¡Una persona no muere cuando deja de respirar, sino cuando deja de soñar!

VOO 56
pt·en·es
IngresarPlanes

Todos los librosTodos los capítulos

Eclesiastés 6

Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) + Westminster Leningrad Codex (WLC)

Ocultar el originalVer palabra por palabra
Traducción:BLIVREARARC69NTLH

Debajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.

1HÁ um mal que tenho visto debaixo do sol, e que mui frequente é entre os homens:

יֵ֣שׁ רָעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר רָאִ֖יתִי תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ וְרַבָּ֥ה הִ֖יא עַל־הָאָדָֽם׃

yesh raah asher raiti tachat hashamesh verabah hi al-haadam

2Um homem a quem Deus deu riquezas, fazenda e honra, e nada lhe falta de tudo quanto a sua alma deseja, mas Deus não lhe dá poder para daí comer, antes o estranho lho come: também isto é vaidade e má enfermidade.

אִ֣ישׁ אֲשֶׁ֣ר יִתֶּן־ל֣וֹ הָאֱלֹהִ֡ים עֹשֶׁר֩ וּנְכָסִ֨ים וְכָב֜וֹד וְֽאֵינֶ֨נּוּ חָסֵ֥ר לְנַפְשׁ֣וֹ ׀ מִכֹּ֣ל אֲשֶׁר־יִתְאַוֶּ֗ה וְלֹֽא־יַשְׁלִיטֶ֤נּוּ הָֽאֱלֹהִים֙ לֶאֱכֹ֣ל מִמֶּ֔נּוּ כִּ֛י אִ֥ישׁ נָכְרִ֖י יֹֽאכֲלֶ֑נּוּ זֶ֥ה הֶ֛בֶל וָחֳלִ֥י רָ֖ע הֽוּא׃

ish asher yiten-lo haelohim osher unchasim vechavod veenenu chaser lenafsho mikol asher-yitaueh velo-yashlitenu haelohim leechol mimenu ki ish nachri yochalenu zeh hevel vacholi ra hu

3Se o homem gerar cem filhos, e viver muitos anos, e os dias dos seus anos forem muitos e se a sua alma se não fartar do bem, e além disso não tiver um enterro, digo que um aborto é melhor do que ele;

אִם־יוֹלִ֣יד אִ֣ישׁ מֵאָ֡ה וְשָׁנִים֩ רַבּ֨וֹת יִֽחְיֶ֜ה וְרַ֣ב ׀ שֶׁיִּהְי֣וּ יְמֵֽי־שָׁנָ֗יו וְנַפְשׁוֹ֙ לֹא־תִשְׂבַּ֣ע מִן־הַטּוֹבָ֔ה וְגַם־קְבוּרָ֖ה לֹא־הָ֣יְתָה לּ֑וֹ אָמַ֕רְתִּי ט֥וֹב מִמֶּ֖נּוּ הַנָּֽפֶל׃

im-yolid ish meah veshanim rabot yichyeh verav sheyihyu yeme-shanayv venafsho lo-tisba min-hatovah vegam-kevurah lo-haytah lo amarti tov mimenu hanafel

4Porquanto debalde veio, e em trevas se vai, e de trevas se cobre o seu nome;

כִּֽי־בַהֶ֥בֶל בָּ֖א וּבַחֹ֣שֶׁךְ יֵלֵ֑ךְ וּבַחֹ֖שֶׁךְ שְׁמ֥וֹ יְכֻסֶּֽה׃

ki-vahevel ba uvachoshech yelech uvachoshech shemo yechuseh

5E ainda que nunca viu o sol, nem o conheceu, mais descanso tem do que o tal.

גַּם־שֶׁ֥מֶשׁ לֹא־רָאָ֖ה וְלֹ֣א יָדָ֑ע נַ֥חַת לָזֶ֖ה מִזֶּֽה׃

gam-shemesh lo-raah velo yada nachat lazeh mizeh

6E certamente, ainda que vivesse duas vezes mil anos, mas não gozasse o bem, não vão todos para um mesmo lugar?

