¡Una persona no muere cuando deja de respirar, sino cuando deja de soñar!

VOO 56
pt·en·es
IngresarPlanes

Todos los librosTodos los capítulos

Hechos 10

Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) + Textus Receptus (TR)

Ocultar el originalVer palabra por palabra
Traducción:BLIVREARARC69NTLH

Debajo de cada versículo en el original va la lectura aproximada, en cursiva, para quien quiera pronunciar el texto en voz alta. No es transliteración académica: no marca la sílaba tónica ni resuelve los casos que dependen del análisis gramatical, y el Nombre de cuatro letras se lee “Yahweh”, por decisión del fundador — la puntuación hebrea indica decir “Adonai”, y las Biblias en portugués lo traducen “SENHOR”.

1E HAVIA em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana.

Ἀνὴρ δέ τις ἦν ἐν Καισαρείᾳ ὀνόματι Κορνήλιος, ἑκατοντάρχης ἐκ σπείρης τῆς καλουμένης Ἰταλικῆς,

aner de tis en en kaisareia onomati kornelios hekatontarches ek speires tes kalumenes italikes

2Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.

εὐσεβὴς καὶ φοβούμενος τὸν Θεὸν σὺν παντὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, ποιῶν τε ἐλεημοσύνας πολλὰς τῷ λαῷ, καὶ δεόμενος τοῦ Θεοῦ διὰ παντός.

eusebes kai fobumenos ton theon sun panti to oiko autu poion te eleemosunas pollas to lao kai deomenos tu theu dia pantos

3Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.

Εἶδεν ἐν ὁράματι φανερῶς, ὡσεὶ ὥραν ἐννάτην τῆς ἡμέρας, ἄγγελον τοῦ Θεοῦ εἰσελθόντα πρὸς αὐτόν, καὶ εἰπόντα αὐτῷ, Κορνήλιε.

eiden en horamati faneros hosei horan ennaten tes hemeras angelon tu theu eiselthonta pros auton kai eiponta auto kornelie

4O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? Eu disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;

Ὁ δὲ ἀτενίσας αὐτῷ καὶ ἔμφοβος γενόμενος εἶπε, Τί ἐστι, Κύριε; Εἶπε δὲ αὐτῷ, Αἱ προσευχαί σου καὶ αἱ ἐλεημοσύναι σου ἀνέβησαν εἰς μνημόσυνον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

ho de atenisas auto kai emfobos genomenos eipe ti esti kurie eipe de auto hai proseuchai su kai hai eleemosunai su anebesan eis mnemosunon enopion tu theu

5Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.

Καὶ νῦν πέμψον εἰς Ἰόππην ἄνδρας, καὶ μετάπεμψαι Σίμωνα ὃς ἐπικαλεῖται Πέτρος·

kai nun pempson eis ioppen andras kai metapempsai simona hos epikaleitai petros

6Este está com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.

οὗτος ξενίζεται παρά τινι Σίμωνι βυρσεῖ, ᾧ ἐστιν οἰκία παρὰ θάλασσαν· οὗτος λαλήσει σοι τί σε δεῖ ποιεῖν.

hutos xenidzetai para tini simoni bursei ho estin oikia para thalassan hutos lalesei soi ti se dei poiein

7E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.

Ὡς δὲ ἀπῆλθεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν τῷ Κορνηλίῳ, φωνήσας δύο τῶν οἰκετῶν αὐτοῦ, καὶ στρατιώτην εὐσεβῆ τῶν προσκαρτερούντων αὐτῷ,

hos de apelthen ho angelos ho lalon to kornelio fonesas duo ton oiketon autu kai stratioten eusebe ton proskarterunton auto

8E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.

καὶ ἐξηγησάμενος αὐτοῖς ἅπαντα, ἀπέστειλεν αὐτοὺς εἰς τὴν Ἰόππην.

kai exegesamenos autois hapanta apesteilen autus eis ten ioppen

9E no dia seguinte indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.

Τῇ δὲ ἐπαύριον, ὁδοιπορούντων ἐκείνων καὶ τῇ πόλει ἐγγιζόντων, ἀνέβη Πέτρος ἐπὶ τὸ δῶμα προσεύξασθαι, περὶ ὥραν ἕκτην·

te de epaurion hodoiporunton ekeinon kai te polei engidzonton anebe petros epi to doma proseuxasthai peri horan hekten

10E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos.

