Uma pessoa não morre quando deixa de respirar, mas quando deixa de sonhar!

VOO 56
pt·en·es
🛒EntrarPlanos

Todos os livrosTodos os capítulos

Lucas 19

Bíblia Livre (BLIVRE) + Textus Receptus (TR)

Esconder o originalVer palavra por palavra

Abaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.

1E [Jesus] entrou e foi passando por Jericó.

Καὶ εἰσελθὼν διήρχετο τὴν Ἰεριχώ.

kai eiselthon diercheto ten iericho

2E eis que havia ali um homem, chamado pelo nome de Zaqueu, e este era chefe dos publicanos, e era rico.

Καὶ ἰδού, ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος.

kai idu aner onomati kalumenos dzakchaios kai autos en architelones kai hutos en plusios

3E procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, pois era pequeno de altura.

Καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν.

kai edzetei idein ton iesun tis esti kai uk edunato apo tu ochlu hoti te helikia mikros en

4E correndo com antecedência, subiu em uma árvore de frutos que parecem figos, para o ver; porque ele passaria por ali.

Καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομωραίαν ἵνα ἴδῃ αὐτόν· ὅτι δι᾿ ἐκείνης ἤμελλε διέρχεσθαι.

kai prodramon emprosthen anebe epi sukomoraian hina ide auton hoti di ekeines emelle dierchesthai

5E quando Jesus chegou a aquele lugar, olhando para cima, o viu, e disse-lhe: Zaqueu, apressa-te, e desce; porque hoje é necessário que eu fique em tua casa.

Καὶ ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ἀναβλέψας ὁ Ἰησοῦς εἶδεν αὐτόν, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι.

kai hos elthen epi ton topon anablepsas ho iesus eiden auton kai eipe pros auton dzakchaie speusas katabethi semeron gar en to oiko su dei me meinai

6E apressando-se, desceu, e o recebeu com alegria.

Καὶ σπεύσας κατέβη, καὶ ὑπεδέξατο αὐτὸν χαίρων.

kai speusas katebe kai hupedexato auton chairon

7E todos, vendo [isto] , murmuravam, dizendo: Ele entrou para se hospedar com um homem pecador.

Καὶ ἰδόντες ἅπαντες διεγόγγυζον, λέγοντες ὅτι Παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθε καταλῦσαι.

kai idontes hapantes diegongudzon legontes hoti para hamartolo andri eiselthe katalusai

8E Zaqueu, levantando-se, disse ao Senhor: Senhor, eis que dou a metade de meus bens aos pobres; e se eu consegui algo enganando a alguém, eu [o] devolvo quatro vezes mais.

Σταθεὶς δὲ Ζακχαῖος εἶπε πρὸς τὸν Κύριον, Ἰδού, τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς· καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν.

statheis de dzakchaios eipe pros ton kurion idu ta hemise ton huparchonton mu kurie didomi tois ptochois kai ei tinos ti esukofantesa apodidomi tetraplun

9E Jesus lhe disse: Hoje houve salvação nesta casa, porque ele também é filho de Abraão.

Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ὅτι Σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο, καθότι καὶ αὐτὸς υἱὸς Ἀβραάμ ἐστιν.

eipe de pros auton ho iesus hoti semeron soteria to oiko tuto egeneto kathoti kai autos huios abraam estin

10Porque o Filho do homem veio para buscar, e para salvar o que tinha se perdido.

Ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός.

elthe gar ho huios tu anthropu dzetesai kai sosai to apololos

11E ouvindo eles estas coisas, [Jesus] prosseguiu, e disse uma parábola, porque estava perto de Jerusalém, e pensavam que logo o Reino seria manifesto.

Ἀκουόντων δὲ αὐτῶν ταῦτα, προσθεὶς εἶπε παραβολήν, διὰ τὸ ἐγγὺς αὐτὸν εἶναι Ἱερουσαλήμ, καὶ δοκεῖν αὐτοὺς ὅτι παραχρῆμα μέλλει ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἀναφαίνεσθαι.

akuonton de auton tauta prostheis eipe parabolen dia to engus auton einai hierusalem kai dokein autus hoti parachrema mellei he basileia tu theu anafainesthai

12Disse, pois: Um certo homem nobre partiu para uma terra distante.

