Todos os livrosTodos os capítulos
Romanos 2
Abaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.
1Por isso, tu, que julgas, não tens desculpa; quem quer que sejas! Pois condenas a ti mesmo naquilo que julgas o outro, porque tu, que julgas, fazes as mesmas coisas.
Διὸ ἀναπολόγητος εἶ, ὦ ἄνθρωπε πᾶς ὁ κρίνων· ἐν ᾧ γὰρ κρίνεις τὸν ἕτερον, σεαυτὸν κατακρίνεις, τὰ γὰρ αὐτὰ πράσσεις ὁ κρίνων.
dio anapologetos ei o anthrope pas ho krinon en ho gar krineis ton heteron seauton katakrineis ta gar auta prasseis ho krinon
2E sabemos que o julgamento de Deus é segundo a verdade sobre os que fazem tais coisas.
Οἴδαμεν δὲ ὅτι τὸ κρίμα τοῦ Θεοῦ ἐστι κατὰ ἀλήθειαν ἐπὶ τοὺς τὰ τοιαῦτα πράσσοντας.
oidamen de hoti to krima tu theu esti kata aletheian epi tus ta toiauta prassontas
3E tu, humano, que julgas os que praticam tais coisas, ao fazê-las, pensas que escaparás do julgamento de Deus?
Λογίζῃ δὲ τοῦτο, ὦ ἄνθρωπε ὁ κρίνων τοὺς τὰ τοιαῦτα πράσσοντας καὶ ποιῶν αὐτά, ὅτι σὺ ἐκφεύξῃ τὸ κρίμα τοῦ Θεοῦ;
logidze de tuto o anthrope ho krinon tus ta toiauta prassontas kai poion auta hoti su ekfeuxe to krima tu theu
4Ou desprezas tu as riquezas de sua bondade, tolerância, e paciência, ignorando que é a bondade de Deus que te conduz ao arrependimento?
Ἢ τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος αὐτοῦ καὶ τῆς ἀνοχῆς καὶ τῆς μακροθυμίας καταφρονεῖς, ἀγνοῶν ὅτι τὸ χρηστὸν τοῦ Θεοῦ εἰς μετάνοιάν σε ἄγει;
e tu plutu tes chrestotetos autu kai tes anoches kai tes makrothumias katafroneis agnoon hoti to chreston tu theu eis metanoian se agei
5Mas, conforme a tua dureza e o teu coração que não se arrepende, tu ajuntas ira para ti no dia da ira e da manifestação do justo julgamento de Deus,
Κατὰ δὲ τὴν σκληρότητά σου καὶ ἀμετανόητον καρδίαν θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργὴν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς καὶ ἀποκαλύψεως δικαιοκρισίας τοῦ Θεοῦ,
kata de ten skleroteta su kai ametanoeton kardian thesauridzeis seauto orgen en hemera orges kai apokalupseos dikaiokrisias tu theu
6que recompensará a cada um segundo as suas obras:
ὃς ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ·
hos apodosei hekasto kata ta erga autu
7vida eterna aos que procuram glória, honra, e imortalidade, fazendo o bem com perseverança;
τοῖς μὲν καθ᾿ ὑπομονὴν ἔργου ἀγαθοῦ δόξαν καὶ τιμὴν καὶ ἀφθαρσίαν ζητοῦσι, ζωὴν αἰώνιον·
tois men kath hupomonen ergu agathu doxan kai timen kai aftharsian dzetusi dzoen aionion
8mas indignação e ira aos que agem com egoísmo, obedecendo à injustiça, e não à verdade.
τοῖς δὲ ἐξ ἐριθείας, καὶ ἀπειθοῦσι μὲν τῇ ἀληθείᾳ πειθομένοις δὲ τῇ ἀδικίᾳ, θυμὸς καὶ ὀργή,
tois de ex eritheias kai apeithusi men te aletheia peithomenois de te adikia thumos kai orge
9Haverá aflição e angústia a toda pessoa que pratica o mal, primeiramente ao judeu, e também ao grego;
θλίψις καὶ στενοχωρία, ἐπὶ πᾶσαν ψυχὴν ἀνθρώπου τοῦ κατεργαζομένου τὸ κακόν, Ἰουδαίου τε πρῶτον καὶ Ἕλληνος·
thlipsis kai stenochoria epi pasan psuchen anthropu tu katergadzomenu to kakon iudaiu te proton kai hellenos
10porém, glória, honra, e paz, a todo aquele que pratica o bem, primeiramente ao judeu, e também ao grego;
δόξα δὲ καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθόν, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι·
doxa de kai time kai eirene panti to ergadzomeno to agathon iudaio te proton kai helleni
11porque com Deus não há acepção de pessoas.
