Uma pessoa não morre quando deixa de respirar, mas quando deixa de sonhar!

VOO 56
pt·en·es
🛒EntrarPlanos

Todos os livrosTodos os capítulos

Judas 1

Bíblia Livre (BLIVRE) + Textus Receptus (TR)

Esconder o originalVer palavra por palavra

Abaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.

1Judas, servo de Jesus Cristo, e irmão de Tiago, para aqueles [que foram] chamados, santificados por Deus Pai, e guardados por Jesus Cristo.

Ἰούδας Ἰησοῦ Χριστοῦ δοῦλος, ἀδελφὸς δὲ Ἰακώβου, τοῖς ἐν Θεῷ πατρὶ ἡγιασμένοις, καὶ Ἰησοῦ Χριστῷ τετηρημένοις, κλητοῖς·

iudas iesu christu dulos adelfos de iakobu tois en theo patri hegiasmenois kai iesu christo teteremenois kletois

2Misericórdia a vós, e a paz e o amor [vos] sejam multiplicados.

ἔλεος ὑμῖν καὶ εἰρήνη καὶ ἀγάπη πληθυνθείη.

eleos humin kai eirene kai agape plethuntheie

3Amados, procurando eu vos escrever com todo empenho sobre a [nossa] salvação comum, eu tive por necessário vos escrever e exortar a batalhar pela fé que de uma vez foi entregue aos santos.

Ἀγαπητοί, πᾶσαν σπουδὴν ποιούμενος γράφειν ὑμῖν περὶ τῆς κοινῆς σωτηρίας, ἀνάγκην ἔσχον γράψαι ὑμῖν, παρακαλῶν ἐπαγωνίζεσθαι τῇ ἅπαξ παραδοθείσῃ τοῖς ἁγίοις πίστει.

agapetoi pasan spuden poiumenos grafein humin peri tes koines soterias ananken eschon grapsai humin parakalon epagonidzesthai te hapax paradotheise tois hagiois pistei

4Porque alguns entraram disfarçadamente entre vós, que desde antes estavam escritos para a condenação; pessoas ímpias, que distorcem a graça de Deus em perversão, e negam ao único Soberano Deus e nosso Senhor Jesus Cristo.

Παρεισέδυσαν γάρ τινες ἄνθρωποι, οἱ πάλαι προγεγραμμένοι εἰς τοῦτο τὸ κρίμα, ἀσεβεῖς, τὴν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν χάριν μετατιθέντες εἰς ἀσέλγειαν, καὶ τὸν μόνον δεσπότην Θεὸν καὶ Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ἀρνούμενοι.

pareisedusan gar tines anthropoi hoi palai progegrammenoi eis tuto to krima asebeis ten tu theu hemon charin metatithentes eis aselgeian kai ton monon despoten theon kai kurion hemon iesun christon arnumenoi

5Mas eu quer vos lembrar, sabendo vós disto de uma vez por todas: que o Senhor, tendo liberto o povo para fora da terra do Egito, depois destruiu os que não creram.

Ὑπομνῆσαι δὲ ὑμᾶς βούλομαι, εἰδότας ὑμᾶς ἅπαξ τοῦτο, ὅτι ὁ Κύριος, λαὸν ἐκ γῆς Αἰγύπτου σώσας, τὸ δεύτερον τοὺς μὴ πιστεύσαντας ἀπώλεσεν.

hupomnesai de humas bulomai eidotas humas hapax tuto hoti ho kurios laon ek ges aiguptu sosas to deuteron tus me pisteusantas apolesen

6E aos anjos que não guardaram sua origem, mas deixaram sua própria habitação, ele os reservou debaixo de grande escuridão em prisões eternas até o julgamento do grande dia.

