Matthew 13
Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.
1TENDO Jesus saído de casa naquele dia, estava assentado junto ao mar;
Ἐν δὲ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τῆς οἰκίας ἐκάθητο παρὰ τὴν θάλασσαν.
en de te hemera ekeine exelthon ho iesus apo tes oikias ekatheto para ten thalassan
2E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
Καὶ συνήχθησαν πρὸς αὐτὸν ὄχλοι πολλοί, ὥστε αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον ἐμβάντα καθῆσθαι· καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν εἱστήκει.
kai sunechthesan pros auton ochloi polloi hoste auton eis to ploion embanta kathesthai kai pas ho ochlos epi ton aigialon heistekei
3E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
Καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς πολλὰ ἐν παραβολαῖς, λέγων, Ἰδού, ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπείρειν.
kai elalesen autois polla en parabolais legon idu exelthen ho speiron tu speirein
4E, quando semeava, uma parte da semente caiu ao pé do caminho, e vieram as aves, e comeram-na;
Καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτόν, ἃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ ἦλθε τὰ πετεινὰ καὶ κατέφαγεν αὐτά.
kai en to speirein auton ha men epese para ten hodon kai elthe ta peteina kai katefagen auta
5E outra parte caiu em pedregais, onde não havia terra bastante, e logo nasceu, porque não tinha terra funda;
Ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὰ πετρώδη, ὅπου οὐκ εἶχε γῆν πολλήν· καὶ εὐθέως ἐξανέτειλε, διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς·
alla de epesen epi ta petrode hopu uk eiche gen pollen kai eutheos exaneteile dia to me echein bathos ges
6Mas, vindo o sol, queimou-se, e secou-se, porque não tinha raiz.
ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη, καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη.
heliu de anateilantos ekaumatisthe kai dia to me echein rhidzan exeranthe
7E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram, e sufocaram-na.
Ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὰς ἀκάνθας, καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι καὶ ἀπέπνιξαν αὐτά.
alla de epesen epi tas akanthas kai anebesan hai akanthai kai apepnixan auta
8E outra caiu em boa terra, e deu fruto: um a cem, outro a sessenta e outro a trinta.
Ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλήν· καὶ ἐδίδου καρπόν, ὃ μὲν ἑκατόν, ὃ δὲ ἑξήκοντα, ὃ δὲ τριάκοντα.
alla de epesen epi ten gen ten kalen kai edidu karpon ho men hekaton ho de hexekonta ho de triakonta
9Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.
ho echon ota akuein akueto
10E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
Καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ εἶπον αὐτῷ, Διὰ τί ἐν παραβολαῖς λαλεῖς αὐτοῖς;
kai proselthontes hoi mathetai eipon auto dia ti en parabolais laleis autois
11Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς ὅτι Ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, ἐκείνοις δὲ οὐ δέδοται.
ho de apokritheis eipen autois hoti humin dedotai gnonai ta musteria tes basileias ton uranon ekeinois de u dedotai
12Porque àquele que tem, se dará, e terá em abundância; mas aquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
Ὅστις γὰρ ἔχει, δοθήσεται αὐτῷ καὶ περισσευθήσεται· ὅστις δὲ οὐκ ἔχει, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ.
hostis gar echei dothesetai auto kai perisseuthesetai hostis de uk echei kai ho echei arthesetai ap autu
13Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem nem compreendem.
Διὰ τοῦτο ἐν παραβολαῖς αὐτοῖς λαλῶ, ὅτι βλέποντες οὐ βλέπουσι, καὶ ἀκούοντες οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ συνιοῦσι.
dia tuto en parabolais autois lalo hoti blepontes u blepusi kai akuontes uk akuusin ude suniusi
14E neles se cumpre a profecia d’Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis, e, vendo, vereis, mas não percebereis.
Καὶ ἀναπληροῦται ἐπ᾿ αὐτοῖς ἡ προφητεία Ἠσαΐου, ἡ λέγουσα, Ἀκοῇ ἀκούσετε, καὶ οὐ μὴ συνῆτε· καὶ βλέποντες βλέψετε, καὶ οὐ μὴ ἴδητε.
kai anaplerutai ep autois he profeteia esaiu he legusa akoe akusete kai u me sunete kai blepontes blepsete kai u me idete
15Porque o coração deste povo está endurecido, e ouviram de mau grado com seus ouvidos, e fecharam seus olhos; para que não vejam com os olhos, e ouçam com os ouvidos, e compreendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
Ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖς ὠσὶ βαρέως ἤκουσαν, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν· μήποτε ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς, καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσι, καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσι, καὶ ἐπιστρέψωσι, καὶ ἰάσωμαι αὐτούς.
