Uma pessoa não morre quando deixa de respirar, mas quando deixa de sonhar!

VOO 56
pt·en·es
🛒EntrarPlanos

Todos os livrosTodos os capítulos

Lucas 20

Bíblia Livre (BLIVRE) + Textus Receptus (TR)

Esconder o originalVer palavra por palavra

Abaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.

1E aconteceu, num daqueles dias que, enquanto ele estava ensinando ao povo no Templo, e anunciando o Evangelho, vieram até ele os chefes dos sacerdotes, e os escribas com os anciãos.

Καὶ ἐγένετο ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν ἐκείνων, διδάσκοντος αὐτοῦ τὸν λαὸν ἐν τῷ ἱερῷ καὶ εὐαγγελιζομένου, ἐπέστησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς σὺν τοῖς πρεσβυτέροις,

kai egeneto en mia ton hemeron ekeinon didaskontos autu ton laon en to hiero kai euangelidzomenu epestesan hoi archiereis kai hoi grammateis sun tois presbuterois

2E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem é o que te deu esta autoridade?

καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν, λέγοντες, Εἰπὲ ἡμῖν, ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς, ἢ τίς ἐστιν ὁ δούς σοι τὴν ἐξουσίαν ταύτην;

kai eipon pros auton legontes eipe hemin en poia exusia tauta poieis e tis estin ho dus soi ten exusian tauten

3E respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos perguntarei algo, e dizei-me:

Ἀποκριθεὶς δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἐρωτήσω ὑμᾶς κἀγὼ ἕνα λόγον, καὶ εἴπατέ μοι·

apokritheis de eipe pros autus eroteso humas kago hena logon kai eipate moi

4O batismo de João era do céu, ou dos homens?

Τὸ βάπτισμα Ἰωάννου ἐξ οὐρανοῦ ἦν, ἢ ἐξ ἀνθρώπων;

to baptisma ioannu ex uranu en e ex anthropon

5E eles discutiam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que, então, vós não [o] crestes?

Οἱ δὲ συνελογίσαντο πρὸς ἑαυτούς, λέγοντες ὅτι Ἐὰν εἴπωμεν, Ἐξ οὐρανοῦ, ἐρεῖ, Διὰ τί οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ;

hoi de sunelogisanto pros heautus legontes hoti ean eipomen ex uranu erei dia ti un uk episteusate auto

6E se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois estão convencidos de que João era profeta.

Ἐὰν δὲ εἴπωμεν, Ἐξ ἀνθρώπων, πᾶς ὁ λαὸς καταλιθάσει ἡμᾶς· πεπεισμένος γάρ ἐστιν Ἰωάννην προφήτην εἶναι.

ean de eipomen ex anthropon pas ho laos katalithasei hemas pepeismenos gar estin ioannen profeten einai

7E responderam que não sabiam de onde [era] .

Καὶ ἀπεκρίθησαν μὴ εἰδέναι πόθεν.

kai apekrithesan me eidenai pothen

8E Jesus lhes disse: Nem eu vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.

Καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.

kai ho iesus eipen autois ude ego lego humin en poia exusia tauta poio

9E começou a dizer ao povo esta parábola: Um certo homem plantou uma vinha, e a arrendou a [uns] lavradores, e viajou para outro país por muito tempo.

Ἤρξατο δὲ πρὸς τὸν λαὸν λέγειν τὴν παραβολὴν ταύτην· Ἄνθρωπός τις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησε χρόνους ἱκανούς·

erxato de pros ton laon legein ten parabolen tauten anthropos tis efuteusen ampelona kai exedoto auton georgois kai apedemese chronus hikanus

10E certo tempo [depois] mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem do fruto da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram [-no] sem coisa alguma.

