Uma pessoa não morre quando deixa de respirar, mas quando deixa de sonhar!

VOO 56
pt·en·es
🛒EntrarPlanos

Todos os livrosTodos os capítulos

Mateus 22

Bíblia Livre (BLIVRE) + Textus Receptus (TR)

Esconder o originalVer palavra por palavra

Abaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.

1Então Jesus voltou a lhes falar por parábolas, dizendo:

Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς πάλιν εἶπεν αὐτοῖς ἐν παραβολαῖς, λέγων,

kai apokritheis ho iesus palin eipen autois en parabolais legon

2O reino dos céus é semelhante a um rei que fez uma festa de casamento para o seu filho;

Ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὅστις ἐποίησε γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ·

homoiothe he basileia ton uranon anthropo basilei hostis epoiese gamus to huio autu

3e mandou a seus servos que chamassem os convidados para a festa de casamento, mas não quiseram vir.

καὶ ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ καλέσαι τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γάμους, καὶ οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν.

kai apesteile tus dulus autu kalesai tus keklemenus eis tus gamus kai uk ethelon elthein

4Outra vez ele mandou outros servos, dizendo: “Dizei aos convidados: ‘Eis que já preparei meu jantar: meus bois e animais cevados já foram mortos, e tudo está pronto. Vinde à festa de casamento’”.

Πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους, λέγων, Εἴπατε τοῖς κεκλημένοις. Ἰδού, τὸ ἄριστόν μου ἡτοίμασα, οἱ ταῦροί μου καὶ τὰ σιτιστὰ τεθυμένα, καὶ πάντα ἕτοιμα· δεῦτε εἰς τοὺς γάμους.

palin apesteilen allus dulus legon eipate tois keklemenois idu to ariston mu hetoimasa hoi tauroi mu kai ta sitista tethumena kai panta hetoima deute eis tus gamus

5Porém eles não deram importância e foram embora, um ao seu campo, e outro ao seu comércio;

Οἱ δὲ ἀμελήσαντες ἀπῆλθον, ὁ μὲν εἰς τὸν ἴδιον ἀγρόν, ὁ δὲ εἰς τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ·

hoi de amelesantes apelthon ho men eis ton idion agron ho de eis ten emporian autu

6e outros agarraram os servos dele, e os humilharam e os mataram.

οἱ δὲ λοιποὶ κρατήσαντες τοὺς δούλους αὐτοῦ ὕβρισαν καὶ ἀπέκτειναν.

hoi de loipoi kratesantes tus dulus autu hubrisan kai apekteinan

7Quando o rei Então enviou os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a cidade deles.

Ἀκούσας δὲ ὁ βασιλεὺς ὠργίσθη, καὶ πέμψας τὰ στρατεύματα αὐτοῦ ἀπώλεσε τοὺς φονεῖς ἐκείνους, καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησε.

akusas de ho basileus orgisthe kai pempsas ta strateumata autu apolese tus foneis ekeinus kai ten polin auton eneprese

8Em seguida, disse aos seus servos: “Certamente a festa de casamento está pronta, porém os convidados não eram dignos.

Τότε λέγει τοῖς δούλοις αὐτοῦ, Ὁ μὲν γάμος ἕτοιμός ἐστιν, οἱ δὲ κεκλημένοι οὐκ ἦσαν ἄξιοι.

tote legei tois dulois autu ho men gamos hetoimos estin hoi de keklemenoi uk esan axioi

9Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai à festa de casamento tantos quantos achardes.

Πορεύεσθε οὖν ἐπὶ τὰς διεξόδους τῶν ὁδῶν, καὶ ὅσους ἂν εὕρητε, καλέσατε εἰς τοὺς γάμους.

poreuesthe un epi tas diexodus ton hodon kai hosus an heurete kalesate eis tus gamus

10Aqueles servos saíram pelos caminhos, e ajuntaram todos quantos acharam, tanto maus como bons; e a festa de casamento se encheu de convidados.

