Todos los librosTodos los capítulos
Gálatas 4
Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) + Textus Receptus (TR)
Ocultar el originalVer palabra por palabraDebajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.
1DIGO, pois, que todo o tempo que o herdeiro é menino em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo;
Λέγω δέ, ἐφ᾿ ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος νήπιός ἐστιν, οὐδὲν διαφέρει δούλου, κύριος πάντων ὤν·
lego de ef hoson chronon ho kleronomos nepios estin uden diaferei dulu kurios panton on
2Mas está debaixo de tutores e curadores até ao tempo determinado pelo pai.
ἀλλὰ ὑπὸ ἐπιτρόπους ἐστὶ καὶ οἰκονόμους, ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός.
alla hupo epitropus esti kai oikonomus achri tes prothesmias tu patros
3Assim também nós, quando éramos meninos, estávamos reduzidos à servidão debaixo dos primeiros rudimentos do mundo,
Οὕτω καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι·
huto kai hemeis hote emen nepioi hupo ta stoicheia tu kosmu emen dedulomenoi
4Mas, vindo a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
ὅτε δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον,
hote de elthe to pleroma tu chronu exapesteilen ho theos ton huion autu genomenon ek gunaikos genomenon hupo nomon
5Para remir os que estavam debaixo da lei, a fim de recebermos a adoção de filhos.
ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν.
hina tus hupo nomon exagorase hina ten huiothesian apolabomen
6E, porque sois filhos, Deus enviou aos nossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai.
Ὅτι δέ ἐστε υἱοί, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸ πνεῦμα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ὑμῶν, κρᾶζον, Ἀββᾶ, ὁ πατήρ.
hoti de este huioi exapesteilen ho theos to pneuma tu huiu autu eis tas kardias humon kradzon abba ho pater
7Assim que já não és mais servo, mas filho; e, se és filho, és também herdeiro de Deus por Cristo.
Ὥστε οὐκέτι εἶ δοῦλος, ἀλλ᾿ υἱός· εἰ δὲ υἱός, καὶ κληρονόμος Θεοῦ διὰ Χριστοῦ.
hoste uketi ei dulos all huios ei de huios kai kleronomos theu dia christu
8Mas, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses.
Ἀλλὰ τότε μέν, οὐκ εἰδότες Θεόν, ἐδουλεύσατε τοῖς μὴ φύσει οὖσι θεοῖς·
alla tote men uk eidotes theon eduleusate tois me fusei usi theois
9Mas agora, conhecendo a Deus, ou antes, sendo conhecidos de Deus, como tornais outra vez a esses rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo quereis servir?
νῦν δέ, γνόντες Θεόν, μᾶλλον δὲ γνωσθέντες ὑπὸ Θεοῦ, πῶς ἐπιστρέφετε πάλιν ἐπὶ τὰ ἀσθενῆ καὶ πτωχὰ στοιχεῖα, οἷς πάλιν ἄνωθεν δουλεύειν θέλετε;
nun de gnontes theon mallon de gnosthentes hupo theu pos epistrefete palin epi ta asthene kai ptocha stoicheia hois palin anothen duleuein thelete
10Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
Ἡμέρας παρατηρεῖσθε, καὶ μῆνας, καὶ καιρούς, καὶ ἐνιαυτούς.
hemeras paratereisthe kai menas kai kairus kai eniautus
11Receio de vós, que não haja trabalhado em vão para convosco.
Φοβοῦμαι ὑμᾶς, μήπως εἰκῇ κεκοπίακα εἰς ὑμᾶς.
fobumai humas mepos eike kekopiaka eis humas
12Irmãos, rogo-vos que sejais como eu, porque também eu sou como vós: nenhum mal me fizestes.