καὶ ἐν καιρῷ ἀπέστειλε πρὸς τοὺς γεωργοὺς δοῦλον, ἵνα ἀπὸ τοῦ καρποῦ τοῦ ἀμπελῶνος δῶσιν αὐτῷ. Οἱ δὲ γεωργοὶ δείραντες αὐτὸν ἐξαπέστειλαν κενόν.

kai en kairo apesteile pros tus georgus dulon hina apo tu karpu tu ampelonos dosin auto hoi de georgoi deirantes auton exapesteilan kenon

11E voltou a mandar outro servo; mas eles, espancando e humilhando também [a ele] ,o mandaram sem nada.

Καὶ προσέθετο πέμψαι ἕτερον δοῦλον· οἱ δὲ κἀκεῖνον δείραντες καὶ ἀτιμάσαντες ἐξαπέστειλαν κενόν.

kai prosetheto pempsai heteron dulon hoi de kakeinon deirantes kai atimasantes exapesteilan kenon

12E voltou a mandar ao terceiro; mas eles, ferindo também a este, [o] expulsaram.

Καὶ προσέθετο πέμψαι τρίτον· οἱ δὲ καὶ τοῦτον τραυματίσαντες ἐξέβαλον.

kai prosetheto pempsai triton hoi de kai tuton traumatisantes exebalon

13E o senhor da vinha disse: Que farei? Mandarei a meu filho amado; talvez quando o verem, [o] respeitarão.

Εἶπε δὲ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος, Τί ποιήσω; Πέμψω τὸν υἱόν μου τὸν ἀγαπητόν· ἴσως τοῦτον ἰδόντες ἐντραπήσονται.

eipe de ho kurios tu ampelonos ti poieso pempso ton huion mu ton agapeton isos tuton idontes entrapesontai

14Mas os lavradores, vendo-o, discutiram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança venha a ser nossa.

Ἰδόντες δὲ αὐτὸν οἱ γεωργοὶ διελογίζοντο πρὸς ἑαυτούς, λέγοντες, Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε, ἀποκτείνωμεν αὐτόν, ἵνα ἡμῶν γένηται ἡ κληρονομία.

idontes de auton hoi georgoi dielogidzonto pros heautus legontes hutos estin ho kleronomos deute apokteinomen auton hina hemon genetai he kleronomia

15E expulsando-o da vinha, [o] mataram. O que, então, lhes fará o senhor da vinha?

Καὶ ἐκβαλόντες αὐτὸν ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος, ἀπέκτειναν. Τί οὖν ποιήσει αὐτοῖς ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος;

kai ekbalontes auton exo tu ampelonos apekteinan ti un poiesei autois ho kurios tu ampelonos

16Virá, e destruirá a estes lavradores, e dará a vinha a outros.E eles, ouvindo isto, disseram: Que [isto] nunca aconteça!

Ἐλεύσεται καὶ ἀπολέσει τοὺς γεωργοὺς τούτους, καὶ δώσει τὸν ἀμπελῶνα ἄλλοις. Ἀκούσαντες δὲ εἶπον, Μὴ γένοιτο.

eleusetai kai apolesei tus georgus tutus kai dosei ton ampelona allois akusantes de eipon me genoito

17Mas [Jesus] ,olhando para eles, disse: Por que, então, isto está escrito: A pedra que os construtores rejeitaram, essa foi posta como a principal da esquina?

Ὁ δὲ ἐμβλέψας αὐτοῖς εἶπε, Τί οὖν ἐστι τὸ γεγραμμένον τοῦτο, Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας;

ho de emblepsas autois eipe ti un esti to gegrammenon tuto lithon hon apedokimasan hoi oikodomuntes hutos egenethe eis kefalen gonias

18Todo aquele que cair sobre aquela pedra, se quebrará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair, se fará pó.

Πᾶς ὁ πεσὼν ἐπ᾿ ἐκεῖνον τὸν λίθον συνθλασθήσεται· ἐφ᾿ ὃν δ᾿ ἂν πέσῃ, λικμήσει αὐτόν.

pas ho peson ep ekeinon ton lithon sunthlasthesetai ef hon d an pese likmesei auton

19E os chefes dos sacerdotes e os escribas queriam detê-lo naquela mesma hora, mas temiam ao povo; porque entenderam que foi contra eles que ele tinha dito a parábola.