Ἀγγέλους τε τοὺς μὴ τηρήσαντας τὴν ἑαυτῶν ἀρχήν, ἀλλὰ ἀπολιπόντας τὸ ἴδιον οἰκητήριον, εἰς κρίσιν μεγάλης ἡμέρας δεσμοῖς ἀϊδίοις ὑπὸ ζόφον τετήρηκεν.

angelus te tus me teresantas ten heauton archen alla apolipontas to idion oiketerion eis krisin megales hemeras desmois aidiois hupo dzofon tetereken

7Assim como Sodoma e Gomorra, e as cidades circunvizinhas, que como aquelas, tendo cometido pecados sexuais, e seguido uma carne ilícita, foram postas como exemplo, recebendo a punição do fogo eterno.

Ὡς Σόδομα καὶ Γόμορρα, καὶ αἱ περὶ αὐτὰς πόλεις, τὸν ὅμοιον τούτοις τρόπον ἐκπορνεύσασαι, καὶ ἀπελθοῦσαι ὀπίσω σαρκὸς ἑτέρας, πρόκεινται δεῖγμα, πυρὸς αἰωνίου δίκην ὑπέχουσαι.

hos sodoma kai gomorra kai hai peri autas poleis ton homoion tutois tropon ekporneusasai kai apelthusai opiso sarkos heteras prokeintai deigma puros aioniu diken hupechusai

8Porém estes, também semelhantemente adormecidos, contaminam a carne, e rejeitam a soberania, e insultam as [coisas dignas de] glórias.

Ὁμοίως μέντοι καὶ οὗτοι ἐνυπνιαζόμενοι σάρκα μὲν μιαίνουσι, κυριότητα δὲ ἀθετοῦσι, δόξας δὲ βλασφημοῦσιν.

homoios mentoi kai hutoi enupniadzomenoi sarka men miainusi kurioteta de athetusi doxas de blasfemusin

9Mas Miguel, o arcanjo, quando ele discutia com o diabo, e disputava por causa do corpo de Moisés, não ousou contra [ele] pronunciar juízo de maldição, porém disse: “O Senhor te repreenda.”

Ὁ δὲ Μιχαὴλ ὁ ἀρχάγγελος, ὅτε τῷ διαβόλῳ διακρινόμενος διελέγετο περὶ τοῦ Μωσέως σώματος, οὐκ ἐτόλμησε κρίσιν ἐπενεγκεῖν βλασφημίας, ἀλλ᾿ εἶπεν, Ἐπιτιμήσαι σοι Κύριος.

ho de michael ho archangelos hote to diabolo diakrinomenos dielegeto peri tu moseos somatos uk etolmese krisin epenenkein blasfemias all eipen epitimesai soi kurios

10Mas estes insultam tudo aquilo que não conhecem; e tudo o que eles entendem naturalmente, como animais irracionais, nisso eles se corrompem.

Οὗτοι δὲ ὅσα μὲν οὐκ οἴδασι βλασφημοῦσιν· ὅσα δὲ φυσικῶς, ὡς τὰ ἄλογα ζῷα, ἐπίστανται, ἐν τούτοις φθείρονται.

hutoi de hosa men uk oidasi blasfemusin hosa de fusikos hos ta aloga dzoa epistantai en tutois ftheirontai

11Ai deles; porque eles entraram pelo caminho de Caim, e se dispuseram ao engano de Balaão por interesse por [interesse de] lucro, e pereceram pela rebelião de Coré.

Οὐαὶ αὐτοῖς· ὅτι τῇ ὁδῷ τοῦ Κάϊν ἐπορεύθησαν, καὶ τῇ πλάνῃ τοῦ Βαλαὰμ μισθοῦ ἐξεχύθησαν, καὶ τῇ ἀντιλογίᾳ τοῦ Κόρε ἀπώλοντο.

uai autois hoti te hodo tu kain eporeuthesan kai te plane tu balaam misthu exechuthesan kai te antilogia tu kore apolonto

12Estes são manchas em vossas demonstrações de amor, participando dos banquetes convosco, apascentando a si mesmos sem temor; eles são nuvens sem água, levadas pelos ventos sem direção; são como árvores murchas, infrutíferas, duas vezes mortas e arrancadas pela raiz;

