A person doesn't die when they stop breathing, but when they stop dreaming!

VOO 56
pt·en·es
Log inPlans

All booksAll chapters

Romans 9

Almeida Revista e Atualizada (ARA) + Textus Receptus (TR)

Hide the originalView word by word
Translation:BLIVREARARC69NTLH

Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.

1Digo a verdade em Cristo, não minto, testemunhando comigo, no Espírito Santo, a minha própria consciência:

Ἀλήθειαν λέγω ἐν Χριστῷ, οὐ ψεύδομαι, συμμαρτυρούσης μοι τῆς συνειδήσεώς μου ἐν πνεύματι ἁγίῳ,

aletheian lego en christo u pseudomai summarturuses moi tes suneideseos mu en pneumati hagio

2tenho grande tristeza e incessante dor no coração;

ὅτι λύπη μοι ἐστὶ μεγάλη, καὶ ἀδιάλειπτος ὀδύνη τῇ καρδίᾳ μου.

hoti lupe moi esti megale kai adialeiptos odune te kardia mu

3porque eu mesmo desejaria ser anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas, segundo a carne.

Ηὐχόμην γὰρ αὐτὸς ἐγὼ ἀνάθεμα εἶναι ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μου, τῶν συγγενῶν μου κατὰ σάρκα·

euchomen gar autos ego anathema einai apo tu christu huper ton adelfon mu ton sungenon mu kata sarka

4São israelitas. Pertence-lhes a adoção e também a glória, as alianças, a legislação, o culto e as promessas;

οἵτινές εἰσιν Ἰσραηλῖται, ὧν ἡ υἱοθεσία καὶ ἡ δόξα καὶ αἱ διαθῆκαι καὶ ἡ νομοθεσία καὶ ἡ λατρεία καὶ αἱ ἐπαγγελίαι,

hoitines eisin israelitai hon he huiothesia kai he doxa kai hai diathekai kai he nomothesia kai he latreia kai hai epangeliai

5deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para todo o sempre. Amém!

ὧν οἱ πατέρες, καὶ ἐξ ὧν ὁ Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα, ὁ ὢν ἐπὶ πάντων, Θεὸς εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

hon hoi pateres kai ex hon ho christos to kata sarka ho on epi panton theos eulogetos eis tus aionas amen

6E não pensemos que a palavra de Deus haja falhado, porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas;

Οὐχ οἷον δὲ ὅτι ἐκπέπτωκεν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ. Οὐ γὰρ πάντες οἱ ἐξ Ἰσραήλ, οὗτοι Ἰσραήλ·

uch hoion de hoti ekpeptoken ho logos tu theu u gar pantes hoi ex israel hutoi israel

7nem por serem descendentes de Abraão são todos seus filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.

οὐδ᾿ ὅτι εἰσὶ σπέρμα Ἀβραάμ, πάντες τέκνα· ἀλλ᾿ Ἐν Ἰσαὰκ κληθήσεταί σοι σπέρμα.

ud hoti eisi sperma abraam pantes tekna all en isaak klethesetai soi sperma

8Isto é, estes filhos de Deus não são propriamente os da carne, mas devem ser considerados como descendência os filhos da promessa.

Τοῦτ᾿ ἔστιν, οὐ τὰ τέκνα τῆς σαρκός, ταῦτα τέκνα τοῦ Θεοῦ· ἀλλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐπαγγελίας λογίζεται εἰς σπέρμα.

tut estin u ta tekna tes sarkos tauta tekna tu theu alla ta tekna tes epangelias logidzetai eis sperma

9Porque a palavra da promessa é esta: Por esse tempo, virei, e Sara terá um filho.

Ἐπαγγελίας γὰρ ὁ λόγος οὗτος, Κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον ἐλεύσομαι, καὶ ἔσται τῇ Σάρρᾳ υἱός.

epangelias gar ho logos hutos kata ton kairon tuton eleusomai kai estai te sarra huios

10E não ela somente, mas também Rebeca, ao conceber de um só, Isaque, nosso pai.

Οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ Ῥεβέκκα ἐξ ἑνὸς κοίτην ἔχουσα, Ἰσαὰκ τοῦ πατρὸς ἡμῶν —

u monon de alla kai rhebekka ex henos koiten echusa isaak tu patros hemon

11E ainda não eram os gêmeos nascidos, nem tinham praticado o bem ou o mal (para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama),

μήπω γὰρ γεννηθέντων, μηδὲ πραξάντων τι ἀγαθὸν ἢ κακόν, ἵνα ἡ κατ᾿ ἐκλογὴν τοῦ Θεοῦ πρόθεσις μένῃ, οὐκ ἐξ ἔργων, ἀλλ᾿ ἐκ τοῦ καλοῦντος,

mepo gar gennethenton mede praxanton ti agathon e kakon hina he kat eklogen tu theu prothesis mene uk ex ergon all ek tu kaluntos

12já fora dito a ela: O mais velho será servo do mais moço.

