Luke 19
Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.
1E, TENDO Jesus entrado em Jericó, ia passando.
Καὶ εἰσελθὼν διήρχετο τὴν Ἰεριχώ.
kai eiselthon diercheto ten iericho
2E eis que havia ali um varão chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos, e era rico.
Καὶ ἰδού, ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος.
kai idu aner onomati kalumenos dzakchaios kai autos en architelones kai hutos en plusios
3E procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
Καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν.
kai edzetei idein ton iesun tis esti kai uk edunato apo tu ochlu hoti te helikia mikros en
4E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver; porque havia de passar por ali.
Καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομωραίαν ἵνα ἴδῃ αὐτόν· ὅτι δι᾿ ἐκείνης ἤμελλε διέρχεσθαι.
kai prodramon emprosthen anebe epi sukomoraian hina ide auton hoti di ekeines emelle dierchesthai
5E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje me convém pousar em tua casa.
Καὶ ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ἀναβλέψας ὁ Ἰησοῦς εἶδεν αὐτόν, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι.
kai hos elthen epi ton topon anablepsas ho iesus eiden auton kai eipe pros auton dzakchaie speusas katabethi semeron gar en to oiko su dei me meinai
6E, apressando-se, desceu, e recebeu-o gostoso.
Καὶ σπεύσας κατέβη, καὶ ὑπεδέξατο αὐτὸν χαίρων.
kai speusas katebe kai hupedexato auton chairon
7E, vendo todos isto, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
Καὶ ἰδόντες ἅπαντες διεγόγγυζον, λέγοντες ὅτι Παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθε καταλῦσαι.
kai idontes hapantes diegongudzon legontes hoti para hamartolo andri eiselthe katalusai
8E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
Σταθεὶς δὲ Ζακχαῖος εἶπε πρὸς τὸν Κύριον, Ἰδού, τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς· καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν.
statheis de dzakchaios eipe pros ton kurion idu ta hemise ton huparchonton mu kurie didomi tois ptochois kai ei tinos ti esukofantesa apodidomi tetraplun
9E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ὅτι Σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο, καθότι καὶ αὐτὸς υἱὸς Ἀβραάμ ἐστιν.
eipe de pros auton ho iesus hoti semeron soteria to oiko tuto egeneto kathoti kai autos huios abraam estin
10Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
Ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός.
elthe gar ho huios tu anthropu dzetesai kai sosai to apololos
11E, ouvindo eles estas coisas, ele prosseguiu, e contou uma parábola; porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o reino de Deus.
Ἀκουόντων δὲ αὐτῶν ταῦτα, προσθεὶς εἶπε παραβολήν, διὰ τὸ ἐγγὺς αὐτὸν εἶναι Ἱερουσαλήμ, καὶ δοκεῖν αὐτοὺς ὅτι παραχρῆμα μέλλει ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἀναφαίνεσθαι.
akuonton de auton tauta prostheis eipe parabolen dia to engus auton einai hierusalem kai dokein autus hoti parachrema mellei he basileia tu theu anafainesthai
12Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
Εἶπεν οὖν, Ἄνθρωπός τις εὐγενὴς ἐπορεύθη εἰς χώραν μακράν, λαβεῖν ἑαυτῷ βασιλείαν, καὶ ὑποστρέψαι.
eipen un anthropos tis eugenes eporeuthe eis choran makran labein heauto basileian kai hupostrepsai
13E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
Καλέσας δὲ δέκα δούλους ἑαυτοῦ, ἔδωκεν αὐτοῖς δέκα μνᾶς, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Πραγματεύσασθε ἕως ἔρχομαι.
kalesas de deka dulus heautu edoken autois deka mnas kai eipe pros autus pragmateusasthe heos erchomai
14Mas os seus concidadãos aborreciam-no, e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
Οἱ δὲ πολῖται αὐτοῦ ἐμίσουν αὐτόν, καὶ ἀπέστειλαν πρεσβείαν ὀπίσω αὐτοῦ, λέγοντες, Οὐ θέλομεν τοῦτον βασιλεῦσαι ἐφ᾿ ἡμᾶς.