Καὶ ἐζήτησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς ἐπιβαλεῖν ἐπ᾿ αὐτὸν τὰς χεῖρας ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ, καὶ ἐφοβήθησαν τὸν λαόν· ἔγνωσαν γὰρ ὅτι πρὸς αὐτοὺς τὴν παραβολὴν ταύτην εἶπε.

kai edzetesan hoi archiereis kai hoi grammateis epibalein ep auton tas cheiras en aute te hora kai efobethesan ton laon egnosan gar hoti pros autus ten parabolen tauten eipe

20E, observando-o, mandaram espiões, que fingissem ser justos, para o pegarem por meio de algo que ele dissesse, e o entregarem ao poder e autoridade do governador.

Καὶ παρατηρήσαντες ἀπέστειλαν ἐγκαθέτους, ὑποκρινομένους ἑαυτοὺς δικαίους εἶναι, ἵνα ἐπιλάβωνται αὐτοῦ λόγου, εἰς τὸ παραδοῦναι αὐτὸν τῇ ἀρχῇ καὶ τῇ ἐξουσίᾳ τοῦ ἡγεμόνος.

kai parateresantes apesteilan enkathetus hupokrinomenus heautus dikaius einai hina epilabontai autu logu eis to paradunai auton te arche kai te exusia tu hegemonos

21E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas corretamente, e que não te importas com as aparências, mas na verdade tu ensinas o caminho de Deus.

Καὶ ἐπηρώτησαν αὐτόν, λέγοντες, Διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ὀρθῶς λέγεις καὶ διδάσκεις· καὶ οὐ λαμβάνεις πρόσωπον, ἀλλ᾿ ἐπ᾿ ἀληθείας τὴν ὁδὸν τοῦ Θεοῦ διδάσκεις.

kai eperotesan auton legontes didaskale oidamen hoti orthos legeis kai didaskeis kai u lambaneis prosopon all ep aletheias ten hodon tu theu didaskeis

22É lícito para nós dar tributo a César, ou não?

Ἔξεστιν ἡμῖν Καίσαρι φόρον δοῦναι, ἢ οὔ;

exestin hemin kaisari foron dunai e u

23E ele, entendendo a astúcia deles, disse-lhes: Por que me tentais?

Κατανοήσας δὲ αὐτῶν τὴν πανουργίαν, εἶπε πρὸς αὐτούς, Τί με πειράζετε;

katanoesas de auton ten panurgian eipe pros autus ti me peiradzete

24Mostrai-me uma moeda; ela tem a imagem e a inscrição de quem?E eles, respondendo, disseram: De César.

Ἐπιδείξατέ μοι δηνάριον· τίνος ἔχει εἰκόνα καὶ ἐπιγραφήν; Ἀποκριθέντες δὲ εἶπον, Καίσαρος.

epideixate moi denarion tinos echei eikona kai epigrafen apokrithentes de eipon kaisaros

25Então lhes disse: Dai pois a César o que [é] de César, e a Deus o que [é] de Deus.

Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ἀπόδοτε τοίνυν τὰ Καίσαρος Καίσαρι, καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ.

ho de eipen autois apodote toinun ta kaisaros kaisari kai ta tu theu to theo

26E não puderam lhe pegar em algo que ele tenha dito diante do povo; e maravilhados de sua resposta, calaram-se.

Καὶ οὐκ ἴσχυσαν ἐπιλαβέσθαι αὐτοῦ ῥήματος ἐναντίον τοῦ λαοῦ· καὶ θαυμάσαντες ἐπὶ τῇ ἀποκρίσει αὐτοῦ, ἐσίγησαν.

kai uk ischusan epilabesthai autu rhematos enantion tu lau kai thaumasantes epi te apokrisei autu esigesan

27E chegando-se alguns dos saduceus, que negam haver a ressurreição, perguntaram-lhe,

Προσελθόντες δέ τινες τῶν Σαδδουκαίων, οἱ ἀντιλέγοντες ἀνάστασιν μὴ εἶναι, ἐπηρώτησαν αὐτόν,

proselthontes de tines ton saddukaion hoi antilegontes anastasin me einai eperotesan auton

28Dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu, que se o irmão de alguém morrer, tendo mulher, e morrer sem filhos, o irmão deve tomar a mulher, e gerar descendência a seu irmão.

