¡Una persona no muere cuando deja de respirar, sino cuando deja de soñar!

VOO 56
pt·en·es
IngresarPlanes

Todos los librosTodos los capítulos

Eclesiastés 4

Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) + Westminster Leningrad Codex (WLC)

Ocultar el originalVer palabra por palabra
Traducción:BLIVREARARC69NTLH

Debajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.

La numeración no es la misma en este capítulo. El original tiene un número de versículos distinto del portugués — ocurre en 134 de los 1.189 capítulos, la mayoría en los Salmos, porque el título hebreo (“Salmo de David”) se cuenta como versículo 1. Por eso los dos textos aparecen separados, cada uno con su numeración, en vez de emparejados: emparejarlos aquí pondría un versículo al lado del equivocado.

1DEPOIS voltei-me, e atentei para todas as opressões que se fazem debaixo do sol: e eis que vi as lágrimas dos que foram oprimidos e dos que não têm consolador; e a força estava da banda dos seus opressores; mas eles não tinham nenhum consolador.

2Pelo que eu louvei os que já morreram, mais do que os que vivem ainda.

3E melhor que uns e outros é aquele que ainda não é; que não viu as más obras que se fazem debaixo do sol.

4Também vi eu que todo o trabalho, e toda a destreza em obras, traz ao homem a inveja do seu próximo. Também isto é vaidade e aflição de espírito.

5O tolo cruza as suas mãos, e come a sua própria carne.

6Melhor é uma mão cheia com descanso do que ambas as mãos cheias com trabalho e aflição de espírito.

7Outra vez me voltei, e vi vaidade debaixo do sol.

8Há um que é só, e não tem segundo; sim, ele não tem filho nem irmã; e contudo de todo o seu trabalho não há fim, nem os seus olhos se fartam de riquezas; e não diz: Para quem trabalho eu, privando a minha alma do bem? Também isto é vaidade e enfadonha ocupação.

9Melhor é serem dois do que um, porque têm melhor paga do seu trabalho.

10Porque se um cair, o outro levanta o seu companheiro: mas ai do que estiver só; pois, caindo, não haverá outro que o levante.

11Também, se dois dormirem juntos, eles se aquentarão; mas um só como se aquentará?

12E, se alguém quiser prevalecer contra um, os dois lhe resistirão; e o cordão de três dobras não se quebra tão depressa.

13Melhor é o mancebo pobre e sábio do que o rei velho e insensato, que se não deixa mais admoestar.

14Porque um sai do cárcere para reinar; sim, um que nasceu pobre no seu reino.

15Vi a todos os viventes andarem debaixo do sol com o mancebo, o sucessor, que ficará em seu lugar.

16Não tem fim todo o povo, todo o que ele domina; tão pouco os descendentes se alegrarão dele. Na verdade que também isto é vaidade e aflição de espírito.

Westminster Leningrad Codex (WLC)

1וְשַׁ֣בְתִּֽי אֲנִ֗י וָאֶרְאֶה֙ אֶת־כָּל־הָ֣עֲשֻׁקִ֔ים אֲשֶׁ֥ר נַעֲשִׂ֖ים תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ וְהִנֵּ֣ה ׀ דִּמְעַ֣ת הָעֲשֻׁקִ֗ים וְאֵ֤ין לָהֶם֙ מְנַחֵ֔ם וּמִיַּ֤ד עֹֽשְׁקֵיהֶם֙ כֹּ֔חַ וְאֵ֥ין לָהֶ֖ם מְנַחֵֽם׃veshavti ani vaereh et-kal-haashukim asher naasim tachat hashamesh vehineh dimat haashukim veen lahem menachem umiyad oshkehem kocha veen lahem menachem

2וְשַׁבֵּ֧חַ אֲנִ֛י אֶת־הַמֵּתִ֖ים שֶׁכְּבָ֣ר מֵ֑תוּ מִן־הַ֣חַיִּ֔ים אֲשֶׁ֛ר הֵ֥מָּה חַיִּ֖ים עֲדֶֽנָה׃veshabecha ani et-hametim shekvar metu min-hachayim asher hemah chayim adenah

3וְטוֹב֙ מִשְּׁנֵיהֶ֔ם אֵ֥ת אֲשֶׁר־עֲדֶ֖ן לֹ֣א הָיָ֑ה אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־רָאָה֙ אֶת־הַמַּעֲשֶׂ֣ה הָרָ֔ע אֲשֶׁ֥ר נַעֲשָׂ֖ה תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ׃vetov mishnehem et asher-aden lo hayah asher lo-raah et-hamaaseh hara asher naasah tachat hashamesh

4וְרָאִ֨יתִֽי אֲנִ֜י אֶת־כָּל־עָמָ֗ל וְאֵת֙ כָּל־כִּשְׁר֣וֹן הַֽמַּעֲשֶׂ֔ה כִּ֛י הִ֥יא קִנְאַת־אִ֖ישׁ מֵרֵעֵ֑הוּ גַּם־זֶ֥ה הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ׃veraiti ani et-kal-amal veet kal-kishron hamaaseh ki hi kinat-ish mereehu gam-zeh hevel urut rucha

5הַכְּסִיל֙ חֹבֵ֣ק אֶת־יָדָ֔יו וְאֹכֵ֖ל אֶת־בְּשָׂרֽוֹ׃haksil chovek et-yadayv veochel et-besaro

6ט֕וֹב מְלֹ֥א כַ֖ף נָ֑חַת מִמְּלֹ֥א חָפְנַ֛יִם עָמָ֖ל וּרְע֥וּת רֽוּחַ׃tov melo chaf nachat mimlo chafnayim amal urut rucha

