A person doesn't die when they stop breathing, but when they stop dreaming!

VOO 56
pt·en·es
Log inPlans

All booksAll chapters

Luke 11

Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) + Textus Receptus (TR)

Hide the originalView word by word
Translation:BLIVREARARC69NTLH

Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.

1E ACONTECEU que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.

Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν ἐν τόπῳ τινὶ προσευχόμενον, ὡς ἐπαύσατο, εἶπέ τις τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς αὐτόν, Κύριε, δίδαξον ἡμᾶς προσεύχεσθαι, καθὼς καὶ Ἰωάννης ἐδίδαξε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ.

kai egeneto en to einai auton en topo tini proseuchomenon hos epausato eipe tis ton matheton autu pros auton kurie didaxon hemas proseuchesthai kathos kai ioannes edidaxe tus mathetas autu

2E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;

Εἶπε δὲ αὐτοῖς, Ὅταν προσεύχησθε, λέγετε, Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου. Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου. Γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς.

eipe de autois hotan proseuchesthe legete pater hemon ho en tois uranois hagiastheto to onoma su eltheto he basileia su genetheto to thelema su hos en urano kai epi tes ges

3Dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;

Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δίδου ἡμῖν τὸ καθ᾿ ἡμέραν.

ton arton hemon ton epiusion didu hemin to kath hemeran

4E perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve; e não nos conduzas em tentação, mas livra-nos do mal.

Καὶ ἄφες ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, καὶ γὰρ αὐτοὶ ἀφίεμεν παντὶ ὀφείλοντι ἡμῖν. Καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

kai afes hemin tas hamartias hemon kai gar autoi afiemen panti ofeilonti hemin kai me eisenenkes hemas eis peirasmon alla rhusai hemas apo tu poneru

5Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo, e, se for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,

Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Τίς ἐξ ὑμῶν ἕξει φίλον, καὶ πορεύσεται πρὸς αὐτὸν μεσονυκτίου, καὶ εἴπῃ αὐτῷ, Φίλε, χρῆσόν μοι τρεῖς ἄρτους,

kai eipe pros autus tis ex humon hexei filon kai poreusetai pros auton mesonuktiu kai eipe auto file chreson moi treis artus

6Pois que um amigo meu chegou a minha casa, vindo de caminho, e não tenho que apresentar-lhe;

ἐπειδὴ φίλος μου παρεγένετο ἐξ ὁδοῦ πρός με, καὶ οὐκ ἔχω ὃ παραθήσω αὐτῷ·

epeide filos mu paregeneto ex hodu pros me kai uk echo ho paratheso auto

7Se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama: não posso levantar-me para tos dar;

κἀκεῖνος ἔσωθεν ἀποκριθεὶς εἴπῃ, Μή μοι κόπους πάρεχε· ἤδη ἡ θύρα κέκλεισται, καὶ τὰ παιδία μου μετ᾿ ἐμοῦ εἰς τὴν κοίτην εἰσίν· οὐ δύναμαι ἀναστὰς δοῦναί σοι.

kakeinos esothen apokritheis eipe me moi kopus pareche ede he thura kekleistai kai ta paidia mu met emu eis ten koiten eisin u dunamai anastas dunai soi

8Digo-vos que, ainda que se não levante a dar-lhos, por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação, e lhe dará tudo o que houver mister.

Λέγω ὑμῖν, εἰ καὶ οὐ δώσει αὐτῷ ἀναστάς, διὰ τὸ εἶναι αὐτοῦ φίλον, διά γε τὴν ἀναίδειαν αὐτοῦ ἐγερθεὶς δώσει αὐτῷ ὅσων χρῄζει.

lego humin ei kai u dosei auto anastas dia to einai autu filon dia ge ten anaideian autu egertheis dosei auto hoson chredzei

9E eu vos digo a vós: Pedi e dar-se-vos-á: buscai, e achareis: batei, e abrir-se-vos-á;

Κἀγὼ ὑμῖν λέγω, αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν· ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε· κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν.

kago humin lego aiteite kai dothesetai humin dzeteite kai heuresete kruete kai anoigesetai humin

10Porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate abrir-se-lhe-á.

Πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει· καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει· καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται.

pas gar ho aiton lambanei kai ho dzeton heuriskei kai to kruonti anoigesetai

11E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou também, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?

