A person doesn't die when they stop breathing, but when they stop dreaming!

VOO 56
pt·en·es
Log inPlans

All booksAll chapters

Matthew 21

Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) + Textus Receptus (TR)

Hide the originalView word by word
Translation:BLIVREARARC69NTLH

Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.

1E QUANDO se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou então Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:

Καὶ ὅτε ἤγγισαν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ ἦλθον εἰς Βηθφαγὴ πρὸς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, τότε ὁ Ἰησοῦς ἀπέστειλε δύο μαθητάς,

kai hote engisan eis hierosoluma kai elthon eis bethfage pros to oros ton elaion tote ho iesus apesteile duo mathetas

2Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.

λέγων αὐτοῖς, Πορεύθητε εἰς τὴν κώμην τὴν ἀπέναντι ὑμῶν, καὶ εὐθέως εὑρήσετε ὄνον δεδεμένην, καὶ πῶλον μετ᾿ αὐτῆς· λύσαντες ἀγάγετέ μοι.

legon autois poreuthete eis ten komen ten apenanti humon kai eutheos heuresete onon dedemenen kai polon met autes lusantes agagete moi

3E, se alguém vos disser alguma coisa, direis que o Senhor os há de mister: e logo os enviará.

Καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι, ἐρεῖτε ὅτι Ὁ Κύριος αὐτῶν χρείαν ἔχει· εὐθέως δὲ ἀποστελεῖ αὐτούς.

kai ean tis humin eipe ti ereite hoti ho kurios auton chreian echei eutheos de apostelei autus

4Ora tudo isto aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta, que diz:

Τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν, ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τοῦ προφήτου, λέγοντος,

tuto de holon gegonen hina plerothe to rhethen dia tu profetu legontos

5Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei aí te vem, manso, e assentado sobre uma jumenta, e sobre um jumentinho, filho de animal de carga.

Εἴπατε τῇ θυγατρὶ Σιών, Ἰδού, ὁ βασιλεύς σου ἔρχεταί σοι, πραῢς καὶ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ὄνον καὶ πῶλον υἱὸν ὑποζυγίου.

eipate te thugatri sion idu ho basileus su erchetai soi praus kai epibebekos epi onon kai polon huion hupodzugiu

6E, indo os discípulos, e fazendo como Jesus lhes ordenara,

Πορευθέντες δὲ οἱ μαθηταί, καὶ ποιήσαντες καθὼς προσέταξεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς,

poreuthentes de hoi mathetai kai poiesantes kathos prosetaxen autois ho iesus

7Trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus vestidos e fizeram-no assentar em cima.

ἤγαγον τὴν ὄνον καὶ τὸν πῶλον· καὶ ἐπέθηκαν ἐπάνω αὐτῶν τὰ ἱμάτια αὐτῶν, καὶ ἐπεκάθισαν ἐπάνω αὐτῶν.

egagon ten onon kai ton polon kai epethekan epano auton ta himatia auton kai epekathisan epano auton

8E muitíssima gente estendia os seus vestidos pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores e os espalhavam pelo caminho.

Ὁ δὲ πλεῖστος ὄχλος ἔστρωσαν ἑαυτῶν τὰ ἱμάτια ἐν τῇ ὁδῷ· ἄλλοι δὲ ἔκοπτον κλάδους ἀπὸ τῶν δένδρων, καὶ ἐστρώννυον ἐν τῇ ὁδῷ.

ho de pleistos ochlos estrosan heauton ta himatia en te hodo alloi de ekopton kladus apo ton dendron kai estronnuon en te hodo

9E a multidão que ia adiante, e a que seguia, clamava, dizendo: Hosana ao Filho de Davi; bendito o que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.

Οἱ δὲ ὄχλοι οἱ προάγοντες καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες ἔκραζον, λέγοντες, Ὡσαννὰ τῷ υἱῷ Δαβίδ· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. Ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις.

hoi de ochloi hoi proagontes kai hoi akoluthuntes ekradzon legontes hosanna to huio dabid eulogemenos ho erchomenos en onomati kuriu hosanna en tois hupsistois

10E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, dizendo: Quem é este?

Καὶ εἰσελθόντος αὐτοῦ εἰς Ἱεροσόλυμα, ἐσείσθη πᾶσα ἡ πόλις, λέγουσα, Τίς ἐστιν οὗτος;

kai eiselthontos autu eis hierosoluma eseisthe pasa he polis legusa tis estin hutos

11E a multidão dizia: Este é Jesus, o Profeta de Nazaré da Galileia.

Οἱ δὲ ὄχλοι ἔλεγον, Οὗτός ἐστιν Ἰησοῦς ὁ προφήτης, ὁ ἀπὸ Ναζαρὲθ τῆς Γαλιλαίας.

hoi de ochloi elegon hutos estin iesus ho profetes ho apo nadzareth tes galilaias

12E entrou Jesus no templo de Deus, e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.

