A person doesn't die when they stop breathing, but when they stop dreaming!

VOO 56
pt·en·es
Log inPlans

All booksAll chapters

Mark 6

Almeida Revista e Atualizada (ARA) + Textus Receptus (TR)

Hide the originalView word by word
Translation:BLIVREARARC69NTLH

Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.

1Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.

Καὶ ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν, καὶ ἦλθεν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ· καὶ ἀκολουθοῦσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.

kai exelthen ekeithen kai elthen eis ten patrida autu kai akoluthusin auto hoi mathetai autu

2Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?

Καὶ γενομένου σαββάτου, ἤρξατο ἐν τῇ συναγωγῇ διδάσκειν· καὶ πολλοὶ ἀκούοντες ἐξεπλήσσοντο, λέγοντες, Πόθεν τούτῳ ταῦτα; Καὶ τίς ἡ σοφία ἡ δοθεῖσα αὐτῷ, ὅτι καὶ δυνάμεις τοιαῦται διὰ τῶν χειρῶν αὐτοῦ γίνονται;

kai genomenu sabbatu erxato en te sunagoge didaskein kai polloi akuontes exeplessonto legontes pothen tuto tauta kai tis he sofia he dotheisa auto hoti kai dunameis toiautai dia ton cheiron autu ginontai

3Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.

Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τέκτων, ὁ υἱὸς Μαρίας, ἀδελφὸς δὲ Ἰακώβου καὶ Ἰωσῆ καὶ Ἰούδα καὶ Σίμωνος; Καὶ οὐκ εἰσὶν αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ ὧδε πρὸς ἡμᾶς; Καὶ ἐσκανδαλίζοντο ἐν αὐτῷ.

uch hutos estin ho tekton ho huios marias adelfos de iakobu kai iose kai iuda kai simonos kai uk eisin hai adelfai autu hode pros hemas kai eskandalidzonto en auto

4Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.

Ἔλεγε δὲ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ὅτι Οὐκ ἔστι προφήτης ἄτιμος, εἰ μὴ ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ, καὶ ἐν τοῖς συγγενέσι καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ.

elege de autois ho iesus hoti uk esti profetes atimos ei me en te patridi autu kai en tois sungenesi kai en te oikia autu

5Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.

Καὶ οὐκ ἠδύνατο ἐκεῖ οὐδεμίαν δύναμιν ποιῆσαι, εἰ μὴ ὀλίγοις ἀρρώστοις ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας, ἐθεράπευσε.

kai uk edunato ekei udemian dunamin poiesai ei me oligois arrostois epitheis tas cheiras etherapeuse

6Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.

Καὶ ἐθαύμαζε διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν. Καὶ περιῆγε τὰς κώμας κύκλῳ διδάσκων.

kai ethaumadze dia ten apistian auton kai periege tas komas kuklo didaskon

7Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.

Καὶ προσκαλεῖται τοὺς δώδεκα, καὶ ἤρξατο αὐτοὺς ἀποστέλλειν δύο δύο, καὶ ἐδίδου αὐτοῖς ἐξουσίαν τῶν πνευμάτων τῶν ἀκαθάρτων.

kai proskaleitai tus dodeka kai erxato autus apostellein duo duo kai edidu autois exusian ton pneumaton ton akatharton

8Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;

Καὶ παρήγγειλεν αὐτοῖς ἵνα μηδὲν αἴρωσιν εἰς ὁδόν, εἰ μὴ ῥάβδον μόνον· μὴ πήραν, μὴ ἄρτον, μὴ εἰς τὴν ζώνην χαλκόν·

kai parengeilen autois hina meden airosin eis hodon ei me rhabdon monon me peran me arton me eis ten dzonen chalkon

9que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.

ἀλλ᾿ ὑποδεδεμένους σανδάλια· καὶ μὴ ἐνδύσασθαι δύο χιτῶνας.

all hupodedemenus sandalia kai me endusasthai duo chitonas

10E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.

Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς, Ὅπου ἐὰν εἰσέλθητε εἰς οἰκίαν, ἐκεῖ μένετε ἕως ἂν ἐξέλθητε ἐκεῖθεν.

kai elegen autois hopu ean eiselthete eis oikian ekei menete heos an exelthete ekeithen

11Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.