Καὶ ἐξελθόντες οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι εἰς τὰς ὁδοὺς συνήγαγον πάντας ὅσους εὗρον, πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς· καὶ ἐπλήσθη ὁ γάμος ἀνακειμένων.

kai exelthontes hoi duloi ekeinoi eis tas hodus sunegagon pantas hosus heuron ponerus te kai agathus kai eplesthe ho gamos anakeimenon

11Mas quando o rei entrou para ver os convidados, percebeu ali um homem que não estava vestido com roupa adequada para a festa de casamento.

Εἰσελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς θεάσασθαι τοὺς ἀνακειμένους εἶδεν ἐκεῖ ἄνθρωπον οὐκ ἐνδεδυμένον ἔνδυμα γάμου·

eiselthon de ho basileus theasasthai tus anakeimenus eiden ekei anthropon uk endedumenon enduma gamu

12Então lhe perguntou: “Amigo, como entraste aqui sem ter roupa para a festa?” E ele emudeceu.

καὶ λέγει αὐτῷ, Ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μὴ ἔχων ἔνδυμα γάμου; Ὁ δὲ ἐφιμώθη.

kai legei auto hetaire pos eiselthes hode me echon enduma gamu ho de efimothe

13Então o rei disse aos servos: “Amarrai-o nos pés e nas mãos, tomai-o, e lançai-o nas trevas de fora. Ali haverá pranto e o ranger de dentes”.

Τότε εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῖς διακόνοις, Δήσαντες αὐτοῦ πόδας καὶ χεῖρας, ἄρατε αὐτὸν καὶ ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.

tote eipen ho basileus tois diakonois desantes autu podas kai cheiras arate auton kai ekbalete eis to skotos to exoteron ekei estai ho klauthmos kai ho brugmos ton odonton

14Pois muitos são chamados, porém poucos escolhidos.

Πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.

polloi gar eisi kletoi oligoi de eklektoi

15Então os fariseus foram embora, e se reuniram para tramar como o apanhariam em cilada por algo que dissesse.

Τότε πορευθέντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον ὅπως αὐτὸν παγιδεύσωσιν ἐν λόγῳ.

tote poreuthentes hoi farisaioi sumbulion elabon hopos auton pagideusosin en logo

16Depois lhe enviaram seus discípulos, juntamente com os apoiadores de Herodes, e perguntaram: Mestre, bem sabemos que tu és verdadeiro, e que com verdade ensinas o caminho de Deus, e que não te importas com a opinião de ninguém, porque não dás atenção à aparência humana.

Καὶ ἀποστέλλουσιν αὐτῷ τοὺς μαθητὰς αὐτῶν μετὰ τῶν Ἡρῳδιανῶν, λέγοντες, Διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ, καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ Θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ διδάσκεις, καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός· οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων.

kai apostellusin auto tus mathetas auton meta ton herodianon legontes didaskale oidamen hoti alethes ei kai ten hodon tu theu en aletheia didaskeis kai u melei soi peri udenos u gar blepeis eis prosopon anthropon

17Dize-nos, pois, o que te parece: é lícito dar tributo a César, ou não?

Εἰπὲ οὖν ἡμῖν, τί σοι δοκεῖ; Ἔξεστι δοῦναι κῆνσον Καίσαρι, ἢ οὔ;

eipe un hemin ti soi dokei exesti dunai kenson kaisari e u

18Mas Jesus, entendendo a sua malícia, disse: Por que me tentais, hipócritas?

Γνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πονηρίαν αὐτῶν εἶπε, Τί με πειράζετε, ὑποκριταί;

gnus de ho iesus ten ponerian auton eipe ti me peiradzete hupokritai

19Mostrai-me a moeda do tributo.E eles lhe trouxeram um denário.

Ἐπιδείξατέ μοι τὸ νόμισμα τοῦ κήνσου. Οἱ δὲ προσήνεγκαν αὐτῷ δηνάριον.

epideixate moi to nomisma tu kensu hoi de prosenenkan auto denarion

20E ele lhes perguntou: De quem é esta imagem, e a inscrição?

Καὶ λέγει αὐτοῖς, Τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή;

kai legei autois tinos he eikon haute kai he epigrafe

21Eles lhe responderam: De César. Então ele lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.