7וְשַׁ֧בְתִּי אֲנִ֛י וָאֶרְאֶ֥ה הֶ֖בֶל תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ׃veshavti ani vaereh hevel tachat hashamesh

8יֵ֣שׁ אֶחָד֩ וְאֵ֨ין שֵׁנִ֜י גַּ֣ם בֵּ֧ן וָאָ֣ח אֵֽין־ל֗וֹ וְאֵ֥ין קֵץ֙ לְכָל־עֲמָל֔וֹ גַּם־עיניו לֹא־תִשְׂבַּ֣ע עֹ֑שֶׁר וּלְמִ֣י ׀ אֲנִ֣י עָמֵ֗ל וּמְחַסֵּ֤ר אֶת־נַפְשִׁי֙ מִטּוֹבָ֔ה גַּם־זֶ֥ה הֶ֛בֶל וְעִנְיַ֥ן רָ֖ע הֽוּא׃yesh echad veen sheni gam ben vaach en-lo veen kets lechal-amalo gam-ynyv lo-tisba osher ulmi ani amel umchaser et-nafshi mitovah gam-zeh hevel veinyan ra hu

9טוֹבִ֥ים הַשְּׁנַ֖יִם מִן־הָאֶחָ֑ד אֲשֶׁ֧ר יֵשׁ־לָהֶ֛ם שָׂכָ֥ר ט֖וֹב בַּעֲמָלָֽם׃tovim hashnayim min-haechad asher yesh-lahem sachar tov baamalam

10כִּ֣י אִם־יִפֹּ֔לוּ הָאֶחָ֖ד יָקִ֣ים אֶת־חֲבֵר֑וֹ וְאִ֣יל֗וֹ הָֽאֶחָד֙ שֶׁיִּפּ֔וֹל וְאֵ֥ין שֵׁנִ֖י לַהֲקִימֽוֹ׃ki im-yipolu haechad yakim et-chavero veilo haechad sheyipol veen sheni lahakimo

11גַּ֛ם אִם־יִשְׁכְּב֥וּ שְׁנַ֖יִם וְחַ֣ם לָהֶ֑ם וּלְאֶחָ֖ד אֵ֥יךְ יֵחָֽם׃gam im-yishkvu shenayim vecham lahem ulechad ech yecham

12וְאִֽם־יִתְקְפוֹ֙ הָאֶחָ֔ד הַשְּׁנַ֖יִם יַעַמְד֣וּ נֶגְדּ֑וֹ וְהַחוּט֙ הַֽמְשֻׁלָּ֔שׁ לֹ֥א בִמְהֵרָ֖ה יִנָּתֵֽק׃veim-yitkfo haechad hashnayim yaamdu negdo vehachut hamshulash lo vimherah yinatek

13ט֛וֹב יֶ֥לֶד מִסְכֵּ֖ן וְחָכָ֑ם מִמֶּ֤לֶךְ זָקֵן֙ וּכְסִ֔יל אֲשֶׁ֛ר לֹא־יָדַ֥ע לְהִזָּהֵ֖ר עֽוֹד׃tov yeled misken vechacham mimelech zaken uchsil asher lo-yada lehizaher od

14כִּֽי־מִבֵּ֥ית הָסוּרִ֖ים יָצָ֣א לִמְלֹ֑ךְ כִּ֛י גַּ֥ם בְּמַלְכוּת֖וֹ נוֹלַ֥ד רָֽשׁ׃ki-mibet hasurim yatsa limloch ki gam bemalchuto nolad rash

15רָאִ֙יתִי֙ אֶת־כָּל־ הַ֣חַיִּ֔ים הַֽמְהַלְּכִ֖ים תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ עִ֚ם הַיֶּ֣לֶד הַשֵּׁנִ֔י אֲשֶׁ֥ר יַעֲמֹ֖ד תַּחְתָּֽיו׃raiti et-kal- hachayim hamhalchim tachat hashamesh im hayeled hasheni asher yaamod tachtayv

16אֵֽין־קֵ֣ץ לְכָל־הָעָ֗ם לְכֹ֤ל אֲשֶׁר־הָיָה֙ לִפְנֵיהֶ֔ם גַּ֥ם הָאַחֲרוֹנִ֖ים לֹ֣א יִשְׂמְחוּ־ב֑וֹ כִּֽי־גַם ־זֶ֥ה הֶ֖בֶל וְרַעְי֥וֹן רֽוּחַ׃en-kets lechal-haam lechol asher-hayah lifnehem gam haacharonim lo yismchu-vo ki-gam -zeh hevel verayon rucha

17שְׁמֹ֣ר רגליך כַּאֲשֶׁ֤ר תֵּלֵךְ֙ אֶל־בֵּ֣ית הָאֱלֹהִ֔ים וְקָר֣וֹב לִשְׁמֹ֔עַ מִתֵּ֥ת הַכְּסִילִ֖ים זָ֑בַח כִּֽי־אֵינָ֥ם יוֹדְעִ֖ים לַעֲשׂ֥וֹת רָֽע׃shemor rglych kaasher telech el-bet haelohim vekarov lishmoa mitet haksilim zavach ki-enam yodim laasot ra

Anterior: Eclesiastés 3Siguiente: Eclesiastés 5
Generar un estudio de este pasaje

Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.

Compartir

Texto bíblico de la Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos los derechos reservados. Usado con permiso, a través de API.Bible.

Texto hebreo del Westminster Leningrad Codex, dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org. El análisis morfológico del Open Scriptures Hebrew Bible NO está incluido aquí — tiene licencia propia, con exigencia de crédito.

Texto proporcionado por API.Bible · Derechos de autor de las traducciones