epachunthe gar he kardia tu lau tutu kai tois osi bareos ekusan kai tus ofthalmus auton ekammusan mepote idosi tois ofthalmois kai tois osin akusosi kai te kardia sunosi kai epistrepsosi kai iasomai autus
16Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque veem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
Ὑμῶν δὲ μακάριοι οἱ ὀφθαλμοί, ὅτι βλέπουσι· καὶ τὰ ὦτα ὑμῶν, ὅτι ἀκούει.
humon de makarioi hoi ofthalmoi hoti blepusi kai ta ota humon hoti akuei
17Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
Ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν ὅτι πολλοὶ προφῆται καὶ δίκαιοι ἐπεθύμησαν ἰδεῖν ἃ βλέπετε, καὶ οὐκ εἶδον· καὶ ἀκοῦσαι ἃ ἀκούετε, καὶ οὐκ ἤκουσαν.
amen gar lego humin hoti polloi profetai kai dikaioi epethumesan idein ha blepete kai uk eidon kai akusai ha akuete kai uk ekusan
18Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
Ὑμεῖς οὖν ἀκούσατε τὴν παραβολὴν τοῦ σπείροντος.
humeis un akusate ten parabolen tu speirontos
19Ouvindo alguém a palavra do reino, e não a entendendo, vem o maligno, e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho;
Παντὸς ἀκούοντος τὸν λόγον τῆς βασιλείας καὶ μὴ συνιέντος, ἔρχεται ὁ πονηρός, καὶ ἁρπάζει τὸ ἐσπαρμένον ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ· οὗτός ἐστιν ὁ παρὰ τὴν ὁδὸν σπαρείς.
pantos akuontos ton logon tes basileias kai me sunientos erchetai ho poneros kai harpadzei to esparmenon en te kardia autu hutos estin ho para ten hodon spareis
20Porém o que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
Ὁ δὲ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων, καὶ εὐθὺς μετὰ χαρᾶς λαμβάνων αὐτόν·
ho de epi ta petrode spareis hutos estin ho ton logon akuon kai euthus meta charas lambanon auton
21Mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se ofende;
οὐκ ἔχει δὲ ῥίζαν ἐν ἑαυτῷ, ἀλλὰ πρόσκαιρός ἐστι· γενομένης δὲ θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον, εὐθὺς σκανδαλίζεται.
uk echei de rhidzan en heauto alla proskairos esti genomenes de thlipseos e diogmu dia ton logon euthus skandalidzetai
22E o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo, e a sedução das riquezas, sufocam a palavra, e fica infrutífera;
Ὁ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων, καὶ ἡ μέριμνα τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου συμπνίγει τὸν λόγον, καὶ ἄκαρπος γίνεται.
ho de eis tas akanthas spareis hutos estin ho ton logon akuon kai he merimna tu aionos tutu kai he apate tu plutu sumpnigei ton logon kai akarpos ginetai
23Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
Ὁ δὲ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ συνιών· ὃς δὴ καρποφορεῖ, καὶ ποιεῖ ὁ μὲν ἑκατόν, ὁ δὲ ἑξήκοντα, ὁ δὲ τριάκοντα.
ho de epi ten gen ten kalen spareis hutos estin ho ton logon akuon kai sunion hos de karpoforei kai poiei ho men hekaton ho de hexekonta ho de triakonta
24Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeia boa semente no seu campo;
Ἄλλην παραβολὴν παρέθηκεν αὐτοῖς, λέγων, Ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ σπείροντι καλὸν σπέρμα ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ·
allen parabolen paretheken autois legon homoiothe he basileia ton uranon anthropo speironti kalon sperma en to agro autu
25Mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou o joio no meio do trigo, e retirou-se.
ἐν δὲ τῷ καθεύδειν τοὺς ἀνθρώπους, ἦλθεν αὐτοῦ ὁ ἐχθρὸς καὶ ἔσπειρε ζιζάνια ἀνὰ μέσον τοῦ σίτου, καὶ ἀπῆλθεν.
en de to katheudein tus anthropus elthen autu ho echthros kai espeire dzidzania ana meson tu situ kai apelthen
26E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
Ὅτε δὲ ἐβλάστησεν ὁ χόρτος καὶ καρπὸν ἐποίησε, τότε ἐφάνη καὶ τὰ ζιζάνια.
hote de eblastesen ho chortos kai karpon epoiese tote efane kai ta dzidzania
27E os servos do pai de família, indo ter com ele, disseram-lhe: Senhor, não semeaste tu no teu campo boa semente? Por que tem então joio?
