Luke 18
Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.
1Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
Ἔλεγε δὲ καὶ παραβολὴν αὐτοῖς πρὸς τὸ δεῖν πάντοτε προσεύχεσθαι, καὶ μὴ ἐκκακεῖν,
elege de kai parabolen autois pros to dein pantote proseuchesthai kai me ekkakein
2Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
λέγων, Κριτής τις ἦν ἔν τινι πόλει, τὸν Θεὸν μὴ φοβούμενος, καὶ ἄνθρωπον μὴ ἐντρεπόμενος·
legon krites tis en en tini polei ton theon me fobumenos kai anthropon me entrepomenos
3Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
χήρα δὲ ἦν ἐν τῇ πόλει ἐκείνῃ, καὶ ἤρχετο πρὸς αὐτόν, λέγουσα, Ἐκδίκησόν με ἀπὸ τοῦ ἀντιδίκου μου.
chera de en en te polei ekeine kai ercheto pros auton legusa ekdikeson me apo tu antidiku mu
4Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
Καὶ οὐκ ἠθέλησεν ἐπὶ χρόνον· μετὰ δὲ ταῦτα εἶπεν ἐν ἑαυτῷ, Εἰ καὶ τὸν Θεὸν οὐ φοβοῦμαι, καὶ ἄνθρωπον οὐκ ἐντρέπομαι·
kai uk ethelesen epi chronon meta de tauta eipen en heauto ei kai ton theon u fobumai kai anthropon uk entrepomai
5todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
διά γε τὸ παρέχειν μοι κόπον τὴν χήραν ταύτην, ἐκδικήσω αὐτήν, ἵνα μὴ εἰς τέλος ἐρχομένη ὑπωπιάζῃ με.
dia ge to parechein moi kopon ten cheran tauten ekdikeso auten hina me eis telos erchomene hupopiadze me
6Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
Εἶπε δὲ ὁ Κύριος, Ἀκούσατε τί ὁ κριτὴς τῆς ἀδικίας λέγει.
eipe de ho kurios akusate ti ho krites tes adikias legei
7Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
Ὁ δὲ Θεὸς οὐ μὴ ποιήσει τὴν ἐκδίκησιν τῶν ἐκλεκτῶν αὐτοῦ τῶν βοώντων πρὸς αὐτὸν ἡμέρας καὶ νυκτός, καὶ μακροθυμῶν ἐπ᾿ αὐτοῖς;
ho de theos u me poiesei ten ekdikesin ton eklekton autu ton boonton pros auton hemeras kai nuktos kai makrothumon ep autois
8Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
Λέγω ὑμῖν ὅτι ποιήσει τὴν ἐκδίκησιν αὐτῶν ἐν τάχει. Πλὴν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐλθὼν ἆρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς;
lego humin hoti poiesei ten ekdikesin auton en tachei plen ho huios tu anthropu elthon ara heuresei ten pistin epi tes ges
9Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
Εἶπε δὲ καὶ πρός τινας τοὺς πεποιθότας ἐφ᾿ ἑαυτοῖς ὅτι εἰσὶ δίκαιοι, καὶ ἐξουθενοῦντας τοὺς λοιπούς, τὴν παραβολὴν ταύτην·
eipe de kai pros tinas tus pepoithotas ef heautois hoti eisi dikaioi kai exuthenuntas tus loipus ten parabolen tauten
10Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
Ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι· ὁ εἷς Φαρισαῖος, καὶ ὁ ἕτερος τελώνης.
anthropoi duo anebesan eis to hieron proseuxasthai ho heis farisaios kai ho heteros telones
11O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
Ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο, Ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης.
ho farisaios statheis pros heauton tauta proseucheto ho theos eucharisto soi hoti uk eimi hosper hoi loipoi ton anthropon harpages adikoi moichoi e kai hos hutos ho telones
12jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
Νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι.
nesteuo dis tu sabbatu apodekato panta hosa ktomai
13O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
Καὶ ὁ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπᾶραι, ἀλλ᾿ ἔτυπτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ, λέγων, Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ.
