Todos os livrosTodos os capítulos
Atos 10
Abaixo de cada versículo no original vai a leitura aproximada, em itálico, para quem quer pronunciar o texto em voz alta. Não é transliteração acadêmica: não marca sílaba tônica nem distingue os casos que dependem de análise gramatical, e o Nome de quatro letras é lido “Yahweh”, por decisão do fundador — a pontuação do texto hebraico instrui a dizer “Adonai”, e as Bíblias em português traduzem por “SENHOR”.
1E havia um certo homem em Cesareia, de nome Cornélio, centurião, do esquadrão chamado Italiano;
Ἀνὴρ δέ τις ἦν ἐν Καισαρείᾳ ὀνόματι Κορνήλιος, ἑκατοντάρχης ἐκ σπείρης τῆς καλουμένης Ἰταλικῆς,
aner de tis en en kaisareia onomati kornelios hekatontarches ek speires tes kalumenes italikes
2Devoto, e temente a Deus, com toda a sua casa; e que fazia muitas doações ao povo, e continuamente orava a Deus.
εὐσεβὴς καὶ φοβούμενος τὸν Θεὸν σὺν παντὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, ποιῶν τε ἐλεημοσύνας πολλὰς τῷ λαῷ, καὶ δεόμενος τοῦ Θεοῦ διὰ παντός.
eusebes kai fobumenos ton theon sun panti to oiko autu poion te eleemosunas pollas to lao kai deomenos tu theu dia pantos
3Ele viu claramente em visão, cerca da hora nona do dia, a um anjo de Deus, que vinha a ele, e lhe dizia: Cornélio!
Εἶδεν ἐν ὁράματι φανερῶς, ὡσεὶ ὥραν ἐννάτην τῆς ἡμέρας, ἄγγελον τοῦ Θεοῦ εἰσελθόντα πρὸς αὐτόν, καὶ εἰπόντα αὐτῷ, Κορνήλιε.
eiden en horamati faneros hosei horan ennaten tes hemeras angelon tu theu eiselthonta pros auton kai eiponta auto kornelie
4E ele, olhando-lhe atentamente, e muito atemorizado, disse: O que é, Senhor?E disse-lhe: Tuas orações e doações subiram à memória diante de Deus.
Ὁ δὲ ἀτενίσας αὐτῷ καὶ ἔμφοβος γενόμενος εἶπε, Τί ἐστι, Κύριε; Εἶπε δὲ αὐτῷ, Αἱ προσευχαί σου καὶ αἱ ἐλεημοσύναι σου ἀνέβησαν εἰς μνημόσυνον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.
ho de atenisas auto kai emfobos genomenos eipe ti esti kurie eipe de auto hai proseuchai su kai hai eleemosunai su anebesan eis mnemosunon enopion tu theu
5E agora envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
Καὶ νῦν πέμψον εἰς Ἰόππην ἄνδρας, καὶ μετάπεμψαι Σίμωνα ὃς ἐπικαλεῖται Πέτρος·
kai nun pempson eis ioppen andras kai metapempsai simona hos epikaleitai petros
6Este está hospedado na casa de um Simão curtidor, cuja casa é junto ao mar; este te dirá o que deves fazer.
οὗτος ξενίζεται παρά τινι Σίμωνι βυρσεῖ, ᾧ ἐστιν οἰκία παρὰ θάλασσαν· οὗτος λαλήσει σοι τί σε δεῖ ποιεῖν.
hutos xenidzetai para tini simoni bursei ho estin oikia para thalassan hutos lalesei soi ti se dei poiein
7E tendo partido o anjo que falava com Cornélio, ele chamou a dois de seus servos, e a um soldado devoto, dos que permaneciam continuamente com ele.
Ὡς δὲ ἀπῆλθεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν τῷ Κορνηλίῳ, φωνήσας δύο τῶν οἰκετῶν αὐτοῦ, καὶ στρατιώτην εὐσεβῆ τῶν προσκαρτερούντων αὐτῷ,
hos de apelthen ho angelos ho lalon to kornelio fonesas duo ton oiketon autu kai stratioten eusebe ton proskarterunton auto
8E tendo lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
καὶ ἐξηγησάμενος αὐτοῖς ἅπαντα, ἀπέστειλεν αὐτοὺς εἰς τὴν Ἰόππην.
kai exegesamenos autois hapanta apesteilen autus eis ten ioppen
9E no dia seguinte, enquanto estes iam pelo caminho, e chegando perto da cidade, Pedro subiu ao telhado para orar, quase à hora sexta.
Τῇ δὲ ἐπαύριον, ὁδοιπορούντων ἐκείνων καὶ τῇ πόλει ἐγγιζόντων, ἀνέβη Πέτρος ἐπὶ τὸ δῶμα προσεύξασθαι, περὶ ὥραν ἕκτην·
te de epaurion hodoiporunton ekeinon kai te polei engidzonton anebe petros epi to doma proseuxasthai peri horan hekten
10E tendo ele fome, quis comer; [e] enquanto estavam [lhe] preparando, caiu sobre ele um êxtase.
ἐγένετο δὲ πρόσπεινος, καὶ ἤθελε γεύσασθαι· παρασκευαζόντων δὲ ἐκείνων, ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτὸν ἔκστασις,
egeneto de prospeinos kai ethele geusasthai paraskeuadzonton de ekeinon epepesen ep auton ekstasis
11E ele viu o céu aberto, e descia a ele um certo objeto, como um grande lençol, amarrado pelas quatro pontas, e abaixando-se à terra;
καὶ θεωρεῖ τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγμένον, καὶ καταβαῖνον ἐπ᾿ αὐτὸν σκεῦός τι ὡς ὀθόνην μεγάλην, τέσσαρσιν ἀρχαῖς δεδεμένον, καὶ καθιέμενον ἐπὶ τῆς γῆς·
kai theorei ton uranon aneogmenon kai katabainon ep auton skeuos ti hos othonen megalen tessarsin archais dedemenon kai kathiemenon epi tes ges
12Em que havia de todos os animais quadrúpedes da terra, e animais selvagens, e répteis, e aves do céu.