Καὶ ὅσοι ἂν μὴ δέξωνται ὑμᾶς, μηδὲ ἀκούσωσιν ὑμῶν, ἐκπορευόμενοι ἐκεῖθεν, ἐκτινάξατε τὸν χοῦν τὸν ὑποκάτω τῶν ποδῶν ὑμῶν εἰς μαρτύριον αὐτοῖς. Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀνεκτότερον ἔσται Σοδόμοις ἢ Γομόρροις ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως, ἢ τῇ πόλει ἐκείνῃ.

kai hosoi an me dexontai humas mede akusosin humon ekporeuomenoi ekeithen ektinaxate ton chun ton hupokato ton podon humon eis marturion autois amen lego humin anektoteron estai sodomois e gomorrois en hemera kriseos e te polei ekeine

12Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;

Καὶ ἐξελθόντες ἐκήρυσσον ἵνα μετανοήσωσι·

kai exelthontes ekerusson hina metanoesosi

13expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.

καὶ δαιμόνια πολλὰ ἐξέβαλλον, καὶ ἤλειφον ἐλαίῳ πολλοὺς ἀρρώστους καὶ ἐθεράπευον.

kai daimonia polla exeballon kai eleifon elaio pollus arrostus kai etherapeuon

14Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.

Καὶ ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς Ἡρῴδης, φανερὸν γὰρ ἐγένετο τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ ἔλεγεν ὅτι Ἰωάννης ὁ βαπτίζων ἐκ νεκρῶν ἠγέρθη, καὶ διὰ τοῦτο ἐνεργοῦσιν αἱ δυνάμεις ἐν αὐτῷ.

kai ekusen ho basileus herodes faneron gar egeneto to onoma autu kai elegen hoti ioannes ho baptidzon ek nekron egerthe kai dia tuto energusin hai dunameis en auto

15Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.

Ἄλλοι ἔλεγον ὅτι Ἠλίας ἐστίν· ἄλλοι δὲ ἔλεγον ὅτι Προφήτης ἐστίν, ἢ ὡς εἷς τῶν προφητῶν.

alloi elegon hoti elias estin alloi de elegon hoti profetes estin e hos heis ton profeton

16Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.

Ἀκούσας δὲ ὁ Ἡρῴδης εἶπεν ὅτι Ὃν ἐγὼ ἀπεκεφάλισα Ἰωάννην, οὗτός ἐστιν· αὐτὸς ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν.

akusas de ho herodes eipen hoti hon ego apekefalisa ioannen hutos estin autos egerthe ek nekron

17Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.

Αὐτὸς γὰρ ὁ Ἡρῴδης ἀποστείλας ἐκράτησε τὸν Ἰωάννην, καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν τῇ φυλακῇ, διὰ Ἡρῳδιάδα τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ὅτι αὐτὴν ἐγάμησεν.

autos gar ho herodes aposteilas ekratese ton ioannen kai edesen auton en te fulake dia herodiada ten gunaika filippu tu adelfu autu hoti auten egamesen

18Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.

Ἔλεγε γὰρ ὁ Ἰωάννης τῷ Ἡρῴδῃ ὅτι Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου.

elege gar ho ioannes to herode hoti uk exesti soi echein ten gunaika tu adelfu su

19E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.

Ἡ δὲ Ἡρῳδιὰς ἐνεῖχεν αὐτῷ, καὶ ἤθελεν αὐτὸν ἀποκτεῖναι· καὶ οὐκ ἠδύνατο·

he de herodias eneichen auto kai ethelen auton apokteinai kai uk edunato

20Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.

ὁ γὰρ Ἡρῴδης ἐφοβεῖτο τὸν Ἰωάννην, εἰδὼς αὐτὸν ἄνδρα δίκαιον καὶ ἅγιον, καὶ συνετήρει αὐτόν· καὶ ἀκούσας αὐτοῦ, πολλὰ ἐποίει, καὶ ἡδέως αὐτοῦ ἤκουε.

ho gar herodes efobeito ton ioannen eidos auton andra dikaion kai hagion kai suneterei auton kai akusas autu polla epoiei kai hedeos autu ekue

21E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,

Καὶ γενομένης ἡμέρας εὐκαίρου, ὅτε Ἡρῴδης τοῖς γενεσίοις αὐτοῦ δεῖπνον ἐποίει τοῖς μεγιστᾶσιν αὐτοῦ καὶ τοῖς χιλιάρχοις καὶ τοῖς πρώτοις τῆς Γαλιλαίας,

kai genomenes hemeras eukairu hote herodes tois genesiois autu deipnon epoiei tois megistasin autu kai tois chiliarchois kai tois protois tes galilaias

22entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.