ἐρρήθη αὐτῇ ὅτι Ὁ μείζων δουλεύσει τῷ ἐλάσσονι.

errethe aute hoti ho meidzon duleusei to elassoni

13Como está escrito: Amei Jacó, porém me aborreci de Esaú.

Καθὼς γέγραπται, Τὸν Ἰακὼβ ἠγάπησα, τὸν δὲ Ἠσαῦ ἐμίσησα.

kathos gegraptai ton iakob egapesa ton de esau emisesa

14Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!

Τί οὖν ἐροῦμεν; Μὴ ἀδικία παρὰ τῷ Θεῷ; Μὴ γένοιτο.

ti un erumen me adikia para to theo me genoito

15Pois ele diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e compadecer-me-ei de quem me aprouver ter compaixão.

Τῷ γὰρ Μωσῇ λέγει, Ἐλεήσω ὃν ἂν ἐλεῶ, καὶ οἰκτειρήσω ὃν ἂν οἰκτείρω.

to gar mose legei eleeso hon an eleo kai oikteireso hon an oikteiro

16Assim, pois, não depende de quem quer ou de quem corre, mas de usar Deus a sua misericórdia.

Ἄρα οὖν οὐ τοῦ θέλοντος, οὐδὲ τοῦ τρέχοντος, ἀλλὰ τοῦ ἐλεοῦντος Θεοῦ.

ara un u tu thelontos ude tu trechontos alla tu eleuntos theu

17Porque a Escritura diz a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que o meu nome seja anunciado por toda a terra.

Λέγει γὰρ ἡ γραφὴ τῷ Φαραὼ ὅτι Εἰς αὐτὸ τοῦτο ἐξήγειρά σε, ὅπως ἐνδείξωμαι ἐν σοὶ τὴν δύναμίν μου, καὶ ὅπως διαγγελῇ τὸ ὄνομά μου ἐν πάσῃ τῇ γῇ.

legei gar he grafe to farao hoti eis auto tuto exegeira se hopos endeixomai en soi ten dunamin mu kai hopos diangele to onoma mu en pase te ge

18Logo, tem ele misericórdia de quem quer e também endurece a quem lhe apraz.

Ἄρα οὖν ὃν θέλει ἐλεεῖ· ὃν δὲ θέλει σκληρύνει.

ara un hon thelei eleei hon de thelei sklerunei

19Tu, porém, me dirás: De que se queixa ele ainda? Pois quem jamais resistiu à sua vontade?

Ἐρεῖς οὖν μοι, Τί ἔτι μέμφεται; Τῷ γὰρ βουλήματι αὐτοῦ τίς ἀνθέστηκε;

ereis un moi ti eti memfetai to gar bulemati autu tis anthesteke

20Quem és tu, ó homem, para discutires com Deus?! Porventura, pode o objeto perguntar a quem o fez: Por que me fizeste assim?

Μενοῦνγε, ὦ ἄνθρωπε, σὺ τίς εἶ ὁ ἀνταποκρινόμενος τῷ Θεῷ; Μὴ ἐρεῖ τὸ πλάσμα τῷ πλάσαντι, Τί με ἐποίησας οὕτως;

menunge o anthrope su tis ei ho antapokrinomenos to theo me erei to plasma to plasanti ti me epoiesas hutos

21Ou não tem o oleiro direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro, para desonra?

Ἢ οὐκ ἔχει ἐξουσίαν ὁ κεραμεὺς τοῦ πηλοῦ, ἐκ τοῦ αὐτοῦ φυράματος ποιῆσαι ὃ μὲν εἰς τιμὴν σκεῦος, ὃ δὲ εἰς ἀτιμίαν;

e uk echei exusian ho kerameus tu pelu ek tu autu furamatos poiesai ho men eis timen skeuos ho de eis atimian

22Que diremos, pois, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita longanimidade os vasos de ira, preparados para a perdição,

Εἰ δὲ θέλων ὁ Θεὸς ἐνδείξασθαι τὴν ὀργήν, καὶ γνωρίσαι τὸ δυνατὸν αὐτοῦ, ἤνεγκεν ἐν πολλῇ μακροθυμίᾳ σκεύη ὀργῆς κατηρτισμένα εἰς ἀπώλειαν·

ei de thelon ho theos endeixasthai ten orgen kai gnorisai to dunaton autu enenken en polle makrothumia skeue orges katertismena eis apoleian

23a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória em vasos de misericórdia, que para glória preparou de antemão,

καὶ ἵνα γνωρίσῃ τὸν πλοῦτον τῆς δόξης αὐτοῦ ἐπὶ σκεύη ἐλέους, ἃ προητοίμασεν εἰς δόξαν,

kai hina gnorise ton pluton tes doxes autu epi skeue eleus ha proetoimasen eis doxan

24os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?

