Acts 20
Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.
1E, DEPOIS que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos, e, abraçando-os, saiu para a Macedônia.
Μετὰ δὲ τὸ παύσασθαι τὸν θόρυβον, προσκαλεσάμενος ὁ Παῦλος τοὺς μαθητάς, καὶ ἀσπασάμενος, ἐξῆλθε πορευθῆναι εἰς τὴν Μακεδονίαν.
meta de to pausasthai ton thorubon proskalesamenos ho paulos tus mathetas kai aspasamenos exelthe poreuthenai eis ten makedonian
2E, havendo andado por aquelas terras, e exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
Διελθὼν δὲ τὰ μέρη ἐκεῖνα, καὶ παρακαλέσας αὐτοὺς λόγῳ πολλῷ, ἦλθεν εἰς τὴν Ἑλλάδα.
dielthon de ta mere ekeina kai parakalesas autus logo pollo elthen eis ten hellada
3E, passando ali três meses e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
Ποιήσας τε μῆνας τρεῖς, γενομένης αὐτῷ ἐπιβουλῆς ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων μέλλοντι ἀνάγεσθαι εἰς τὴν Συρίαν, ἐγένετο γνώμη τοῦ ὑποστρέφειν διὰ Μακεδονίας.
poiesas te menas treis genomenes auto epibules hupo ton iudaion mellonti anagesthai eis ten surian egeneto gnome tu hupostrefein dia makedonias
4E acompanhou-o, até à Ásia, Sopater, de Bereia, e, dos de Tessalônica, Aristarco, e Segundo, e Gaio de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
Συνείπετο δὲ αὐτῷ ἄχρι τῆς Ἀσίας Σώπατρος Βεροιαῖος· Θεσσαλονικέων δέ, Ἀρίσταρχος καὶ Σεκοῦνδος, καὶ Γάϊος Δερβαῖος, καὶ Τιμόθεος· Ἀσιανοὶ δέ, Τυχικὸς καὶ Τρόφιμος.
suneipeto de auto achri tes asias sopatros beroiaios thessalonikeon de aristarchos kai sekundos kai gaios derbaios kai timotheos asianoi de tuchikos kai trofimos
5Estes, indo adiante, nos esperaram em Troas.
Οὗτοι προελθόντες ἔμενον ἡμᾶς ἐν Τρῳάδι.
hutoi proelthontes emenon hemas en troadi
6E, depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles a Troas, onde estivemos sete dias.
Ἡμεῖς δὲ ἐξεπλεύσαμεν μετὰ τὰς ἡμέρας τῶν ἀζύμων ἀπὸ Φιλίππων, καὶ ἤλθομεν πρὸς αὐτοὺς εἰς τὴν Τρῳάδα ἄχρις ἡμερῶν πέντε, οὗ διετρίψαμεν ἡμέρας ἑπτά.
hemeis de exepleusamen meta tas hemeras ton adzumon apo filippon kai elthomen pros autus eis ten troada achris hemeron pente hu dietripsamen hemeras hepta
7E no primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e alargou a prática até à meia noite.
Ἐν δὲ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων, συνηγμένων τῶν μαθητῶν τοῦ κλάσαι ἄρτον, ὁ Παῦλος διελέγετο αὐτοῖς, μέλλων ἐξιέναι τῇ ἐπαύριον, παρέτεινέ τε τὸν λόγον μέχρι μεσονυκτίου.
en de te mia ton sabbaton sunegmenon ton matheton tu klasai arton ho paulos dielegeto autois mellon exienai te epaurion pareteine te ton logon mechri mesonuktiu
8E havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
Ἦσαν δὲ λαμπάδες ἱκαναὶ ἐν τῷ ὑπερῴῳ οὗ ἦσαν συνηγμένοι.
esan de lampades hikanai en to huperoo hu esan sunegmenoi
9E, estando um certo mancebo, por nome Eutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo: e foi levantado morto.