kai ho telones makrothen hestos uk ethelen ude tus ofthalmus eis ton uranon eparai all etupten eis to stethos autu legon ho theos hilastheti moi to hamartolo
14Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
Λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ ἐκεῖνος· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.
lego humin katebe hutos dedikaiomenos eis ton oikon autu e ekeinos hoti pas ho hupson heauton tapeinothesetai ho de tapeinon heauton hupsothesetai
15Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
Προσέφερον δὲ αὐτῷ καὶ τὰ βρέφη, ἵνα αὐτῶν ἅπτηται· ἰδόντες δὲ οἱ μαθηταὶ ἐπετίμησαν αὐτοῖς.
proseferon de auto kai ta brefe hina auton haptetai idontes de hoi mathetai epetimesan autois
16Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτὰ εἶπεν, Ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με, καὶ μὴ κωλύετε αὐτά· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
ho de iesus proskalesamenos auta eipen afete ta paidia erchesthai pros me kai me koluete auta ton gar toiuton estin he basileia tu theu
17Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὃς ἐὰν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς παιδίον, οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν.
amen lego humin hos ean me dexetai ten basileian tu theu hos paidion u me eiselthe eis auten
18Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
Καὶ ἐπηρώτησέ τις αὐτὸν ἄρχων, λέγων, Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;
kai eperotese tis auton archon legon didaskale agathe ti poiesas dzoen aionion kleronomeso
19Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Τί με λέγεις ἀγαθόν; Οὐδεὶς ἀγαθός, εἰ μὴ εἷς, ὁ Θεός.
eipe de auto ho iesus ti me legeis agathon udeis agathos ei me heis ho theos
20Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
Τὰς ἐντολὰς οἶδας, Μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου.
tas entolas oidas me moicheuses me foneuses me klepses me pseudomartureses tima ton patera su kai ten metera su
21Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
Ὁ δὲ εἶπε, Ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου.
ho de eipe tauta panta efulaxamen ek neotetos mu
22Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Ἔτι ἕν σοι λείπει· πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον, καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ· καὶ δεῦρο, ἀκολούθει μοι.
akusas de tauta ho iesus eipen auto eti hen soi leipei panta hosa echeis poleson kai diados ptochois kai hexeis thesauron en urano kai deuro akoluthei moi
23Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
Ὁ δὲ ἀκούσας ταῦτα περίλυπος ἐγένετο· ἦν γὰρ πλούσιος σφόδρα.
ho de akusas tauta perilupos egeneto en gar plusios sfodra
24E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
Ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς περίλυπον γενόμενον εἶπε, Πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.
idon de auton ho iesus perilupon genomenon eipe pos duskolos hoi ta chremata echontes eiseleusontai eis ten basileian tu theu
25Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
Εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ῥαφίδος εἰσελθεῖν, ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν.
eukopoteron gar esti kamelon dia trumalias rhafidos eiselthein e plusion eis ten basileian tu theu eiselthein
26E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
Εἶπον δὲ οἱ ἀκούσαντες, Καὶ τίς δύναται σωθῆναι;
eipon de hoi akusantes kai tis dunatai sothenai
27Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
Ὁ δὲ εἶπε, Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατά ἐστι παρὰ τῷ Θεῷ.
ho de eipe ta adunata para anthropois dunata esti para to theo
28E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
Εἶπε δὲ ὁ Πέτρος, Ἰδού, ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι.
eipe de ho petros idu hemeis afekamen panta kai ekoluthesamen soi
29Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφῆκεν οἰκίαν, ἢ γονεῖς, ἢ ἀδελφούς, ἢ γυναῖκα, ἢ τέκνα, ἕνεκεν τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ,
ho de eipen autois amen lego humin hoti udeis estin hos afeken oikian e goneis e adelfus e gunaika e tekna heneken tes basileias tu theu
30que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
ὃς οὐ μὴ ἀπολάβῃ πολλαπλασίονα ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ, καὶ ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον.