οὐ γάρ ἐστι προσωποληψία παρὰ τῷ Θεῷ.
u gar esti prosopolepsia para to theo
12Pois todos os que sem Lei pecaram, sem Lei também perecerão; e todos os que pecaram sob a Lei, pela Lei serão julgados;
Ὅσοι γὰρ ἀνόμως ἥμαρτον, ἀνόμως καὶ ἀπολοῦνται· καὶ ὅσοι ἐν νόμῳ ἥμαρτον, διὰ νόμου κριθήσονται·
hosoi gar anomos hemarton anomos kai apoluntai kai hosoi en nomo hemarton dia nomu krithesontai
13porque não são os que ouvem a Lei que são justos diante de Deus, mas sim, os que praticam a Lei que serão justificados.
οὐ γὰρ οἱ ἀκροαταὶ τοῦ νόμου δίκαιοι παρὰ τῷ Θεῷ, ἀλλ᾿ οἱ ποιηταὶ τοῦ νόμου δικαιωθήσονται.
u gar hoi akroatai tu nomu dikaioi para to theo all hoi poietai tu nomu dikaiothesontai
14Pois quando os gentios, que não têm a Lei, praticam naturalmente as coisas que são da Lei, estes, ainda que não tenham a Lei, são lei para si mesmos.
Ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῇ, οὗτοι, νόμον μὴ ἔχοντες, ἑαυτοῖς εἰσι νόμος·
hotan gar ethne ta me nomon echonta fusei ta tu nomu poie hutoi nomon me echontes heautois eisi nomos
15Eles mostram a obra da Lei escrita em seus corações, dando-lhes testemunho juntamente a sua consciência, e os pensamentos, ora acusando-os, ora defendendo-os.
οἵτινες ἐνδείκνυνται τὸ ἔργον τοῦ νόμου γραπτὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν, συμμαρτυρούσης αὐτῶν τῆς συνειδήσεως, καὶ μεταξὺ ἀλλήλων τῶν λογισμῶν κατηγορούντων ἢ καὶ ἀπολογουμένων,
hoitines endeiknuntai to ergon tu nomu grapton en tais kardiais auton summarturuses auton tes suneideseos kai metaxu allelon ton logismon kategorunton e kai apologumenon
16Isso acontecerá no dia em que Deus julgará os segredos dos seres humanos por meio de Jesus Cristo, conforme o meu Evangelho.
ἐν ἡμέρᾳ ὅτε κρινεῖ ὁ Θεὸς τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων, κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
en hemera hote krinei ho theos ta krupta ton anthropon kata to euangelion mu dia iesu christu
17Eis que tu, que és chamado de judeu, e descansas confiando na Lei, e te orgulhas em Deus,
Ἴδε σὺ Ἰουδαῖος ἐπονομάζῃ, καὶ ἐπαναπαύῃ τῷ νόμῳ, καὶ καυχᾶσαι ἐν Θεῷ,
ide su iudaios eponomadze kai epanapaue to nomo kai kauchasai en theo
18conheces a vontade [dele] , e aprovas as melhores coisas, por seres instruído na lei;
καὶ γινώσκεις τὸ θέλημα, καὶ δοκιμάζεις τὰ διαφέροντα, κατηχούμενος ἐκ τοῦ νόμου,
kai ginoskeis to thelema kai dokimadzeis ta diaferonta katechumenos ek tu nomu
19e confias ser guia dos cegos, luz dos que estão nas trevas,
πέποιθάς τε σεαυτὸν ὁδηγὸν εἶναι τυφλῶν, φῶς τῶν ἐν σκότει,
pepoithas te seauton hodegon einai tuflon fos ton en skotei
20instrutor dos tolos, professor das crianças, e que consideras a lei como a forma do conhecimento e da verdade;
παιδευτὴν ἀφρόνων, διδάσκαλον νηπίων, ἔχοντα τὴν μόρφωσιν τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀληθείας ἐν τῷ νόμῳ·
paideuten afronon didaskalon nepion echonta ten morfosin tes gnoseos kai tes aletheias en to nomo
21tu, pois, que ensinas ao outro, não ensinas a ti mesmo? Tu que pregas que não se deve furtar, furtas?