Λέγουσιν αὐτῷ, Καίσαρος. Τότε λέγει αὐτοῖς, Ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι, καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ.

legusin auto kaisaros tote legei autois apodote un ta kaisaros kaisari kai ta tu theu to theo

22Quando ouviram isso, eles ficaram admirados; então o deixaram e se retiraram.

Καὶ ἀκούσαντες ἐθαύμασαν· καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἀπῆλθον.

kai akusantes ethaumasan kai afentes auton apelthon

23Naquele mesmo dia chegaram a ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe,

Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ προσῆλθον αὐτῷ Σαδδουκαῖοι, οἱ λέγοντες μὴ εἶναι ἀνάστασιν, καὶ ἐπηρώτησαν αὐτόν,

en ekeine te hemera proselthon auto saddukaioi hoi legontes me einai anastasin kai eperotesan auton

24dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer sem ter filhos, seu irmão se casará com sua mulher, e gerará descendência ao seu irmão.

λέγοντες, Διδάσκαλε, Μωσῆς εἶπεν, Ἐάν τις ἀποθάνῃ μὴ ἔχων τέκνα, ἐπιγαμβρεύσει ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἀναστήσει σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.

legontes didaskale moses eipen ean tis apothane me echon tekna epigambreusei ho adelfos autu ten gunaika autu kai anastesei sperma to adelfo autu

25Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro se casou, e depois morreu; e sem ter tido filhos, deixou sua mulher ao seu irmão.

Ἦσαν δὲ παρ᾿ ἡμῖν ἑπτὰ ἀδελφοί· καὶ ὁ πρῶτος γαμήσας ἐτελεύτησε· καὶ μὴ ἔχων σπέρμα, ἀφῆκε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.

esan de par hemin hepta adelfoi kai ho protos gamesas eteleutese kai me echon sperma afeke ten gunaika autu to adelfo autu

26E da mesma maneira também foi com o segundo, o terceiro, até os sete.

Ὁμοίως καὶ ὁ δεύτερος, καὶ ὁ τρίτος, ἕως τῶν ἑπτά.

homoios kai ho deuteros kai ho tritos heos ton hepta

27Por último, depois de todos, a mulher também morreu.

Ὕστερον δὲ πάντων ἀπέθανε καὶ ἡ γυνή.

husteron de panton apethane kai he gune

28Assim, na ressurreição, a mulher será de qual dos sete? Pois todos a tiveram.

Ἐν τῇ οὖν ἀναστάσει, τίνος τῶν ἑπτὰ ἔσται γυνή; Πάντες γὰρ ἔσχον αὐτήν.

en te un anastasei tinos ton hepta estai gune pantes gar eschon auten

29Jesus, porém, lhes respondeu: Errais, por não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus.

Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Πλανᾶσθε, μὴ εἰδότες τὰς γραφάς, μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ.

apokritheis de ho iesus eipen autois planasthe me eidotes tas grafas mede ten dunamin tu theu

30Porque na ressurreição, nem se tomam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos de Deus no céu.

Ἐν γὰρ τῇ ἀναστάσει οὔτε γαμοῦσιν, οὔτε ἐκγαμίζονται, ἀλλ᾿ ὡς ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἐν οὐρανῷ εἰσι.

en gar te anastasei ute gamusin ute ekgamidzontai all hos angeloi tu theu en urano eisi

31E sobre a ressurreição dos mortos, não lestes o que Deus vos falou:

Περὶ δὲ τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν, οὐκ ἀνέγνωτε τὸ ῥηθὲν ὑμῖν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, λέγοντος,

peri de tes anastaseos ton nekron uk anegnote to rhethen humin hupo tu theu legontos

32Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas sim dos vivos!

Ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς Ἀβραάμ, καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαάκ, καὶ ὁ Θεὸς Ἰακώβ; Οὐκ ἔστιν ὁ Θεὸς Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων.

ego eimi ho theos abraam kai ho theos isaak kai ho theos iakob uk estin ho theos theos nekron alla dzonton

33Quando as multidões ouviram [isto] ,ficaram admiradas de sua doutrina.

