Todos os livrosTodos os capítulos
Lucas 18
Abaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.
1E [Jesus] lhes disse também uma parábola [sobre] o dever de sempre orar, e nunca se cansar.
Ἔλεγε δὲ καὶ παραβολὴν αὐτοῖς πρὸς τὸ δεῖν πάντοτε προσεύχεσθαι, καὶ μὴ ἐκκακεῖν,
elege de kai parabolen autois pros to dein pantote proseuchesthai kai me ekkakein
2Dizendo: Havia um certo juiz em uma cidade, que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
λέγων, Κριτής τις ἦν ἔν τινι πόλει, τὸν Θεὸν μὴ φοβούμενος, καὶ ἄνθρωπον μὴ ἐντρεπόμενος·
legon krites tis en en tini polei ton theon me fobumenos kai anthropon me entrepomenos
3Havia também naquela mesma cidade uma certa viúva, e vinha até ele, dizendo: Faze-me justiça com meu adversário.
χήρα δὲ ἦν ἐν τῇ πόλει ἐκείνῃ, καὶ ἤρχετο πρὸς αὐτόν, λέγουσα, Ἐκδίκησόν με ἀπὸ τοῦ ἀντιδίκου μου.
chera de en en te polei ekeine kai ercheto pros auton legusa ekdikeson me apo tu antidiku mu
4E por um [certo] tempo ele não quis; mas depois disto, disse para si: Ainda que eu não tema a Deus, nem respeite pessoa alguma,
Καὶ οὐκ ἠθέλησεν ἐπὶ χρόνον· μετὰ δὲ ταῦτα εἶπεν ἐν ἑαυτῷ, Εἰ καὶ τὸν Θεὸν οὐ φοβοῦμαι, καὶ ἄνθρωπον οὐκ ἐντρέπομαι·
kai uk ethelesen epi chronon meta de tauta eipen en heauto ei kai ton theon u fobumai kai anthropon uk entrepomai
5Porém, porque esta viúva me incomoda, eu lhe farei justiça, para que ela pare de vir me chatear.
διά γε τὸ παρέχειν μοι κόπον τὴν χήραν ταύτην, ἐκδικήσω αὐτήν, ἵνα μὴ εἰς τέλος ἐρχομένη ὑπωπιάζῃ με.
dia ge to parechein moi kopon ten cheran tauten ekdikeso auten hina me eis telos erchomene hupopiadze me
6E disse o Senhor: Ouvi o que diz o juiz injusto.
Εἶπε δὲ ὁ Κύριος, Ἀκούσατε τί ὁ κριτὴς τῆς ἀδικίας λέγει.
eipe de ho kurios akusate ti ho krites tes adikias legei
7E Deus não fará justiça para seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite? Demorará com eles?
Ὁ δὲ Θεὸς οὐ μὴ ποιήσει τὴν ἐκδίκησιν τῶν ἐκλεκτῶν αὐτοῦ τῶν βοώντων πρὸς αὐτὸν ἡμέρας καὶ νυκτός, καὶ μακροθυμῶν ἐπ᾿ αὐτοῖς;
ho de theos u me poiesei ten ekdikesin ton eklekton autu ton boonton pros auton hemeras kai nuktos kai makrothumon ep autois
8Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Porém, quando o Filho do homem vier, por acaso ele achará fé na terra?
Λέγω ὑμῖν ὅτι ποιήσει τὴν ἐκδίκησιν αὐτῶν ἐν τάχει. Πλὴν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐλθὼν ἆρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς;
lego humin hoti poiesei ten ekdikesin auton en tachei plen ho huios tu anthropu elthon ara heuresei ten pistin epi tes ges
9E disse também a uns, que tinham confiança de si mesmos que eram justos, e desprezavam aos outros, esta parábola:
Εἶπε δὲ καὶ πρός τινας τοὺς πεποιθότας ἐφ᾿ ἑαυτοῖς ὅτι εἰσὶ δίκαιοι, καὶ ἐξουθενοῦντας τοὺς λοιπούς, τὴν παραβολὴν ταύτην·
eipe de kai pros tinas tus pepoithotas ef heautois hoti eisi dikaioi kai exuthenuntas tus loipus ten parabolen tauten
10Dois homens subiram ao Templo para orar, um fariseu, e o outro publicano.
Ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι· ὁ εἷς Φαρισαῖος, καὶ ὁ ἕτερος τελώνης.
anthropoi duo anebesan eis to hieron proseuxasthai ho heis farisaios kai ho heteros telones
11O fariseu, estando de pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, ladrões, injustos e adúlteros; nem [sou] como este publicano.
Ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο, Ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης.
ho farisaios statheis pros heauton tauta proseucheto ho theos eucharisto soi hoti uk eimi hosper hoi loipoi ton anthropon harpages adikoi moichoi e kai hos hutos ho telones
12Jejuo duas vezes por semana, [e] dou dízimo de tudo quanto possuo.
Νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι.
nesteuo dis tu sabbatu apodekato panta hosa ktomai
13E o publicano, estando em pé de longe, nem mesmo queria levantar os olhos ao céu, mas batia em seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, [que sou] pecador.
Καὶ ὁ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπᾶραι, ἀλλ᾿ ἔτυπτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ, λέγων, Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ.
kai ho telones makrothen hestos uk ethelen ude tus ofthalmus eis ton uranon eparai all etupten eis to stethos autu legon ho theos hilastheti moi to hamartolo
14Digo-vos que este desceu mais justificado à sua casa do que aquele outro; porque qualquer que a si mesmo se exalta, será humilhado; e qualquer que a si mesmo se humilha, será exaltado.
Λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ ἐκεῖνος· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.
lego humin katebe hutos dedikaiomenos eis ton oikon autu e ekeinos hoti pas ho hupson heauton tapeinothesetai ho de tapeinon heauton hupsothesetai
15E traziam-lhe também crianças pequenas, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
Προσέφερον δὲ αὐτῷ καὶ τὰ βρέφη, ἵνα αὐτῶν ἅπτηται· ἰδόντες δὲ οἱ μαθηταὶ ἐπετίμησαν αὐτοῖς.
proseferon de auto kai ta brefe hina auton haptetai idontes de hoi mathetai epetimesan autois
16Mas Jesus, chamando-lhes para si, disse: Deixai as crianças virem a mim, e não as impeçais; porque das tais é o Reino de Deus.
Ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτὰ εἶπεν, Ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με, καὶ μὴ κωλύετε αὐτά· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
ho de iesus proskalesamenos auta eipen afete ta paidia erchesthai pros me kai me koluete auta ton gar toiuton estin he basileia tu theu
17Em verdade vos digo, que qualquer que não receber o Reino de Deus como criança, não entrará nele.
Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὃς ἐὰν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς παιδίον, οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν.
amen lego humin hos ean me dexetai ten basileian tu theu hos paidion u me eiselthe eis auten
18E um certo líder lhe perguntou, dizendo: Bom mestre, o que tenho que fazer para herdar a vida eterna?
Καὶ ἐπηρώτησέ τις αὐτὸν ἄρχων, λέγων, Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;
kai eperotese tis auton archon legon didaskale agathe ti poiesas dzoen aionion kleronomeso
19E Jesus lhe disse: Por que me chamas de bom? Ninguém [é] bom, a não ser um: Deus.
Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Τί με λέγεις ἀγαθόν; Οὐδεὶς ἀγαθός, εἰ μὴ εἷς, ὁ Θεός.
eipe de auto ho iesus ti me legeis agathon udeis agathos ei me heis ho theos
20Tu sabes os mandamentos: não adulterarás, não matarás, não furtarás, não darás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
Τὰς ἐντολὰς οἶδας, Μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου.
tas entolas oidas me moicheuses me foneuses me klepses me pseudomartureses tima ton patera su kai ten metera su
21E ele disse: Todas estas coisas tenho guardado desde minha juventude.