Γίνεσθε ὡς ἐγώ, ὅτι κἀγὼ ὡς ὑμεῖς, ἀδελφοί, δέομαι ὑμῶν. Οὐδέν με ἠδικήσατε·
ginesthe hos ego hoti kago hos humeis adelfoi deomai humon uden me edikesate
13E vós sabeis que primeiro vos anunciei o Evangelho estando em fraqueza da carne;
οἴδατε δὲ ὅτι δι᾿ ἀσθένειαν τῆς σαρκὸς εὐηγγελισάμην ὑμῖν τὸ πρότερον.
oidate de hoti di astheneian tes sarkos euengelisamen humin to proteron
14E não rejeitastes, nem desprezastes isso que era uma tentação na minha carne, antes me recebestes como um anjo de Deus, como Jesus Cristo mesmo.
Καὶ τὸν πειρασμόν μου τὸν ἐν τῇ σαρκί μου οὐκ ἐξουθενήσατε οὐδὲ ἐξεπτύσατε, ἀλλ᾿ ὡς ἄγγελον Θεοῦ ἐδέξασθέ με, ὡς Χριστὸν Ἰησοῦν.
kai ton peirasmon mu ton en te sarki mu uk exuthenesate ude exeptusate all hos angelon theu edexasthe me hos christon iesun
15Qual é, logo, a vossa bem-aventurança? Porque vos dou testemunho de que, se possível fora, arrancaríeis os vossos olhos, e mos daríeis.
Τίς οὖν ἦν ὁ μακαρισμὸς ὑμῶν; Μαρτυρῶ γὰρ ὑμῖν ὅτι, εἰ δυνατόν, τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν ἐξορύξαντες ἂν ἐδώκατέ μοι.
tis un en ho makarismos humon marturo gar humin hoti ei dunaton tus ofthalmus humon exoruxantes an edokate moi
16Fiz-me acaso vosso inimigo, dizendo a verdade?
Ὥστε ἐχθρὸς ὑμῶν γέγονα ἀληθεύων ὑμῖν;
hoste echthros humon gegona aletheuon humin
17Eles têm zelo por vós, não como convém; mas querem excluir-vos, para que vós tenhais zelo por eles.
Ζηλοῦσιν ὑμᾶς οὐ καλῶς, ἀλλὰ ἐκκλεῖσαι ὑμᾶς θέλουσιν, ἵνα αὐτοὺς ζηλοῦτε.
dzelusin humas u kalos alla ekkleisai humas thelusin hina autus dzelute
18É bom ser zeloso, mas sempre do bem, e não somente quando estou presente convosco.
Καλὸν δὲ τὸ ζηλοῦσθαι ἐν καλῷ πάντοτε, καὶ μὴ μόνον ἐν τῷ παρεῖναί με πρὸς ὑμᾶς.
kalon de to dzelusthai en kalo pantote kai me monon en to pareinai me pros humas
19Meus filhinhos, por quem de novo sinto as dores de parto, até que Cristo seja formado em vós:
Τεκνία μου, οὓς πάλιν ὠδίνω, ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν,
teknia mu hus palin odino achris hu morfothe christos en humin
20Eu bem quisera agora estar presente convosco, e mudar a minha voz: porque estou perplexo a vosso respeito.
ἤθελον δὲ παρεῖναι πρὸς ὑμᾶς ἄρτι, καὶ ἀλλάξαι τὴν φωνήν μου, ὅτι ἀποροῦμαι ἐν ὑμῖν.
ethelon de pareinai pros humas arti kai allaxai ten fonen mu hoti aporumai en humin
21Dizei-me, os que quereis estar debaixo da lei, não ouvis vós a lei?
Λέγετέ μοι, οἱ ὑπὸ νόμον θέλοντες εἶναι, τὸν νόμον οὐκ ἀκούετε;
legete moi hoi hupo nomon thelontes einai ton nomon uk akuete
22Porque está escrito que Abraão teve dois filhos, um da escrava, e outro da livre.
Γέγραπται γάρ, ὅτι Ἀβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν· ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης, καὶ ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας.
gegraptai gar hoti abraam duo huius eschen hena ek tes paidiskes kai hena ek tes eleutheras
23Todavia o que era da escrava nasceu segundo a carne, mas, o que era da livre, por promessa.