Καὶ εἰσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐξέβαλε πάντας τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ τὰς τραπέζας τῶν κολλυβιστῶν κατέστρεψε, καὶ τὰς καθέδρας τῶν πωλούντων τὰς περιστεράς.

kai eiselthen ho iesus eis to hieron tu theu kai exebale pantas tus poluntas kai agoradzontas en to hiero kai tas trapedzas ton kollubiston katestrepse kai tas kathedras ton polunton tas peristeras

13E disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração — mas vós a tendes convertido em covil de ladrões.

Καὶ λέγει αὐτοῖς, Γέγραπται, Ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται· ὑμεῖς δὲ αὐτὸν ἐποιήσατε σπήλαιον λῃστῶν.

kai legei autois gegraptai ho oikos mu oikos proseuches klethesetai humeis de auton epoiesate spelaion leston

14E foram ter com ele ao templo cegos e coxos, e curou-os.

Καὶ προσῆλθον αὐτῷ τυφλοὶ καὶ χωλοὶ ἐν τῷ ἱερῷ· καὶ ἐθεράπευσεν αὐτούς.

kai proselthon auto tufloi kai choloi en to hiero kai etherapeusen autus

15Vendo então os principais dos sacerdotes e os escribas as maravilhas que fazia, e os meninos clamando no templo, Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,

Ἰδόντες δὲ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς τὰ θαυμάσια ἃ ἐποίησε, καὶ τοὺς παῖδας κράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ λέγοντας, Ὡσαννὰ τῷ υἱῷ Δαβίδ, ἠγανάκτησαν,

idontes de hoi archiereis kai hoi grammateis ta thaumasia ha epoiese kai tus paidas kradzontas en to hiero kai legontas hosanna to huio dabid eganaktesan

16E disseram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos meninos e das criancinhas de peito tiraste o perfeito louvor?

καὶ εἶπον αὐτῷ, Ἀκούεις τί οὗτοι λέγουσιν; Ὁ δὲ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς, Ναί· οὐδέποτε ἀνέγνωτε ὅτι Ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσω αἶνον;

kai eipon auto akueis ti hutoi legusin ho de iesus legei autois nai udepote anegnote hoti ek stomatos nepion kai theladzonton katertiso ainon

17E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.

Καὶ καταλιπὼν αὐτοὺς ἐξῆλθεν ἔξω τῆς πόλεως εἰς Βηθανίαν, καὶ ηὐλίσθη ἐκεῖ.

kai katalipon autus exelthen exo tes poleos eis bethanian kai eulisthe ekei

18E, de manhã, voltando para a cidade, teve fome;

Πρωΐας δὲ ἐπανάγων εἰς τὴν πόλιν, ἐπείνασε.

proias de epanagon eis ten polin epeinase

19E, avistando uma figueira perto do caminho, dirigiu-se a ela, e não achou nela senão folhas. E disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.

Καὶ ἰδὼν συκῆν μίαν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ, ἦλθεν ἐπ᾿ αὐτήν, καὶ οὐδὲν εὗρεν ἐν αὐτῇ εἰ μὴ φύλλα μόνον· καὶ λέγει αὐτῇ, Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα. Καὶ ἐξηράνθη παραχρῆμα ἡ συκῆ.

kai idon suken mian epi tes hodu elthen ep auten kai uden heuren en aute ei me fulla monon kai legei aute meketi ek su karpos genetai eis ton aiona kai exeranthe parachrema he suke

20E os discípulos, vendo isto, maravilharam-se, dizendo: Como secou imediatamente a figueira?

Καὶ ἰδόντες οἱ μαθηταὶ ἐθαύμασαν, λέγοντες, Πῶς παραχρῆμα ἐξηράνθη ἡ συκῆ;

kai idontes hoi mathetai ethaumasan legontes pos parachrema exeranthe he suke

21Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e precipita-te no mar, assim será feito;

Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν, καὶ μὴ διακριθῆτε, οὐ μόνον τὸ τῆς συκῆς ποιήσετε, ἀλλὰ κἂν τῷ ὄρει τούτῳ εἴπητε, Ἄρθητι, καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν, γενήσεται.

apokritheis de ho iesus eipen autois amen lego humin ean echete pistin kai me diakrithete u monon to tes sukes poiesete alla kan to orei tuto eipete artheti kai bletheti eis ten thalassan genesetai

22E tudo o que pedirdes na oração, crendo, o recebereis.

Καὶ πάντα ὅσα ἂν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ, πιστεύοντες, λήψεσθε.

kai panta hosa an aitesete en te proseuche pisteuontes lepsesthe

23E, chegando ao templo, acercaram-se dele, estando já ensinando, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo, dizendo: Com que autoridade fazes isto? e quem te deu tal autoridade?

