Todos os livrosTodos os capítulos
Gálatas 2
Abaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.
1Depois de passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando comigo também Tito.
Ἔπειτα διὰ δεκατεσσάρων ἐτῶν πάλιν ἀνέβην εἰς Ἱεροσόλυμα μετὰ Βαρνάβα, συμπαραλαβὼν καὶ Τίτον·
epeita dia dekatessaron eton palin aneben eis hierosoluma meta barnaba sumparalabon kai titon
2E, por causa de uma revelação, subi, e lhes declarei o Evangelho que prego entre os gentios. [Isso] , porém, foi em particular, com os mais influentes, para que eu eu não corresse ou tivesse corrido em vão.
ἀνέβην δὲ κατὰ ἀποκάλυψιν, καὶ ἀνεθέμην αὐτοῖς τὸ εὐαγγέλιον ὃ κηρύσσω ἐν τοῖς ἔθνεσι, κατ᾿ ἰδίαν δὲ τοῖς δοκοῦσι, μήπως εἰς κενὸν τρέχω ἢ ἔδραμον.
aneben de kata apokalupsin kai anethemen autois to euangelion ho kerusso en tois ethnesi kat idian de tois dokusi mepos eis kenon trecho e edramon
3Porém nem mesmo Tito, que estava comigo, sendo grego, foi obrigado a se circuncidar.
Ἀλλ᾿ οὐδὲ Τίτος ὁ σὺν ἐμοί, Ἕλλην ὤν, ἠναγκάσθη περιτμηθῆναι·
all ude titos ho sun emoi hellen on enankasthe peritmethenai
4E [isso] por causa de falsos irmãos, que haviam se infiltrado, e entraram secretamente para espionar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus, a fim de nos tornar escravos.
διὰ δὲ τοὺς παρεισάκτους ψευδαδέλφους, οἵτινες παρεισῆλθον κατασκοπῆσαι τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν ἣν ἔχομεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ἵνα ἡμᾶς καταδουλώσωνται·
dia de tus pareisaktus pseudadelfus hoitines pareiselthon kataskopesai ten eleutherian hemon hen echomen en christo iesu hina hemas katadulosontai
5A eles nem sequer por um momento cedemos a nos sujeitarmos, para que a verdade do Evangelho permanecesse em vós.
οἷς οὐδὲ πρὸς ὥραν εἴξαμεν τῇ ὑποταγῇ, ἵνα ἡ ἀλήθεια τοῦ εὐαγγελίου διαμείνῃ πρὸς ὑμᾶς.
hois ude pros horan eixamen te hupotage hina he aletheia tu euangeliu diameine pros humas
6E quanto aos de maior influência (o que haviam sido antes não me importa; Deus não se interessa na aparência humana); esses, pois, que eram influentes, nada me acrescentaram.
Ἀπὸ δὲ τῶν δοκούντων εἶναί τι — ὁποῖοί ποτε ἦσαν οὐδέν μοι διαφέρει· πρόσωπον Θεὸς ἀνθρώπου οὐ λαμβάνει — ἐμοὶ γὰρ οἱ δοκοῦντες οὐδὲν προσανέθεντο·
apo de ton dokunton einai ti hopoioi pote esan uden moi diaferei prosopon theos anthropu u lambanei emoi gar hoi dokuntes uden prosanethento
7Pelo contrário, quando viram que o Evangelho aos incircuncisos havia sido confiado a mim, assim como a Pedro, aos circuncisos,
ἀλλὰ τοὐναντίον, ἰδόντες ὅτι πεπίστευμαι τὸ εὐαγγέλιον τῆς ἀκροβυστίας, καθὼς Πέτρος τῆς περιτομῆς —
alla tunantion idontes hoti pepisteumai to euangelion tes akrobustias kathos petros tes peritomes
8(pois aquele que operou em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim para os gentios)
ὁ γὰρ ἐνεργήσας Πέτρῳ εἰς ἀποστολὴν τῆς περιτομῆς, ἐνήργησε καὶ ἐμοὶ εἰς τὰ ἔθνη —
ho gar energesas petro eis apostolen tes peritomes energese kai emoi eis ta ethne
9e quando Tiago, Cefas, e João, que eram considerados como colunas, reconheceram a graça que me foi dada, eles estenderam as mãos direitas de comunhão a mim e a Barnabé, para que nós [fôssemos] aos gentios, e eles aos circuncisos;
καὶ γνόντες τὴν χάριν τὴν δοθεῖσάν μοι, Ἰάκωβος καὶ Κηφᾶς καὶ Ἰωάννης, οἱ δοκοῦντες στύλοι εἶναι, δεξιὰς ἔδωκαν ἐμοὶ καὶ Βαρνάβᾳ κοινωνίας, ἵνα ἡμεῖς εἰς τὰ ἔθνη, αὐτοὶ δὲ εἰς τὴν περιτομήν·
kai gnontes ten charin ten dotheisan moi iakobos kai kefas kai ioannes hoi dokuntes stuloi einai dexias edokan emoi kai barnaba koinonias hina hemeis eis ta ethne autoi de eis ten peritomen
10sob a condição de que nos lembrássemos dos pobres; isso também procurei fazer com empenho.