Ἀλλ᾿ ὁ μὲν ἐκ τῆς παιδίσκης κατὰ σάρκα γεγέννηται, ὁ δὲ ἐκ τῆς ἐλευθέρας διὰ τῆς ἐπαγγελίας.
all ho men ek tes paidiskes kata sarka gegennetai ho de ek tes eleutheras dia tes epangelias
24O que se entende por alegoria: porque estes são os dois concertos: um, do monte Sinai, gerando filhos para a servidão, que é Agar.
Ἅτινά ἐστιν ἀλληγορούμενα· αὗται γάρ εἰσιν αἱ δύο διαθῆκαι· μία μὲν ἀπὸ ὄρους Σινᾶ, εἰς δουλείαν γεννῶσα, ἥτις ἐστὶν Ἅγαρ.
hatina estin allegorumena hautai gar eisin hai duo diathekai mia men apo orus sina eis duleian gennosa hetis estin hagar
25Ora esta Agar é Sinai, um monte da Arábia, que corresponde à Jerusalém que agora existe, pois é escrava com seus filhos.
Τὸ γὰρ Ἅγαρ Σινᾶ ὄρος ἐστὶν ἐν τῇ Ἀραβίᾳ, συστοιχεῖ δὲ τῇ νῦν Ἱερουσαλήμ, δουλεύει δὲ μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς.
to gar hagar sina oros estin en te arabia sustoichei de te nun hierusalem duleuei de meta ton teknon autes
26Mas a Jerusalém que é de cima é livre; a qual é mãe de todos nós.
Ἡ δὲ ἄνω Ἱερουσαλὴμ ἐλευθέρα ἐστίν, ἥτις ἐστὶ μήτηρ πάντων ἡμῶν·
he de ano hierusalem eleuthera estin hetis esti meter panton hemon
27Porque está escrito: Alegra-te, estéril, que não dás à luz: esforça-te e clama, tu que não estás de parto; porque os filhos da solitária são mais do que os da que tem marido.
γέγραπται γάρ, Εὐφράνθητι, στεῖρα, ἡ οὐ τίκτουσα· ῥῆξον καὶ βόησον, ἡ οὐκ ὠδίνουσα· ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα.
gegraptai gar eufrantheti steira he u tiktusa rhexon kai boeson he uk odinusa hoti polla ta tekna tes eremu mallon e tes echuses ton andra
28Mas nós, irmãos, somos filhos da promessa como Isaque.
Ἡμεῖς δέ, ἀδελφοί, κατὰ Ἰσαάκ, ἐπαγγελίας τέκνα ἐσμέν.
hemeis de adelfoi kata isaak epangelias tekna esmen
29Mas, como então aquele que era gerado segundo a carne perseguia o que o era segundo o Espírito, assim é também agora.
Ἀλλ᾿ ὥσπερ τότε ὁ κατὰ σάρκα γεννηθεὶς ἐδίωκε τὸν κατὰ πνεῦμα, οὕτω καὶ νῦν.
all hosper tote ho kata sarka gennetheis edioke ton kata pneuma huto kai nun
30Mas que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava herdará com o filho da livre.
Ἀλλὰ τί λέγει ἡ γραφή; Ἔκβαλε τὴν παιδίσκην καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς, οὐ γὰρ μὴ κληρονομήσῃ ὁ υἱὸς τῆς παιδίσκης μετὰ τοῦ υἱοῦ τῆς ἐλευθέρας.
alla ti legei he grafe ekbale ten paidisken kai ton huion autes u gar me kleronomese ho huios tes paidiskes meta tu huiu tes eleutheras
31De maneira que, irmãos, somos filhos, não da escrava, mas da livre.
Ἄρα, ἀδελφοί, οὐκ ἐσμὲν παιδίσκης τέκνα, ἀλλὰ τῆς ἐλευθέρας.
ara adelfoi uk esmen paidiskes tekna alla tes eleutheras
Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.
Texto bíblico de la Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos los derechos reservados. Usado con permiso, a través de API.Bible.
Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.
Texto proporcionado por API.Bible · Derechos de autor de las traducciones