¡Una persona no muere cuando deja de respirar, sino cuando deja de soñar!

VOO 56
pt·en·es
IngresarPlanes

Todos los librosTodos los capítulos

Hebreos 12

Almeida Revista e Atualizada (ARA) + Textus Receptus (TR)

Ocultar el originalVer palabra por palabra
Traducción:BLIVREARARC69NTLH

Debajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.

1Portanto, também nós, visto que temos a rodear-nos tão grande nuvem de testemunhas, desembaraçando-nos de todo peso e do pecado que tenazmente nos assedia, corramos, com perseverança, a carreira que nos está proposta,

Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, δι᾿ ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα,

toigarun kai hemeis tosuton echontes perikeimenon hemin nefos marturon onkon apothemenoi panta kai ten euperistaton hamartian di hupomones trechomen ton prokeimenon hemin agona

2olhando firmemente para o Autor e Consumador da fé, Jesus, o qual, em troca da alegria que lhe estava proposta, suportou a cruz, não fazendo caso da ignomínia, e está assentado à destra do trono de Deus.

ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν, ὅς, ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς, ὑπέμεινε σταυρόν, αἰσχύνης καταφρονήσας, ἐν δεξιᾷ τε τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ ἐκάθισεν.

aforontes eis ton tes pisteos archegon kai teleioten iesun hos anti tes prokeimenes auto charas hupemeine stauron aischunes katafronesas en dexia te tu thronu tu theu ekathisen

3Considerai, pois, atentamente, aquele que suportou tamanha oposição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos fatigueis, desmaiando em vossa alma.

Ἀναλογίσασθε γὰρ τὸν τοιαύτην ὑπομεμενηκότα ὑπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν εἰς αὐτὸν ἀντιλογίαν, ἵνα μὴ κάμητε ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν ἐκλυόμενοι.

analogisasthe gar ton toiauten hupomemenekota hupo ton hamartolon eis auton antilogian hina me kamete tais psuchais humon ekluomenoi

4Ora, na vossa luta contra o pecado, ainda não tendes resistido até ao sangue

Οὔπω μέχρις αἵματος ἀντικατέστητε πρὸς τὴν ἁμαρτίαν ἀνταγωνιζόμενοι·

upo mechris haimatos antikatestete pros ten hamartian antagonidzomenoi

5e estais esquecidos da exortação que, como a filhos, discorre convosco: Filho meu, não menosprezes a correção que vem do Senhor, nem desmaies quando por ele és reprovado;

καὶ ἐκλέλησθε τῆς παρακλήσεως, ἥτις ὑμῖν ὡς υἱοῖς διαλέγεται, Υἱέ μου, μὴ ὀλιγώρει παιδείας Κυρίου, μηδὲ ἐκλύου ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος·

kai eklelesthe tes parakleseos hetis humin hos huiois dialegetai huie mu me oligorei paideias kuriu mede ekluu hup autu elenchomenos

6porque o Senhor corrige a quem ama e açoita a todo filho a quem recebe.

ὃν γὰρ ἀγαπᾷ Κύριος παιδεύει· μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται.

hon gar agapa kurios paideuei mastigoi de panta huion hon paradechetai

7É para disciplina que perseverais (Deus vos trata como filhos); pois que filho há que o pai não corrige?

Εἰ παιδείαν ὑπομένετε, ὡς υἱοῖς ὑμῖν προσφέρεται ὁ Θεός· τίς γάρ ἐστιν υἱὸς ὃν οὐ παιδεύει πατήρ;

ei paideian hupomenete hos huiois humin prosferetai ho theos tis gar estin huios hon u paideuei pater

8Mas, se estais sem correção, de que todos se têm tornado participantes, logo, sois bastardos e não filhos.

Εἰ δὲ χωρίς ἐστε παιδείας, ἧς μέτοχοι γεγόνασι πάντες, ἄρα νόθοι ἐστὲ καὶ οὐχ υἱοί.

ei de choris este paideias hes metochoi gegonasi pantes ara nothoi este kai uch huioi

9Além disso, tínhamos os nossos pais segundo a carne, que nos corrigiam, e os respeitávamos; não havemos de estar em muito maior submissão ao Pai espiritual e, então, viveremos?

Εἶτα τοὺς μὲν τῆς σαρκὸς ἡμῶν πατέρας εἴχομεν παιδευτάς, καὶ ἐνετρεπόμεθα· οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑποταγησόμεθα τῷ πατρὶ τῶν πνευμάτων, καὶ ζήσομεν;

eita tus men tes sarkos hemon pateras eichomen paideutas kai enetrepometha u pollo mallon hupotagesometha to patri ton pneumaton kai dzesomen

10Pois eles nos corrigiam por pouco tempo, segundo melhor lhes parecia; Deus, porém, nos disciplina para aproveitamento, a fim de sermos participantes da sua santidade.

