¡Una persona no muere cuando deja de respirar, sino cuando deja de soñar!

VOO 56
pt·en·es
IngresarPlanes

Todos los librosTodos los capítulos

Lucas 17

Almeida Revista e Atualizada (ARA) + Textus Receptus (TR)

Ocultar el originalVer palabra por palabra
Traducción:BLIVREARARC69NTLH

Debajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.

1Disse Jesus a seus discípulos: É inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual eles vêm!

Εἶπε δὲ πρὸς τοὺς μαθητάς, Ἀνένδεκτόν ἐστι τοῦ μὴ ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα· οὐαὶ δὲ δι᾿ οὗ ἔρχεται.

eipe de pros tus mathetas anendekton esti tu me elthein ta skandala uai de di hu erchetai

2Melhor fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e fosse atirado no mar, do que fazer tropeçar a um destes pequeninos.

Λυσιτελεῖ αὐτῷ εἰ μύλος ὀνικὸς περίκειται περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ ἔρριπται εἰς τὴν θάλασσαν, ἢ ἵνα σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων.

lusitelei auto ei mulos onikos perikeitai peri ton trachelon autu kai erriptai eis ten thalassan e hina skandalise hena ton mikron tuton

3Acautelai-vos. Se teu irmão pecar contra ti, repreende-o; se ele se arrepender, perdoa-lhe.

Προσέχετε ἑαυτοῖς. Ἐὰν δὲ ἁμάρτῃ εἰς σὲ ὁ ἀδελφός σου, ἐπιτίμησον αὐτῷ· καὶ ἐὰν μετανοήσῃ, ἄφες αὐτῷ.

prosechete heautois ean de hamarte eis se ho adelfos su epitimeson auto kai ean metanoese afes auto

4Se, por sete vezes no dia, pecar contra ti e, sete vezes, vier ter contigo, dizendo: Estou arrependido, perdoa-lhe.

Καὶ ἐὰν ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ἁμάρτῃ εἰς σέ, καὶ ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ἐπιστρέψῃ ἐπί σε, λέγων, Μετανοῶ, ἀφήσεις αὐτῷ.

kai ean heptakis tes hemeras hamarte eis se kai heptakis tes hemeras epistrepse epi se legon metanoo afeseis auto

5Então, disseram os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.

Καὶ εἶπον οἱ ἀπόστολοι τῷ Κυρίῳ, Πρόσθες ἡμῖν πίστιν.

kai eipon hoi apostoloi to kurio prosthes hemin pistin

6Respondeu-lhes o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar; e ela vos obedecerá.

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος, Εἰ εἴχετε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐλέγετε ἂν τῇ συκαμίνῳ ταύτῃ, Ἐκριζώθητι, καὶ φυτεύθητι ἐν τῇ θαλάσσῃ· καὶ ὑπήκουσεν ἂν ὑμῖν.

eipe de ho kurios ei eichete pistin hos kokkon sinapeos elegete an te sukamino taute ekridzotheti kai futeutheti en te thalasse kai hupekusen an humin

7Qual de vós, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: Vem já e põe-te à mesa?

Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν δοῦλον ἔχων ἀροτριῶντα ἢ ποιμαίνοντα, ὃς εἰσελθόντι ἐκ τοῦ ἀγροῦ ἐρεῖ εὐθέως, Παρελθὼν ἀνάπεσαι·

tis de ex humon dulon echon arotrionta e poimainonta hos eiselthonti ek tu agru erei eutheos parelthon anapesai

8E que, antes, não lhe diga: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto eu como e bebo; depois, comerás tu e beberás?

ἀλλ᾿ οὐχὶ ἐρεῖ αὐτῷ, Ἑτοίμασον τί δειπνήσω, καὶ περιζωσάμενος διακόνει μοι, ἕως φάγω καὶ πίω· καὶ μετὰ ταῦτα φάγεσαι καὶ πίεσαι σύ;

all uchi erei auto hetoimason ti deipneso kai peridzosamenos diakonei moi heos fago kai pio kai meta tauta fagesai kai piesai su

9Porventura, terá de agradecer ao servo porque este fez o que lhe havia ordenado?

Μὴ χάριν ἔχει τῷ δούλῳ ἐκείνῳ ὅτι ἐποίησε τὰ διαταχθέντα αὐτῷ; Οὐ δοκῶ.

me charin echei to dulo ekeino hoti epoiese ta diatachthenta auto u doko

10Assim também vós, depois de haverdes feito quanto vos foi ordenado, dizei: Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.

Οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν, λέγετε ὅτι Δοῦλοι ἀχρεῖοί ἐσμεν· ὅτι ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν.

huto kai humeis hotan poiesete panta ta diatachthenta humin legete hoti duloi achreioi esmen hoti ho ofeilomen poiesai pepoiekamen

11De caminho para Jerusalém, passava Jesus pelo meio de Samaria e da Galileia.

Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτὸν εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ αὐτὸς διήρχετο διὰ μέσου Σαμαρείας καὶ Γαλιλαίας.

kai egeneto en to poreuesthai auton eis hierusalem kai autos diercheto dia mesu samareias kai galilaias

12Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,

Καὶ εἰσερχομένου αὐτοῦ εἴς τινα κώμην, ἀπήντησαν αὐτῷ δέκα λεπροὶ ἄνδρες, οἳ ἔστησαν πόρρωθεν·

kai eiserchomenu autu eis tina komen apentesan auto deka leproi andres hoi estesan porrothen

13que ficaram de longe e lhe gritaram, dizendo: Jesus, Mestre, compadece-te de nós!

καὶ αὐτοὶ ἦραν φωνήν, λέγοντες, Ἰησοῦ, ἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς.

kai autoi eran fonen legontes iesu epistata eleeson hemas

14Ao vê-los, disse-lhes Jesus: Ide e mostrai-vos aos sacerdotes. Aconteceu que, indo eles, foram purificados.

Καὶ ἰδὼν εἶπεν αὐτοῖς, Πορευθέντες ἐπιδείξατε ἑαυτοὺς τοῖς ἱερεῦσι. Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὑπάγειν αὐτούς, ἐκαθαρίσθησαν.

kai idon eipen autois poreuthentes epideixate heautus tois hiereusi kai egeneto en to hupagein autus ekatharisthesan

15Um dos dez, vendo que fora curado, voltou, dando glória a Deus em alta voz,

Εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν, ἰδὼν ὅτι ἰάθη, ὑπέστρεψε, μετὰ φωνῆς μεγάλης δοξάζων τὸν Θεόν·

heis de ex auton idon hoti iathe hupestrepse meta fones megales doxadzon ton theon

16e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe; e este era samaritano.

καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ, εὐχαριστῶν αὐτῷ· καὶ αὐτὸς ἦν Σαμαρείτης.

kai epesen epi prosopon para tus podas autu euchariston auto kai autos en samareites

17Então, Jesus lhe perguntou: Não eram dez os que foram curados? Onde estão os nove?

Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, Οὐχὶ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν; Οἱ δὲ ἐννέα ποῦ;

apokritheis de ho iesus eipen uchi hoi deka ekatharisthesan hoi de ennea pu

18Não houve, porventura, quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?

Οὐχ εὑρέθησαν ὑποστρέψαντες δοῦναι δόξαν τῷ Θεῷ, εἰ μὴ ὁ ἀλλογενὴς οὗτος.

uch heurethesan hupostrepsantes dunai doxan to theo ei me ho allogenes hutos

19E disse-lhe: Levanta-te e vai; a tua fé te salvou.

Καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ἀναστὰς πορεύου· ἡ πίστις σου σέσωκέ σε.

kai eipen auto anastas poreuu he pistis su sesoke se

20Interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, Jesus lhes respondeu: Não vem o reino de Deus com visível aparência.

Ἐπερωτηθεὶς δὲ ὑπὸ τῶν Φαρισαίων, πότε ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἀπεκρίθη αὐτοῖς καὶ εἶπεν, Οὐκ ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ μετὰ παρατηρήσεως·

eperotetheis de hupo ton farisaion pote erchetai he basileia tu theu apekrithe autois kai eipen uk erchetai he basileia tu theu meta paratereseos

21Nem dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Porque o reino de Deus está dentro de vós.

οὐδὲ ἐροῦσιν, Ἰδοὺ ὧδε, ἤ, Ἰδοὺ ἐκεῖ. Ἰδοὺ γάρ, ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστίν.

ude erusin idu hode e idu ekei idu gar he basileia tu theu entos humon estin

22A seguir, dirigiu-se aos discípulos: Virá o tempo em que desejareis ver um dos dias do Filho do Homem e não o vereis.

Εἶπε δὲ πρὸς τοὺς μαθητάς, Ἐλεύσονται ἡμέραι ὅτε ἐπιθυμήσετε μίαν τῶν ἡμερῶν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἰδεῖν, καὶ οὐκ ὄψεσθε.

eipe de pros tus mathetas eleusontai hemerai hote epithumesete mian ton hemeron tu huiu tu anthropu idein kai uk opsesthe

23E vos dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Não vades nem os sigais;

Καὶ ἐροῦσιν ὑμῖν, Ἰδοὺ ὧδε, ἤ, Ἰδοὺ ἐκεῖ· μὴ ἀπέλθητε, μηδὲ διώξητε.

kai erusin humin idu hode e idu ekei me apelthete mede dioxete

24porque assim como o relâmpago, fuzilando, brilha de uma à outra extremidade do céu, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.

Ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἡ ἀστράπτουσα ἐκ τῆς ὑπ᾿ οὐρανὸν εἰς τὴν ὑπ᾿ οὐρανὸν λάμπει, οὕτως ἔσται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ ἡμέρᾳ αὐτοῦ.

hosper gar he astrape he astraptusa ek tes hup uranon eis ten hup uranon lampei hutos estai kai ho huios tu anthropu en te hemera autu

25Mas importa que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.