λέγοντες, Διδάσκαλε, Μωσῆς ἔγραψεν ἡμῖν, Ἐάν τινος ἀδελφὸς ἀποθάνῃ ἔχων γυναῖκα, καὶ οὗτος ἄτεκνος ἀποθάνῃ, ἵνα λάβῃ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα, καὶ ἐξαναστήσῃ σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.

legontes didaskale moses egrapsen hemin ean tinos adelfos apothane echon gunaika kai hutos ateknos apothane hina labe ho adelfos autu ten gunaika kai exanastese sperma to adelfo autu

29Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos.

Ἑπτὰ οὖν ἀδελφοὶ ἦσαν· καὶ ὁ πρῶτος λαβὼν γυναῖκα, ἀπέθανεν ἄτεκνος·

hepta un adelfoi esan kai ho protos labon gunaika apethanen ateknos

30E o segundo a tomou; e [também] este morreu sem filhos.

καὶ ἔλαβεν ὁ δεύτερος τὴν γυναῖκα, καὶ οὗτος ἀπέθανεν ἄτεκνος.

kai elaben ho deuteros ten gunaika kai hutos apethanen ateknos

31E o terceiro a tomou, e assim também os sete, e não deixaram filhos, e morreram.

Καὶ ὁ τρίτος ἔλαβεν αὐτήν. Ὡσαύτως δὲ καὶ οἱ ἑπτά· καὶ οὐ κατέλιπον τέκνα, καὶ ἀπέθανον.

kai ho tritos elaben auten hosautos de kai hoi hepta kai u katelipon tekna kai apethanon

32E por fim, depois de todos, morreu também a mulher.

Ὕστερον δὲ πάντων ἀπέθανε καὶ ἡ γυνή.

husteron de panton apethane kai he gune

33Na ressurreição, pois, ela será mulher de qual deles? Pois os sete a tiveram por mulher.

Ἐν τῇ οὖν ἀναστάσει, τίνος αὐτῶν γίνεται γυνή; Οἱ γὰρ ἑπτὰ ἔσχον αὐτὴν γυναῖκα.

en te un anastasei tinos auton ginetai gune hoi gar hepta eschon auten gunaika

34E respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos destes tempos se casam, e se dão em casamento.

Καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Οἱ υἱοὶ τοῦ αἰῶνος τούτου γαμοῦσι καὶ ἐκγαμίσκονται·

kai apokritheis eipen autois ho iesus hoi huioi tu aionos tutu gamusi kai ekgamiskontai

35Mas os que forem considerados dignos de alcançarem aqueles tempos futuros, e da ressurreição dos mortos, nem se casarão, nem se darão em casamento.

οἱ δὲ καταξιωθέντες τοῦ αἰῶνος ἐκείνου τυχεῖν καὶ τῆς ἀναστάσεως τῆς ἐκ νεκρῶν οὔτε γαμοῦσιν οὔτε ἐκγαμίσκονται·

hoi de kataxiothentes tu aionos ekeinu tuchein kai tes anastaseos tes ek nekron ute gamusin ute ekgamiskontai

36Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos; e são filhos de Deus, pois são filhos da ressurreição.

οὔτε γὰρ ἀποθανεῖν ἔτι δύνανται· ἰσάγγελοι γάρ εἰσι, καὶ υἱοί εἰσι τοῦ Θεοῦ, τῆς ἀναστάσεως υἱοὶ ὄντες.

ute gar apothanein eti dunantai isangeloi gar eisi kai huioi eisi tu theu tes anastaseos huioi ontes

37E até Moisés mostrou, junto à sarça, que os mortos ressuscitam, quando ele chama ao Senhor de Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.