Οἱ μὲν γὰρ πρὸς ὀλίγας ἡμέρας κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς ἐπαίδευον· ὁ δὲ ἐπὶ τὸ συμφέρον, εἰς τὸ μεταλαβεῖν τῆς ἁγιότητος αὐτοῦ.

hoi men gar pros oligas hemeras kata to dokun autois epaideuon ho de epi to sumferon eis to metalabein tes hagiotetos autu

11Toda disciplina, com efeito, no momento não parece ser motivo de alegria, mas de tristeza; ao depois, entretanto, produz fruto pacífico aos que têm sido por ela exercitados, fruto de justiça.

Πᾶσα δὲ παιδεία πρὸς μὲν τὸ παρὸν οὐ δοκεῖ χαρᾶς εἶναι, ἀλλὰ λύπης· ὕστερον δὲ καρπὸν εἰρηνικὸν τοῖς δι᾿ αὐτῆς γεγυμνασμένοις ἀποδίδωσι δικαιοσύνης.

pasa de paideia pros men to paron u dokei charas einai alla lupes husteron de karpon eirenikon tois di autes gegumnasmenois apodidosi dikaiosunes

12Por isso, restabelecei as mãos descaídas e os joelhos trôpegos;

Διὸ τὰς παρειμένας χεῖρας καὶ τὰ παραλελυμένα γόνατα ἀνορθώσατε·

dio tas pareimenas cheiras kai ta paralelumena gonata anorthosate

13e fazei caminhos retos para os pés, para que não se extravie o que é manco; antes, seja curado.

καὶ τροχιὰς ὀρθὰς ποιήσατε τοῖς ποσὶν ὑμῶν, ἵνα μὴ τὸ χωλὸν ἐκτραπῇ, ἰαθῇ δὲ μᾶλλον.

kai trochias orthas poiesate tois posin humon hina me to cholon ektrape iathe de mallon

14Segui a paz com todos e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,

Εἰρήνην διώκετε μετὰ πάντων, καὶ τὸν ἁγιασμόν, οὗ χωρὶς οὐδεὶς ὄψεται τὸν Κύριον·

eirenen diokete meta panton kai ton hagiasmon hu choris udeis opsetai ton kurion

15atentando, diligentemente, por que ninguém seja faltoso, separando-se da graça de Deus; nem haja alguma raiz de amargura que, brotando, vos perturbe, e, por meio dela, muitos sejam contaminados;

ἐπισκοποῦντες μή τις ὑστερῶν ἀπὸ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ· μή τις ῥίζα πικρίας ἄνω φύουσα ἐνοχλῇ, καὶ διὰ ταύτης μιανθῶσι πολλοί·

episkopuntes me tis husteron apo tes charitos tu theu me tis rhidza pikrias ano fuusa enochle kai dia tautes mianthosi polloi

16nem haja algum impuro ou profano, como foi Esaú, o qual, por um repasto, vendeu o seu direito de primogenitura.

μή τις πόρνος, ἢ βέβηλος, ὡς Ἠσαῦ, ὃς ἀντὶ βρώσεως μιᾶς ἀπέδοτο τὰ πρωτοτόκια αὐτοῦ.

me tis pornos e bebelos hos esau hos anti broseos mias apedoto ta prototokia autu

17Pois sabeis também que, posteriormente, querendo herdar a bênção, foi rejeitado, pois não achou lugar de arrependimento, embora, com lágrimas, o tivesse buscado.

Ἴστε γὰρ ὅτι καὶ μετέπειτα, θέλων κληρονομῆσαι τὴν εὐλογίαν, ἀπεδοκιμάσθη· μετανοίας γὰρ τόπον οὐχ εὗρε, καίπερ μετὰ δακρύων ἐκζητήσας αὐτήν.

iste gar hoti kai metepeita thelon kleronomesai ten eulogian apedokimasthe metanoias gar topon uch heure kaiper meta dakruon ekdzetesas auten

18Ora, não tendes chegado ao fogo palpável e ardente, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,

Οὐ γὰρ προσεληλύθατε ψηλαφωμένῳ ὄρει, καὶ κεκαυμένῳ πυρί, καὶ γνόφῳ, καὶ σκότῳ, καὶ θυέλλῃ,

u gar proseleluthate pselafomeno orei kai kekaumeno puri kai gnofo kai skoto kai thuelle

19e ao clangor da trombeta, e ao som de palavras tais, que quantos o ouviram suplicaram que não se lhes falasse mais,

καὶ σάλπιγγος ἤχῳ, καὶ φωνῇ ῥημάτων, ἧς οἱ ἀκούσαντες παρῃτήσαντο μὴ προστεθῆναι αὐτοῖς λόγον·

kai salpingos echo kai fone rhematon hes hoi akusantes paretesanto me prostethenai autois logon

20pois já não suportavam o que lhes era ordenado: Até um animal, se tocar o monte, será apedrejado.