ἐγένετο δὲ πρόσπεινος, καὶ ἤθελε γεύσασθαι· παρασκευαζόντων δὲ ἐκείνων, ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτὸν ἔκστασις,

egeneto de prospeinos kai ethele geusasthai paraskeuadzonton de ekeinon epepesen ep auton ekstasis

11E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.

καὶ θεωρεῖ τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγμένον, καὶ καταβαῖνον ἐπ᾿ αὐτὸν σκεῦός τι ὡς ὀθόνην μεγάλην, τέσσαρσιν ἀρχαῖς δεδεμένον, καὶ καθιέμενον ἐπὶ τῆς γῆς·

kai theorei ton uranon aneogmenon kai katabainon ep auton skeuos ti hos othonen megalen tessarsin archais dedemenon kai kathiemenon epi tes ges

12No qual havia de todos os animais quadrúpedes e répteis da terra, e aves do céu.

ἐν ᾧ ὑπῆρχε πάντα τὰ τετράποδα τῆς γῆς καὶ τὰ θηρία καὶ τὰ ἑρπετὰ καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ.

en ho huperche panta ta tetrapoda tes ges kai ta theria kai ta herpeta kai ta peteina tu uranu

13E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.

Καὶ ἐγένετο φωνὴ πρὸς αὐτόν, Ἀναστάς, Πέτρε, θῦσον καὶ φάγε.

kai egeneto fone pros auton anastas petre thuson kai fage

14Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.

Ὁ δὲ Πέτρος εἶπε, Μηδαμῶς, Κύριε· ὅτι οὐδέποτε ἔφαγον πᾶν κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον.

ho de petros eipe medamos kurie hoti udepote efagon pan koinon e akatharton

15E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.

Καὶ φωνὴ πάλιν ἐκ δευτέρου πρὸς αὐτόν, Ἃ ὁ Θεὸς ἐκαθάρισε, σὺ μὴ κοίνου.

kai fone palin ek deuteru pros auton ha ho theos ekatharise su me koinu

16E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.

Τοῦτο δὲ ἐγένετο ἐπὶ τρίς· καὶ πάλιν ἀνελήφθη τὸ σκεῦος εἰς τὸν οὐρανόν.

tuto de egeneto epi tris kai palin anelefthe to skeuos eis ton uranon

17E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.

Ὡς δὲ ἐν ἑαυτῷ διηπόρει ὁ Πέτρος τί ἂν εἴη τὸ ὅραμα ὃ εἶδε, καὶ ἰδού, οἱ ἄνδρες οἱ ἀπεσταλμένοι ἀπὸ τοῦ Κορνηλίου, διερωτήσαντες τὴν οἰκίαν Σίμωνος, ἐπέστησαν ἐπὶ τὸν πυλῶνα,

hos de en heauto dieporei ho petros ti an eie to horama ho eide kai idu hoi andres hoi apestalmenoi apo tu korneliu dierotesantes ten oikian simonos epestesan epi ton pulona

18E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.

καὶ φωνήσαντες ἐπυνθάνοντο εἰ Σίμων, ὁ ἐπικαλούμενος Πέτρος, ἐνθάδε ξενίζεται.

kai fonesantes epunthanonto ei simon ho epikalumenos petros enthade xenidzetai

19E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.

Τοῦ δὲ Πέτρου ἐνθυμουμένου περὶ τοῦ ὁράματος, εἶπεν αὐτῷ τὸ πνεῦμα, Ἰδού, ἄνδρες τρεῖς ζητοῦσί σε.

tu de petru enthumumenu peri tu horamatos eipen auto to pneuma idu andres treis dzetusi se

20Levanta-te pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.

Ἀλλὰ ἀναστὰς κατάβηθι, καὶ πορεύου σὺν αὐτοῖς, μηδὲν διακρινόμενος· διότι ἐγὼ ἀπέσταλκα αὐτούς.

alla anastas katabethi kai poreuu sun autois meden diakrinomenos dioti ego apestalka autus

21E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?