Προσελθόντες δὲ οἱ δοῦλοι τοῦ οἰκοδεσπότου εἶπον αὐτῷ, Κύριε, οὐχὶ καλὸν σπέρμα ἔσπειρας ἐν τῷ σῷ ἀγρῷ; Πόθεν οὖν ἔχει τὰ ζιζάνια;
proselthontes de hoi duloi tu oikodespotu eipon auto kurie uchi kalon sperma espeiras en to so agro pothen un echei ta dzidzania
28E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres pois que vamos arrancá-lo?
Ὁ δὲ ἔφη αὐτοῖς, Ἐχθρὸς ἄνθρωπος τοῦτο ἐποίησεν. Οἱ δὲ δοῦλοι εἶπον αὐτῷ, Θέλεις οὖν ἀπελθόντες συλλέξωμεν αὐτά;
ho de efe autois echthros anthropos tuto epoiesen hoi de duloi eipon auto theleis un apelthontes sullexomen auta
29Porém ele lhes disse: Não; para que ao colher o joio não arranqueis também o trigo com ele.
Ὁ δὲ ἔφη, Οὔ· μήποτε, συλλέγοντες τὰ ζιζάνια, ἐκριζώσητε ἅμα αὐτοῖς τὸν σῖτον.
ho de efe u mepote sullegontes ta dzidzania ekridzosete hama autois ton siton
30Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Colhei primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; mas o trigo ajuntai-o no meu celeiro.
Ἄφετε συναυξάνεσθαι ἀμφότερα μέχρι τοῦ θερισμοῦ· καὶ ἐν τῷ καιρῷ τοῦ θερισμοῦ ἐρῶ τοῖς θερισταῖς, Συλλέξατε πρῶτον τὰ ζιζάνια, καὶ δήσατε αὐτὰ εἰς δέσμας πρὸς τὸ κατακαῦσαι αὐτά· τὸν δὲ σῖτον συναγάγετε εἰς τὴν ἀποθήκην μου.
afete sunauxanesthai amfotera mechri tu therismu kai en to kairo tu therismu ero tois theristais sullexate proton ta dzidzania kai desate auta eis desmas pros to katakausai auta ton de siton sunagagete eis ten apotheken mu
31Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao grão de mostarda que o homem, pegando dele, semeou no seu campo;
Ἄλλην παραβολὴν παρέθηκεν αὐτοῖς, λέγων, Ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν κόκκῳ σινάπεως, ὃν λαβὼν ἄνθρωπος ἔσπειρεν ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ·
allen parabolen paretheken autois legon homoia estin he basileia ton uranon kokko sinapeos hon labon anthropos espeiren en to agro autu
32O qual é realmente a mais pequena de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas, e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
ὃ μικρότερον μέν ἐστι πάντων τῶν σπερμάτων· ὅταν δὲ αὐξηθῇ, μεῖζον τῶν λαχάνων ἐστί, καὶ γίνεται δένδρον, ὥστε ἐλθεῖν τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατασκηνοῦν ἐν τοῖς κλάδοις αὐτοῦ.
ho mikroteron men esti panton ton spermaton hotan de auxethe meidzon ton lachanon esti kai ginetai dendron hoste elthein ta peteina tu uranu kai kataskenun en tois kladois autu
33Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
Ἄλλην παραβολὴν ἐλάλησεν αὐτοῖς, Ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ζύμῃ, ἣν λαβοῦσα γυνὴ ἐνέκρυψεν εἰς ἀλεύρου σάτα τρία, ἕως οὗ ἐζυμώθη ὅλον.
allen parabolen elalesen autois homoia estin he basileia ton uranon dzume hen labusa gune enekrupsen eis aleuru sata tria heos hu edzumothe holon
34Tudo isto disse Jesus por parábolas à multidão, e nada lhes falava sem parábolas;
Ταῦτα πάντα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐν παραβολαῖς τοῖς ὄχλοις, καὶ χωρὶς παραβολῆς οὐκ ἐλάλει αὐτοῖς·
tauta panta elalesen ho iesus en parabolais tois ochlois kai choris paraboles uk elalei autois
35Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.