οὐκ ἔφερον γὰρ τὸ διαστελλόμενον, Κἂν θηρίον θίγῃ τοῦ ὄρους, λιθοβοληθήσεται ἢ βολίδι κατατοξευθήσεται·

uk eferon gar to diastellomenon kan therion thige tu orus lithobolethesetai e bolidi katatoxeuthesetai

21Na verdade, de tal modo era horrível o espetáculo, que Moisés disse: Sinto-me aterrado e trêmulo!

καί, οὕτω φοβερὸν ἦν τὸ φανταζόμενον, Μωσῆς εἶπεν, Ἔκφοβός εἰμι καὶ ἔντρομος.

kai huto foberon en to fantadzomenon moses eipen ekfobos eimi kai entromos

22Mas tendes chegado ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial, e a incontáveis hostes de anjos, e à universal assembleia

Ἀλλὰ προσεληλύθατε Σιὼν ὄρει, καὶ πόλει Θεοῦ ζῶντος, Ἱερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ, καὶ μυριάσιν ἀγγέλων,

alla proseleluthate sion orei kai polei theu dzontos hierusalem epuranio kai muriasin angelon

23e igreja dos primogênitos arrolados nos céus, e a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados,

πανηγύρει καὶ ἐκκλησίᾳ πρωτοτόκων ἐν οὐρανοῖς ἀπογεγραμμένων, καὶ κριτῇ Θεῷ πάντων, καὶ πνεύμασι δικαίων τετελειωμένων,

panegurei kai ekklesia prototokon en uranois apogegrammenon kai krite theo panton kai pneumasi dikaion teteleiomenon

24e a Jesus, o Mediador da nova aliança, e ao sangue da aspersão que fala coisas superiores ao que fala o próprio Abel.

καὶ διαθήκης νέας μεσίτῃ Ἰησοῦ, καὶ αἵματι ῥαντισμοῦ κρείττονα λαλοῦντι παρὰ τὸν Ἄβελ.

kai diathekes neas mesite iesu kai haimati rhantismu kreittona lalunti para ton abel

25Tende cuidado, não recuseis ao que fala. Pois, se não escaparam aqueles que recusaram ouvir quem, divinamente, os advertia sobre a terra, muito menos nós, os que nos desviamos daquele que dos céus nos adverte,

Βλέπετε μὴ παραιτήσησθε τὸν λαλοῦντα. Εἰ γὰρ ἐκεῖνοι οὐκ ἔφυγον, τὸν ἐπὶ τῆς γῆς παραιτησάμενοι χρηματίζοντα, πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ τὸν ἀπ᾿ οὐρανῶν ἀποστρεφόμενοι·

blepete me paraitesesthe ton lalunta ei gar ekeinoi uk efugon ton epi tes ges paraitesamenoi chrematidzonta pollo mallon hemeis hoi ton ap uranon apostrefomenoi

26aquele, cuja voz abalou, então, a terra; agora, porém, ele promete, dizendo: Ainda uma vez por todas, farei abalar não só a terra, mas também o céu.

οὗ ἡ φωνὴ τὴν γῆν ἐσάλευσε τότε, νῦν δὲ ἐπήγγελται, λέγων, Ἔτι ἅπαξ ἐγὼ σείω οὐ μόνον τὴν γῆν, ἀλλὰ καὶ τὸν οὐρανόν.

hu he fone ten gen esaleuse tote nun de epengeltai legon eti hapax ego seio u monon ten gen alla kai ton uranon

27Ora, esta palavra: Ainda uma vez por todas significa a remoção dessas coisas abaladas, como tinham sido feitas, para que as coisas que não são abaladas permaneçam.

Τὸ δέ, Ἔτι ἅπαξ, δηλοῖ τῶν σαλευομένων τὴν μετάθεσιν, ὡς πεποιημένων, ἵνα μείνῃ τὰ μὴ σαλευόμενα.

to de eti hapax deloi ton saleuomenon ten metathesin hos pepoiemenon hina meine ta me saleuomena

28Por isso, recebendo nós um reino inabalável, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus de modo agradável, com reverência e santo temor;

Διὸ βασιλείαν ἀσάλευτον παραλαμβάνοντες, ἔχωμεν χάριν, δι᾿ ἧς λατρεύωμεν εὐαρέστως τῷ Θεῷ μετὰ αἰδοῦς καὶ εὐλαβείας·

dio basileian asaleuton paralambanontes echomen charin di hes latreuomen euarestos to theo meta aidus kai eulabeias

29porque o nosso Deus é fogo consumidor.

καὶ γὰρ ὁ Θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον.

kai gar ho theos hemon pur katanaliskon

Anterior: Hebreos 11Siguiente: Hebreos 13
Generar un estudio de este pasaje

Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.

Compartir

Texto bíblico de la Almeida Revista e Atualizada (ARA) © 1993 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos los derechos reservados. Usado con permiso, a través de API.Bible.

Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.

Texto proporcionado por API.Bible · Derechos de autor de las traducciones