Πρῶτον δὲ δεῖ αὐτὸν πολλὰ παθεῖν καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης.

proton de dei auton polla pathein kai apodokimasthenai apo tes geneas tautes

26Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:

Καὶ καθὼς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Νῶε, οὕτως ἔσται καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.

kai kathos egeneto en tais hemerais tu noe hutos estai kai en tais hemerais tu huiu tu anthropu

27comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e destruiu a todos.

Ἤσθιον, ἔπινον, ἐγάμουν, ἐξεγαμίζοντο, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθε Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ ἦλθεν ὁ κατακλυσμός, καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας.

esthion epinon egamun exegamidzonto achri hes hemeras eiselthe noe eis ten kiboton kai elthen ho kataklusmos kai apolesen hapantas

28O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;

Ὁμοίως καὶ ὡς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Λώτ· ἤσθιον, ἔπινον, ἠγόραζον, ἐπώλουν, ἐφύτευον, ᾠκοδόμουν·

homoios kai hos egeneto en tais hemerais lot esthion epinon egoradzon epolun efuteuon okodomun

29mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu a todos.

ᾗ δὲ ἡμέρᾳ ἐξῆλθε Λὼτ ἀπὸ Σοδόμων, ἔβρεξε πῦρ καὶ θεῖον ἀπ᾿ οὐρανοῦ, καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας·

he de hemera exelthe lot apo sodomon ebrexe pur kai theion ap uranu kai apolesen hapantas

30Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.

κατὰ ταῦτα ἔσται ᾗ ἡμέρᾳ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀποκαλύπτεται.

kata tauta estai he hemera ho huios tu anthropu apokaluptetai

31Naquele dia, quem estiver no eirado e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e de igual modo quem estiver no campo não volte para trás.

Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὃς ἔσται ἐπὶ τοῦ δώματος, καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ ἐν τῇ οἰκίᾳ, μὴ καταβάτω ἆραι αὐτά· καὶ ὁ ἐν τῷ ἀγρῷ ὁμοίως μὴ ἐπιστρεψάτω εἰς τὰ ὀπίσω.

en ekeine te hemera hos estai epi tu domatos kai ta skeue autu en te oikia me katabato arai auta kai ho en to agro homoios me epistrepsato eis ta opiso

32Lembrai-vos da mulher de Ló.

Μνημονεύετε τῆς γυναικὸς Λώτ.

mnemoneuete tes gunaikos lot

33Quem quiser preservar a sua vida perdê-la-á; e quem a perder de fato a salvará.

Ὃς ἐὰν ζητήσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι ἀπολέσει αὐτήν· καὶ ὃς ἐὰν ἀπολέσῃ αὐτὴν ζῳογονήσει αὐτήν.

hos ean dzetese ten psuchen autu sosai apolesei auten kai hos ean apolese auten dzoogonesei auten

34Digo-vos que, naquela noite, dois estarão numa cama; um será tomado, e deixado o outro;

Λέγω ὑμῖν, ταύτῃ τῇ νυκτὶ ἔσονται δύο ἐπὶ κλίνης μιᾶς· ὁ εἷς παραληφθήσεται, καὶ ὁ ἕτερος ἀφεθήσεται.

lego humin taute te nukti esontai duo epi klines mias ho heis paralefthesetai kai ho heteros afethesetai

35duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e deixada a outra.

Δύο ἔσονται ἀλήθουσαι ἐπὶ τὸ αὐτό· ἡ μία παραληφθήσεται, καὶ ἡ ἑτέρα ἀφεθήσεται.

duo esontai alethusai epi to auto he mia paralefthesetai kai he hetera afethesetai

36[Dois estarão no campo; um será tomado, e o outro, deixado.]

Δύο ἔσονται ἐν τῷ ἀγρῷ· ὁ εἷς παραληφθήσεται, καὶ ὁ ἕτερος ἀφεθήσεται.

duo esontai en to agro ho heis paralefthesetai kai ho heteros afethesetai

37Então, lhe perguntaram: Onde será isso, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.

Καὶ ἀποκριθέντες λέγουσιν αὐτῷ, Ποῦ, Κύριε; Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ὅπου τὸ σῶμα, ἐκεῖ συναχθήσονται οἱ ἀετοί.

kai apokrithentes legusin auto pu kurie ho de eipen autois hopu to soma ekei sunachthesontai hoi aetoi

Anterior: Lucas 16Siguiente: Lucas 18
Generar un estudio de este pasaje

Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.

Compartir

Texto bíblico de la Almeida Revista e Atualizada (ARA) © 1993 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos los derechos reservados. Usado con permiso, a través de API.Bible.

Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.

Texto proporcionado por API.Bible · Derechos de autor de las traducciones