ αὐτῷ, Ἐκ τοῦ στόματός σου κρινῶ σε, πονηρὲ δοῦλε. ᾜδεις ὅτι ἐγὼ ἄνθρωπος αὐστηρός εἰμι, αἴρων ὃ οὐκ ἔθηκα, καὶ θερίζων ὃ οὐκ ἔσπειρα·

legei de auto ek tu stomatos su krino se ponere dule edeis hoti ego anthropos austeros eimi airon ho uk etheka kai theridzon ho uk espeira

23Por que não meteste pois o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?

καὶ διὰ τί οὐκ ἔδωκας τὸ ἀργύριόν μου ἐπὶ τὴν τράπεζαν, καὶ ἐγὼ ἐλθὼν σὺν τόκῳ ἂν ἔπραξα αὐτό;

kai dia ti uk edokas to argurion mu epi ten trapedzan kai ego elthon sun toko an epraxa auto

24E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.

Καὶ τοῖς παρεστῶσιν εἶπεν, Ἄρατε ἀπ᾿ αὐτοῦ τὴν μνᾶν, καὶ δότε τῷ τὰς δέκα μνᾶς ἔχοντι.

kai tois parestosin eipen arate ap autu ten mnan kai dote to tas deka mnas echonti

25(E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas).

Καὶ εἶπον αὐτῷ, Κύριε, ἔχει δέκα μνᾶς.

kai eipon auto kurie echei deka mnas

26Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.

Λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι παντὶ τῷ ἔχοντι δοθήσεται· ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ ἔχοντος, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ.

lego gar humin hoti panti to echonti dothesetai apo de tu me echontos kai ho echei arthesetai ap autu

27E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-os diante de mim.

Πλὴν τοὺς ἐχθρούς μου ἐκείνους, τοὺς μὴ θελήσαντάς με βασιλεῦσαι ἐπ᾿ αὐτούς, ἀγάγετε ὧδε, καὶ κατασφάξατε ἔμπροσθέν μου.

plen tus echthrus mu ekeinus tus me thelesantas me basileusai ep autus agagete hode kai katasfaxate emprosthen mu

28E, dito isto, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.

Καὶ εἰπὼν ταῦτα, ἐπορεύετο ἔμπροσθεν, ἀναβαίνων εἰς Ἱεροσόλυμα.

kai eipon tauta eporeueto emprosthen anabainon eis hierosoluma

29E aconteceu que, chegando perto de Betfagé, e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,

Καὶ ἐγένετο ὡς ἤγγισεν εἰς Βηθφαγὴ καὶ Βηθανίαν πρὸς τὸ ὄρος τὸ καλούμενον Ἐλαιῶν, ἀπέστειλε δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ,

kai egeneto hos engisen eis bethfage kai bethanian pros to oros to kalumenon elaion apesteile duo ton matheton autu

30Dizendo: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda se assentou; soltai-o e trazei-o;

εἰπών, Ὑπάγετε εἰς τὴν κατέναντι κώμην· ἐν ᾗ εἰσπορευόμενοι εὑρήσετε πῶλον δεδεμένον, ἐφ᾿ ὃν οὐδεὶς πώποτε ἀνθρώπων ἐκάθισε· λύσαντες αὐτὸν ἀγάγετε.

eipon hupagete eis ten katenanti komen en he eisporeuomenoi heuresete polon dedemenon ef hon udeis popote anthropon ekathise lusantes auton agagete

31E, se alguém vos perguntar: Por que o soltais? assim lhe direis: Porque o Senhor o há de mister.

Καὶ ἐάν τις ὑμᾶς ἐρωτᾷ, Διὰ τί λύετε; οὕτως ἐρεῖτε αὐτῷ ὅτι Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει.

kai ean tis humas erota dia ti luete hutos ereite auto hoti ho kurios autu chreian echei

32E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.

Ἀπελθόντες δὲ οἱ ἀπεσταλμένοι εὗρον καθὼς εἶπεν αὐτοῖς.

apelthontes de hoi apestalmenoi heuron kathos eipen autois

33E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?

Λυόντων δὲ αὐτῶν τὸν πῶλον, εἶπον οἱ κύριοι αὐτοῦ πρὸς αὐτούς, Τί λύετε τὸν πῶλον;

luonton de auton ton polon eipon hoi kurioi autu pros autus ti luete ton polon

34E eles responderam: O Senhor o há de mister.

Οἱ δὲ εἶπον, Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει.

hoi de eipon ho kurios autu chreian echei

35E trouxeram-no a Jesus: e, lançando sobre o jumentinho os seus vestidos, puseram Jesus em cima.

Καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν· καὶ ἐπιρρίψαντες ἑαυτῶν τὰ ἱμάτια ἐπὶ τὸν πῶλον, ἐπεβίβασαν τὸν Ἰησοῦν.

kai egagon auton pros ton iesun kai epirripsantes heauton ta himatia epi ton polon epebibasan ton iesun

36E, indo ele, estendiam no caminho os seus vestidos.