ὅπως πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τοῦ προφήτου, λέγοντος, Ἀνοίξω ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα μου, ἐρεύξομαι κεκρυμμένα ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.
hopos plerothe to rhethen dia tu profetu legontos anoixo en parabolais to stoma mu ereuxomai kekrummena apo kataboles kosmu
36Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
Τότε ἀφεὶς τοὺς ὄχλους ἦλθεν εἰς τὴν οἰκίαν ὁ Ἰησοῦς· καὶ προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, λέγοντες, Φράσον ἡμῖν τὴν παραβολὴν τῶν ζιζανίων τοῦ ἀγροῦ.
tote afeis tus ochlus elthen eis ten oikian ho iesus kai proselthon auto hoi mathetai autu legontes frason hemin ten parabolen ton dzidzanion tu agru
37E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente, é o Filho do homem;
Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Ὁ σπείρων τὸ καλὸν σπέρμα ἐστὶν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου·
ho de apokritheis eipen autois ho speiron to kalon sperma estin ho huios tu anthropu
38O campo é o mundo; e a boa semente são os filhos do reino; e o joio são os filhos do maligno;
ὁ δὲ ἀγρός ἐστιν ὁ κόσμος· τὸ δὲ καλὸν σπέρμα, οὗτοί εἰσιν οἱ υἱοὶ τῆς βασιλείας· τὰ δὲ ζιζάνιά εἰσιν οἱ υἱοὶ τοῦ πονηροῦ·
ho de agros estin ho kosmos to de kalon sperma hutoi eisin hoi huioi tes basileias ta de dzidzania eisin hoi huioi tu poneru
39O inimigo, que o semeou, é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
ὁ δὲ ἐχθρὸς ὁ σπείρας αὐτά ἐστιν ὁ διάβολος· ὁ δὲ θερισμὸς συντέλεια τοῦ αἰῶνός ἐστιν· οἱ δὲ θερισταὶ ἄγγελοί εἰσιν.
ho de echthros ho speiras auta estin ho diabolos ho de therismos sunteleia tu aionos estin hoi de theristai angeloi eisin
40Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
Ὥσπερ οὖν συλλέγεται τὰ ζιζάνια καὶ πυρὶ κατακαίεται, οὕτως ἔσται ἐν τῇ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος τούτου.
hosper un sullegetai ta dzidzania kai puri katakaietai hutos estai en te sunteleia tu aionos tutu
41Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo o que causa escândalo, e os que cometem iniquidade.
Ἀποστελεῖ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ, καὶ συλλέξουσιν ἐκ τῆς βασιλείας αὐτοῦ πάντα τὰ σκάνδαλα καὶ τοὺς ποιοῦντας τὴν ἀνομίαν,
apostelei ho huios tu anthropu tus angelus autu kai sullexusin ek tes basileias autu panta ta skandala kai tus poiuntas ten anomian
42E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
καὶ βαλοῦσιν αὐτοὺς εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρός· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.
kai balusin autus eis ten kaminon tu puros ekei estai ho klauthmos kai ho brugmos ton odonton
43Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Τότε οἱ δίκαιοι ἐκλάμψουσιν ὡς ὁ ἥλιος ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ πατρὸς αὐτῶν. Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.
tote hoi dikaioi eklampsusin hos ho helios en te basileia tu patros auton ho echon ota akuein akueto
44Também o reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido num campo que um homem achou e escondeu; e, pelo gozo dele, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
Πάλιν ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν θησαυρῷ κεκρυμμένῳ ἐν τῷ ἀγρῷ, ὃν εὑρὼν ἄνθρωπος ἔκρυψε· καὶ ἀπὸ τῆς χαρᾶς αὐτοῦ ὑπάγει, καὶ πάντα ὅσα ἔχει πωλεῖ, καὶ ἀγοράζει τὸν ἀγρὸν ἐκεῖνον.
palin homoia estin he basileia ton uranon thesauro kekrummeno en to agro hon heuron anthropos ekrupse kai apo tes charas autu hupagei kai panta hosa echei polei kai agoradzei ton agron ekeinon
45Outrossim o reino dos céus é semelhante ao homem, negociante, que busca boas pérolas;
Πάλιν ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ ἐμπόρῳ ζητοῦντι καλοὺς μαργαρίτας·
palin homoia estin he basileia ton uranon anthropo emporo dzetunti kalus margaritas
46E, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
ὃς εὑρὼν ἕνα πολύτιμον μαργαρίτην, ἀπελθὼν πέπρακε πάντα ὅσα εἶχε, καὶ ἠγόρασεν αὐτόν.
hos heuron hena polutimon margariten apelthon peprake panta hosa eiche kai egorasen auton
47Igualmente o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanha toda qualidade de peixes.