Καὶ ἐλθόντι αὐτῷ εἰς τὸ ἱερόν, προσῆλθον αὐτῷ διδάσκοντι οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ, λέγοντες, Ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς; Καὶ τίς σοι ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν ταύτην;

kai elthonti auto eis to hieron proselthon auto didaskonti hoi archiereis kai hoi presbuteroi tu lau legontes en poia exusia tauta poieis kai tis soi edoke ten exusian tauten

24E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa: se ma disserdes, também eu vos direi com que autoridade faço isto.

Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Ἐρωτήσω ὑμᾶς κἀγὼ λόγον ἕνα, ὃν ἐὰν εἴπητέ μοι, κἀγὼ ὑμῖν ἐρῶ ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.

apokritheis de ho iesus eipen autois eroteso humas kago logon hena hon ean eipete moi kago humin ero en poia exusia tauta poio

25O batismo de João donde era? Do céu, ou dos homens? E pensavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?

Τὸ βάπτισμα Ἰωάννου πόθεν ἦν; Ἐξ οὐρανοῦ ἢ ἐξ ἀνθρώπων; Οἱ δὲ διελογίζοντο παρ᾿ ἑαυτοῖς, λέγοντες, Ἐὰν εἴπωμεν, Ἐξ οὐρανοῦ, ἐρεῖ ἡμῖν, Διὰ τί οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ;

to baptisma ioannu pothen en ex uranu e ex anthropon hoi de dielogidzonto par heautois legontes ean eipomen ex uranu erei hemin dia ti un uk episteusate auto

26E, se dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.

Ἐὰν δὲ εἴπωμεν, Ἐξ ἀνθρώπων, φοβούμεθα τὸν ὄχλον· πάντες γὰρ ἔχουσι τὸν Ἰωάννην ὡς προφήτην.

ean de eipomen ex anthropon fobumetha ton ochlon pantes gar echusi ton ioannen hos profeten

27E, respondendo a Jesus, disseram: Não sabemos. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade faço isto.

Καὶ ἀποκριθέντες τῷ Ἰησοῦ εἶπον, Οὐκ οἴδαμεν. Ἔφη αὐτοῖς καὶ αὐτός, Οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.

kai apokrithentes to iesu eipon uk oidamen efe autois kai autos ude ego lego humin en poia exusia tauta poio

28Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.

Τί δὲ ὑμῖν δοκεῖ; Ἄνθρωπος εἶχε τέκνα δύο, καὶ προσελθὼν τῷ πρώτῳ εἶπε, Τέκνον, ὕπαγε, σήμερον ἐργάζου ἐν τῷ ἀμπελῶνί μου.

ti de humin dokei anthropos eiche tekna duo kai proselthon to proto eipe teknon hupage semeron ergadzu en to ampeloni mu

29Ele, porém, respondendo, disse: Não quero. Mas depois, arrependendo-se, foi.

Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Οὐ θέλω· ὕστερον δὲ μεταμεληθείς, ἀπῆλθε.

ho de apokritheis eipen u thelo husteron de metameletheis apelthe

30E, dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e, respondendo ele, disse: Eu vou, senhor; e não foi.

Καὶ προσελθὼν τῷ δευτέρῳ εἶπεν ὡσαύτως. Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Ἐγώ, κύριε· καὶ οὐκ ἀπῆλθε.

kai proselthon to deutero eipen hosautos ho de apokritheis eipen ego kurie kai uk apelthe

31Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.

Τίς ἐκ τῶν δύο ἐποίησε τὸ θέλημα τοῦ πατρός; Λέγουσιν αὐτῷ, Ὁ πρῶτος. Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οἱ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.

tis ek ton duo epoiese to thelema tu patros legusin auto ho protos legei autois ho iesus amen lego humin hoti hoi telonai kai hai pornai proagusin humas eis ten basileian tu theu

32Porque João veio a vós no caminho de justiça, e não o crestes, mas os publicanos e as meretrizes o creram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para o crer.

Ἦλθε γὰρ πρὸς ὑμᾶς Ἰωάννης ἐν ὁδῷ δικαιοσύνης, καὶ οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ· οἱ δὲ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι ἐπίστευσαν αὐτῷ· ὑμεῖς δὲ ἰδόντες οὐ μετεμελήθητε ὕστερον τοῦ πιστεῦσαι αὐτῷ.

elthe gar pros humas ioannes en hodo dikaiosunes kai uk episteusate auto hoi de telonai kai hai pornai episteusan auto humeis de idontes u metemelethete husteron tu pisteusai auto

33Ouvi ainda, outra parábola: Houve um homem, pai de família, que plantou uma vinha, e circundou-a de um valado, e construiu nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se para longe.