Πορευομένου δὲ αὐτοῦ, ὑπεστρώννυον τὰ ἱμάτια αὐτῶν ἐν τῇ ὁδῷ.

poreuomenu de autu hupestronnuon ta himatia auton en te hodo

37E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto.

Ἐγγίζοντος δὲ αὐτοῦ ἤδη πρὸς τῇ καταβάσει τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν, ἤρξαντο ἅπαν τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν χαίροντες αἰνεῖν τὸν Θεὸν φωνῇ μεγάλῃ περὶ πασῶν ὧν εἶδον δυνάμεων,

engidzontos de autu ede pros te katabasei tu orus ton elaion erxanto hapan to plethos ton matheton chairontes ainein ton theon fone megale peri pason hon eidon dunameon

38Dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.

λέγοντες, Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος βασιλεὺς ἐν ὀνόματι Κυρίου· εἰρήνη ἐν οὐρανῷ, καὶ δόξα ἐν ὑψίστοις.

legontes eulogemenos ho erchomenos basileus en onomati kuriu eirene en urano kai doxa en hupsistois

39E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.

Καί τινες τῶν Φαρισαίων ἀπὸ τοῦ ὄχλου εἶπον πρὸς αὐτόν, Διδάσκαλε, ἐπιτίμησον τοῖς μαθηταῖς σου.

kai tines ton farisaion apo tu ochlu eipon pros auton didaskale epitimeson tois mathetais su

40E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.

Καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Λέγω ὑμῖν ὅτι ἐὰν οὗτοι σιωπήσωσιν, οἱ λίθοι κεκράξονται.

kai apokritheis eipen autois lego humin hoti ean hutoi siopesosin hoi lithoi kekraxontai

41E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,

Καὶ ὡς ἤγγισεν, ἰδὼν τὴν πόλιν, ἔκλαυσεν ἐπ᾿ αὐτῇ,

kai hos engisen idon ten polin eklausen ep aute

42Dizendo: Ah! se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia, o que à tua paz pertence! mas agora isto está encoberto aos teus olhos.

λέγων ὅτι Εἰ ἔγνως καὶ σύ, καί γε ἐν τῇ ἡμέρᾳ σου ταύτῃ, τὰ πρὸς εἰρήνην σου· νῦν δὲ ἐκρύβη ἀπὸ ὀφθαλμῶν σου.

legon hoti ei egnos kai su kai ge en te hemera su taute ta pros eirenen su nun de ekrube apo ofthalmon su

43Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas;

Ὅτι ἥξουσιν ἡμέραι ἐπὶ σέ, καὶ περιβαλοῦσιν οἱ ἐχθροί σου χάρακά σοι, καὶ περικυκλώσουσί σε, καὶ συνέξουσί σε πάντοθεν,

hoti hexusin hemerai epi se kai peribalusin hoi echthroi su charaka soi kai perikuklosusi se kai sunexusi se pantothen

44E te derribarão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.

καὶ ἐδαφιοῦσί σε καὶ τὰ τέκνα σου ἐν σοί, καὶ οὐκ ἀφήσουσιν ἐν σοὶ λίθον ἐπὶ λίθῳ· ἀνθ᾿ ὧν οὐκ ἔγνως τὸν καιρὸν τῆς ἐπισκοπῆς σου.

kai edafiusi se kai ta tekna su en soi kai uk afesusin en soi lithon epi litho anth hon uk egnos ton kairon tes episkopes su

45E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,

Καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸ ἱερόν, ἤρξατο ἐκβάλλειν τοὺς πωλοῦντας ἐν αὐτῷ καὶ ἀγοράζοντας,

kai eiselthon eis to hieron erxato ekballein tus poluntas en auto kai agoradzontas

46Dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.

λέγων αὐτοῖς, Γέγραπται, Ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς ἐστίν· ὑμεῖς δὲ αὐτὸν ἐποιήσατε σπήλαιον λῃστῶν.

legon autois gegraptai ho oikos mu oikos proseuches estin humeis de auton epoiesate spelaion leston

47E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo.

Καὶ ἦν διδάσκων τὸ καθ᾿ ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ· οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς ἐζήτουν αὐτὸν ἀπολέσαι, καὶ οἱ πρῶτοι τοῦ λαοῦ·

kai en didaskon to kath hemeran en to hiero hoi de archiereis kai hoi grammateis edzetun auton apolesai kai hoi protoi tu lau

48E não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.

καὶ οὐχ εὕρισκον τὸ τί ποιήσωσιν, ὁ λαὸς γὰρ ἅπας ἐξεκρέματο αὐτοῦ ἀκούων.

kai uch heuriskon to ti poiesosin ho laos gar hapas exekremato autu akuon

Anterior: Lucas 18Siguiente: Lucas 20
Generar un estudio de este pasaje

Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.

Compartir

Texto bíblico de la Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos los derechos reservados. Usado con permiso, a través de API.Bible.

Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.

Texto proporcionado por API.Bible · Derechos de autor de las traducciones