hoi de politai autu emisun auton kai apesteilan presbeian opiso autu legontes u thelomen tuton basileusai ef hemas
15E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos, a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐπανελθεῖν αὐτὸν λαβόντα τὴν βασιλείαν, καὶ εἶπε φωνηθῆναι αὐτῷ τοὺς δούλους τούτους, οἷς ἔδωκε τὸ ἀργύριον, ἵνα γνῷ τίς τί διεπραγματεύσατο.
kai egeneto en to epanelthein auton labonta ten basileian kai eipe fonethenai auto tus dulus tutus hois edoke to argurion hina gno tis ti diepragmateusato
16E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
Παρεγένετο δὲ ὁ πρῶτος, λέγων, Κύριε, ἡ μνᾶ σου προσειργάσατο δέκα μνᾶς.
paregeneto de ho protos legon kurie he mna su proseirgasato deka mnas
17E ele lhe disse: Bem está, servo bom, porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás a autoridade.
Καὶ εἶπεν αὐτῷ, Εὖ, ἀγαθὲ δοῦλε· ὅτι ἐν ἐλαχίστῳ πιστὸς ἐγένου, ἴσθι ἐξουσίαν ἔχων ἐπάνω δέκα πόλεων.
kai eipen auto eu agathe dule hoti en elachisto pistos egenu isthi exusian echon epano deka poleon
18E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
Καὶ ἦλθεν ὁ δεύτερος, λέγων, Κύριε, ἡ μνᾶ σου ἐποίησε πέντε μνᾶς.
kai elthen ho deuteros legon kurie he mna su epoiese pente mnas
19E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
Εἶπε δὲ καὶ τούτῳ, Καὶ σὺ γίνου ἐπάνω πέντε πόλεων.
eipe de kai tuto kai su ginu epano pente poleon
20E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei num lenço;
Καὶ ἕτερος ἦλθε, λέγων, Κύριε, ἰδού, ἡ μνᾶ σου, ἣν εἶχον ἀποκειμένην ἐν σουδαρίῳ·
kai heteros elthe legon kurie idu he mna su hen eichon apokeimenen en sudario
21Porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste, e segas o que não semeaste.
ἐφοβούμην γάρ σε, ὅτι ἄνθρωπος αὐστηρὸς εἶ· αἴρεις ὃ οὐκ ἔθηκας, καὶ θερίζεις ὃ οὐκ ἔσπειρας.
efobumen gar se hoti anthropos austeros ei aireis ho uk ethekas kai theridzeis ho uk espeiras
22Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus, e sego o que não semeei;
Λέγει δὲ αὐτῷ, Ἐκ τοῦ στόματός σου κρινῶ σε, πονηρὲ δοῦλε. ᾜδεις ὅτι ἐγὼ ἄνθρωπος αὐστηρός εἰμι, αἴρων ὃ οὐκ ἔθηκα, καὶ θερίζων ὃ οὐκ ἔσπειρα·
legei de auto ek tu stomatos su krino se ponere dule edeis hoti ego anthropos austeros eimi airon ho uk etheka kai theridzon ho uk espeira
23Por que não meteste pois o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
καὶ διὰ τί οὐκ ἔδωκας τὸ ἀργύριόν μου ἐπὶ τὴν τράπεζαν, καὶ ἐγὼ ἐλθὼν σὺν τόκῳ ἂν ἔπραξα αὐτό;
kai dia ti uk edokas to argurion mu epi ten trapedzan kai ego elthon sun toko an epraxa auto
24E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
Καὶ τοῖς παρεστῶσιν εἶπεν, Ἄρατε ἀπ᾿ αὐτοῦ τὴν μνᾶν, καὶ δότε τῷ τὰς δέκα μνᾶς ἔχοντι.
kai tois parestosin eipen arate ap autu ten mnan kai dote to tas deka mnas echonti
25(E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas).
Καὶ εἶπον αὐτῷ, Κύριε, ἔχει δέκα μνᾶς.
kai eipon auto kurie echei deka mnas
26Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
Λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι παντὶ τῷ ἔχοντι δοθήσεται· ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ ἔχοντος, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ.
lego gar humin hoti panti to echonti dothesetai apo de tu me echontos kai ho echei arthesetai ap autu
27E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-os diante de mim.