Ὅτι δὲ ἐγείρονται οἱ νεκροί, καὶ Μωσῆς ἐμήνυσεν ἐπὶ τῆς βάτου, ὡς λέγει, Κύριον τὸν Θεὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν Θεὸν Ἰσαὰκ καὶ τὸν Θεὸν Ἰακώβ.

hoti de egeirontai hoi nekroi kai moses emenusen epi tes batu hos legei kurion ton theon abraam kai ton theon isaak kai ton theon iakob

38Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; pois todos vivem por causa dele.

Θεὸς δὲ οὐκ ἔστι νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων· πάντες γὰρ αὐτῷ ζῶσιν.

theos de uk esti nekron alla dzonton pantes gar auto dzosin

39E alguns dos escribas, respondendo, disseram: Mestre, bem disseste.

Ἀποκριθέντες δέ τινες τῶν γραμματέων εἶπον, Διδάσκαλε, καλῶς εἶπας.

apokrithentes de tines ton grammateon eipon didaskale kalos eipas

40E não ousavam lhe perguntar mais nada.

Οὐκέτι δὲ ἐτόλμων ἐπερωτᾷν αὐτὸν οὐδέν.

uketi de etolmon eperotan auton uden

41E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?

Εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς, Πῶς λέγουσι τὸν Χριστὸν υἱὸν Δαβὶδ εἶναι;

eipe de pros autus pos legusi ton christon huion dabid einai

42Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,

Καὶ αὐτὸς Δαβὶδ λέγει ἐν βίβλῳ ψαλμῶν, Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου, Κάθου ἐκ δεξιῶν μου,

kai autos dabid legei en biblo psalmon eipen ho kurios to kurio mu kathu ek dexion mu

43Até que eu ponha teus inimigos por escabelo de teus pés.

ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου.

heos an tho tus echthrus su hupopodion ton podon su

44Se Davi o chama de Senhor, como, então, é seu filho?

Δαβὶδ οὖν Κύριον αὐτὸν καλεῖ, καὶ πῶς υἱὸς αὐτοῦ ἐστιν;

dabid un kurion auton kalei kai pos huios autu estin

45Enquanto todo o povo estava ouvindo, ele disse a seus discípulos:

Ἀκούοντος δὲ παντὸς τοῦ λαοῦ, εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ,

akuontos de pantos tu lau eipe tois mathetais autu

46Tomai cuidado com os escribas, que querem andar roupas compridas, e amam as saudações nas praças, e as primeiras cadeiras nas sinagogas, e os primeiros assentos nos jantares.

Προσέχετε ἀπὸ τῶν γραμματέων τῶν θελόντων περιπατεῖν ἐν στολαῖς, καὶ φιλούντων ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς, καὶ πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς, καὶ πρωτοκλισίας ἐν τοῖς δείπνοις·

prosechete apo ton grammateon ton thelonton peripatein en stolais kai filunton aspasmus en tais agorais kai protokathedrias en tais sunagogais kai protoklisias en tois deipnois

47Que devoram as casas das viúvas, e fingem fazer longas orações. Estes receberão mais grave condenação.

οἳ κατεσθίουσι τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν, καὶ προφάσει μακρὰ προσεύχονται. Οὗτοι λήψονται περισσότερον κρίμα.

hoi katesthiusi tas oikias ton cheron kai profasei makra proseuchontai hutoi lepsontai perissoteron krima

Anterior: Lucas 19Próximo: Lucas 21
Gerar um estudo desta passagem

Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.

Compartilhar

Todas as Escrituras em português citadas são da Bíblia Livre (BLIVRE), Copyright © Diego Santos, Mario Sérgio e Marco Teles, fevereiro de 2018. Licença Creative Commons Atribuição 4.0 Brasil. Reprodução permitida desde que devidamente mencionados fonte e autores.

Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.