Ὁ δὲ εἶπε, Ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου.
ho de eipe tauta panta efulaxamen ek neotetos mu
22Porém Jesus, ouvindo isto, disse-lhe: Ainda uma coisa te falta: vende tudo quanto tens, e reparte-o entre os pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Ἔτι ἕν σοι λείπει· πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον, καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ· καὶ δεῦρο, ἀκολούθει μοι.
akusas de tauta ho iesus eipen auto eti hen soi leipei panta hosa echeis poleson kai diados ptochois kai hexeis thesauron en urano kai deuro akoluthei moi
23Mas ele, ouvindo isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
Ὁ δὲ ἀκούσας ταῦτα περίλυπος ἐγένετο· ἦν γὰρ πλούσιος σφόδρα.
ho de akusas tauta perilupos egeneto en gar plusios sfodra
24E vendo Jesus que ele tinha ficado muito triste, disse: Como é difícil os que têm [muitos] bens entrarem no Reino de Deus!
Ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς περίλυπον γενόμενον εἶπε, Πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.
idon de auton ho iesus perilupon genomenon eipe pos duskolos hoi ta chremata echontes eiseleusontai eis ten basileian tu theu
25Porque é mais fácil um camelo entrar pelo olho de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
Εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ῥαφίδος εἰσελθεῖν, ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν.
eukopoteron gar esti kamelon dia trumalias rhafidos eiselthein e plusion eis ten basileian tu theu eiselthein
26E os que ouviram [isto] ,disseram: Quem então pode se salvar?
Εἶπον δὲ οἱ ἀκούσαντες, Καὶ τίς δύναται σωθῆναι;
eipon de hoi akusantes kai tis dunatai sothenai
27E ele disse: As coisas que são impossíveis para os seres humanos são possíveis para Deus.
Ὁ δὲ εἶπε, Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατά ἐστι παρὰ τῷ Θεῷ.
ho de eipe ta adunata para anthropois dunata esti para to theo
28E Pedro disse: Eis que deixamos tudo, e temos te seguido.
Εἶπε δὲ ὁ Πέτρος, Ἰδού, ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι.
eipe de ho petros idu hemeis afekamen panta kai ekoluthesamen soi
29E ele lhes disse: Em verdade vos digo, que há ninguém que, tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos,
Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐδείς ἐστιν ὃς ἀφῆκεν οἰκίαν, ἢ γονεῖς, ἢ ἀδελφούς, ἢ γυναῖκα, ἢ τέκνα, ἕνεκεν τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ,
ho de eipen autois amen lego humin hoti udeis estin hos afeken oikian e goneis e adelfus e gunaika e tekna heneken tes basileias tu theu
30Que não venha a receber de volta muito mais nestes tempos, e nos tempos vindouros [receba] a vida eterna.
ὃς οὐ μὴ ἀπολάβῃ πολλαπλασίονα ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ, καὶ ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωὴν αἰώνιον.
hos u me apolabe pollaplasiona en to kairo tuto kai en to aioni to erchomeno dzoen aionion
31E tomando consigo aos doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que [está] escrito pelos profetas.
Παραλαβὼν δὲ τοὺς δώδεκα, εἶπε πρὸς αὐτούς, Ἰδού, ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ τελεσθήσεται πάντα τὰ γεγραμμένα διὰ τῶν προφητῶν τῷ υἱῷ τοῦ ἀνθρώπου.
paralabon de tus dodeka eipe pros autus idu anabainomen eis hierosoluma kai telesthesetai panta ta gegrammena dia ton profeton to huio tu anthropu
32Porque ele será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido.
Παραδοθήσεται γὰρ τοῖς ἔθνεσι, καὶ ἐμπαιχθήσεται, καὶ ὑβρισθήσεται, καὶ ἐμπτυσθήσεται,
paradothesetai gar tois ethnesi kai empaichthesetai kai hubristhesetai kai emptusthesetai
33E [depois de] açoitá-lo, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
καὶ μαστιγώσαντες ἀποκτενοῦσιν αὐτόν· καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ ἀναστήσεται.
kai mastigosantes apoktenusin auton kai te hemera te trite anastesetai
34E eles nada entendiam destas coisas; e esta palavra lhes era oculta; e não entendiam o que estava sendo lhes dito.
