Todos los librosTodos los capítulos
Lucas 18
Nova Tradução na Linguagem de Hoje (NTLH) + Textus Receptus (TR)
Ocultar el originalVer palabra por palabraDebajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.
1Jesus contou a seguinte parábola, mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
Ἔλεγε δὲ καὶ παραβολὴν αὐτοῖς πρὸς τὸ δεῖν πάντοτε προσεύχεσθαι, καὶ μὴ ἐκκακεῖν,
elege de kai parabolen autois pros to dein pantote proseuchesthai kai me ekkakein
2— Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus e não respeitava ninguém.
λέγων, Κριτής τις ἦν ἔν τινι πόλει, τὸν Θεὸν μὴ φοβούμενος, καὶ ἄνθρωπον μὴ ἐντρεπόμενος·
legon krites tis en en tini polei ton theon me fobumenos kai anthropon me entrepomenos
3Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
χήρα δὲ ἦν ἐν τῇ πόλει ἐκείνῃ, καὶ ἤρχετο πρὸς αὐτόν, λέγουσα, Ἐκδίκησόν με ἀπὸ τοῦ ἀντιδίκου μου.
chera de en en te polei ekeine kai ercheto pros auton legusa ekdikeson me apo tu antidiku mu
4— Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
Καὶ οὐκ ἠθέλησεν ἐπὶ χρόνον· μετὰ δὲ ταῦτα εἶπεν ἐν ἑαυτῷ, Εἰ καὶ τὸν Θεὸν οὐ φοβοῦμαι, καὶ ἄνθρωπον οὐκ ἐντρέπομαι·
kai uk ethelesen epi chronon meta de tauta eipen en heauto ei kai ton theon u fobumai kai anthropon uk entrepomai
5Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
διά γε τὸ παρέχειν μοι κόπον τὴν χήραν ταύτην, ἐκδικήσω αὐτήν, ἵνα μὴ εἰς τέλος ἐρχομένη ὑπωπιάζῃ με.
dia ge to parechein moi kopon ten cheran tauten ekdikeso auten hina me eis telos erchomene hupopiadze me
6E o Senhor continuou: — Prestem atenção naquilo que aquele juiz desonesto disse.
Εἶπε δὲ ὁ Κύριος, Ἀκούσατε τί ὁ κριτὴς τῆς ἀδικίας λέγει.
eipe de ho kurios akusate ti ho krites tes adikias legei
7Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
Ὁ δὲ Θεὸς οὐ μὴ ποιήσει τὴν ἐκδίκησιν τῶν ἐκλεκτῶν αὐτοῦ τῶν βοώντων πρὸς αὐτὸν ἡμέρας καὶ νυκτός, καὶ μακροθυμῶν ἐπ᾿ αὐτοῖς;
ho de theos u me poiesei ten ekdikesin ton eklekton autu ton boonton pros auton hemeras kai nuktos kai makrothumon ep autois
8Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o Filho do Homem vier, será que vai encontrar fé na terra?
Λέγω ὑμῖν ὅτι ποιήσει τὴν ἐκδίκησιν αὐτῶν ἐν τάχει. Πλὴν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐλθὼν ἆρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς;
lego humin hoti poiesei ten ekdikesin auton en tachei plen ho huios tu anthropu elthon ara heuresei ten pistin epi tes ges
9Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
Εἶπε δὲ καὶ πρός τινας τοὺς πεποιθότας ἐφ᾿ ἑαυτοῖς ὅτι εἰσὶ δίκαιοι, καὶ ἐξουθενοῦντας τοὺς λοιπούς, τὴν παραβολὴν ταύτην·
eipe de kai pros tinas tus pepoithotas ef heautois hoti eisi dikaioi kai exuthenuntas tus loipus ten parabolen tauten
10— Dois homens foram ao Templo para orar. Um era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
Ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι· ὁ εἷς Φαρισαῖος, καὶ ὁ ἕτερος τελώνης.
anthropoi duo anebesan eis to hieron proseuxasthai ho heis farisaios kai ho heteros telones
11O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
Ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο, Ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης.
ho farisaios statheis pros heauton tauta proseucheto ho theos eucharisto soi hoti uk eimi hosper hoi loipoi ton anthropon harpages adikoi moichoi e kai hos hutos ho telones
12Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
Νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι.
nesteuo dis tu sabbatu apodekato panta hosa ktomai
13— Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
Καὶ ὁ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπᾶραι, ἀλλ᾿ ἔτυπτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ, λέγων, Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ.
kai ho telones makrothen hestos uk ethelen ude tus ofthalmus eis ton uranon eparai all etupten eis to stethos autu legon ho theos hilastheti moi to hamartolo
14E Jesus terminou, dizendo: — Eu afirmo a vocês que foi este homem, e não o outro, que voltou para casa em paz com Deus. Porque quem se engrandece será humilhado, e quem se humilha será engrandecido.
Λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ ἐκεῖνος· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.
lego humin katebe hutos dedikaiomenos eis ton oikon autu e ekeinos hoti pas ho hupson heauton tapeinothesetai ho de tapeinon heauton hupsothesetai
15Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
Προσέφερον δὲ αὐτῷ καὶ τὰ βρέφη, ἵνα αὐτῶν ἅπτηται· ἰδόντες δὲ οἱ μαθηταὶ ἐπετίμησαν αὐτοῖς.
proseferon de auto kai ta brefe hina auton haptetai idontes de hoi mathetai epetimesan autois
16Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse: — Deixem que as crianças venham a mim e não proíbam que elas façam isso, pois o Reino de Deus é das pessoas que são como estas crianças.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτὰ εἶπεν, Ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με, καὶ μὴ κωλύετε αὐτά· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
ho de iesus proskalesamenos auta eipen afete ta paidia erchesthai pros me kai me koluete auta ton gar toiuton estin he basileia tu theu
17Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὃς ἐὰν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς παιδίον, οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν.
amen lego humin hos ean me dexetai ten basileian tu theu hos paidion u me eiselthe eis auten
18Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
Καὶ ἐπηρώτησέ τις αὐτὸν ἄρχων, λέγων, Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;
kai eperotese tis auton archon legon didaskale agathe ti poiesas dzoen aionion kleronomeso
19Jesus respondeu: — Por que você me chama de bom? Só Deus é bom, e mais ninguém.
Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Τί με λέγεις ἀγαθόν; Οὐδεὶς ἀγαθός, εἰ μὴ εἷς, ὁ Θεός.
eipe de auto ho iesus ti me legeis agathon udeis agathos ei me heis ho theos
20Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
Τὰς ἐντολὰς οἶδας, Μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου.
tas entolas oidas me moicheuses me foneuses me klepses me pseudomartureses tima ton patera su kai ten metera su
21O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
Ὁ δὲ εἶπε, Ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου.
ho de eipe tauta panta efulaxamen ek neotetos mu
22Quando Jesus ouviu isso, disse: — Falta mais uma coisa para você fazer. Venda tudo o que você tem, e dê o dinheiro aos pobres, e assim você terá riquezas no céu. Depois venha e me siga.
Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Ἔτι ἕν σοι λείπει· πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον, καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ· καὶ δεῦρο, ἀκολούθει μοι.
akusas de tauta ho iesus eipen auto eti hen soi leipei panta hosa echeis poleson kai diados ptochois kai hexeis thesauron en urano kai deuro akoluthei moi
23Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
Ὁ δὲ ἀκούσας ταῦτα περίλυπος ἐγένετο· ἦν γὰρ πλούσιος σφόδρα.
ho de akusas tauta perilupos egeneto en gar plusios sfodra
24Vendo a tristeza dele, Jesus disse: — Como é difícil os ricos entrarem no Reino de Deus!
Ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς περίλυπον γενόμενον εἶπε, Πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.
idon de auton ho iesus perilupon genomenon eipe pos duskolos hoi ta chremata echontes eiseleusontai eis ten basileian tu theu
25É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
Εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ῥαφίδος εἰσελθεῖν, ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν.
eukopoteron gar esti kamelon dia trumalias rhafidos eiselthein e plusion eis ten basileian tu theu eiselthein
26Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
Εἶπον δὲ οἱ ἀκούσαντες, Καὶ τίς δύναται σωθῆναι;
eipon de hoi akusantes kai tis dunatai sothenai
27Jesus respondeu: — O que é impossível para os seres humanos é possível para Deus.
Ὁ δὲ εἶπε, Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατά ἐστι παρὰ τῷ Θεῷ.
ho de eipe ta adunata para anthropois dunata esti para to theo
28Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
Εἶπε δὲ ὁ Πέτρος, Ἰδού, ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι.
eipe de ho petros idu hemeis afekamen panta kai ekoluthesamen soi
29Jesus respondeu: — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: aquele que, por causa do Reino de Deus, deixar casa, esposa, irmãos, parentes ou filhos
Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφῆκεν οἰκίαν, ἢ γονεῖς, ἢ ἀδελφούς, ἢ γυναῖκα, ἢ τέκνα, ἕνεκεν τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ,
ho de eipen autois amen lego humin hoti udeis estin hos afeken oikian e goneis e adelfus e gunaika e tekna heneken tes basileias tu theu
30receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
ὃς οὐ μὴ ἀπολάβῃ πολλαπλασίονα ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ, καὶ ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον.
hos u me apolabe pollaplasiona en to kairo tuto kai en to aioni to erchomeno dzoen aionion
31Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse: — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde vai acontecer tudo o que os profetas escreveram sobre o Filho do Homem.