Οὗτοί εἰσιν ἐν ταῖς ἀγάπαις ὑμῶν σπιλάδες, συνευωχούμενοι, ἀφόβως ἑαυτοὺς ποιμαίνοντες· νεφέλαι ἄνυδροι, ὑπὸ ἀνέμων περιφερόμεναι· δένδρα φθινοπωρινά, ἄκαρπα, δὶς ἀποθανόντα, ἐκριζωθέντα·

hutoi eisin en tais agapais humon spilades suneuochumenoi afobos heautus poimainontes nefelai anudroi hupo anemon periferomenai dendra fthinoporina akarpa dis apothanonta ekridzothenta

13Ondas furiosas do mar, que espumam suas próprias vergonhas; estrelas errantes, para as quais a escuridão das trevas está reservada eternamente.

κύματα ἄγρια θαλάσσης, ἐπαφρίζοντα τὰς ἑαυτῶν αἰσχύνας· ἀστέρες πλανῆται, οἷς ὁ ζόφος τοῦ σκότους εἰς τὸν αἰῶνα τετήρηται.

kumata agria thalasses epafridzonta tas heauton aischunas asteres planetai hois ho dzofos tu skotus eis ton aiona teteretai

14E Enoque, o sétimo depois de Adão, também profetizou sobre estes, dizendo: “Eis que o Senhor veio, com dezenas de milhares de seus santos;

Προεφήτευσε δὲ καὶ τούτοις ἕβδομος ἀπὸ Ἀδὰμ Ἐνώχ, λέγων, Ἰδού, ἦλθε Κύριος ἐν μυριάσιν ἁγίαις αὐτοῦ,

proefeteuse de kai tutois hebdomos apo adam enoch legon idu elthe kurios en muriasin hagiais autu

15para fazer julgamento contra todos, e reprovar a todos os seus ímpios, por todas as suas obras de irreverência, que impiamente cometeram, e por todas as duras [palavras] que os ímpios pecadores falaram contra ele.”

ποιῆσαι κρίσιν κατὰ πάντων, καὶ ἐξελέγξαι πάντας τοὺς ἀσεβεῖς αὐτῶν περὶ πάντων τῶν ἔργων ἀσεβείας αὐτῶν ὧν ἠσέβησαν, καὶ περὶ πάντων τῶν σκληρῶν ὧν ἐλάλησαν κατ᾿ αὐτοῦ ἁμαρτωλοὶ ἀσεβεῖς.

poiesai krisin kata panton kai exelegxai pantas tus asebeis auton peri panton ton ergon asebeias auton hon esebesan kai peri panton ton skleron hon elalesan kat autu hamartoloi asebeis

16Estes são murmuradores, reclamadores, que andam segundo seus próprios maus desejos; e sua boca fala palavras de arrogância, mostrando admiração às pessoas para o [próprio] proveito.

Οὗτοί εἰσι γογγυσταί, μεμψίμοιροι, κατὰ τὰς ἐπιθυμίας αὐτῶν πορευόμενοι, καὶ τὸ στόμα αὐτῶν λαλεῖ ὑπέρογκα, θαυμάζοντες πρόσωπα ὠφελείας χάριν.

hutoi eisi gongustai mempsimoiroi kata tas epithumias auton poreuomenoi kai to stoma auton lalei huperonka thaumadzontes prosopa ofeleias charin

17Mas vós, amados, lembrai-vos das palavras que foram preditas pelos apóstolos de nosso Senhor Jesus Cristo;

Ὑμεῖς δέ, ἀγαπητοί, μνήσθητε τῶν ῥημάτων τῶν προειρημένων ὑπὸ τῶν ἀποστόλων τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ·

humeis de agapetoi mnesthete ton rhematon ton proeiremenon hupo ton apostolon tu kuriu hemon iesu christu

18Como eles vos diziam, que “no último tempo haveria escarnecedores, que andariam segundo seus próprios desejos ímpios.”