Καὶ αὐτοὶ οὐδὲν τούτων συνῆκαν, καὶ ἦν τὸ ῥῆμα τοῦτο κεκρυμμένον ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ οὐκ ἐγίνωσκον τὰ λεγόμενα.
kai autoi uden tuton sunekan kai en to rhema tuto kekrummenon ap auton kai uk eginoskon ta legomena
35E aconteceu que ele, chegando perto de Jericó, estava um cego sentado junto ao caminho, mendigando.
Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἐγγίζειν αὐτὸν εἰς Ἰεριχώ, τυφλός τις ἐκάθητο παρὰ τὴν ὁδὸν προσαιτῶν·
egeneto de en to engidzein auton eis iericho tuflos tis ekatheto para ten hodon prosaiton
36E este, ouvindo a multidão passar, perguntou: O que era aquilo?
ἀκούσας δὲ ὄχλου διαπορευομένου, ἐπυνθάνετο τί εἴη τοῦτο.
akusas de ochlu diaporeuomenu epunthaneto ti eie tuto
37E disseram-lhe que Jesus Nazareno estava passando.
Ἀπήγγειλαν δὲ αὐτῷ ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος παρέρχεται.
apengeilan de auto hoti iesus ho nadzoraios parerchetai
38Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
Καὶ ἐβόησε, λέγων, Ἰησοῦ, υἱὲ Δαβίδ, ἐλέησόν με.
kai eboese legon iesu huie dabid eleeson me
39E os que estavam mais a frente o repreendiam, para que calasse; porém ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
Καὶ οἱ προάγοντες ἐπετίμων αὐτῷ ἵνα σιωπήσῃ· αὐτὸς δὲ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν, Υἱὲ Δαβίδ, ἐλέησόν με.
kai hoi proagontes epetimon auto hina siopese autos de pollo mallon ekradzen huie dabid eleeson me
40Então Jesus, parando, mandou que o trouxessem para si; e chegando ele, perguntou-lhe,
Σταθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐκέλευσεν αὐτὸν ἀχθῆναι πρὸς αὐτόν· ἐγγίσαντος δὲ αὐτοῦ ἐπηρώτησεν αὐτόν,
statheis de ho iesus ekeleusen auton achthenai pros auton engisantos de autu eperotesen auton
41Dizendo: Que queres que eu te faça?E ele disse: Senhor, que eu veja.
λέγων, Τί σοι θέλεις ποιήσω; Ὁ δὲ εἶπε, Κύριε, ἵνα ἀναβλέψω.
legon ti soi theleis poieso ho de eipe kurie hina anablepso
42E Jesus lhe disse: Vê, tua fé te salvou.
Καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Ἀνάβλεψον· ἡ πίστις σου σέσωκέ σε.
kai ho iesus eipen auto anablepson he pistis su sesoke se
43E logo ele viu, e o seguia, glorificando a Deus. E o todo o povo, vendo [isto] , dava louvores a Deus.
Καὶ παραχρῆμα ἀνέβλεψε, καὶ ἠκολούθει αὐτῷ, δοξάζων τὸν Θεόν· καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἰδὼν ἔδωκεν αἶνον τῷ Θεῷ.
kai parachrema aneblepse kai ekoluthei auto doxadzon ton theon kai pas ho laos idon edoken ainon to theo
Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.
Todas as Escrituras em português citadas são da Bíblia Livre (BLIVRE), Copyright © Diego Santos, Mario Sérgio e Marco Teles, fevereiro de 2018. Licença Creative Commons Atribuição 4.0 Brasil. Reprodução permitida desde que devidamente mencionados fonte e autores.
Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.