Todos os livrosTodos os capítulos
Tiago 3
Abaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.
1Meus irmãos, não sejais muitos de vós mestres, porque sabeis que receberemos um julgamento mais rigoroso.
Μὴ πολλοὶ διδάσκαλοι γίνεσθε, ἀδελφοί μου, εἰδότες ὅτι μεῖζον κρίμα ληψόμεθα.
me polloi didaskaloi ginesthe adelfoi mu eidotes hoti meidzon krima lepsometha
2Pois todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça no que diz, tal homem é completo, e também capaz de refrear todo o corpo.
Πολλὰ γὰρ πταίομεν ἅπαντες. Εἴ τις ἐν λόγῳ οὐ πταίει, οὗτος τέλειος ἀνήρ, δυνατὸς χαλιναγωγῆσαι καὶ ὅλον τὸ σῶμα.
polla gar ptaiomen hapantes ei tis en logo u ptaiei hutos teleios aner dunatos chalinagogesai kai holon to soma
3Eis que pomos freios nas bocas dos cavalos para nos obedecerem, e [assim] manobramos todo o corpo deles.
Ἰδού, τῶν ἵππων τοὺς χαλινοὺς εἰς τὰ στόματα βάλλομεν πρὸς τὸ πείθεσθαι αὐτοὺς ἡμῖν, καὶ ὅλον τὸ σῶμα αὐτῶν μετάγομεν.
idu ton hippon tus chalinus eis ta stomata ballomen pros to peithesthai autus hemin kai holon to soma auton metagomen
4Vede também os navios, sendo tão grandes, e levados por impetuosos ventos, são manobrados com um pequeníssimo leme para onde quer que queira o impulso daquele que dirige.
Ἰδού, καὶ τὰ πλοῖα, τηλικαῦτα ὄντα, καὶ ὑπὸ σκληρῶν ἀνέμων ἐλαυνόμενα, μετάγεται ὑπὸ ἐλαχίστου πηδαλίου, ὅπου ἂν ἡ ὁρμὴ τοῦ εὐθύνοντος βούληται.
idu kai ta ploia telikauta onta kai hupo skleron anemon elaunomena metagetai hupo elachistu pedaliu hopu an he horme tu euthunontos buletai
5Assim também a língua é um pequeno membro, mas se orgulha de grandes coisas. Vede como um pequeno fogo incendeia um grande bosque!
Οὕτω καὶ ἡ γλῶσσα μικρὸν μέλος ἐστί, καὶ μεγαλαυχεῖ. Ἰδού, ὀλίγον πῦρ ἡλίκην ὕλην ἀνάπτει.
huto kai he glossa mikron melos esti kai megalauchei idu oligon pur heliken hulen anaptei
6A língua também [é] um fogo, o mundo da injustiça; assim a língua está posta entre os nossos membros, contaminando o corpo todo, inflamando o curso da natureza humana, e sendo inflamada pelo inferno.
Καὶ ἡ γλῶσσα πῦρ, ὁ κόσμος τῆς ἀδικίας· οὕτως ἡ γλῶσσα καθίσταται ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν, ἡ σπιλοῦσα ὅλον τὸ σῶμα, καὶ φλογίζουσα τὸν τροχὸν τῆς γενέσεως, καὶ φλογιζομένη ὑπὸ τῆς γεέννης.
kai he glossa pur ho kosmos tes adikias hutos he glossa kathistatai en tois melesin hemon he spilusa holon to soma kai flogidzusa ton trochon tes geneseos kai flogidzomene hupo tes geennes
7Pois toda espécie, tanto de animais selvagens como de aves, tanto de répteis como de animais marinhos, é dominível e tem sido dominada pela espécie humana;
Πᾶσα γὰρ φύσις θηρίων τε καὶ πετεινῶν, ἑρπετῶν τε καὶ ἐναλίων, δαμάζεται καὶ δεδάμασται τῇ φύσει τῇ ἀνθρωπίνῃ·
pasa gar fusis therion te kai peteinon herpeton te kai enalion damadzetai kai dedamastai te fusei te anthropine
8Mas nenhum ser humano consegue dominar a língua; ela é um mal difícil de se controlar, cheia de veneno mortal.
τὴν δὲ γλῶσσαν οὐδεὶς δύναται ἀνθρώπων δαμάσαι· ἀκατάσχετον κακόν, μεστὴ ἰοῦ θανατηφόρου.
ten de glossan udeis dunatai anthropon damasai akatascheton kakon meste iu thanateforu
9Com ela bendizemos o Deus e Pai, e com ela amaldiçoamos os seres humanos, que são feitos à semelhança de Deus.