Εἶπεν οὖν, Ἄνθρωπός τις εὐγενὴς ἐπορεύθη εἰς χώραν μακράν, λαβεῖν ἑαυτῷ βασιλείαν, καὶ ὑποστρέψαι.

eipen un anthropos tis eugenes eporeuthe eis choran makran labein heauto basileian kai hupostrepsai

13E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Investi até que eu venha;

Καλέσας δὲ δέκα δούλους ἑαυτοῦ, ἔδωκεν αὐτοῖς δέκα μνᾶς, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Πραγματεύσασθε ἕως ἔρχομαι.

kalesas de deka dulus heautu edoken autois deka mnas kai eipe pros autus pragmateusasthe heos erchomai

14E seus cidadãos o odiavam; e mandaram representantes depois dele, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.

Οἱ δὲ πολῖται αὐτοῦ ἐμίσουν αὐτόν, καὶ ἀπέστειλαν πρεσβείαν ὀπίσω αὐτοῦ, λέγοντες, Οὐ θέλομεν τοῦτον βασιλεῦσαι ἐφ᾿ ἡμᾶς.

hoi de politai autu emisun auton kai apesteilan presbeian opiso autu legontes u thelomen tuton basileusai ef hemas

15E aconteceu que, quando ele voltou, tendo tomado o reino, disse que lhe chamassem a aqueles servos, a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganho fazendo investimentos.

Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐπανελθεῖν αὐτὸν λαβόντα τὴν βασιλείαν, καὶ εἶπε φωνηθῆναι αὐτῷ τοὺς δούλους τούτους, οἷς ἔδωκε τὸ ἀργύριον, ἵνα γνῷ τίς τί διεπραγματεύσατο.

kai egeneto en to epanelthein auton labonta ten basileian kai eipe fonethenai auto tus dulus tutus hois edoke to argurion hina gno tis ti diepragmateusato

16E veio o primeiro, dizendo: Senhor, tua mina rendeu outras dez minas.

Παρεγένετο δὲ ὁ πρῶτος, λέγων, Κύριε, ἡ μνᾶ σου προσειργάσατο δέκα μνᾶς.

paregeneto de ho protos legon kurie he mna su proseirgasato deka mnas

17E ele lhe disse: Ótimo, bom servo! Por teres sido fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.

Καὶ εἶπεν αὐτῷ, Εὖ, ἀγαθὲ δοῦλε· ὅτι ἐν ἐλαχίστῳ πιστὸς ἐγένου, ἴσθι ἐξουσίαν ἔχων ἐπάνω δέκα πόλεων.

kai eipen auto eu agathe dule hoti en elachisto pistos egenu isthi exusian echon epano deka poleon

18E veio o segundo, dizendo: Senhor, tua mina rendeu cinco minas.

Καὶ ἦλθεν ὁ δεύτερος, λέγων, Κύριε, ἡ μνᾶ σου ἐποίησε πέντε μνᾶς.

kai elthen ho deuteros legon kurie he mna su epoiese pente mnas

19E disse também a este: E tu [governarás] cinco cidades.

Εἶπε δὲ καὶ τούτῳ, Καὶ σὺ γίνου ἐπάνω πέντε πόλεων.

eipe de kai tuto kai su ginu epano pente poleon

20E veio outro, dizendo: Eis aqui tua mina, que guardei em um lenço.

Καὶ ἕτερος ἦλθε, λέγων, Κύριε, ἰδού, ἡ μνᾶ σου, ἣν εἶχον ἀποκειμένην ἐν σουδαρίῳ·

kai heteros elthe legon kurie idu he mna su hen eichon apokeimenen en sudario

21Porque tive medo de ti, que és um homem rigoroso, que tomas o que não puseste, e colhes o que não semeaste.