Πάλιν ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν σαγήνῃ βληθείσῃ εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ ἐκ παντὸς γένους συναγαγούσῃ·
palin homoia estin he basileia ton uranon sagene bletheise eis ten thalassan kai ek pantos genus sunagaguse
48E, estando cheia, a puxam para a praia; e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
ἥν, ὅτε ἐπληρώθη, ἀναβιβάσαντες ἐπὶ τὸν αἰγιαλόν, καὶ καθίσαντες, συνέλεξαν τὰ καλὰ εἰς ἀγγεῖα, τὰ δὲ σαπρὰ ἔξω ἔβαλον.
hen hote eplerothe anabibasantes epi ton aigialon kai kathisantes sunelexan ta kala eis angeia ta de sapra exo ebalon
49Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos, e separarão os maus dentre os justos.
Οὕτως ἔσται ἐν τῇ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος· ἐξελεύσονται οἱ ἄγγελοι, καὶ ἀφοριοῦσι τοὺς πονηροὺς ἐκ μέσου τῶν δικαίων,
hutos estai en te sunteleia tu aionos exeleusontai hoi angeloi kai aforiusi tus ponerus ek mesu ton dikaion
50E lançá-los-ão na fornalha de fogo: ali haverá pranto e ranger de dentes.
καὶ βαλοῦσιν αὐτοὺς εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρός· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.
kai balusin autus eis ten kaminon tu puros ekei estai ho klauthmos kai ho brugmos ton odonton
51E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Συνήκατε ταῦτα πάντα; Λέγουσιν αὐτῷ, Ναί, Κύριε.
legei autois ho iesus sunekate tauta panta legusin auto nai kurie
52E ele disse-lhes: Por isso, todo o escriba instruído acerca do reino dos céus é semelhante a um pai de família, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Διὰ τοῦτο πᾶς γραμματεὺς μαθητευθεὶς εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ὅμοιός ἐστιν ἀνθρώπῳ οἰκοδεσπότῃ, ὅστις ἐκβάλλει ἐκ τοῦ θησαυροῦ αὐτοῦ καινὰ καὶ παλαιά.
ho de eipen autois dia tuto pas grammateus matheteutheis eis ten basileian ton uranon homoios estin anthropo oikodespote hostis ekballei ek tu thesauru autu kaina kai palaia
53E aconteceu que Jesus, concluindo estas parábolas, se retirou dali.
Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τὰς παραβολὰς ταύτας, μετῆρεν ἐκεῖθεν·
kai egeneto hote etelesen ho iesus tas parabolas tautas meteren ekeithen
54E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam, e diziam: Donde veio a este a sabedoria, e estas maravilhas?
καὶ ἐλθὼν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν, ὥστε ἐκπλήττεσθαι αὐτοὺς καὶ λέγειν, Πόθεν τούτῳ ἡ σοφία αὕτη καὶ αἱ δυνάμεις;
kai elthon eis ten patrida autu edidasken autus en te sunagoge auton hoste ekplettesthai autus kai legein pothen tuto he sofia haute kai hai dunameis
55Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ τέκτονος υἱός; Οὐχὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ λέγεται Μαριάμ, καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ Ἰάκωβος καὶ Ἰωσῆς καὶ Σίμων καὶ Ἰούδας;
uch hutos estin ho tu tektonos huios uchi he meter autu legetai mariam kai hoi adelfoi autu iakobos kai ioses kai simon kai iudas
56E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe veio pois tudo isto?
Καὶ αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ οὐχὶ πᾶσαι πρὸς ἡμᾶς εἰσί; Πόθεν οὖν τούτῳ ταῦτα πάντα;
kai hai adelfai autu uchi pasai pros hemas eisi pothen un tuto tauta panta
57E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
Καὶ ἐσκανδαλίζοντο ἐν αὐτῷ. Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Οὐκ ἔστι προφήτης ἄτιμος, εἰ μὴ ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ.
kai eskandalidzonto en auto ho de iesus eipen autois uk esti profetes atimos ei me en te patridi autu kai en te oikia autu
58E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.
Καὶ οὐκ ἐποίησεν ἐκεῖ δυνάμεις πολλάς, διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν.
kai uk epoiesen ekei dunameis pollas dia ten apistian auton
Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.
Scripture text from the Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. All rights reserved. Used by permission, through API.Bible.
Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.
Scripture provided by API.Bible · Copyright of the translations