καὶ εἰσελθούσης τῆς θυγατρὸς αὐτῆς τῆς Ἡρῳδιάδος καὶ ὀρχησαμένης, καὶ ἀρεσάσης τῷ Ἡρῴδῃ καὶ τοῖς συνανακειμένοις, εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ κορασίῳ, Αἴτησόν με ὃ ἐὰν θέλῃς, καὶ δώσω σοί·

kai eiselthuses tes thugatros autes tes herodiados kai orchesamenes kai aresases to herode kai tois sunanakeimenois eipen ho basileus to korasio aiteson me ho ean theles kai doso soi

23E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.

καὶ ὤμοσεν αὐτῇ ὅτι Ὃ ἐάν με αἰτήσῃς, δώσω σοί, ἕως ἡμίσους τῆς βασιλείας μου.

kai omosen aute hoti ho ean me aiteses doso soi heos hemisus tes basileias mu

24Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.

Ἡ δὲ ἐξελθοῦσα εἶπε τῇ μητρὶ αὐτῆς, Τί αἰτήσομαι; Ἡ δὲ εἶπε, Τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ.

he de exelthusa eipe te metri autes ti aitesomai he de eipe ten kefalen ioannu tu baptistu

25No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.

Καὶ εἰσελθοῦσα εὐθέως μετὰ σπουδῆς πρὸς τὸν βασιλέα, ᾐτήσατο, λέγουσα, Θέλω ἵνα μοι δῷς ἐξαυτῆς ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ.

kai eiselthusa eutheos meta spudes pros ton basilea etesato legusa thelo hina moi dos exautes epi pinaki ten kefalen ioannu tu baptistu

26Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.

Καὶ περίλυπος γενόμενος ὁ βασιλεύς, διὰ τοὺς ὅρκους καὶ τοὺς συνανακειμένους οὐκ ἠθέλησεν αὐτὴν ἀθετῆσαι.

kai perilupos genomenos ho basileus dia tus horkus kai tus sunanakeimenus uk ethelesen auten athetesai

27E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,

Καὶ εὐθέως ἀποστείλας ὁ βασιλεὺς σπεκουλάτωρα ἐπέταξεν ἐνεχθῆναι τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.

kai eutheos aposteilas ho basileus spekulatora epetaxen enechthenai ten kefalen autu

28e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.

Ὁ δὲ ἀπελθὼν ἀπεκεφάλισεν αὐτὸν ἐν τῇ φυλακῇ, καὶ ἤνεγκε τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐπὶ πίνακι, καὶ ἔδωκεν αὐτὴν τῷ κορασίῳ· καὶ τὸ κοράσιον ἔδωκεν αὐτὴν τῇ μητρὶ αὐτῆς.

ho de apelthon apekefalisen auton en te fulake kai enenke ten kefalen autu epi pinaki kai edoken auten to korasio kai to korasion edoken auten te metri autes

29Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.

Καὶ ἀκούσαντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἦλθον, καὶ ἦραν τὸ πτῶμα αὐτοῦ, καὶ ἔθηκαν αὐτὸ ἐν μνημείῳ.

kai akusantes hoi mathetai autu elthon kai eran to ptoma autu kai ethekan auto en mnemeio

30Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.

Καὶ συνάγονται οἱ ἀπόστολοι πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἀπήγγειλαν αὐτῷ πάντα, καὶ ὅσα ἐποίησαν καὶ ὅσα ἐδίδαξαν.

kai sunagontai hoi apostoloi pros ton iesun kai apengeilan auto panta kai hosa epoiesan kai hosa edidaxan

31E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.

Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Δεῦτε ὑμεῖς αὐτοὶ κατ᾿ ἰδίαν εἰς ἔρημον τόπον, καὶ ἀναπαύεσθε ὀλίγον. Ἦσαν γὰρ οἱ ἐρχόμενοι καὶ οἱ ὑπάγοντες πολλοί, καὶ οὐδὲ φαγεῖν ηὐκαίρουν.

kai eipen autois deute humeis autoi kat idian eis eremon topon kai anapauesthe oligon esan gar hoi erchomenoi kai hoi hupagontes polloi kai ude fagein eukairun

32Então, foram sós no barco para um lugar solitário.

