1 Corinthians 3
Below each verse in the original comes an approximate reading, in italics, for anyone who wants to pronounce the text aloud. It is not academic transliteration: it does not mark stress or settle the cases that depend on grammatical analysis, and the four-letter Name is read “Yahweh”, by the founder’s decision — the Hebrew pointing instructs saying “Adonai”, and Portuguese Bibles render it “SENHOR”.
1E EU, irmãos, não vos pude falar como a espirituais, mas como a carnais, como a meninos em Cristo.
Καὶ ἐγώ, ἀδελφοί, οὐκ ἠδυνήθην λαλῆσαι ὑμῖν ὡς πνευματικοῖς, ἀλλ᾿ ὡς σαρκικοῖς, ὡς νηπίοις ἐν Χριστῷ.
kai ego adelfoi uk edunethen lalesai humin hos pneumatikois all hos sarkikois hos nepiois en christo
2Com leite vos criei, e não com manjar, porque ainda não podíeis, nem tão pouco ainda agora podeis;
Γάλα ὑμᾶς ἐπότισα, καὶ οὐ βρῶμα· οὔπω γὰρ ἠδύνασθε, ἀλλ᾿ οὔτε ἔτι νῦν δύνασθε·
gala humas epotisa kai u broma upo gar edunasthe all ute eti nun dunasthe
3Porque ainda sois carnais: pois, havendo entre vós inveja, contendas e dissensões, não sois porventura carnais, e não andais segundo os homens?
ἔτι γὰρ σαρκικοί ἐστε· ὅπου γὰρ ἐν ὑμῖν ζῆλος καὶ ἔρις καὶ διχοστασίαι, οὐχὶ σαρκικοί ἐστε, καὶ κατὰ ἄνθρωπον περιπατεῖτε;
eti gar sarkikoi este hopu gar en humin dzelos kai eris kai dichostasiai uchi sarkikoi este kai kata anthropon peripateite
4Porque, dizendo um: Eu sou de Paulo; e outro: Eu de Apolos: porventura não sois carnais?
Ὅταν γὰρ λέγῃ τις, Ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου, ἕτερος δέ, Ἐγὼ Ἀπολλώ, οὐχὶ σαρκικοί ἐστε;
hotan gar lege tis ego men eimi paulu heteros de ego apollo uchi sarkikoi este
5Pois quem é Paulo, e quem é Apolos, senão ministros pelos quais crestes, e conforme o que o Senhor deu a cada um?
Τίς οὖν ἐστι Παῦλος, τίς δὲ Ἀπολλώς, ἀλλ᾿ ἢ διάκονοι δι᾿ ὧν ἐπιστεύσατε, καὶ ἑκάστῳ ὡς ὁ Κύριος ἔδωκεν;
tis un esti paulos tis de apollos all e diakonoi di hon episteusate kai hekasto hos ho kurios edoken
6Eu plantei; Apolos regou; mas Deus deu o crescimento.
Ἐγὼ ἐφύτευσα, Ἀπολλὼς ἐπότισεν, ἀλλ᾿ ὁ Θεὸς ηὔξανεν.
ego efuteusa apollos epotisen all ho theos euxanen
7Pelo que, nem o que planta é alguma coisa, nem o que rega, mas Deus, que dá o crescimento.
Ὥστε οὔτε ὁ φυτεύων ἐστί τι, οὔτε ὁ ποτίζων, ἀλλ᾿ ὁ αὐξάνων Θεός.
hoste ute ho futeuon esti ti ute ho potidzon all ho auxanon theos
8Ora o que planta e o que rega são um; mas cada um receberá o seu galardão segundo o seu trabalho.
Ὁ φυτεύων δὲ καὶ ὁ ποτίζων ἕν εἰσιν· ἕκαστος δὲ τὸν ἴδιον μισθὸν λήψεται κατὰ τὸν ἴδιον κόπον.
ho futeuon de kai ho potidzon hen eisin hekastos de ton idion misthon lepsetai kata ton idion kopon
9Porque nós somos cooperadores de Deus: vós sois lavoura de Deus e edifício de Deus.
Θεοῦ γάρ ἐσμεν συνεργοί· Θεοῦ γεώργιον, Θεοῦ οἰκοδομή ἐστε.
theu gar esmen sunergoi theu georgion theu oikodome este
10Segundo a graça de Deus que me foi dada, pus eu, como sábio arquiteto, o fundamento, e outro edifica sobre ele; mas veja cada um como edifica sobre ele.
Κατὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι, ὡς σοφὸς ἀρχιτέκτων θεμέλιον τέθεικα, ἄλλος δὲ ἐποικοδομεῖ. Ἕκαστος δὲ βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ.
kata ten charin tu theu ten dotheisan moi hos sofos architekton themelion tetheika allos de epoikodomei hekastos de blepeto pos epoikodomei
11Porque ninguém pode pôr outro fundamento, além do que já está posto, o qual é Jesus Cristo.
Θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν Ἰησοῦς ὁ Χριστός.
themelion gar allon udeis dunatai theinai para ton keimenon hos estin iesus ho christos
12E, se alguém sobre este fundamento formar um edifício de ouro, prata, pedras preciosas, madeira, feno, palha,
Εἰ δέ τις ἐποικοδομεῖ ἐπὶ τὸν θεμέλιον τοῦτον χρυσόν, ἄργυρον, λίθους τιμίους, ξύλα, χόρτον, καλάμην,
ei de tis epoikodomei epi ton themelion tuton chruson arguron lithus timius xula chorton kalamen
13A obra de cada um se manifestará: na verdade o dia a declarará, porque pelo fogo será descoberta; e o fogo provará qual seja a obra de cada um.
ἑκάστου τὸ ἔργον φανερὸν γενήσεται· ἡ γὰρ ἡμέρα δηλώσει, ὅτι ἐν πυρὶ ἀποκαλύπτεται· καὶ ἑκάστου τὸ ἔργον ὁποῖόν ἐστι τὸ πῦρ δοκιμάσει.
hekastu to ergon faneron genesetai he gar hemera delosei hoti en puri apokaluptetai kai hekastu to ergon hopoion esti to pur dokimasei
14Se a obra que alguém edificou nessa parte permanecer, esse receberá galardão.
Εἴ τινος τὸ ἔργον μένει ὃ ἐπῳκοδόμησε, μισθὸν λήψεται.
ei tinos to ergon menei ho epokodomese misthon lepsetai
15Se a obra de alguém se queimar, sofrerá detrimento; mas o tal será salvo, todavia como pelo fogo.
Εἴ τινος τὸ ἔργον κατακαήσεται, ζημιωθήσεται· αὐτὸς δὲ σωθήσεται, οὕτω δὲ ὡς διὰ πυρός.
ei tinos to ergon katakaesetai dzemiothesetai autos de sothesetai huto de hos dia puros
16Não sabeis vós que sois o templo de Deus, e que o Espírito de Deus habita em vós?
Οὐκ οἴδατε ὅτι ναὸς Θεοῦ ἐστε, καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν;
uk oidate hoti naos theu este kai to pneuma tu theu oikei en humin
17Se alguém destruir o templo de Deus, Deus o destruirá; porque o templo de Deus, que sois vós, é santo.
Εἴ τις τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φθείρει, φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός· ὁ γὰρ ναὸς τοῦ Θεοῦ ἅγιός ἐστιν, οἵτινές ἐστε ὑμεῖς.
ei tis ton naon tu theu ftheirei ftherei tuton ho theos ho gar naos tu theu hagios estin hoitines este humeis
18Ninguém se engane a si mesmo: se alguém dentre vós se tem por sábio neste mundo, faça-se louco para ser sábio.
Μηδεὶς ἑαυτὸν ἐξαπατάτω· εἴ τις δοκεῖ σοφὸς εἶναι ἐν ὑμῖν ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ, μωρὸς γενέσθω, ἵνα γένηται σοφός.
medeis heauton exapatato ei tis dokei sofos einai en humin en to aioni tuto moros genestho hina genetai sofos
19Porque a sabedoria deste mundo é loucura diante de Deus; pois está escrito: Ele apanha os sábios na sua própria astúcia.
Ἡ γὰρ σοφία τοῦ κόσμου τούτου μωρία παρὰ τῷ Θεῷ ἐστι. Γέγραπται γάρ, Ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν.
he gar sofia tu kosmu tutu moria para to theo esti gegraptai gar ho drassomenos tus sofus en te panurgia auton
20E outra vez: O Senhor conhece os pensamentos dos sábios, que são vãos.
Καὶ πάλιν, Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν, ὅτι εἰσὶ μάταιοι.
kai palin kurios ginoskei tus dialogismus ton sofon hoti eisi mataioi
21Portanto ninguém se glorie nos homens; porque tudo é vosso;
Ὥστε μηδεὶς καυχάσθω ἐν ἀνθρώποις· πάντα γὰρ ὑμῶν ἐστιν,
hoste medeis kauchastho en anthropois panta gar humon estin
22Seja Paulo, seja Apolos, seja Cefas, seja o mundo, seja a vida, seja a morte, seja o presente, seja o futuro, tudo é vosso,
εἴτε Παῦλος, εἴτε Ἀπολλώς, εἴτε Κηφᾶς, εἴτε κόσμος, εἴτε ζωή, εἴτε θάνατος, εἴτε ἐνεστῶτα, εἴτε μέλλοντα· πάντα ὑμῶν ἐστιν,
eite paulos eite apollos eite kefas eite kosmos eite dzoe eite thanatos eite enestota eite mellonta panta humon estin
23E vós de Cristo, e Cristo de Deus.
ὑμεῖς δὲ Χριστοῦ, Χριστὸς δὲ Θεοῦ.
humeis de christu christos de theu
Opens the Bible Study Generator with this passage already filled in. The study is research under the rules you set, not a finished sermon.
Scripture text from the Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. All rights reserved. Used by permission, through API.Bible.
Greek text of the New Testament (Textus Receptus), public domain, in the digital edition distributed by eBible.org, with apparatus notes by Adam Boyd.
Scripture provided by API.Bible · Copyright of the translations