Καταβὰς δὲ Πέτρος πρὸς τοὺς ἄνδρας τοὺς ἀπεσταλμένους ἀπὸ τοῦ Κορνηλίου πρὸς αὐτόν, εἶπεν, Ἰδού, ἐγώ εἰμι ὃν ζητεῖτε· τίς ἡ αἰτία δι᾿ ἣν πάρεστε;

katabas de petros pros tus andras tus apestalmenus apo tu korneliu pros auton eipen idu ego eimi hon dzeteite tis he aitia di hen pareste

22E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.

Οἱ δὲ εἶπον, Κορνήλιος ἑκατοντάρχης, ἀνὴρ δίκαιος καὶ φοβούμενος τὸν Θεόν, μαρτυρούμενός τε ὑπὸ ὅλου τοῦ ἔθνους τῶν Ἰουδαίων, ἐχρηματίσθη ὑπὸ ἀγγέλου ἁγίου μεταπέμψασθαί σε εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ἀκοῦσαι ῥήματα παρὰ σοῦ.

hoi de eipon kornelios hekatontarches aner dikaios kai fobumenos ton theon marturumenos te hupo holu tu ethnus ton iudaion echrematisthe hupo angelu hagiu metapempsasthai se eis ton oikon autu kai akusai rhemata para su

23Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.

Εἰσκαλεσάμενος οὖν αὐτοὺς ἐξένισε. Τῇ δὲ ἐπαύριον ὁ Πέτρος ἐξῆλθε σὺν αὐτοῖς, καί τινες τῶν ἀδελφῶν τῶν ἀπὸ τῆς Ἰόππης συνῆλθον αὐτῷ.

eiskalesamenos un autus exenise te de epaurion ho petros exelthe sun autois kai tines ton adelfon ton apo tes ioppes sunelthon auto

24E no dia imediato chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.

Καὶ τῇ ἐπαύριον εἰσῆλθον εἰς τὴν Καισάρειαν. Ὁ δὲ Κορνήλιος ἦν προσδοκῶν αὐτούς, συγκαλεσάμενος τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ καὶ τοὺς ἀναγκαίους φίλους.

kai te epaurion eiselthon eis ten kaisareian ho de kornelios en prosdokon autus sunkalesamenos tus sungeneis autu kai tus anankaius filus

25E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés, o adorou.

Ὡς δὲ ἐγένετο εἰσελθεῖν τὸν Πέτρον, συναντήσας αὐτῷ ὁ Κορνήλιος, πεσὼν ἐπὶ τοὺς πόδας, προσεκύνησεν.

hos de egeneto eiselthein ton petron sunantesas auto ho kornelios peson epi tus podas prosekunesen

26Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.

Ὁ δὲ Πέτρος αὐτὸν ἤγειρε λέγων, Ἀνάστηθι· κἀγὼ αὐτὸς ἄνθρωπός εἰμι.

ho de petros auton egeire legon anastethi kago autos anthropos eimi

27E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.

Καὶ συνομιλῶν αὐτῷ εἰσῆλθε, καὶ εὑρίσκει συνεληλυθότας πολλούς,

kai sunomilon auto eiselthe kai heuriskei suneleluthotas pollus

28E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.

ἔφη τε πρὸς αὐτούς, Ὑμεῖς ἐπίστασθε ὡς ἀθέμιτόν ἐστιν ἀνδρὶ Ἰουδαίῳ κολλᾶσθαι ἢ προσέρχεσθαι ἀλλοφύλῳ· καὶ ἐμοὶ ὁ Θεὸς ἔδειξε μηδένα κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον λέγειν ἄνθρωπον·

efe te pros autus humeis epistasthe hos athemiton estin andri iudaio kollasthai e proserchesthai allofulo kai emoi ho theos edeixe medena koinon e akatharton legein anthropon

29Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto pois; por que razão mandastes chamar-me?

διὸ καὶ ἀναντιρρήτως ἦλθον μεταπεμφθείς. Πυνθάνομαι οὖν, τίνι λόγῳ μετεπέμψασθέ με.

dio kai anantirretos elthon metapemftheis punthanomai un tini logo metepempsasthe me

30E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.