μόνον τῶν πτωχῶν ἵνα μνημονεύωμεν, ὃ καὶ ἐσπούδασα αὐτὸ τοῦτο ποιῆσαι.
monon ton ptochon hina mnemoneuomen ho kai espudasa auto tuto poiesai
11E quando Pedro veio a Antioquia, estive contra ele face a face, pois ele devia ser repreendido;
Ὅτε δὲ ἦλθε Πέτρος εἰς Ἀντιόχειαν, κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστην, ὅτι κατεγνωσμένος ἦν.
hote de elthe petros eis antiocheian kata prosopon auto antesten hoti kategnosmenos en
12porque, antes que alguns que Tiago enviou chegassem, ele comia com os gentios; mas depois que chegaram, ele se retirou e se separou, temendo os que eram da circuncisão.
Πρὸ τοῦ γὰρ ἐλθεῖν τινὰς ἀπὸ Ἰακώβου, μετὰ τῶν ἐθνῶν συνήσθιεν· ὅτε δὲ ἦλθον, ὑπέστελλε καὶ ἀφώριζεν ἑαυτόν, φοβούμενος τοὺς ἐκ περιτομῆς.
pro tu gar elthein tinas apo iakobu meta ton ethnon sunesthien hote de elthon hupestelle kai aforidzen heauton fobumenos tus ek peritomes
13E também com ele os outros judeus fingiram, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
Καὶ συνυπεκρίθησαν αὐτῷ καὶ οἱ λοιποὶ Ἰουδαῖοι, ὥστε καὶ Βαρνάβας συναπήχθη αὐτῶν τῇ ὑποκρίσει.
kai sunupekrithesan auto kai hoi loipoi iudaioi hoste kai barnabas sunapechthe auton te hupokrisei
14Mas quando vi que não estavam agindo corretamente conforme a verdade do Evangelho, disse na presença de todos a Pedro: “Se tu, que és judeu, vives como gentio, e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?”
Ἀλλ᾿ ὅτε εἶδον ὅτι οὐκ ὀρθοποδοῦσι πρὸς τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου, εἶπον τῷ Πέτρῳ ἔμπροσθεν πάντων, Εἰ σύ, Ἰουδαῖος ὑπάρχων, ἐθνικῶς ζῇς καὶ οὐκ Ἰουδαϊκῶς, τί τὰ ἔθνη ἀναγκάζεις Ἰουδαΐζειν;
all hote eidon hoti uk orthopodusi pros ten aletheian tu euangeliu eipon to petro emprosthen panton ei su iudaios huparchon ethnikos dzes kai uk iudaikos ti ta ethne anankadzeis iudaidzein
15Nós, que somos judeus por natureza, e não pecadores dentre os gentios,
Ἡμεῖς φύσει Ἰουδαῖοι καὶ οὐκ ἐξ ἐθνῶν ἁμαρτωλοί,
hemeis fusei iudaioi kai uk ex ethnon hamartoloi
16sabemos que o ser humano não é justificado pelas obras da Lei, mas sim pela fé em Jesus Cristo. Também nós temos crido em Cristo Jesus, para que fôssemos justificados pela fé em Cristo, e não pelas obras da Lei; pois ninguém se justificará pelas obras da Lei.
εἰδότες ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου, ἐὰν μὴ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ, καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου· διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ.
eidotes hoti u dikaiutai anthropos ex ergon nomu ean me dia pisteos iesu christu kai hemeis eis christon iesun episteusamen hina dikaiothomen ek pisteos christu kai uk ex ergon nomu dioti u dikaiothesetai ex ergon nomu pasa sarx
17Mas se nós, que buscamos ser justificados em Cristo, também nós mesmos somos achados pecadores, por isso Cristo contribui com o pecado? De maneira nenhuma!
Εἰ δέ, ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ, εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος; Μὴ γένοιτο.
ei de dzetuntes dikaiothenai en christo heurethemen kai autoi hamartoloi ara christos hamartias diakonos me genoito
18Pois, se volto a construir as coisas que já destruí, provo que eu mesmo cometi transgressão.
Εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα, ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν συνίστημι.
ei gar ha katelusa tauta palin oikodomo parabaten emauton sunistemi
19Pois pela Lei estou morto para a Lei, a fim de que eu viva para Deus.
Ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον, ἵνα Θεῷ ζήσω.
ego gar dia nomu nomo apethanon hina theo dzeso
20Já estou crucificado com Cristo. Estou vivendo não mais eu, mas Cristo vive em mim; e vivo a minha vida na carne por meio da fé no Filho de Deus, que me amou, e entregou a si mesmo por mim.
Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δέ, οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός· ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ.
christo sunestauromai dzo de uketi ego dze de en emoi christos ho de nun dzo en sarki en pistei dzo te tu huiu tu theu tu agapesantos me kai paradontos heauton huper emu
21Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça é por meio da Lei, logo Cristo morreu por nada.
Οὐκ ἀθετῶ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ· εἰ γὰρ διὰ νόμου δικαιοσύνη, ἄρα Χριστὸς δωρεὰν ἀπέθανεν.
uk atheto ten charin tu theu ei gar dia nomu dikaiosune ara christos dorean apethanen
Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.
Todas as Escrituras em português citadas são da Bíblia Livre (BLIVRE), Copyright © Diego Santos, Mario Sérgio e Marco Teles, fevereiro de 2018. Licença Creative Commons Atribuição 4.0 Brasil. Reprodução permitida desde que devidamente mencionados fonte e autores.
Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.