Πλὴν τοὺς ἐχθρούς μου ἐκείνους, τοὺς μὴ θελήσαντάς με βασιλεῦσαι ἐπ᾿ αὐτούς, ἀγάγετε ὧδε, καὶ κατασφάξατε ἔμπροσθέν μου.
plen tus echthrus mu ekeinus tus me thelesantas me basileusai ep autus agagete hode kai katasfaxate emprosthen mu
28E, dito isto, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
Καὶ εἰπὼν ταῦτα, ἐπορεύετο ἔμπροσθεν, ἀναβαίνων εἰς Ἱεροσόλυμα.
kai eipon tauta eporeueto emprosthen anabainon eis hierosoluma
29E aconteceu que, chegando perto de Betfagé, e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
Καὶ ἐγένετο ὡς ἤγγισεν εἰς Βηθφαγὴ καὶ Βηθανίαν πρὸς τὸ ὄρος τὸ καλούμενον Ἐλαιῶν, ἀπέστειλε δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ,
kai egeneto hos engisen eis bethfage kai bethanian pros to oros to kalumenon elaion apesteile duo ton matheton autu
30Dizendo: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda se assentou; soltai-o e trazei-o;
εἰπών, Ὑπάγετε εἰς τὴν κατέναντι κώμην· ἐν ᾗ εἰσπορευόμενοι εὑρήσετε πῶλον δεδεμένον, ἐφ᾿ ὃν οὐδεὶς πώποτε ἀνθρώπων ἐκάθισε· λύσαντες αὐτὸν ἀγάγετε.
eipon hupagete eis ten katenanti komen en he eisporeuomenoi heuresete polon dedemenon ef hon udeis popote anthropon ekathise lusantes auton agagete
31E, se alguém vos perguntar: Por que o soltais? assim lhe direis: Porque o Senhor o há de mister.
Καὶ ἐάν τις ὑμᾶς ἐρωτᾷ, Διὰ τί λύετε; οὕτως ἐρεῖτε αὐτῷ ὅτι Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει.
kai ean tis humas erota dia ti luete hutos ereite auto hoti ho kurios autu chreian echei
32E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
Ἀπελθόντες δὲ οἱ ἀπεσταλμένοι εὗρον καθὼς εἶπεν αὐτοῖς.
apelthontes de hoi apestalmenoi heuron kathos eipen autois
33E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
Λυόντων δὲ αὐτῶν τὸν πῶλον, εἶπον οἱ κύριοι αὐτοῦ πρὸς αὐτούς, Τί λύετε τὸν πῶλον;
luonton de auton ton polon eipon hoi kurioi autu pros autus ti luete ton polon
34E eles responderam: O Senhor o há de mister.
Οἱ δὲ εἶπον, Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει.
hoi de eipon ho kurios autu chreian echei
35E trouxeram-no a Jesus: e, lançando sobre o jumentinho os seus vestidos, puseram Jesus em cima.
Καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν· καὶ ἐπιρρίψαντες ἑαυτῶν τὰ ἱμάτια ἐπὶ τὸν πῶλον, ἐπεβίβασαν τὸν Ἰησοῦν.
kai egagon auton pros ton iesun kai epirripsantes heauton ta himatia epi ton polon epebibasan ton iesun
36E, indo ele, estendiam no caminho os seus vestidos.
Πορευομένου δὲ αὐτοῦ, ὑπεστρώννυον τὰ ἱμάτια αὐτῶν ἐν τῇ ὁδῷ.
poreuomenu de autu hupestronnuon ta himatia auton en te hodo
37E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto.