ἐφοβούμην γάρ σε, ὅτι ἄνθρωπος αὐστηρὸς εἶ· αἴρεις ὃ οὐκ ἔθηκας, καὶ θερίζεις ὃ οὐκ ἔσπειρας.

efobumen gar se hoti anthropos austeros ei aireis ho uk ethekas kai theridzeis ho uk espeiras

22Porém ele lhe disse: Servo mau, por tua boca eu te julgarei; tu sabias que eu era um homem rigoroso, que tomo o que não pus, e que colho o que não semeei;

Λέγει δὲ αὐτῷ, Ἐκ τοῦ στόματός σου κρινῶ σε, πονηρὲ δοῦλε. ᾜδεις ὅτι ἐγὼ ἄνθρωπος αὐστηρός εἰμι, αἴρων ὃ οὐκ ἔθηκα, καὶ θερίζων ὃ οὐκ ἔσπειρα·

legei de auto ek tu stomatos su krino se ponere dule edeis hoti ego anthropos austeros eimi airon ho uk etheka kai theridzon ho uk espeira

23Por que, então, não puseste meu dinheiro no banco; e quando eu viesse, o receberia de volta com juros?

καὶ διὰ τί οὐκ ἔδωκας τὸ ἀργύριόν μου ἐπὶ τὴν τράπεζαν, καὶ ἐγὼ ἐλθὼν σὺν τόκῳ ἂν ἔπραξα αὐτό;

kai dia ti uk edokas to argurion mu epi ten trapedzan kai ego elthon sun toko an epraxa auto

24E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.

Καὶ τοῖς παρεστῶσιν εἶπεν, Ἄρατε ἀπ᾿ αὐτοῦ τὴν μνᾶν, καὶ δότε τῷ τὰς δέκα μνᾶς ἔχοντι.

kai tois parestosin eipen arate ap autu ten mnan kai dote to tas deka mnas echonti

25E eles lhe disseram: Senhor, ele [já] tem dez minas.

Καὶ εἶπον αὐτῷ, Κύριε, ἔχει δέκα μνᾶς.

kai eipon auto kurie echei deka mnas

26[O senhor respondeu:] Porque eu vos digo, que todo aquele que tiver, lhe será dado; mas ao que não tiver, até o que tem, lhe será tirado.

Λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι παντὶ τῷ ἔχοντι δοθήσεται· ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ ἔχοντος, καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ.

lego gar humin hoti panti to echonti dothesetai apo de tu me echontos kai ho echei arthesetai ap autu

27Porém a aqueles meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei [- os] aqui, e matai [-os] diante de mim.

Πλὴν τοὺς ἐχθρούς μου ἐκείνους, τοὺς μὴ θελήσαντάς με βασιλεῦσαι ἐπ᾿ αὐτούς, ἀγάγετε ὧδε, καὶ κατασφάξατε ἔμπροσθέν μου.

plen tus echthrus mu ekeinus tus me thelesantas me basileusai ep autus agagete hode kai katasfaxate emprosthen mu

28E dito isto, ele foi caminhando adiante, subindo para Jerusalém.

Καὶ εἰπὼν ταῦτα, ἐπορεύετο ἔμπροσθεν, ἀναβαίνων εἰς Ἱεροσόλυμα.

kai eipon tauta eporeueto emprosthen anabainon eis hierosoluma

29E aconteceu que, chegando perto de Betfagé, e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou a dois de seus discípulos,

Καὶ ἐγένετο ὡς ἤγγισεν εἰς Βηθφαγὴ καὶ Βηθανίαν πρὸς τὸ ὄρος τὸ καλούμενον Ἐλαιῶν, ἀπέστειλε δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ,

kai egeneto hos engisen eis bethfage kai bethanian pros to oros to kalumenon elaion apesteile duo ton matheton autu

30Dizendo: Ide à aldeia que está em frente; onde, ao entrardes, achareis um potro atado, em que ninguém jamais se sentou; soltai-o, e trazei [-o] .