ὅτι ἔλεγον ὑμῖν ὅτι ἐν ἐσχάτῳ χρόνῳ ἔσονται ἐμπαῖκται, κατὰ τὰς ἑαυτῶν ἐπιθυμίας πορευόμενοι τῶν ἀσεβειῶν.

hoti elegon humin hoti en eschato chrono esontai empaiktai kata tas heauton epithumias poreuomenoi ton asebeion

19Estes são os que separam a si mesmos, mundanos, que não têm o Espírito.

Οὗτοί εἰσιν οἱ ἀποδιορίζοντες ἑαυτούς, ψυχικοί, πνεῦμα μὴ ἔχοντες.

hutoi eisin hoi apodioridzontes heautus psuchikoi pneuma me echontes

20Mas vós, amados, edificai a vós mesmos em vossa santíssima fé, orando no Espírito Santo.

Ὑμεῖς δέ, ἀγαπητοί, τῇ ἁγιωτάτῃ ὑμῶν πίστει ἐποικοδομοῦντες ἑαυτούς, ἐν πνεύματι ἁγίῳ προσευχόμενοι,

humeis de agapetoi te hagiotate humon pistei epoikodomuntes heautus en pneumati hagio proseuchomenoi

21Conservai a vós mesmos no amor de Deus, esperando a misericórdia de nosso Senhor Jesus Cristo para a vida eterna.

ἑαυτοὺς ἐν ἀγάπῃ Θεοῦ τηρήσατε, προσδεχόμενοι τὸ ἔλεος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς ζωὴν αἰώνιον.

heautus en agape theu teresate prosdechomenoi to eleos tu kuriu hemon iesu christu eis dzoen aionion

22E tende misericórdia de alguns, usando de discernimento;

Καὶ οὓς μὲν ἐλεεῖτε διακρινόμενοι·

kai hus men eleeite diakrinomenoi

23Mas a outros salvai em temor, arrancando [-os] do fogo, odiando até a roupa contaminada pela carne.

οὓς δὲ ἐν φόβῳ σώζετε, ἐκ τοῦ πυρὸς ἁρπάζοντες, μισοῦντες καὶ τὸν ἀπὸ τῆς σαρκὸς ἐσπιλωμένον χιτῶνα.

hus de en fobo sodzete ek tu puros harpadzontes misuntes kai ton apo tes sarkos espilomenon chitona

24E para aquele que é poderoso para vos guardar de tropeçar, e vos apresentar irrepreensíveis com alegria diante de sua glória;

Τῷ δὲ δυναμένῳ φυλάξαι ὑμᾶς ἀπταίστους, καὶ στῆσαι κατενώπιον τῆς δόξης αὐτοῦ ἀμώμους ἐν ἀγαλλιάσει,

to de dunameno fulaxai humas aptaistus kai stesai katenopion tes doxes autu amomus en agalliasei

25Ao único sábio Deus, nosso Salvador,[seja] a glória e majestade, poder e autoridade, agora, e para todo o sempre, Amém!

μόνῳ σοφῷ Θεῷ σωτῆρι ἡμῶν, δόξα καὶ μεγαλωσύνη, κράτος καὶ ἐξουσία, καὶ νῦν καὶ εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

mono sofo theo soteri hemon doxa kai megalosune kratos kai exusia kai nun kai eis pantas tus aionas amen

Anterior: 3 João 1Próximo: Apocalipse 1
Gerar um estudo desta passagem

Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.

Compartilhar

Todas as Escrituras em português citadas são da Bíblia Livre (BLIVRE), Copyright © Diego Santos, Mario Sérgio e Marco Teles, fevereiro de 2018. Licença Creative Commons Atribuição 4.0 Brasil. Reprodução permitida desde que devidamente mencionados fonte e autores.

Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.