Ἐγγίζοντος δὲ αὐτοῦ ἤδη πρὸς τῇ καταβάσει τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν, ἤρξαντο ἅπαν τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν χαίροντες αἰνεῖν τὸν Θεὸν φωνῇ μεγάλῃ περὶ πασῶν ὧν εἶδον δυνάμεων,
engidzontos de autu ede pros te katabasei tu orus ton elaion erxanto hapan to plethos ton matheton chairontes ainein ton theon fone megale peri pason hon eidon dunameon
38Dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
λέγοντες, Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος βασιλεὺς ἐν ὀνόματι Κυρίου· εἰρήνη ἐν οὐρανῷ, καὶ δόξα ἐν ὑψίστοις.
legontes eulogemenos ho erchomenos basileus en onomati kuriu eirene en urano kai doxa en hupsistois
39E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
Καί τινες τῶν Φαρισαίων ἀπὸ τοῦ ὄχλου εἶπον πρὸς αὐτόν, Διδάσκαλε, ἐπιτίμησον τοῖς μαθηταῖς σου.
kai tines ton farisaion apo tu ochlu eipon pros auton didaskale epitimeson tois mathetais su
40E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
Καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Λέγω ὑμῖν ὅτι ἐὰν οὗτοι σιωπήσωσιν, οἱ λίθοι κεκράξονται.
kai apokritheis eipen autois lego humin hoti ean hutoi siopesosin hoi lithoi kekraxontai
41E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
Καὶ ὡς ἤγγισεν, ἰδὼν τὴν πόλιν, ἔκλαυσεν ἐπ᾿ αὐτῇ,
kai hos engisen idon ten polin eklausen ep aute
42Dizendo: Ah! se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia, o que à tua paz pertence! mas agora isto está encoberto aos teus olhos.
λέγων ὅτι Εἰ ἔγνως καὶ σύ, καί γε ἐν τῇ ἡμέρᾳ σου ταύτῃ, τὰ πρὸς εἰρήνην σου· νῦν δὲ ἐκρύβη ἀπὸ ὀφθαλμῶν σου.
legon hoti ei egnos kai su kai ge en te hemera su taute ta pros eirenen su nun de ekrube apo ofthalmon su
43Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas;
Ὅτι ἥξουσιν ἡμέραι ἐπὶ σέ, καὶ περιβαλοῦσιν οἱ ἐχθροί σου χάρακά σοι, καὶ περικυκλώσουσί σε, καὶ συνέξουσί σε πάντοθεν,
hoti hexusin hemerai epi se kai peribalusin hoi echthroi su charaka soi kai perikuklosusi se kai sunexusi se pantothen
44E te derribarão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
καὶ ἐδαφιοῦσί σε καὶ τὰ τέκνα σου ἐν σοί, καὶ οὐκ ἀφήσουσιν ἐν σοὶ λίθον ἐπὶ λίθῳ· ἀνθ᾿ ὧν οὐκ ἔγνως τὸν καιρὸν τῆς ἐπισκοπῆς σου.
kai edafiusi se kai ta tekna su en soi kai uk afesusin en soi lithon epi litho anth hon uk egnos ton kairon tes episkopes su
45E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
Καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸ ἱερόν, ἤρξατο ἐκβάλλειν τοὺς πωλοῦντας ἐν αὐτῷ καὶ ἀγοράζοντας,
kai eiselthon eis to hieron erxato ekballein tus poluntas en auto kai agoradzontas
46Dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
λέγων αὐτοῖς, Γέγραπται, Ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς ἐστίν· ὑμεῖς δὲ αὐτὸν ἐποιήσατε σπήλαιον λῃστῶν.
legon autois gegraptai ho oikos mu oikos proseuches estin humeis de auton epoiesate spelaion leston
47E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo.
Καὶ ἦν διδάσκων τὸ καθ᾿ ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ· οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς ἐζήτουν αὐτὸν ἀπολέσαι, καὶ οἱ πρῶτοι τοῦ λαοῦ·
kai en didaskon to kath hemeran en to hiero hoi de archiereis kai hoi grammateis edzetun auton apolesai kai hoi protoi tu lau
48E não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
καὶ οὐχ εὕρισκον τὸ τί ποιήσωσιν, ὁ λαὸς γὰρ ἅπας ἐξεκρέματο αὐτοῦ ἀκούων.
kai uch heuriskon to ti poiesosin ho laos gar hapas exekremato autu akuon
Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.
Scripture text from the Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. All rights reserved. Used by permission, through API.Bible.
Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.
Scripture provided by API.Bible · Copyright of the translations