Καθήμενος δέ τις νεανίας ὀνόματι Εὔτυχος ἐπὶ τῆς θυρίδος, καταφερόμενος ὕπνῳ βαθεῖ, διαλεγομένου τοῦ Παύλου ἐπὶ πλεῖον, κατενεχθεὶς ἀπὸ τοῦ ὕπνου ἔπεσεν ἀπὸ τοῦ τριστέγου κάτω, καὶ ἤρθη νεκρός.
kathemenos de tis neanias onomati eutuchos epi tes thuridos kataferomenos hupno bathei dialegomenu tu paulu epi pleion katenechtheis apo tu hupnu epesen apo tu tristegu kato kai erthe nekros
10Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
Καταβὰς δὲ ὁ Παῦλος ἐπέπεσεν αὐτῷ, καὶ συμπεριλαβὼν εἶπε, Μὴ θορυβεῖσθε· ἡ γὰρ ψυχὴ αὐτοῦ ἐν αὐτῷ ἐστιν.
katabas de ho paulos epepesen auto kai sumperilabon eipe me thorubeisthe he gar psuche autu en auto estin
11E subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e assim partiu.
Ἀναβὰς δὲ καὶ κλάσας ἄρτον καὶ γευσάμενος, ἐφ᾿ ἱκανόν τε ὁμιλήσας ἄχρις αὐγῆς, οὕτως ἐξῆλθεν.
anabas de kai klasas arton kai geusamenos ef hikanon te homilesas achris auges hutos exelthen
12E levaram vivo o mancebo, e ficaram não pouco consolados.
Ἤγαγον δὲ τὸν παῖδα ζῶντα, καὶ παρεκλήθησαν οὐ μετρίως.
egagon de ton paida dzonta kai pareklethesan u metrios
13Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assom, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
Ἡμεῖς δέ, προελθόντες ἐπὶ τὸ πλοῖον, ἀνήχθημεν εἰς τὴν Ἄσσον, ἐκεῖθεν μέλλοντες ἀναλαμβάνειν τὸν Παῦλον· οὕτω γὰρ ἦν διατεταγμένος, μέλλων αὐτὸς πεζεύειν.
hemeis de proelthontes epi to ploion anechthemen eis ten asson ekeithen mellontes analambanein ton paulon huto gar en diatetagmenos mellon autos pedzeuein
14E, logo que se ajuntou conosco em Assom, o recebemos, e fomos a Mitilene.
Ὡς δὲ συνέβαλεν ἡμῖν εἰς τὴν Ἄσσον, ἀναλαβόντες αὐτὸν ἤλθομεν εἰς Μιτυλήνην.
hos de sunebalen hemin eis ten asson analabontes auton elthomen eis mitulenen
15E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quio e, no outro aportamos a Samos, e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
Κἀκεῖθεν ἀποπλεύσαντες, τῇ ἐπιούσῃ κατηντήσαμεν ἀντικρὺ Χίου· τῇ δὲ ἑτέρᾳ παρεβάλομεν εἰς Σάμον· καὶ μείναντες ἐν Τρωγυλλίῳ, τῇ ἐχομένῃ ἤλθομεν εἰς Μίλητον.
kakeithen apopleusantes te epiuse katentesamen antikru chiu te de hetera parebalomen eis samon kai meinantes en trogullio te echomene elthomen eis mileton
16Porque já Paulo tinha determinado passar adiante de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se pois para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de pentecostes.
Ἔκρινε γὰρ ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν Ἔφεσον, ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ Ἀσίᾳ· ἔσπευδε γάρ, εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα.
ekrine gar ho paulos parapleusai ten efeson hopos me genetai auto chronotribesai en te asia espeude gar ei dunaton en auto ten hemeran tes pentekostes genesthai eis hierosoluma
17E de Mileto mandou a Éfeso, a chamar os anciãos da igreja.
Ἀπὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας.
apo de tes miletu pempsas eis efeson metekalesato tus presbuterus tes ekklesias
18E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós.
Ὡς δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτόν, εἶπεν αὐτοῖς, Ὑμεῖς ἐπίστασθε, ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἀφ᾿ ἧς ἐπέβην εἰς τὴν Ἀσίαν, πῶς μεθ᾿ ὑμῶν τὸν πάντα χρόνον ἐγενόμην,
hos de paregenonto pros auton eipen autois humeis epistasthe apo protes hemeras af hes epeben eis ten asian pos meth humon ton panta chronon egenomen
19Servindo ao Senhor com toda a humildade, e com muitas lágrimas e tentações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
δουλεύων τῷ Κυρίῳ μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης καὶ πολλῶν δακρύων καὶ πειρασμῶν τῶν συμβάντων μοι ἐν ταῖς ἐπιβουλαῖς τῶν Ἰουδαίων·
duleuon to kurio meta pases tapeinofrosunes kai pollon dakruon kai peirasmon ton sumbanton moi en tais epibulais ton iudaion
20Como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar, e ensinar publicamente e pelas casas,
ὡς οὐδὲν ὑπεστειλάμην τῶν συμφερόντων, τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν καὶ διδάξαι ὑμᾶς δημοσίᾳ καὶ κατ᾿ οἴκους,
hos uden hupesteilamen ton sumferonton tu me anangeilai humin kai didaxai humas demosia kai kat oikus
21Testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus, e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
διαμαρτυρόμενος Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησι τὴν εἰς τὸν Θεὸν μετάνοιαν, καὶ πίστιν τὴν εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν.
diamarturomenos iudaiois te kai hellesi ten eis ton theon metanoian kai pistin ten eis ton kurion hemon iesun christon
22E agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer;
Καὶ νῦν ἰδού, ἐγὼ δεδεμένος τῷ πνεύματι πορεύομαι εἰς Ἱερουσαλήμ, τὰ ἐν αὐτῇ συναντήσοντά μοι μὴ εἰδώς,
kai nun idu ego dedemenos to pneumati poreuomai eis hierusalem ta en aute sunantesonta moi me eidos
23Senão o que o Espírito Santo de cidade em cidade me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
πλὴν ὅτι τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον κατὰ πόλιν διαμαρτύρεται λέγον ὅτι δεσμά με καὶ θλίψεις μένουσιν.
plen hoti to pneuma to hagion kata polin diamarturetai legon hoti desma me kai thlipseis menusin
24Mas em nada tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
Ἀλλ᾿ οὐδενὸς λόγον ποιοῦμαι, οὐδὲ ἔχω τὴν ψυχήν μου τιμίαν ἐμαυτῷ, ὡς τελειῶσαι τὸν δρόμον μου μετὰ χαρᾶς, καὶ τὴν διακονίαν ἣν ἔλαβον παρὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, διαμαρτύρασθαι τὸ εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ.
all udenos logon poiumai ude echo ten psuchen mu timian emauto hos teleiosai ton dromon mu meta charas kai ten diakonian hen elabon para tu kuriu iesu diamarturasthai to euangelion tes charitos tu theu
25E agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
Καὶ νῦν ἰδού, ἐγὼ οἶδα ὅτι οὐκέτι ὄψεσθε τὸ πρόσωπόν μου ὑμεῖς πάντες, ἐν οἷς διῆλθον κηρύσσων τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.
kai nun idu ego oida hoti uketi opsesthe to prosopon mu humeis pantes en hois dielthon kerusson ten basileian tu theu
26Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
Διὸ μαρτύρομαι ὑμῖν ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ, ὅτι καθαρὸς ἐγὼ ἀπὸ τοῦ αἵματος πάντων.
dio marturomai humin en te semeron hemera hoti katharos ego apo tu haimatos panton
27Porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
Οὐ γὰρ ὑπεστειλάμην τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν πᾶσαν τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ.