וְאִלּ֣וּ חָיָ֗ה אֶ֤לֶף שָׁנִים֙ פַּעֲמַ֔יִם וְטוֹבָ֖ה לֹ֣א רָאָ֑ה הֲלֹ֛א אֶל־מָק֥וֹם אֶחָ֖ד הַכֹּ֥ל הוֹלֵֽךְ׃

veilu chayah elef shanim paamayim vetovah lo raah halo el-makom echad hakol holech

7Todo o trabalho do homem é para a sua boca, e contudo nunca se satisfaz a sua cobiça.

כָּל־עֲמַ֥ל הָאָדָ֖ם לְפִ֑יהוּ וְגַם־הַנֶּ֖פֶשׁ לֹ֥א תִמָּלֵֽא׃

kal-amal haadam lefihu vegam-hanefesh lo timale

8Porque, que mais tem o sábio do que o tolo? e que mais tem o pobre que sabe andar perante os vivos?

כִּ֛י מַה־יּוֹתֵ֥ר לֶחָכָ֖ם מִֽן־הַכְּסִ֑יל מַה־לֶּעָנִ֣י יוֹדֵ֔עַ לַהֲלֹ֖ךְ נֶ֥גֶד הַחַיִּֽים׃

ki mah-yoter lechacham min-haksil mah-leani yodea lahaloch neged hachayim

9Melhor é a vista dos olhos do que o vaguear da cobiça: também isto é vaidade, e aflição de espírito.

ט֛וֹב מַרְאֵ֥ה עֵינַ֖יִם מֵֽהֲלָךְ־נָ֑פֶשׁ גַּם־זֶ֥ה הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ׃

tov mareh enayim mehalach-nafesh gam-zeh hevel urut rucha

10Seja qualquer o que for, já o seu nome foi nomeado, e sabe-se que é homem, e que não pode contender com o que é mais forte do que ele.

מַה־שֶּֽׁהָיָ֗ה כְּבָר֙ נִקְרָ֣א שְׁמ֔וֹ וְנוֹדָ֖ע אֲשֶׁר־ה֣וּא אָדָ֑ם וְלֹא־יוּכַ֣ל לָדִ֔ין עִ֥ם שהתקיף מִמֶּֽנּוּ׃

mah-shehayah kevar nikra shemo venoda asher-hu adam velo-yuchal ladin im shhtkyf mimenu

11Sendo certo que há muitas cousas que aumentam a vaidade, que mais tem o homem de melhor?

כִּ֛י יֵשׁ־דְּבָרִ֥ים הַרְבֵּ֖ה מַרְבִּ֣ים הָ֑בֶל מַה־יֹּתֵ֖ר לָאָדָֽם׃

ki yesh-devarim harbeh marbim havel mah-yoter laadam

12Porque quem sabe o que é bom nesta vida para o homem, por todos os dias da sua vaidade, os quais gasta como sombra? porque quem declarará ao homem o que será depois dele debaixo do sol?

כִּ֣י מִֽי־יוֹדֵעַ֩ מַה־טּ֨וֹב לָֽאָדָ֜ם בַּֽחַיִּ֗ים מִסְפַּ֛ר יְמֵי־חַיֵּ֥י הֶבְל֖וֹ וְיַעֲשֵׂ֣ם כַּצֵּ֑ל אֲשֶׁר֙ מִֽי־יַגִּ֣יד לָֽאָדָ֔ם מַה־יִּהְיֶ֥ה אַחֲרָ֖יו תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ׃

ki mi-yodea mah-tov laadam bachayim mispar yeme-chaye hevlo veyaasem katsel asher mi-yagid laadam mah-yihyeh acharayv tachat hashamesh

Anterior: Eclesiastés 5Siguiente: Eclesiastés 7
Generar un estudio de este pasaje

Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.

Compartir

Texto bíblico de la Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos los derechos reservados. Usado con permiso, a través de API.Bible.

Texto hebreo del Westminster Leningrad Codex, dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org. El análisis morfológico del Open Scriptures Hebrew Bible NO está incluido aquí — tiene licencia propia, con exigencia de crédito.

Texto proporcionado por API.Bible · Derechos de autor de las traducciones