Ἄλλην παραβολὴν ἀκούσατε. Ἄνθρωπός τις ἦν οἰκοδεσπότης, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα, καὶ φραγμὸν αὐτῷ περιέθηκε, καὶ ὤρυξεν ἐν αὐτῷ ληνόν, καὶ ᾠκοδόμησε πύργον, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησεν.

allen parabolen akusate anthropos tis en oikodespotes hostis efuteusen ampelona kai fragmon auto perietheke kai oruxen en auto lenon kai okodomese purgon kai exedoto auton georgois kai apedemesen

34E, chegando o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.

Ὅτε δὲ ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ πρὸς τοὺς γεωργούς, λαβεῖν τοὺς καρποὺς αὐτοῦ.

hote de engisen ho kairos ton karpon apesteile tus dulus autu pros tus georgus labein tus karpus autu

35E os lavradores, apoderando-se dos servos, feriram um, mataram outro, e apedrejaram outro.

Καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ, ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν.

kai labontes hoi georgoi tus dulus autu hon men edeiran hon de apekteinan hon de elithobolesan

36Depois enviou outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes o mesmo;

Πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων· καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως.

palin apesteilen allus dulus pleionas ton proton kai epoiesan autois hosautos

37E por último enviou-lhes seu filho, dizendo: Terão respeito a meu filho.

Ὕστερον δὲ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, λέγων, Ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου.

husteron de apesteile pros autus ton huion autu legon entrapesontai ton huion mu

38Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.

Οἱ δὲ γεωργοὶ ἰδόντες τὸν υἱὸν εἶπον ἐν ἑαυτοῖς, Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε, ἀποκτείνωμεν αὐτόν, καὶ κατάσχωμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ.

hoi de georgoi idontes ton huion eipon en heautois hutos estin ho kleronomos deute apokteinomen auton kai kataschomen ten kleronomian autu

39E, lançando mão dele, o arrastaram para fora da vinha, e o mataram.

Καὶ λαβόντες αὐτὸν ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος καὶ ἀπέκτειναν.

kai labontes auton exebalon exo tu ampelonos kai apekteinan

40Quando pois vier o Senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?

Ὅταν οὖν ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος, τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις;

hotan un elthe ho kurios tu ampelonos ti poiesei tois georgois ekeinois

41Dizem-lhe eles: Dará afrontosa morte aos maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe deem os frutos.

Λέγουσιν αὐτῷ, Κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδόσεται ἄλλοις γεωργοῖς, οἵτινες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν.

legusin auto kakus kakos apolesei autus kai ton ampelona ekdosetai allois georgois hoitines apodosusin auto tus karpus en tois kairois auton

42Diz-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra, que os edificadores rejeitaram, essa foi posta por cabeça do ângulo; pelo Senhor foi feito isto, e é maravilhoso aos nossos olhos?

Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς γραφαῖς, Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν;

legei autois ho iesus udepote anegnote en tais grafais lithon hon apedokimasan hoi oikodomuntes hutos egenethe eis kefalen gonias para kuriu egeneto haute kai esti thaumaste en ofthalmois hemon

43Portanto eu vos digo que o reino de Deus vos será tirado, e será dado a uma nação que dê os seus frutos.

Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν ὅτι ἀρθήσεται ἀφ᾿ ὑμῶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, καὶ δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς.

dia tuto lego humin hoti arthesetai af humon he basileia tu theu kai dothesetai ethnei poiunti tus karpus autes

44E quem cair sobre esta pedra despedaçar-se-á; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.

Καὶ ὁ πεσὼν ἐπὶ τὸν λίθον τοῦτον συνθλασθήσεται· ἐφ᾿ ὃν δ᾿ ἂν πέσῃ, λικμήσει αὐτόν.

kai ho peson epi ton lithon tuton sunthlasthesetai ef hon d an pese likmesei auton

45E os príncipes dos sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas palavras, entenderam que falava deles;

Καὶ ἀκούσαντες οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι τὰς παραβολὰς αὐτοῦ ἔγνωσαν ὅτι περὶ αὐτῶν λέγει.

kai akusantes hoi archiereis kai hoi farisaioi tas parabolas autu egnosan hoti peri auton legei

46E, pretendendo prendê-lo, recearam o povo, porquanto o tinham por profeta.

Καὶ ζητοῦντες αὐτὸν κρατῆσαι, ἐφοβήθησαν τοὺς ὄχλους, ἐπειδὴ ὡς προφήτην αὐτὸν εἶχον.

kai dzetuntes auton kratesai efobethesan tus ochlus epeide hos profeten auton eichon

Previous: Matthew 20Next: Matthew 22
Generate a study on this passage

Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.

Share

Scripture text from the Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. All rights reserved. Used by permission, through API.Bible.

Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.

Scripture provided by API.Bible · Copyright of the translations