Τίνα δὲ ὑμῶν τὸν πατέρα αἰτήσει ὁ υἱὸς ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ; Εἰ καὶ ἰχθύν, μὴ ἀντὶ ἰχθύος ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ;

tina de humon ton patera aitesei ho huios arton me lithon epidosei auto ei kai ichthun me anti ichthuos ofin epidosei auto

12Ou também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?

Ἢ καὶ ἐὰν αἰτήσῃ ᾠόν, μὴ ἐπιδώσει αὐτῷ σκορπίον;

e kai ean aitese oon me epidosei auto skorpion

13Pois se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?

Εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὑπάρχοντες οἴδατε ἀγαθὰ δόματα διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὁ ἐξ οὐρανοῦ δώσει πνεῦμα ἅγιον τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;

ei un humeis poneroi huparchontes oidate agatha domata didonai tois teknois humon poso mallon ho pater ho ex uranu dosei pneuma hagion tois aitusin auton

14E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.

Καὶ ἦν ἐκβάλλων δαιμόνιον, καὶ αὐτὸ ἦν κωφόν. Ἐγένετο δέ, τοῦ δαιμονίου ἐξελθόντος, ἐλάλησεν ὁ κωφός· καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι.

kai en ekballon daimonion kai auto en kofon egeneto de tu daimoniu exelthontos elalesen ho kofos kai ethaumasan hoi ochloi

15Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.

Τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν εἶπον, Ἐν Βεελζεβοὺλ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια.

tines de ex auton eipon en beeldzebul archonti ton daimonion ekballei ta daimonia

16E outros, tentando-o, pediam-lhe um sinal do céu.

Ἕτεροι δὲ πειράζοντες σημεῖον παρ᾿ αὐτοῦ ἐζήτουν ἐξ οὐρανοῦ.

heteroi de peiradzontes semeion par autu edzetun ex uranu

17Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino, dividido contra si mesmo, será assolado; e a casa, dividida contra si mesma, cairá.

Αὐτὸς δὲ εἰδὼς αὐτῶν τὰ διανοήματα εἶπεν αὐτοῖς, Πᾶσα βασιλεία ἐφ᾿ ἑαυτὴν διαμερισθεῖσα ἐρημοῦται· καὶ οἶκος ἐπὶ οἶκον, πίπτει.

autos de eidos auton ta dianoemata eipen autois pasa basileia ef heauten diameristheisa eremutai kai oikos epi oikon piptei

18E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.

Εἰ δὲ καὶ ὁ Σατανᾶς ἐφ᾿ ἑαυτὸν διεμερίσθη, πῶς σταθήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ; Ὅτι λέγετε ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλειν με τὰ δαιμόνια.

ei de kai ho satanas ef heauton diemeristhe pos stathesetai he basileia autu hoti legete en beeldzebul ekballein me ta daimonia

19E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Eles pois serão os vossos juízes.

Εἰ δὲ ἐγὼ ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἐν τίνι ἐκβάλλουσι; Διὰ τοῦτο κριταὶ ὑμῶν αὐτοὶ ἔσονται.

ei de ego en beeldzebul ekballo ta daimonia hoi huioi humon en tini ekballusi dia tuto kritai humon autoi esontai

20Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente a vós é chegado o reino de Deus.

Εἰ δὲ ἐν δακτύλῳ Θεοῦ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, ἄρα ἔφθασεν ἐφ᾿ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

ei de en daktulo theu ekballo ta daimonia ara efthasen ef humas he basileia tu theu

21Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem;

Ὅταν ὁ ἰσχυρὸς καθωπλισμένος φυλάσσῃ τὴν ἑαυτοῦ αὐλήν, ἐν εἰρήνῃ ἐστὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ·

hotan ho ischuros kathoplismenos fulasse ten heautu aulen en eirene esti ta huparchonta autu

22Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.

ἐπὰν δὲ ὁ ἰσχυρότερος αὐτοῦ ἐπελθὼν νικήσῃ αὐτόν, τὴν πανοπλίαν αὐτοῦ αἴρει ἐφ᾿ ᾗ ἐπεποίθει, καὶ τὰ σκῦλα αὐτοῦ διαδίδωσιν.

epan de ho ischuroteros autu epelthon nikese auton ten panoplian autu airei ef he epepoithei kai ta skula autu diadidosin

23Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.

