Todos os livrosTodos os capítulos
Marcos 3
Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) + Textus Receptus (TR)
Esconder o originalVer palavra por palavraAbaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.
1E OUTRA vez entrou na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada.
Καὶ εἰσῆλθε πάλιν εἰς τὴν συναγωγήν, καὶ ἦν ἐκεῖ ἄνθρωπος ἐξηραμμένην ἔχων τὴν χεῖρα.
kai eiselthe palin eis ten sunagogen kai en ekei anthropos exerammenen echon ten cheira
2E estavam observando-o se curaria no sábado, para o acusarem.
Καὶ παρετήρουν αὐτὸν εἰ τοῖς σάββασι θεραπεύσει αὐτόν, ἵνα κατηγορήσωσιν αὐτοῦ.
kai pareterun auton ei tois sabbasi therapeusei auton hina kategoresosin autu
3E disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e vem para o meio.
Καὶ λέγει τῷ ἀνθρώπῳ τῷ ἐξηραμμένην ἔχοντι τὴν χεῖρα, Ἔγειραι εἰς τὸ μέσον.
kai legei to anthropo to exerammenen echonti ten cheira egeirai eis to meson
4E perguntou-lhes: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar? E eles calaram-se.
Καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἔξεστι τοῖς σάββασιν ἀγαθοποιῆσαι ἢ κακοποιῆσαι; Ψυχὴν σῶσαι ἢ ἀποκτεῖναι; Οἱ δὲ ἐσιώπων.
kai legei autois exesti tois sabbasin agathopoiesai e kakopoiesai psuchen sosai e apokteinai hoi de esiopon
5E, olhando para eles em redor com indignação, condoendo-se da dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e foi-lhe restituída a sua mão, sã como a outra.
Καὶ περιβλεψάμενος αὐτοὺς μετ᾿ ὀργῆς, συλλυπούμενος ἐπὶ τῇ πωρώσει τῆς καρδίας αὐτῶν, λέγει τῷ ἀνθρώπῳ, Ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου. Καὶ ἐξέτεινε, καὶ ἀποκατεστάθη ἡ χεὶρ αὐτοῦ ὑγιὴς ὡς ἡ ἄλλη.
kai periblepsamenos autus met orges sullupumenos epi te porosei tes kardias auton legei to anthropo ekteinon ten cheira su kai exeteine kai apokatestathe he cheir autu hugies hos he alle
6E, tendo saído os fariseus, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, procurando ver como o matariam.
Καὶ ἐξελθόντες οἱ Φαρισαῖοι εὐθέως μετὰ τῶν Ἡρῳδιανῶν συμβούλιον ἐποίουν κατ᾿ αὐτοῦ, ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσι.
kai exelthontes hoi farisaioi eutheos meta ton herodianon sumbulion epoiun kat autu hopos auton apolesosi
7E retirou-se Jesus com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galileia e da Judeia,
Καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησε μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς τὴν θάλασσαν· καὶ πολὺ πλῆθος ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἠκολούθησαν αὐτῷ, καὶ ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας,
kai ho iesus anechorese meta ton matheton autu pros ten thalassan kai polu plethos apo tes galilaias ekoluthesan auto kai apo tes iudaias
8E de Jerusalém, e da Idumeia, e d’além do Jordão, e de perto de Tiro e de Sidom; uma grande multidão, que ouvindo quão grandes coisas fazia, vinha ter com ele.
καὶ ἀπὸ Ἱεροσολύμων, καὶ ἀπὸ τῆς Ἰδουμαίας, καὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου, καὶ οἱ περὶ Τύρον καὶ Σιδῶνα, πλῆθος πολύ, ἀκούσαντες ὅσα ἐποίει, ἦλθον πρὸς αὐτόν.
kai apo hierosolumon kai apo tes idumaias kai peran tu iordanu kai hoi peri turon kai sidona plethos polu akusantes hosa epoiei elthon pros auton
9E ele disse aos seus discípulos que lhe tivessem sempre pronto um barquinho junto dele, por causa da multidão, para que o não oprimisse,
Καὶ εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα πλοιάριον προσκαρτερῇ αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἵνα μὴ θλίβωσιν αὐτόν.
kai eipe tois mathetais autu hina ploiarion proskartere auto dia ton ochlon hina me thlibosin auton
10Porque tinha curado a muitos, de tal maneira que todos quantos tinham algum mal se arrojavam sobre ele, para lhe tocarem.