εἰπών, Ὑπάγετε εἰς τὴν κατέναντι κώμην· ἐν ᾗ εἰσπορευόμενοι εὑρήσετε πῶλον δεδεμένον, ἐφ᾿ ὃν οὐδεὶς πώποτε ἀνθρώπων ἐκάθισε· λύσαντες αὐτὸν ἀγάγετε.

eipon hupagete eis ten katenanti komen en he eisporeuomenoi heuresete polon dedemenon ef hon udeis popote anthropon ekathise lusantes auton agagete

31E se alguém vos perguntar: Por que [o] soltais? Direis assim a ele: Porque o Senhor precisa dele.

Καὶ ἐάν τις ὑμᾶς ἐρωτᾷ, Διὰ τί λύετε; οὕτως ἐρεῖτε αὐτῷ ὅτι Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει.

kai ean tis humas erota dia ti luete hutos ereite auto hoti ho kurios autu chreian echei

32E indo os que tinham sido mandados, acharam como lhes disse:

Ἀπελθόντες δὲ οἱ ἀπεσταλμένοι εὗρον καθὼς εἶπεν αὐτοῖς.

apelthontes de hoi apestalmenoi heuron kathos eipen autois

33E soltando o potro, seus donos lhe disseram: Por que soltais o potro?

Λυόντων δὲ αὐτῶν τὸν πῶλον, εἶπον οἱ κύριοι αὐτοῦ πρὸς αὐτούς, Τί λύετε τὸν πῶλον;

luonton de auton ton polon eipon hoi kurioi autu pros autus ti luete ton polon

34E eles disseram: O Senhor precisa dele.

Οἱ δὲ εἶπον, Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει.

hoi de eipon ho kurios autu chreian echei

35E o trouxeram a Jesus; e lançando suas roupas sobre o potro, puseram Jesus montado nele.

Καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν· καὶ ἐπιρρίψαντες ἑαυτῶν τὰ ἱμάτια ἐπὶ τὸν πῶλον, ἐπεβίβασαν τὸν Ἰησοῦν.

kai egagon auton pros ton iesun kai epirripsantes heauton ta himatia epi ton polon epebibasan ton iesun

36E indo ele andando, estendiam suas roupas pelo caminho.

Πορευομένου δὲ αὐτοῦ, ὑπεστρώννυον τὰ ἱμάτια αὐτῶν ἐν τῇ ὁδῷ.

poreuomenu de autu hupestronnuon ta himatia auton en te hodo

37E quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão de discípulos, com alegria começou a louvar a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,

Ἐγγίζοντος δὲ αὐτοῦ ἤδη πρὸς τῇ καταβάσει τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν, ἤρξαντο ἅπαν τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν χαίροντες αἰνεῖν τὸν Θεὸν φωνῇ μεγάλῃ περὶ πασῶν ὧν εἶδον δυνάμεων,

engidzontos de autu ede pros te katabasei tu orus ton elaion erxanto hapan to plethos ton matheton chairontes ainein ton theon fone megale peri pason hon eidon dunameon

38Dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.

λέγοντες, Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος βασιλεὺς ἐν ὀνόματι Κυρίου· εἰρήνη ἐν οὐρανῷ, καὶ δόξα ἐν ὑψίστοις.

legontes eulogemenos ho erchomenos basileus en onomati kuriu eirene en urano kai doxa en hupsistois

39E alguns dos fariseus da multidão lhe disseram: Mestre, repreende a teus discípulos.

Καί τινες τῶν Φαρισαίων ἀπὸ τοῦ ὄχλου εἶπον πρὸς αὐτόν, Διδάσκαλε, ἐπιτίμησον τοῖς μαθηταῖς σου.

kai tines ton farisaion apo tu ochlu eipon pros auton didaskale epitimeson tois mathetais su

40E respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos, que se estes se calarem, as pedras clamariam.

Καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς, Λέγω ὑμῖν ὅτι ἐὰν οὗτοι σιωπήσωσιν, οἱ λίθοι κεκράξονται.

kai apokritheis eipen autois lego humin hoti ean hutoi siopesosin hoi lithoi kekraxontai

41E quando já estava chegando, viu a cidade, e chorou por causa dela,

Καὶ ὡς ἤγγισεν, ἰδὼν τὴν πόλιν, ἔκλαυσεν ἐπ᾿ αὐτῇ,

kai hos engisen idon ten polin eklausen ep aute

42Dizendo: Ah, se tu também conhecesses, pelo menos neste teu dia, aquilo que lhe traria paz! Mas agora [isto] está escondido de teus olhos.

λέγων ὅτι Εἰ ἔγνως καὶ σύ, καί γε ἐν τῇ ἡμέρᾳ σου ταύτῃ, τὰ πρὸς εἰρήνην σου· νῦν δὲ ἐκρύβη ἀπὸ ὀφθαλμῶν σου.

legon hoti ei egnos kai su kai ge en te hemera su taute ta pros eirenen su nun de ekrube apo ofthalmon su

43Porque dias virão sobre ti, em que teus inimigos lhe cercarão com barricadas, e ao redor te sitiarão, e lhe pressionarão por todos os lados.

Ὅτι ἥξουσιν ἡμέραι ἐπὶ σέ, καὶ περιβαλοῦσιν οἱ ἐχθροί σου χάρακά σοι, καὶ περικυκλώσουσί σε, καὶ συνέξουσί σε πάντοθεν,

hoti hexusin hemerai epi se kai peribalusin hoi echthroi su charaka soi kai perikuklosusi se kai sunexusi se pantothen

44E derrubarão a ti, e a teus filhos; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.

καὶ ἐδαφιοῦσί σε καὶ τὰ τέκνα σου ἐν σοί, καὶ οὐκ ἀφήσουσιν ἐν σοὶ λίθον ἐπὶ λίθῳ· ἀνθ᾿ ὧν οὐκ ἔγνως τὸν καιρὸν τῆς ἐπισκοπῆς σου.

kai edafiusi se kai ta tekna su en soi kai uk afesusin en soi lithon epi litho anth hon uk egnos ton kairon tes episkopes su

45E entrando no Templo, começou a expulsar a todos os que vendiam e compravam ali,

Καὶ εἰσελθὼν εἰς τὸ ἱερόν, ἤρξατο ἐκβάλλειν τοὺς πωλοῦντας ἐν αὐτῷ καὶ ἀγοράζοντας,

kai eiselthon eis to hieron erxato ekballein tus poluntas en auto kai agoradzontas

46Dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é casa de oração; Mas vós a tendes feito um esconderijo de ladrões.

λέγων αὐτοῖς, Γέγραπται, Ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς ἐστίν· ὑμεῖς δὲ αὐτὸν ἐποιήσατε σπήλαιον λῃστῶν.

legon autois gegraptai ho oikos mu oikos proseuches estin humeis de auton epoiesate spelaion leston

47E ensinava diariamente no Templo; e os chefes dos sacerdotes, e os escribas, e os chefes do povo, procuravam matá-lo.

Καὶ ἦν διδάσκων τὸ καθ᾿ ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ· οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς ἐζήτουν αὐτὸν ἀπολέσαι, καὶ οἱ πρῶτοι τοῦ λαοῦ·

kai en didaskon to kath hemeran en to hiero hoi de archiereis kai hoi grammateis edzetun auton apolesai kai hoi protoi tu lau

48E não achavam como fazer, porque todo o povo o ouvia com muita atenção.

καὶ οὐχ εὕρισκον τὸ τί ποιήσωσιν, ὁ λαὸς γὰρ ἅπας ἐξεκρέματο αὐτοῦ ἀκούων.

kai uch heuriskon to ti poiesosin ho laos gar hapas exekremato autu akuon

Anterior: Lucas 18Próximo: Lucas 20
Gerar um estudo desta passagem

Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.

Compartilhar

Todas as Escrituras em português citadas são da Bíblia Livre (BLIVRE), Copyright © Diego Santos, Mario Sérgio e Marco Teles, fevereiro de 2018. Licença Creative Commons Atribuição 4.0 Brasil. Reprodução permitida desde que devidamente mencionados fonte e autores.

Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.