hos u me apolabe pollaplasiona en to kairo tuto kai en to aioni to erchomeno dzoen aionion
31Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
Παραλαβὼν δὲ τοὺς δώδεκα, εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἰδού, ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ τελεσθήσεται πάντα τὰ γεγραμμένα διὰ τῶν προφητῶν τῷ υἱῷ τοῦ ἀνθρώπου.
paralabon de tus dodeka eipe pros autus idu anabainomen eis hierosoluma kai telesthesetai panta ta gegrammena dia ton profeton to huio tu anthropu
32pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
Παραδοθήσεται γὰρ τοῖς ἔθνεσι, καὶ ἐμπαιχθήσεται, καὶ ὑβρισθήσεται, καὶ ἐμπτυσθήσεται,
paradothesetai gar tois ethnesi kai empaichthesetai kai hubristhesetai kai emptusthesetai
33e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
καὶ μαστιγώσαντες ἀποκτενοῦσιν αὐτόν· καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ ἀναστήσεται.
kai mastigosantes apoktenusin auton kai te hemera te trite anastesetai
34Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
Καὶ αὐτοὶ οὐδὲν τούτων συνῆκαν, καὶ ἦν τὸ ῥῆμα τοῦτο κεκρυμμένον ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ οὐκ ἐγίνωσκον τὰ λεγόμενα.
kai autoi uden tuton sunekan kai en to rhema tuto kekrummenon ap auton kai uk eginoskon ta legomena
35Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἐγγίζειν αὐτὸν εἰς Ἰεριχώ, τυφλός τις ἐκάθητο παρὰ τὴν ὁδὸν προσαιτῶν·
egeneto de en to engidzein auton eis iericho tuflos tis ekatheto para ten hodon prosaiton
36E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
ἀκούσας δὲ ὄχλου διαπορευομένου, ἐπυνθάνετο τί εἴη τοῦτο.
akusas de ochlu diaporeuomenu epunthaneto ti eie tuto
37Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
Ἀπήγγειλαν δὲ αὐτῷ ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος παρέρχεται.
apengeilan de auto hoti iesus ho nadzoraios parerchetai
38Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
Καὶ ἐβόησε, λέγων, Ἰησοῦ, υἱὲ Δαβίδ, ἐλέησόν με.
kai eboese legon iesu huie dabid eleeson me
39E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
Καὶ οἱ προάγοντες ἐπετίμων αὐτῷ ἵνα σιωπήσῃ· αὐτὸς δὲ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν, Υἱὲ Δαβίδ, ἐλέησόν με.
kai hoi proagontes epetimon auto hina siopese autos de pollo mallon ekradzen huie dabid eleeson me
40Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
Σταθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐκέλευσεν αὐτὸν ἀχθῆναι πρὸς αὐτόν· ἐγγίσαντος δὲ αὐτοῦ ἐπηρώτησεν αὐτόν,
statheis de ho iesus ekeleusen auton achthenai pros auton engisantos de autu eperotesen auton
41Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
λέγων, Τί σοι θέλεις ποιήσω; Ὁ δὲ εἶπε, Κύριε, ἵνα ἀναβλέψω.
legon ti soi theleis poieso ho de eipe kurie hina anablepso
42Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
Καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Ἀνάβλεψον· ἡ πίστις σου σέσωκέ σε.
kai ho iesus eipen auto anablepson he pistis su sesoke se
43Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Καὶ παραχρῆμα ἀνέβλεψε, καὶ ἠκολούθει αὐτῷ, δοξάζων τὸν Θεόν· καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἰδὼν ἔδωκεν αἶνον τῷ Θεῷ.
kai parachrema aneblepse kai ekoluthei auto doxadzon ton theon kai pas ho laos idon edoken ainon to theo
Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.
Scripture text from the Almeida Revista e Atualizada (ARA) © 1993 Sociedade Bíblica do Brasil. All rights reserved. Used by permission, through API.Bible.
Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.
Scripture provided by API.Bible · Copyright of the translations