Πολλοὺς γὰρ ἐθεράπευσεν, ὥστε ἐπιπίπτειν αὐτῷ, ἵνα αὐτοῦ ἅψωνται, ὅσοι εἶχον μάστιγας.
pollus gar etherapeusen hoste epipiptein auto hina autu hapsontai hosoi eichon mastigas
11E os espíritos imundos, vendo-o, prostravam-se diante dele, e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
Καὶ τὰ πνεύματα τὰ ἀκάθαρτα, ὅταν αὐτὸν ἐθεώρει, προσέπιπτεν αὐτῷ, καὶ ἔκραζε, λέγοντα ὅτι Σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ.
kai ta pneumata ta akatharta hotan auton etheorei prosepipten auto kai ekradze legonta hoti su ei ho huios tu theu
12E ele os ameaçava muito, para que não o manifestassem.
Καὶ πολλὰ ἐπετίμα αὐτοῖς ἵνα μὴ αὐτὸν φανερὸν ποιήσωσι.
kai polla epetima autois hina me auton faneron poiesosi
13E subiu ao monte, e chamou para si os que ele quis; e vieram a ele.
Καὶ ἀναβαίνει εἰς τὸ ὄρος, καὶ προσκαλεῖται οὓς ἤθελεν αὐτός· καὶ ἀπῆλθον πρὸς αὐτόν.
kai anabainei eis to oros kai proskaleitai hus ethelen autos kai apelthon pros auton
14E nomeou doze para que estivessem com ele e os mandasse a pregar;
Καὶ ἐποίησε δώδεκα, ἵνα ὦσι μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἵνα ἀποστέλλῃ αὐτοὺς κηρύσσειν,
kai epoiese dodeka hina osi met autu kai hina apostelle autus kerussein
15E para que tivessem o poder de curar as enfermidades e expulsar os demônios:
καὶ ἔχειν ἐξουσίαν θεραπεύειν τὰς νόσους, καὶ ἐκβάλλειν τὰ δαιμόνια·
kai echein exusian therapeuein tas nosus kai ekballein ta daimonia
16A Simão, a quem pôs o nome de Pedro,
καὶ ἐπέθηκε τῷ Σίμωνι ὄνομα Πέτρον·
kai epetheke to simoni onoma petron
17E a Tiago, filho de Zebedeu, e a João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
καὶ Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν τοῦ Ἰακώβου· καὶ ἐπέθηκεν αὐτοῖς ὀνόματα Βοανεργές, ὅ ἐστιν, Υἱοὶ Βροντῆς·
kai iakobon ton tu dzebedaiu kai ioannen ton adelfon tu iakobu kai epetheken autois onomata boanerges ho estin huioi brontes
18E a André, e a Filipe, e a Bartolomeu, e a Mateus, e a Tomé, e a Tiago, filho de Alfeu, e a Tadeu, e a Simão, o cananeu.
καὶ Ἀνδρέαν, καὶ Φίλιππον, καὶ Βαρθολομαῖον, καὶ Ματθαῖον, καὶ Θωμᾶν, καὶ Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ἀλφαίου, καὶ Θαδδαῖον, καὶ Σίμωνα τὸν Κανανίτην,
kai andrean kai filippon kai bartholomaion kai matthaion kai thoman kai iakobon ton tu alfaiu kai thaddaion kai simona ton kananiten
19E a Judas Iscariotes, o que o entregou.
καὶ Ἰούδαν Ἰσκαριώτην, ὃς καὶ παρέδωκεν αὐτόν. Καὶ ἔρχονται εἰς οἶκον·
kai iudan iskarioten hos kai paredoken auton kai erchontai eis oikon
20E foram para uma casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal maneira que nem sequer podiam comer pão.
καὶ συνέρχεται πάλιν ὄχλος, ὥστε μὴ δύνασθαι αὐτοὺς μήτε ἄρτον φαγεῖν.
kai sunerchetai palin ochlos hoste me dunasthai autus mete arton fagein
21E, quando os seus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
Καὶ ἀκούσαντες οἱ παρ᾿ αὐτοῦ ἐξῆλθον κρατῆσαι αὐτόν· ἔλεγον γὰρ ὅτι Ἐξέστη.
kai akusantes hoi par autu exelthon kratesai auton elegon gar hoti exeste
22E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Tem Belzebu, e pelo príncipe dos demônios expulsa os demônios.