Ὁ μὴ ὢν μετ᾿ ἐμοῦ κατ᾿ ἐμοῦ ἐστι· καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ᾿ ἐμοῦ σκορπίζει.

ho me on met emu kat emu esti kai ho me sunagon met emu skorpidzei

24Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, diz: Tornarei para minha casa, donde saí.

Ὅταν τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου, διέρχεται δι᾿ ἀνύδρων τόπων, ζητοῦν ἀνάπαυσιν· καὶ μὴ εὑρίσκον λέγει, Ὑποστρέψω εἰς τὸν οἶκόν μου ὅθεν ἐξῆλθον.

hotan to akatharton pneuma exelthe apo tu anthropu dierchetai di anudron topon dzetun anapausin kai me heuriskon legei hupostrepso eis ton oikon mu hothen exelthon

25E, chegando, acha-a varrida e adornada.

Καὶ ἐλθὸν εὑρίσκει σεσαρωμένον καὶ κεκοσμημένον.

kai elthon heuriskei sesaromenon kai kekosmemenon

26Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.

Τότε πορεύεται καὶ παραλαμβάνει ἑπτὰ ἕτερα πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ, καὶ εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ· καὶ γίνεται τὰ ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου χείρονα τῶν πρώτων.

tote poreuetai kai paralambanei hepta hetera pneumata ponerotera heautu kai eiselthonta katoikei ekei kai ginetai ta eschata tu anthropu ekeinu cheirona ton proton

27E aconteceu que, dizendo ele estas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste.

Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ λέγειν αὐτὸν ταῦτα, ἐπάρασά τις γυνὴ φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν αὐτῷ, Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε, καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας.

egeneto de en to legein auton tauta eparasa tis gune fonen ek tu ochlu eipen auto makaria he koilia he bastasasa se kai mastoi hus ethelasas

28Mas ele disse: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.

Αὐτὸς δὲ εἶπε, Μενοῦνγε μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσοντες αὐτόν.

autos de eipe menunge makarioi hoi akuontes ton logon tu theu kai fulassontes auton

29E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas;

Τῶν δὲ ὄχλων ἐπαθροιζομένων ἤρξατο λέγειν, Ἡ γενεὰ αὕτη πονηρά ἐστι· σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ, εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου.

ton de ochlon epathroidzomenon erxato legein he genea haute ponera esti semeion epidzetei kai semeion u dothesetai aute ei me to semeion iona tu profetu

30Porquanto assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do homem o será também para esta geração.

Καθὼς γὰρ ἐγένετο Ἰωνᾶς σημεῖον τοῖς Νινευΐταις, οὕτως ἔσται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου τῇ γενεᾷ ταύτῃ.

kathos gar egeneto ionas semeion tois nineuitais hutos estai kai ho huios tu anthropu te genea taute

31A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.

Βασίλισσα νότου ἐγερθήσεται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῶν ἀνδρῶν τῆς γενεᾶς ταύτης, καὶ κατακρινεῖ αὐτούς· ὅτι ἦλθεν ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς ἀκοῦσαι τὴν σοφίαν Σολομῶντος, καὶ ἰδού, πλεῖον Σολομῶντος ὧδε.

basilissa notu egerthesetai en te krisei meta ton andron tes geneas tautes kai katakrinei autus hoti elthen ek ton peraton tes ges akusai ten sofian solomontos kai idu pleion solomontos hode

32Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; pois se converteram com pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.

Ἄνδρες Νινευῒ ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν· ὅτι μετενόησαν εἰς τὸ κήρυγμα Ἰωνᾶ, καὶ ἰδού, πλεῖον Ἰωνᾶ ὧδε.

andres nineui anastesontai en te krisei meta tes geneas tautes kai katakrinusin auten hoti metenoesan eis to kerugma iona kai idu pleion iona hode

33E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.

Οὐδεὶς δὲ λύχνον ἅψας εἰς κρυπτὸν τίθησιν, οὐδὲ ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, ἵνα οἱ εἰσπορευόμενοι τὸ φέγγος βλέπωσιν.

udeis de luchnon hapsas eis krupton tithesin ude hupo ton modion all epi ten luchnian hina hoi eisporeuomenoi to fengos bleposin

34A candeia do corpo é o olho. Sendo pois o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.

Ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός· ὅταν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, καὶ ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινόν ἐστιν· ἐπὰν δὲ πονηρὸς ᾖ, καὶ τὸ σῶμά σου σκοτεινόν.

ho luchnos tu somatos estin ho ofthalmos hotan un ho ofthalmos su haplus e kai holon to soma su foteinon estin epan de poneros e kai to soma su skoteinon

35Vê pois que a luz que em ti há não sejam trevas.

Σκόπει οὖν μὴ τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστίν.

skopei un me to fos to en soi skotos estin

36Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.

Εἰ οὖν τὸ σῶμά σου ὅλον φωτεινόν, μὴ ἔχον τι μέρος σκοτεινόν, ἔσται φωτεινὸν ὅλον, ὡς ὅταν ὁ λύχνος τῇ ἀστραπῇ φωτίζῃ σε.

ei un to soma su holon foteinon me echon ti meros skoteinon estai foteinon holon hos hotan ho luchnos te astrape fotidze se

37E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.

Ἐν δὲ τῷ λαλῆσαι, ἠρώτα αὐτὸν Φαρισαῖός τις ὅπως ἀριστήσῃ παρ᾿ αὐτῷ· εἰσελθὼν δὲ ἀνέπεσεν.

en de to lalesai erota auton farisaios tis hopos aristese par auto eiselthon de anepesen

38Mas o fariseu admirou-se, vendo que se não lavara antes do jantar.

Ὁ δὲ Φαρισαῖος ἰδὼν ἐθαύμασεν ὅτι οὐ πρῶτον ἐβαπτίσθη πρὸ τοῦ ἀρίστου.

ho de farisaios idon ethaumasen hoti u proton ebaptisthe pro tu aristu

39E o Senhor lhe disse: Agora vós, os fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς αὐτόν, Νῦν ὑμεῖς οἱ Φαρισαῖοι τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τοῦ πίνακος καθαρίζετε, τὸ δὲ ἔσωθεν ὑμῶν γέμει ἁρπαγῆς καὶ πονηρίας.

eipe de ho kurios pros auton nun humeis hoi farisaioi to exothen tu poteriu kai tu pinakos katharidzete to de esothen humon gemei harpages kai ponerias

40Loucos! o que fez o exterior não fez também o interior?

Ἄφρονες, οὐχ ὁ ποιήσας τὸ ἔξωθεν καὶ τὸ ἔσωθεν ἐποίησε;

afrones uch ho poiesas to exothen kai to esothen epoiese

41Dai antes esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.

Πλὴν τὰ ἐνόντα δότε ἐλεημοσύνην· καὶ ἰδού, πάντα καθαρὰ ὑμῖν ἐστιν.

plen ta enonta dote eleemosunen kai idu panta kathara humin estin

42Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda a hortaliça, e desprezais o juízo e o amor de Deus. Importava fazer estas coisas, e não deixar as outras.

Ἀλλ᾿ οὐαὶ ὑμῖν τοῖς Φαρισαίοις, ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον καὶ τὸ πήγανον καὶ πᾶν λάχανον, καὶ παρέρχεσθε τὴν κρίσιν καὶ τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ· ταῦτα ἔδει ποιῆσαι, κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι.

all uai humin tois farisaiois hoti apodekatute to heduosmon kai to peganon kai pan lachanon kai parerchesthe ten krisin kai ten agapen tu theu tauta edei poiesai kakeina me afienai

43Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas, e as saudações nas praças.

Οὐαὶ ὑμῖν τοῖς Φαρισαίοις, ὅτι ἀγαπᾶτε τὴν πρωτοκαθεδρίαν ἐν ταῖς συναγωγαῖς, καὶ τοὺς ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς.

uai humin tois farisaiois hoti agapate ten protokathedrian en tais sunagogais kai tus aspasmus en tais agorais

44Ai de vós, escribas e fariseus hipócritas, que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam não o sabem.

Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι, ὑποκριταί, ὅτι ἐστὲ ὡς τὰ μνημεῖα τὰ ἄδηλα, καὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ περιπατοῦντες ἐπάνω οὐκ οἴδασιν.

uai humin grammateis kai farisaioi hupokritai hoti este hos ta mnemeia ta adela kai hoi anthropoi hoi peripatuntes epano uk oidasin

45E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso também nos afrontas a nós.