Καὶ ἀπῆλθον εἰς ἔρημον τόπον τῷ πλοίῳ κατ᾿ ἰδίαν.

kai apelthon eis eremon topon to ploio kat idian

33Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.

Καὶ εἶδον αὐτοὺς ὑπάγοντας οἱ ὄχλοι, καὶ ἐπέγνωσαν αὐτὸν πολλοί, καὶ πεζῇ ἀπὸ πασῶν τῶν πόλεων συνέδραμον ἐκεῖ, καὶ προῆλθον αὐτούς, καὶ συνῆλθον πρὸς αὐτόν.

kai eidon autus hupagontas hoi ochloi kai epegnosan auton polloi kai pedze apo pason ton poleon sunedramon ekei kai proelthon autus kai sunelthon pros auton

34Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.

Καὶ ἐξελθὼν εἶδεν ὁ Ἰησοῦς πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτοῖς, ὅτι ἦσαν ὡς πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα· καὶ ἤρξατο διδάσκειν αὐτοὺς πολλά.

kai exelthon eiden ho iesus polun ochlon kai esplanchnisthe ep autois hoti esan hos probata me echonta poimena kai erxato didaskein autus polla

35Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;

Καὶ ἤδη ὥρας πολλῆς γενομένης, προσελθόντες αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγουσιν ὅτι Ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος, καὶ ἤδη ὥρα πολλή·

kai ede horas polles genomenes proselthontes auto hoi mathetai autu legusin hoti eremos estin ho topos kai ede hora polle

36despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.

ἀπόλυσον αὐτούς, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τοὺς κύκλῳ ἀγροὺς καὶ κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς ἄρτους. Τί γὰρ φάγωσιν οὐκ ἔχουσιν.

apoluson autus hina apelthontes eis tus kuklo agrus kai komas agorasosin heautois artus ti gar fagosin uk echusin

37Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?

Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν. Καὶ λέγουσιν αὐτῷ, Ἀπελθόντες ἀγοράσωμεν διακοσίων δηναρίων ἄρτους, καὶ δῶμεν αὐτοῖς φαγεῖν;

ho de apokritheis eipen autois dote autois humeis fagein kai legusin auto apelthontes agorasomen diakosion denarion artus kai domen autois fagein

38E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.

Ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς, Πόσους ἄρτους ἔχετε; Ὑπάγετε καὶ ἴδετε. Καὶ γνόντες λέγουσι, Πέντε, καὶ δύο ἰχθύας.

ho de legei autois posus artus echete hupagete kai idete kai gnontes legusi pente kai duo ichthuas

39Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.

Καὶ ἐπέταξεν αὐτοῖς ἀνακλῖναι πάντας συμπόσια συμπόσια ἐπὶ τῷ χλωρῷ χόρτῳ.

kai epetaxen autois anaklinai pantas sumposia sumposia epi to chloro chorto

40E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.

Καὶ ἀνέπεσον πρασιαὶ πρασιαί, ἀνὰ ἑκατὸν καὶ ἀνὰ πεντήκοντα.

kai anepeson prasiai prasiai ana hekaton kai ana pentekonta

41Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.

Καὶ λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανόν, εὐλόγησε, καὶ κατέκλασε τοὺς ἄρτους, καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα παραθῶσιν αὐτοῖς· καὶ τοὺς δύο ἰχθύας ἐμέρισε πᾶσι.

kai labon tus pente artus kai tus duo ichthuas anablepsas eis ton uranon eulogese kai kateklase tus artus kai edidu tois mathetais autu hina parathosin autois kai tus duo ichthuas emerise pasi

42Todos comeram e se fartaram;

Καὶ ἔφαγον πάντες, καὶ ἐχορτάσθησαν·

kai efagon pantes kai echortasthesan

43e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.

καὶ ἦραν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις, καὶ ἀπὸ τῶν ἰχθύων.

kai eran klasmaton dodeka kofinus plereis kai apo ton ichthuon

44Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.

Καὶ ἦσαν οἱ φαγόντες τοὺς ἄρτους ὡσεὶ πεντακισχίλιοι ἄνδρες.

kai esan hoi fagontes tus artus hosei pentakischilioi andres

45Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.

Καὶ εὐθέως ἠνάγκασε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον, καὶ προάγειν εἰς τὸ πέραν πρὸς Βηθσαϊδάν, ἕως αὐτὸς ἀπολύσῃ τὸν ὄχλον.

kai eutheos enankase tus mathetas autu embenai eis to ploion kai proagein eis to peran pros bethsaidan heos autos apoluse ton ochlon

46E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.