Καὶ ὁ Κορνήλιος ἔφη, Ἀπὸ τετάρτης ἡμέρας μέχρι ταύτης τῆς ὥρας ἤμην νηστεύων, καὶ τὴν ἐννάτην ὥραν προσευχόμενος ἐν τῷ οἴκῳ μου· καὶ ἰδού, ἀνὴρ ἔστη ἐνώπιόν μου ἐν ἐσθῆτι λαμπρᾷ,

kai ho kornelios efe apo tetartes hemeras mechri tautes tes horas emen nesteuon kai ten ennaten horan proseuchomenos en to oiko mu kai idu aner este enopion mu en estheti lampra

31E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.

καί φησι, Κορνήλιε, εἰσηκούσθη σου ἡ προσευχή, καὶ αἱ ἐλεημοσύναι σου ἐμνήσθησαν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

kai fesi kornelie eisekusthe su he proseuche kai hai eleemosunai su emnesthesan enopion tu theu

32Envia pois a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.

Πέμψον οὖν εἰς Ἰόππην, καὶ μετακάλεσαι Σίμωνα ὃς ἐπικαλεῖται Πέτρος· οὗτος ξενίζεται ἐν οἰκίᾳ Σίμωνος βυρσέως παρὰ θάλασσαν· ὃς παραγενόμενος λαλήσει σοι.

pempson un eis ioppen kai metakalesai simona hos epikaleitai petros hutos xenidzetai en oikia simonos burseos para thalassan hos paragenomenos lalesei soi

33E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.

Ἐξαυτῆς οὖν ἔπεμψα πρός σε· σύ τε καλῶς ἐποίησας παραγενόμενος. Νῦν οὖν πάντες ἡμεῖς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πάρεσμεν ἀκοῦσαι πάντα τὰ προστεταγμένα σοι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ.

exautes un epempsa pros se su te kalos epoiesas paragenomenos nun un pantes hemeis enopion tu theu paresmen akusai panta ta prostetagmena soi hupo tu theu

34E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;

Ἀνοίξας δὲ Πέτρος τὸ στόμα εἶπεν, Ἐπ᾿ ἀληθείας καταλαμβάνομαι ὅτι οὐκ ἔστι προσωπολήπτης ὁ Θεός·

anoixas de petros to stoma eipen ep aletheias katalambanomai hoti uk esti prosopoleptes ho theos

35Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e obra o que é justo.

ἀλλ᾿ ἐν παντὶ ἔθνει ὁ φοβούμενος αὐτὸν καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην, δεκτὸς αὐτῷ ἐστι.

all en panti ethnei ho fobumenos auton kai ergadzomenos dikaiosunen dektos auto esti

36A palavra que ele enviou aos filho d’Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);

Τὸν λόγον ὃν ἀπέστειλε τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ, εὐαγγελιζόμενος εἰρήνην διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ — οὗτός ἐστι πάντων Κύριος —

ton logon hon apesteile tois huiois israel euangelidzomenos eirenen dia iesu christu hutos esti panton kurios

37Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;

ὑμεῖς οἴδατε, τὸ γενόμενον ῥῆμα καθ᾿ ὅλης τῆς Ἰουδαίας, ἀρξάμενον ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας, μετὰ τὸ βάπτισμα ὃ ἐκήρυξεν Ἰωάννης·

humeis oidate to genomenon rhema kath holes tes iudaias arxamenon apo tes galilaias meta to baptisma ho ekeruxen ioannes

38Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.

Ἰησοῦν τὸν ἀπὸ Ναζαρέθ, ὡς ἔχρισεν αὐτὸν ὁ Θεὸς πνεύματι ἁγίῳ καὶ δυνάμει, ὃς διῆλθεν εὐεργετῶν καὶ ἰώμενος πάντας τοὺς καταδυναστευομένους ὑπὸ τοῦ διαβόλου, ὅτι ὁ Θεὸς ἦν μετ᾿ αὐτοῦ.

iesun ton apo nadzareth hos echrisen auton ho theos pneumati hagio kai dunamei hos dielthen euergeton kai iomenos pantas tus katadunasteuomenus hupo tu diabolu hoti ho theos en met autu

39E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém: ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.