Ἀποκριθεὶς δέ τις τῶν νομικῶν λέγει αὐτῷ, Διδάσκαλε, ταῦτα λέγων καὶ ἡμᾶς ὑβρίζεις.

apokritheis de tis ton nomikon legei auto didaskale tauta legon kai hemas hubridzeis

46E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas.

Ὁ δὲ εἶπε, Καὶ ὑμῖν τοῖς νομικοῖς οὐαί, ὅτι φορτίζετε τοὺς ἀνθρώπους φορτία δυσβάστακτα, καὶ αὐτοὶ ἑνὶ τῶν δακτύλων ὑμῶν οὐ προσψαύετε τοῖς φορτίοις.

ho de eipe kai humin tois nomikois uai hoti fortidzete tus anthropus fortia dusbastakta kai autoi heni ton daktulon humon u prospsauete tois fortiois

47Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.

Οὐαὶ ὑμῖν, ὅτι οἰκοδομεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν προφητῶν, οἱ δὲ πατέρες ὑμῶν ἀπέκτειναν αὐτούς.

uai humin hoti oikodomeite ta mnemeia ton profeton hoi de pateres humon apekteinan autus

48Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.

Ἄρα μαρτυρεῖτε καὶ συνευδοκεῖτε τοῖς ἔργοις τῶν πατέρων ὑμῶν· ὅτι αὐτοὶ μὲν ἀπέκτειναν αὐτούς, ὑμεῖς δὲ οἰκοδομεῖτε αὐτῶν τὰ μνημεῖα.

ara martureite kai suneudokeite tois ergois ton pateron humon hoti autoi men apekteinan autus humeis de oikodomeite auton ta mnemeia

49Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;

Διὰ τοῦτο καὶ ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ εἶπεν, Ἀποστελῶ εἰς αὐτοὺς προφήτας καὶ ἀποστόλους, καὶ ἐξ αὐτῶν ἀποκτενοῦσι καὶ ἐκδιώξουσιν·

dia tuto kai he sofia tu theu eipen apostelo eis autus profetas kai apostolus kai ex auton apoktenusi kai ekdioxusin

50Para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;

ἵνα ἐκζητηθῇ τὸ αἷμα πάντων τῶν προφητῶν τὸ ἐκχυνόμενον ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης,

hina ekdzetethe to haima panton ton profeton to ekchunomenon apo kataboles kosmu apo tes geneas tautes

51Desde o sangue de Abel, até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.

ἀπὸ τοῦ αἵματος Ἄβελ ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου τοῦ ἀπολομένου μεταξὺ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τοῦ οἴκου. Ναί, λέγω ὑμῖν, ἐκζητηθήσεται ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης.

apo tu haimatos abel heos tu haimatos dzachariu tu apolomenu metaxu tu thusiasteriu kai tu oiku nai lego humin ekdzetethesetai apo tes geneas tautes

52Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes os que entravam.

Οὐαὶ ὑμῖν τοῖς νομικοῖς, ὅτι ἤρατε τὴν κλεῖδα τῆς γνώσεως· αὐτοὶ οὐκ εἰσήλθετε, καὶ τοὺς εἰσερχομένους ἐκωλύσατε.

uai humin tois nomikois hoti erate ten kleida tes gnoseos autoi uk eiselthete kai tus eiserchomenus ekolusate

53E, dizendo-lhes ele isto, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas.

Λέγοντος δὲ αὐτοῦ ταῦτα πρὸς αὐτούς, ἤρξαντο οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι δεινῶς ἐνέχειν, καὶ ἀποστοματίζειν αὐτὸν περὶ πλειόνων,

legontos de autu tauta pros autus erxanto hoi grammateis kai hoi farisaioi deinos enechein kai apostomatidzein auton peri pleionon

54Armando-lhe ciladas, a fim de apanharem da sua boca alguma coisa para o acusarem.

ἐνεδρεύοντες αὐτόν, καὶ ζητοῦντες θηρεῦσαί τι ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ, ἵνα κατηγορήσωσιν αὐτοῦ.

enedreuontes auton kai dzetuntes thereusai ti ek tu stomatos autu hina kategoresosin autu

Previous: Luke 10Next: Luke 12
Generate a study on this passage

Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.

Share

Scripture text from the Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. All rights reserved. Used by permission, through API.Bible.

Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.

Scripture provided by API.Bible · Copyright of the translations