Ἐν αὐτῇ εὐλογοῦμεν τὸν Θεὸν καὶ πατέρα, καὶ ἐν αὐτῇ καταρώμεθα τοὺς ἀνθρώπους τοὺς καθ᾿ ὁμοίωσιν Θεοῦ γεγονότας·
en aute eulogumen ton theon kai patera kai en aute katarometha tus anthropus tus kath homoiosin theu gegonotas
10Da mesma boca procedem benção e maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
ἐκ τοῦ αὐτοῦ στόματος ἐξέρχεται εὐλογία καὶ κατάρα. Οὐ χρή, ἀδελφοί μου, ταῦτα οὕτω γίνεσθαι.
ek tu autu stomatos exerchetai eulogia kai katara u chre adelfoi mu tauta huto ginesthai
11Acaso uma fonte jorra do mesmo manancial [água] doce e [água] amarga?
Μήτι ἡ πηγὴ ἐκ τῆς αὐτῆς ὀπῆς βρύει τὸ γλυκὺ καὶ τὸ πικρόν;
meti he pege ek tes autes opes bruei to gluku kai to pikron
12Meus irmãos, pode a figueira dar azeitonas, ou a videira figos? Assim [também] , nenhuma fonte dá tanto água salgada como doce.
Μὴ δύναται, ἀδελφοί μου, συκῆ ἐλαίας ποιῆσαι, ἢ ἄμπελος σῦκα; Οὕτως οὐδεμία πηγὴ ἁλυκὸν καὶ γλυκὺ ποιῆσαι ὕδωρ.
me dunatai adelfoi mu suke elaias poiesai e ampelos suka hutos udemia pege halukon kai gluku poiesai hudor
13Quem dentre vós for sábio e inteligente, que mostre pela boa conduta as suas obras em humildade de sabedoria.
Τίς σοφὸς καὶ ἐπιστήμων ἐν ὑμῖν; Δειξάτω ἐκ τῆς καλῆς ἀναστροφῆς τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν πρᾳΰτητι σοφίας.
tis sofos kai epistemon en humin deixato ek tes kales anastrofes ta erga autu en prauteti sofias
14Porém, se tendes amarga inveja e rivalidade no vosso coração, não vos orgulheis, nem mintais contra a verdade.
Εἰ δὲ ζῆλον πικρὸν ἔχετε καὶ ἐριθείαν ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν, μὴ κατακαυχᾶσθε καὶ ψεύδεσθε κατὰ τῆς ἀληθείας.
ei de dzelon pikron echete kai eritheian en te kardia humon me katakauchasthe kai pseudesthe kata tes aletheias
15Esta sabedoria não é a que vem do alto, mas sim, terrena, animal, [e] demoníaca.
Οὐκ ἔστιν αὕτη ἡ σοφία ἄνωθεν κατερχομένη, ἀλλ᾿ ἐπίγειος, ψυχική, δαιμονιώδης.
uk estin haute he sofia anothen katerchomene all epigeios psuchike daimoniodes
16Pois onde [há] inveja e rivalidade, ali [há] perturbação e toda obra perversa.
Ὅπου γὰρ ζῆλος καὶ ἐριθεία, ἐκεῖ ἀκαταστασία καὶ πᾶν φαῦλον πρᾶγμα.
hopu gar dzelos kai eritheia ekei akatastasia kai pan faulon pragma
17Mas a sabedoria do alto é primeiramente pura, depois pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, imparcial e sem hipocrisia.
Ἡ δὲ ἄνωθεν σοφία πρῶτον μὲν ἁγνή ἐστιν, ἔπειτα εἰρηνική, ἐπιεικής, εὐπειθής, μεστὴ ἐλέους καὶ καρπῶν ἀγαθῶν, ἀδιάκριτος καὶ ἀνυπόκριτος.
he de anothen sofia proton men hagne estin epeita eirenike epieikes eupeithes meste eleus kai karpon agathon adiakritos kai anupokritos
18E o fruto da justiça é semeado na paz para os que praticam a paz.
Καρπὸς δὲ τῆς δικαιοσύνης ἐν εἰρήνῃ σπείρεται τοῖς ποιοῦσιν εἰρήνην.
karpos de tes dikaiosunes en eirene speiretai tois poiusin eirenen
Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.
Todas as Escrituras em português citadas são da Bíblia Livre (BLIVRE), Copyright © Diego Santos, Mario Sérgio e Marco Teles, fevereiro de 2018. Licença Creative Commons Atribuição 4.0 Brasil. Reprodução permitida desde que devidamente mencionados fonte e autores.
Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.