u gar hupesteilamen tu me anangeilai humin pasan ten bulen tu theu
28Olhai pois por vós, e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ, ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος.
prosechete un heautois kai panti to poimnio en ho humas to pneuma to hagion etheto episkopus poimainein ten ekklesian tu theu hen periepoiesato dia tu idiu haimatos
29Porque eu sei isto: que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não perdoarão ao rebanho;
Ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς, μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου·
ego gar oida tuto hoti eiseleusontai meta ten afixin mu lukoi bareis eis humas me feidomenoi tu poimniu
30E que dentre vós mesmos se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα, τοῦ ἀποσπᾷν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν.
kai ex humon auton anastesontai andres laluntes diestrammena tu apospan tus mathetas opiso auton
31Portanto, vigiai, lembrando-vos de que durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
Διὸ γρηγορεῖτε, μνημονεύοντες ὅτι τριετίαν νύκτα καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετὰ δακρύων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον.
dio gregoreite mnemoneuontes hoti trietian nukta kai hemeran uk epausamen meta dakruon nutheton hena hekaston
32Agora pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a Ele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
Καὶ τὰ νῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς, ἀδελφοί, τῷ Θεῷ καὶ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ, τῷ δυναμένῳ ἐποικοδομῆσαι, καὶ δοῦναι ὑμῖν κληρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν.
kai ta nun paratithemai humas adelfoi to theo kai to logo tes charitos autu to dunameno epoikodomesai kai dunai humin kleronomian en tois hegiasmenois pasin
33De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem o vestido.
Ἀργυρίου ἢ χρυσίου ἢ ἱματισμοῦ οὐδενὸς ἐπεθύμησα.
arguriu e chrusiu e himatismu udenos epethumesa
34Vós mesmos sabeis que para o que me era necessário a mim, e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
Αὐτοὶ δὲ γινώσκετε ὅτι ταῖς χρείαις μου καὶ τοῖς οὖσι μετ᾿ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται.
autoi de ginoskete hoti tais chreiais mu kai tois usi met emu huperetesan hai cheires hautai
35Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos, e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
Πάντα ὑπέδειξα ὑμῖν, ὅτι οὕτω κοπιῶντας δεῖ ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ἀσθενούντων, μνημονεύειν τε τῶν λόγων τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὅτι αὐτὸς εἶπε, Μακάριόν ἐστι διδόναι μᾶλλον ἢ λαμβάνειν.
panta hupedeixa humin hoti huto kopiontas dei antilambanesthai ton asthenunton mnemoneuein te ton logon tu kuriu iesu hoti autos eipe makarion esti didonai mallon e lambanein
36E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
Καὶ ταῦτα εἰπών, θεὶς τὰ γόνατα αὐτοῦ, σὺν πᾶσιν αὐτοῖς προσηύξατο.
kai tauta eipon theis ta gonata autu sun pasin autois proseuxato
37E levantou-se um grande pranto entre todos, e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
Ἱκανὸς δὲ ἐγένετο κλαυθμὸς πάντων· καὶ ἐπιπεσόντες ἐπὶ τὸν τράχηλον τοῦ Παύλου κατεφίλουν αὐτόν,
hikanos de egeneto klauthmos panton kai epipesontes epi ton trachelon tu paulu katefilun auton
38Entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
ὀδυνώμενοι μάλιστα ἐπὶ τῷ λόγῳ ᾧ εἰρήκει, ὅτι οὐκέτι μέλλουσι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ θεωρεῖν. Προέπεμπον δὲ αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον.
odunomenoi malista epi to logo ho eirekei hoti uketi mellusi to prosopon autu theorein proepempon de auton eis to ploion
Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.
Scripture text from the Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. All rights reserved. Used by permission, through API.Bible.
Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.
Scripture provided by API.Bible · Copyright of the translations