Καὶ οἱ γραμματεῖς οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καταβάντες ἔλεγον ὅτι Βεελζεβοὺλ ἔχει, καὶ ὅτι Ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια.
kai hoi grammateis hoi apo hierosolumon katabantes elegon hoti beeldzebul echei kai hoti en to archonti ton daimonion ekballei ta daimonia
23E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
Καὶ προσκαλεσάμενος αὐτούς, ἐν παραβολαῖς ἔλεγεν αὐτοῖς, Πῶς δύναται Σατανᾶς Σατανᾶν ἐκβάλλειν;
kai proskalesamenos autus en parabolais elegen autois pos dunatai satanas satanan ekballein
24E, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
Καὶ ἐὰν βασιλεία ἐφ᾿ ἑαυτὴν μερισθῇ, οὐ δύναται σταθῆναι ἡ βασιλεία ἐκείνη.
kai ean basileia ef heauten meristhe u dunatai stathenai he basileia ekeine
25E, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir;
Καὶ ἐὰν οἰκία ἐφ᾿ ἑαυτὴν μερισθῇ, οὐ δύναται σταθῆναι ἡ οἰκία ἐκείνη.
kai ean oikia ef heauten meristhe u dunatai stathenai he oikia ekeine
26E, se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes tem fim.
Καὶ εἰ ὁ Σατανᾶς ἀνέστη ἐφ᾿ ἑαυτὸν καὶ μεμέρισται, οὐ δύναται σταθῆναι, ἀλλὰ τέλος ἔχει.
kai ei ho satanas aneste ef heauton kai memeristai u dunatai stathenai alla telos echei
27Ninguém pode roubar os bens do valente, entrando-lhe em sua casa, se primeiro não manietar o valente; e então roubará a sua casa.
Οὐ δύναται οὐδεὶς τὰ σκεύη τοῦ ἰσχυροῦ, εἰσελθὼν εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, διαρπάσαι, ἐὰν μὴ πρῶτον τὸν ἰσχυρὸν δήσῃ, καὶ τότε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσει.
u dunatai udeis ta skeue tu ischuru eiselthon eis ten oikian autu diarpasai ean me proton ton ischuron dese kai tote ten oikian autu diarpasei
28Na verdade vos digo que todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e toda a sorte de blasfêmias, com que blasfemarem;
Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι πάντα ἀφεθήσεται τὰ ἁμαρτήματα τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων, καὶ βλασφημίαι ὅσας ἂν βλασφημήσωσιν·
amen lego humin hoti panta afethesetai ta hamartemata tois huiois ton anthropon kai blasfemiai hosas an blasfemesosin
29Qualquer, porém, que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca obterá perdão, mas será réu do eterno juízo.
ὃς δ᾿ ἂν βλασφημήσῃ εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, οὐκ ἔχει ἄφεσιν εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλ᾿ ἔνοχός ἐστιν αἰωνίου κρίσεως.
hos d an blasfemese eis to pneuma to hagion uk echei afesin eis ton aiona all enochos estin aioniu kriseos
30(Porque diziam: Tem espírito imundo.)
Ὅτι ἔλεγον, Πνεῦμα ἀκάθαρτον ἔχει.
hoti elegon pneuma akatharton echei
31Chegaram então seus irmãos e sua mãe; e, estando de fora, mandaram-no chamar.
Ἔρχονται οὖν οἱ ἀδελφοὶ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, καὶ ἔξω ἑστῶτες ἀπέστειλαν πρὸς αὐτόν, φωνοῦντες αὐτόν.
erchontai un hoi adelfoi kai he meter autu kai exo hestotes apesteilan pros auton fonuntes auton
32E a multidão estava assentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos te procuram, e estão lá fora.
Καὶ ἐκάθητο ὄχλος περὶ αὐτόν· εἶπον δὲ αὐτῷ, Ἰδού, ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἔξω ζητοῦσί σε.
kai ekatheto ochlos peri auton eipon de auto idu he meter su kai hoi adelfoi su exo dzetusi se
33E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
Καὶ ἀπεκρίθη αὐτοῖς λέγων, Τίς ἐστιν ἡ μήτηρ μου ἢ οἱ ἀδελφοί μου;
kai apekrithe autois legon tis estin he meter mu e hoi adelfoi mu
34E, olhando em redor para os que estavam assentados junto dele disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
Καὶ περιβλεψάμενος κύκλῳ τοὺς περὶ αὐτὸν καθημένους, λέγει, Ἴδε, ἡ μήτηρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου.
kai periblepsamenos kuklo tus peri auton kathemenus legei ide he meter mu kai hoi adelfoi mu
35Porquanto qualquer que fizer a vontade de Deus esse é meu irmão, e minha irmã, e minha mãe.
Ὃς γὰρ ἂν ποιήσῃ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, οὗτος ἀδελφός μου καὶ ἀδελφή μου καὶ μήτηρ ἐστί.
hos gar an poiese to thelema tu theu hutos adelfos mu kai adelfe mu kai meter esti
Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.
Texto bíblico da Almeida Revista e Corrigida 1969 (RC69) © 1969 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Usado com permissão, por meio do API.Bible.
Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.
Texto fornecido por API.Bible · Direitos autorais das traduções