Καὶ ἡμεῖς ἐσμεν μάρτυρες πάντων ὧν ἐποίησεν ἔν τε τῇ χώρᾳ τῶν Ἰουδαίων καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ· ὃν ἀνεῖλον κρεμάσαντες ἐπὶ ξύλου.

kai hemeis esmen martures panton hon epoiesen en te te chora ton iudaion kai en hierusalem hon aneilon kremasantes epi xulu

40A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,

Τοῦτον ὁ Θεὸς ἤγειρε τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν ἐμφανῆ γενέσθαι,

tuton ho theos egeire te trite hemera kai edoken auton emfane genesthai

41Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.

οὐ παντὶ τῷ λαῷ, ἀλλὰ μάρτυσι τοῖς προκεχειροτονημένοις ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, ἡμῖν, οἵτινες συνεφάγομεν καὶ συνεπίομεν αὐτῷ μετὰ τὸ ἀναστῆναι αὐτὸν ἐκ νεκρῶν.

u panti to lao alla martusi tois prokecheirotonemenois hupo tu theu hemin hoitines sunefagomen kai sunepiomen auto meta to anastenai auton ek nekron

42E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.

Καὶ παρήγγειλεν ἡμῖν κηρύξαι τῷ λαῷ, καὶ διαμαρτύρασθαι ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ ὡρισμένος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ κριτὴς ζώντων καὶ νεκρῶν.

kai parengeilen hemin keruxai to lao kai diamarturasthai hoti autos estin ho horismenos hupo tu theu krites dzonton kai nekron

43A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.

Τούτῳ πάντες οἱ προφῆται μαρτυροῦσιν, ἄφεσιν ἁμαρτιῶν λαβεῖν διὰ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ πάντα τὸν πιστεύοντα εἰς αὐτόν.

tuto pantes hoi profetai marturusin afesin hamartion labein dia tu onomatos autu panta ton pisteuonta eis auton

44E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.

Ἔτι λαλοῦντος τοῦ Πέτρου τὰ ῥήματα ταῦτα, ἐπέπεσε τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας τὸν λόγον.

eti laluntos tu petru ta rhemata tauta epepese to pneuma to hagion epi pantas tus akuontas ton logon

45E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.

Καὶ ἐξέστησαν οἱ ἐκ περιτομῆς πιστοί, ὅσοι συνῆλθον τῷ Πέτρῳ, ὅτι καὶ ἐπὶ τὰ ἔθνη ἡ δωρεὰ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐκκέχυται.

kai exestesan hoi ek peritomes pistoi hosoi sunelthon to petro hoti kai epi ta ethne he dorea tu hagiu pneumatos ekkechutai

46Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.

Ἤκουον γὰρ αὐτῶν λαλούντων γλώσσαις, καὶ μεγαλυνόντων τὸν Θεόν. Τότε ἀπεκρίθη ὁ Πέτρος,

ekuon gar auton lalunton glossais kai megalunonton ton theon tote apekrithe ho petros

47Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?

Μήτι τὸ ὕδωρ κωλῦσαι δύναταί τις, τοῦ μὴ βαπτισθῆναι τούτους, οἵτινες τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔλαβον καθὼς καὶ ἡμεῖς;

meti to hudor kolusai dunatai tis tu me baptisthenai tutus hoitines to pneuma to hagion elabon kathos kai hemeis

48E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Προσέταξέ τε αὐτοὺς βαπτισθῆναι ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου. Τότε ἠρώτησαν αὐτὸν ἐπιμεῖναι ἡμέρας τινάς.

prosetaxe te autus baptisthenai en to onomati tu kuriu tote erotesan auton epimeinai hemeras tinas

Anterior: Hechos 9Siguiente: Hechos 11
Generar un estudio de este pasaje

Abre el Generador de Estudios Bíblicos con este pasaje ya cargado. El estudio es investigación según las reglas que usted defina, no un sermón terminado.

Compartir

Texto bíblico de la Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos los derechos reservados. Usado con permiso, a través de API.Bible.

Texto griego del Nuevo Testamento (Textus Receptus), dominio público, en la edición digital distribuida por eBible.org, con notas de aparato de Adam Boyd.

Texto proporcionado por API.Bible · Derechos de autor de las traducciones