Καὶ ἀποταξάμενος αὐτοῖς, ἀπῆλθεν εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι.

kai apotaxamenos autois apelthen eis to oros proseuxasthai

47Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.

Καὶ ὀψίας γενομένης, ἦν τὸ πλοῖον ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης, καὶ αὐτὸς μόνος ἐπὶ τῆς γῆς.

kai opsias genomenes en to ploion en meso tes thalasses kai autos monos epi tes ges

48E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.

Καὶ εἶδεν αὐτοὺς βασανιζομένους ἐν τῷ ἐλαύνειν, ἦν γὰρ ὁ ἄνεμος ἐναντίος αὐτοῖς, καὶ περὶ τετάρτην φυλακὴν τῆς νυκτὸς ἔρχεται πρὸς αὐτούς, περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης· καὶ ἤθελε παρελθεῖν αὐτούς.

kai eiden autus basanidzomenus en to elaunein en gar ho anemos enantios autois kai peri tetarten fulaken tes nuktos erchetai pros autus peripaton epi tes thalasses kai ethele parelthein autus

49Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.

Οἱ δέ, ἰδόντες αὐτὸν περιπατοῦντα ἐπὶ τῆς θαλάσσης, ἔδοξαν φάντασμα εἶναι, καὶ ἀνέκραξαν·

hoi de idontes auton peripatunta epi tes thalasses edoxan fantasma einai kai anekraxan

50Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!

πάντες γὰρ αὐτὸν εἶδον, καὶ ἐταράχθησαν. Καὶ εὐθέως ἐλάλησε μετ᾿ αὐτῶν, καὶ λέγει αὐτοῖς, Θαρσεῖτε· ἐγώ εἰμι, μὴ φοβεῖσθε.

pantes gar auton eidon kai etarachthesan kai eutheos elalese met auton kai legei autois tharseite ego eimi me fobeisthe

51E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,

Καὶ ἀνέβη πρὸς αὐτοὺς εἰς τὸ πλοῖον, καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος· καὶ λίαν ἐκπερισσοῦ ἐν ἑαυτοῖς ἐξίσταντο, καὶ ἐθαύμαζον.

kai anebe pros autus eis to ploion kai ekopasen ho anemos kai lian ekperissu en heautois existanto kai ethaumadzon

52porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.

Οὐ γὰρ συνῆκαν ἐπὶ τοῖς ἄρτοις· ἦν γὰρ ἡ καρδία αὐτῶν πεπωρωμένη.

u gar sunekan epi tois artois en gar he kardia auton peporomene

53Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.

Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον ἐπὶ τὴν γῆν Γενησαρέτ, καὶ προσωρμίσθησαν.

kai diaperasantes elthon epi ten gen genesaret kai prosormisthesan

54Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;

Καὶ ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ τοῦ πλοίου, εὐθέως ἐπιγνόντες αὐτόν,

kai exelthonton auton ek tu ploiu eutheos epignontes auton

55e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.

περιδραμόντες ὅλην τὴν περίχωρον ἐκείνην, ἤρξαντο ἐπὶ τοῖς κραββάτοις τοὺς κακῶς ἔχοντας περιφέρειν, ὅπου ἤκουον ὅτι ἐκεῖ ἐστι.

peridramontes holen ten perichoron ekeinen erxanto epi tois krabbatois tus kakos echontas periferein hopu ekuon hoti ekei esti

56Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Καὶ ὅπου ἂν εἰσεπορεύετο εἰς κώμας ἢ πόλεις ἢ ἀγρούς, ἐν ταῖς ἀγοραῖς ἐτίθουν τοὺς ἀσθενοῦντας, καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα κἂν τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ ἅψωνται· καὶ ὅσοι ἂν ἥπτοντο αὐτοῦ ἐσώζοντο.

kai hopu an eiseporeueto eis komas e poleis e agrus en tais agorais etithun tus asthenuntas kai parekalun auton hina kan tu kraspedu tu himatiu autu hapsontai kai hosoi an heptonto autu esodzonto

Previous: Mark 5Next: Mark 7
Generate a study on this passage

Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.

Share

Scripture text from the Almeida Revista e Atualizada (ARA) © 1993 Sociedade Bíblica do Brasil. All rights reserved. Used by permission, through API.Bible.

Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.

Scripture provided by API.Bible · Copyright of the translations