οὓς καὶ ἐκάλεσεν ἡμᾶς οὐ μόνον ἐξ Ἰουδαίων, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἐθνῶν;

hus kai ekalesen hemas u monon ex iudaion alla kai ex ethnon

25Assim como também diz em Oseias: Chamarei povo meu ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada;

Ὡς καὶ ἐν τῷ Ὡσηὲ λέγει, Καλέσω τὸν οὐ λαόν μου λαόν μου· καὶ τὴν οὐκ ἠγαπημένην ἠγαπημένην.

hos kai en to hosee legei kaleso ton u laon mu laon mu kai ten uk egapemenen egapemenen

26e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois meu povo, ali mesmo serão chamados filhos do Deus vivo.

Καὶ ἔσται, ἐν τῷ τόπῳ οὗ ἐρρήθη αὐτοῖς, Οὐ λαός μου ὑμεῖς, ἐκεῖ κληθήσονται υἱοὶ Θεοῦ ζῶντος.

kai estai en to topo hu errethe autois u laos mu humeis ekei klethesontai huioi theu dzontos

27Mas, relativamente a Israel, dele clama Isaías: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.

Ἠσαΐας δὲ κράζει ὑπὲρ τοῦ Ἰσραήλ, Ἐὰν ᾖ ὁ ἀριθμὸς τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης, τὸ κατάλειμμα σωθήσεται·

esaias de kradzei huper tu israel ean e ho arithmos ton huion israel hos he ammos tes thalasses to kataleimma sothesetai

28Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, cabalmente e em breve;

λόγον γὰρ συντελῶν καὶ συντέμνων ἐν δικαιοσύνῃ· ὅτι λόγον συντετμημένον ποιήσει Κύριος ἐπὶ τῆς γῆς.

logon gar suntelon kai suntemnon en dikaiosune hoti logon suntetmemenon poiesei kurios epi tes ges

29como Isaías já disse: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, ter-nos-íamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.

Καὶ καθὼς προείρηκεν Ἠσαΐας, Εἰ μὴ Κύριος Σαβαὼθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα, ὡς Σόδομα ἂν ἐγενήθημεν, καὶ ὡς Γόμορρα ἂν ὡμοιώθημεν.

kai kathos proeireken esaias ei me kurios sabaoth enkatelipen hemin sperma hos sodoma an egenethemen kai hos gomorra an homoiothemen

30Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, todavia, a que decorre da fé;

Τί οὖν ἐροῦμεν; Ὅτι ἔθνη τὰ μὴ διώκοντα δικαιοσύνην, κατέλαβε δικαιοσύνην, δικαιοσύνην δὲ τὴν ἐκ πίστεως·

ti un erumen hoti ethne ta me diokonta dikaiosunen katelabe dikaiosunen dikaiosunen de ten ek pisteos

31e Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.

Ἰσραὴλ δέ, διώκων νόμον δικαιοσύνης, εἰς νόμον δικαιοσύνης οὐκ ἔφθασε.

israel de diokon nomon dikaiosunes eis nomon dikaiosunes uk efthase

32Por quê? Porque não decorreu da fé, e sim como que das obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,

Διὰ τί; Ὅτι οὐκ ἐκ πίστεως, ἀλλ᾿ ὡς ἐξ ἔργων νόμου· προσέκοψαν γὰρ τῷ λίθῳ τοῦ προσκόμματος,

dia ti hoti uk ek pisteos all hos ex ergon nomu prosekopsan gar to litho tu proskommatos

33como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, e aquele que nela crê não será confundido.

καθὼς γέγραπται, Ἰδοὺ τίθημι ἐν Σιὼν λίθον προσκόμματος καὶ πέτραν σκανδάλου· καὶ πᾶς ὁ πιστεύων ἐπ᾿ αὐτῷ οὐ καταισχυνθήσεται.

kathos gegraptai idu tithemi en sion lithon proskommatos kai petran skandalu kai pas ho pisteuon ep auto u kataischunthesetai

Previous: Romans 8Next: Romans 10
Generate a study on this passage

Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.

Share

Scripture text from the Almeida Revista e Atualizada (ARA) © 1993 Sociedade Bíblica do Brasil. All rights reserved. Used by permission, through API.Bible.

Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.

Scripture provided by API.Bible · Copyright of the translations