Καὶ ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ.

kai akusantes hoi ochloi exeplessonto epi te didache autu

34E os fariseus, ao ouvirem que ele havia feito os saduceus se calarem, reuniram-se.

Οἱ δὲ Φαρισαῖοι, ἀκούσαντες ὅτι ἐφίμωσε τοὺς Σαδδουκαίους, συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό.

hoi de farisaioi akusantes hoti efimose tus saddukaius sunechthesan epi to auto

35E um deles, especialista da Lei, tentando-o, perguntou-lhe:

Καὶ ἐπηρώτησεν εἷς ἐξ αὐτῶν νομικός, πειράζων αὐτόν, καὶ λέγων,

kai eperotesen heis ex auton nomikos peiradzon auton kai legon

36Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?

Διδάσκαλε, ποία ἐντολὴ μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ;

didaskale poia entole megale en to nomo

37E Jesus lhe respondeu: Amarás ao Senhor teu Deus com todo o teu coração, com toda a tua alma, e com todo o teu entendimento:

Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου, ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου, καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου.

ho de iesus eipen auto agapeseis kurion ton theon su en hole te kardia su kai en hole te psuche su kai en hole te dianoia su

38este é o primeiro e grande mandamento.

Αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή.

haute esti prote kai megale entole

39E o segundo, semelhante a este, [é] : Amarás o teu próximo como a ti mesmo.

Δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ, Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.

deutera de homoia aute agapeseis ton plesion su hos seauton

40Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.

Ἐν ταύταις ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται κρέμανται.

en tautais tais dusin entolais holos ho nomos kai hoi profetai kremantai

41E, estando os fariseus reunidos, Jesus lhes perguntou,

Συνηγμένων δὲ τῶν Φαρισαίων, ἐπηρώτησεν αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς,

sunegmenon de ton farisaion eperotesen autus ho iesus

42dizendo: Que pensais vós acerca do Cristo? De quem ele é filho? Eles lhe responderam: De Davi.

λέγων, Τί ὑμῖν δοκεῖ περὶ τοῦ Χριστοῦ; Τίνος υἱός ἐστι; Λέγουσιν αὐτῷ, Τοῦ Δαβίδ.

legon ti humin dokei peri tu christu tinos huios esti legusin auto tu dabid

43[Jesus] lhes disse: Como, pois, Davi, em espírito, o chama Senhor, dizendo:

Λέγει αὐτοῖς, Πῶς οὖν Δαβὶδ ἐν πνεύματι Κύριον αὐτὸν καλεῖ, λέγων,

legei autois pos un dabid en pneumati kurion auton kalei legon

44Disse o Senhor a meu Senhor: “Senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos como estrado de teus pés”.

Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου, Κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου;

eipen ho kurios to kurio mu kathu ek dexion mu heos an tho tus echthrus su hupopodion ton podon su

45Ora, se Davi o chama Senhor, como é seu filho?

Εἰ οὖν Δαβὶδ καλεῖ αὐτὸν Κύριον, πῶς υἱὸς αὐτοῦ ἐστι;

ei un dabid kalei auton kurion pos huios autu esti

46E ninguém podia lhe responder palavra; nem ninguém ousou desde aquele dia a mais lhe perguntar.

Καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο αὐτῷ ἀποκριθῆναι λόγον· οὐδὲ ἐτόλμησέ τις ἀπ᾿ ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἐπερωτῆσαι αὐτὸν οὐκέτι.

kai udeis edunato auto apokrithenai logon ude etolmese tis ap ekeines tes hemeras eperotesai auton uketi

Anterior: Mateus 21Próximo: Mateus 23
Gerar um estudo desta passagem

Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.

Compartilhar

Todas as Escrituras em português citadas são da Bíblia Livre (BLIVRE), Copyright © Diego Santos, Mario Sérgio e Marco Teles, fevereiro de 2018. Licença Creative Commons Atribuição 4.0 Brasil. Reprodução permitida desde que devidamente mencionados fonte e autores.

Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.