ὁ οὖν διδάσκων ἕτερον, σεαυτὸν οὐ διδάσκεις; Ὁ κηρύσσων μὴ κλέπτειν, κλέπτεις;
ho un didaskon heteron seauton u didaskeis ho kerusson me kleptein klepteis
22Tu que dizes que não se deve adulterar, adulteras? Tu que odeias os ídolos, profanas templos?
Ὁ λέγων μὴ μοιχεύειν, μοιχεύεις; Ὁ βδελυσσόμενος τὰ εἴδωλα, ἱεροσυλεῖς;
ho legon me moicheuein moicheueis ho bdelussomenos ta eidola hierosuleis
23Tu, que te orgulhas da Lei, pela transgressão da Lei desonras a Deus;
Ὃς ἐν νόμῳ καυχᾶσαι, διὰ τῆς παραβάσεως τοῦ νόμου τὸν Θεὸν ἀτιμάζεις;
hos en nomo kauchasai dia tes parabaseos tu nomu ton theon atimadzeis
24porque, como está escrito: “O nome de Deus é blasfemado entre os gentios por vossa causa”.
Τὸ γὰρ ὄνομα τοῦ Θεοῦ δι᾿ ὑμᾶς βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσι, καθὼς γέγραπται.
to gar onoma tu theu di humas blasfemeitai en tois ethnesi kathos gegraptai
25Pois a circuncisão tem proveito de fato se guardares a Lei; porém, se tu és transgressor da Lei, a tua circuncisão se torna incircuncisão.
Περιτομὴ μὲν γὰρ ὠφελεῖ, ἐὰν νόμον πράσσῃς· ἐὰν δὲ παραβάτης νόμου ᾖς, ἡ περιτομή σου ἀκροβυστία γέγονεν.
peritome men gar ofelei ean nomon prasses ean de parabates nomu es he peritome su akrobustia gegonen
26Ora, se o incircunciso obedecer às exigências da Lei, por acaso não será a sua incircuncisão considerada como circuncisão?
Ἐὰν οὖν ἡ ἀκροβυστία τὰ δικαιώματα τοῦ νόμου φυλάσσῃ, οὐχὶ ἡ ἀκροβυστία αὐτοῦ εἰς περιτομὴν λογισθήσεται;
ean un he akrobustia ta dikaiomata tu nomu fulasse uchi he akrobustia autu eis peritomen logisthesetai
27E se o que de natureza é incircunciso cumprir a Lei, ele julgará a ti, que mesmo com a norma escrita e a circuncisão és transgressor da Lei.
Καὶ κρινεῖ ἡ ἐκ φύσεως ἀκροβυστία, τὸν νόμον τελοῦσα, σὲ τὸν διὰ γράμματος καὶ περιτομῆς παραβάτην νόμου;
kai krinei he ek fuseos akrobustia ton nomon telusa se ton dia grammatos kai peritomes parabaten nomu
28Pois judeu não é o de aparência externa, nem circuncisão é a na carne,
Οὐ γὰρ ὁ ἐν τῷ φανερῷ Ἰουδαῖός ἐστιν, οὐδὲ ἡ ἐν τῷ φανερῷ ἐν σαρκὶ περιτομή·
u gar ho en to fanero iudaios estin ude he en to fanero en sarki peritome
29mas é judeu o que é no interior, e circuncisão é a de coração, no espírito, e não em uma norma escrita. Esse é elogiado não pelas pessoas, mas sim, por Deus.
ἀλλ᾿ ὁ ἐν τῷ κρυπτῷ Ἰουδαῖος, καὶ περιτομὴ καρδίας ἐν πνεύματι, οὐ γράμματι· οὗ ὁ ἔπαινος οὐκ ἐξ ἀνθρώπων, ἀλλ᾿ ἐκ τοῦ Θεοῦ.
all ho en to krupto iudaios kai peritome kardias en pneumati u grammati hu ho epainos uk ex anthropon all ek tu theu
Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.
Todas as Escrituras em português citadas são da Bíblia Livre (BLIVRE), Copyright © Diego Santos, Mario Sérgio e Marco Teles, fevereiro de 2018. Licença Creative Commons Atribuição 4.0 Brasil. Reprodução permitida desde que devidamente mencionados fonte e autores.
Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.