Παραλαβὼν δὲ τοὺς δώδεκα, εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἰδού, ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ τελεσθήσεται πάντα τὰ γεγραμμένα διὰ τῶν προφητῶν τῷ υἱῷ τοῦ ἀνθρώπου.
paralabon de tus dodeka eipe pros autus idu anabainomen eis hierosoluma kai telesthesetai panta ta gegrammena dia ton profeton to huio tu anthropu
32Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
Παραδοθήσεται γὰρ τοῖς ἔθνεσι, καὶ ἐμπαιχθήσεται, καὶ ὑβρισθήσεται, καὶ ἐμπτυσθήσεται,
paradothesetai gar tois ethnesi kai empaichthesetai kai hubristhesetai kai emptusthesetai
33e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
καὶ μαστιγώσαντες ἀποκτενοῦσιν αὐτόν· καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ ἀναστήσεται.
kai mastigosantes apoktenusin auton kai te hemera te trite anastesetai
34Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
Καὶ αὐτοὶ οὐδὲν τούτων συνῆκαν, καὶ ἦν τὸ ῥῆμα τοῦτο κεκρυμμένον ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ οὐκ ἐγίνωσκον τὰ λεγόμενα.
kai autoi uden tuton sunekan kai en to rhema tuto kekrummenon ap auton kai uk eginoskon ta legomena
35Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἐγγίζειν αὐτὸν εἰς Ἰεριχώ, τυφλός τις ἐκάθητο παρὰ τὴν ὁδὸν προσαιτῶν·
egeneto de en to engidzein auton eis iericho tuflos tis ekatheto para ten hodon prosaiton
36Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
ἀκούσας δὲ ὄχλου διαπορευομένου, ἐπυνθάνετο τί εἴη τοῦτο.
akusas de ochlu diaporeuomenu epunthaneto ti eie tuto
37— É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
Ἀπήγγειλαν δὲ αὐτῷ ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος παρέρχεται.
apengeilan de auto hoti iesus ho nadzoraios parerchetai
38Aí o cego começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha pena de mim!
Καὶ ἐβόησε, λέγων, Ἰησοῦ, υἱὲ Δαβίδ, ἐλέησόν με.
kai eboese legon iesu huie dabid eleeson me
39As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
Καὶ οἱ προάγοντες ἐπετίμων αὐτῷ ἵνα σιωπήσῃ· αὐτὸς δὲ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν, Υἱὲ Δαβίδ, ἐλέησόν με.
kai hoi proagontes epetimon auto hina siopese autos de pollo mallon ekradzen huie dabid eleeson me
40Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
Σταθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐκέλευσεν αὐτὸν ἀχθῆναι πρὸς αὐτόν· ἐγγίσαντος δὲ αὐτοῦ ἐπηρώτησεν αὐτόν,
statheis de ho iesus ekeleusen auton achthenai pros auton engisantos de autu eperotesen auton
41— O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
λέγων, Τί σοι θέλεις ποιήσω; Ὁ δὲ εἶπε, Κύριε, ἵνα ἀναβλέψω.
legon ti soi theleis poieso ho de eipe kurie hina anablepso
42Então Jesus disse: — Veja! Você está curado porque teve fé.
Καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Ἀνάβλεψον· ἡ πίστις σου σέσωκέ σε.
kai ho iesus eipen auto anablepson he pistis su sesoke se
43No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.
Καὶ παραχρῆμα ἀνέβλεψε, καὶ ἠκολούθει αὐτῷ, δοξάζων τὸν Θεόν· καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἰδὼν ἔδωκεν αἶνον τῷ Θεῷ.
kai parachrema aneblepse kai ekoluthei auto doxadzon ton theon kai pas ho laos idon edoken ainon to theo
Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.
Nova Tradução na Linguagem de Hoje (NTLH) ® Copyright © 2000 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos los derechos reservados. Usado con permiso, a través de API.Bible.
Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.
Texto proporcionado por API.Bible · Derechos de autor de las traducciones