ἐν ᾧ ὑπῆρχε πάντα τὰ τετράποδα τῆς γῆς καὶ τὰ θηρία καὶ τὰ ἑρπετὰ καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ.
en ho huperche panta ta tetrapoda tes ges kai ta theria kai ta herpeta kai ta peteina tu uranu
13E veio-lhe uma voz, [dizendo] : Pedro, mata e come.
Καὶ ἐγένετο φωνὴ πρὸς αὐτόν, Ἀναστάς, Πέτρε, θῦσον καὶ φάγε.
kai egeneto fone pros auton anastas petre thuson kai fage
14Mas Pedro disse: De maneira nenhuma, Senhor; porque nunca comi coisa alguma ordinária ou impura.
Ὁ δὲ Πέτρος εἶπε, Μηδαμῶς, Κύριε· ὅτι οὐδέποτε ἔφαγον πᾶν κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον.
ho de petros eipe medamos kurie hoti udepote efagon pan koinon e akatharton
15E a voz voltou a [dizer] ,pela segunda vez: O que Deus purificou, não faças tu [como se fosse] ordinário.
Καὶ φωνὴ πάλιν ἐκ δευτέρου πρὸς αὐτόν, Ἃ ὁ Θεὸς ἐκαθάρισε, σὺ μὴ κοίνου.
kai fone palin ek deuteru pros auton ha ho theos ekatharise su me koinu
16E isto aconteceu três vezes; e o objeto voltou a ser recolhido acima ao céu.
Τοῦτο δὲ ἐγένετο ἐπὶ τρίς· καὶ πάλιν ἀνελήφθη τὸ σκεῦος εἰς τὸν οὐρανόν.
tuto de egeneto epi tris kai palin anelefthe to skeuos eis ton uranon
17E enquanto Pedro estava pensando perplexo consigo mesmo o que seria aquela visão que ele tinha visto, eis que os homens que tinham sido enviados por Cornélio, perguntando pela casa de Simão, pararam à porta.
Ὡς δὲ ἐν ἑαυτῷ διηπόρει ὁ Πέτρος τί ἂν εἴη τὸ ὅραμα ὃ εἶδε, καὶ ἰδού, οἱ ἄνδρες οἱ ἀπεσταλμένοι ἀπὸ τοῦ Κορνηλίου, διερωτήσαντες τὴν οἰκίαν Σίμωνος, ἐπέστησαν ἐπὶ τὸν πυλῶνα,
hos de en heauto dieporei ho petros ti an eie to horama ho eide kai idu hoi andres hoi apestalmenoi apo tu korneliu dierotesantes ten oikian simonos epestesan epi ton pulona
18E chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, estava hospedado ali.
καὶ φωνήσαντες ἐπυνθάνοντο εἰ Σίμων, ὁ ἐπικαλούμενος Πέτρος, ἐνθάδε ξενίζεται.
kai fonesantes epunthanonto ei simon ho epikalumenos petros enthade xenidzetai
19E estando Pedro pensando naquela visão, o Espírito lhe disse: Eis que três homens te buscam.
Τοῦ δὲ Πέτρου ἐνθυμουμένου περὶ τοῦ ὁράματος, εἶπεν αὐτῷ τὸ πνεῦμα, Ἰδού, ἄνδρες τρεῖς ζητοῦσί σε.
tu de petru enthumumenu peri tu horamatos eipen auto to pneuma idu andres treis dzetusi se
20Então levanta-te, desce, e vai com eles, sem duvidar; porque eu os enviei.
Ἀλλὰ ἀναστὰς κατάβηθι, καὶ πορεύου σὺν αὐτοῖς, μηδὲν διακρινόμενος· διότι ἐγὼ ἀπέσταλκα αὐτούς.
alla anastas katabethi kai poreuu sun autois meden diakrinomenos dioti ego apestalka autus
21E Pedro, tendo descido aos homens que tinham lhe sido enviados por Cornélio, disse: Eis que eu sou a quem buscais; qual é o motivo pelo qual estais aqui?
Καταβὰς δὲ Πέτρος πρὸς τοὺς ἄνδρας τοὺς ἀπεσταλμένους ἀπὸ τοῦ Κορνηλίου πρὸς αὐτόν, εἶπεν, Ἰδού, ἐγώ εἰμι ὃν ζητεῖτε· τίς ἡ αἰτία δι᾿ ἣν πάρεστε;
katabas de petros pros tus andras tus apestalmenus apo tu korneliu pros auton eipen idu ego eimi hon dzeteite tis he aitia di hen pareste
22E eles disseram: Cornélio, [que é] centurião, homem justo e temente a Deus, [e] que tem [bom] testemunho de toda a nação dos judeus, foi revelado por um santo anjo para te chamar até a casa dele, e ouvir de tuas palavras.
Οἱ δὲ εἶπον, Κορνήλιος ἑκατοντάρχης, ἀνὴρ δίκαιος καὶ φοβούμενος τὸν Θεόν, μαρτυρούμενός τε ὑπὸ ὅλου τοῦ ἔθνους τῶν Ἰουδαίων, ἐχρηματίσθη ὑπὸ ἀγγέλου ἁγίου μεταπέμψασθαί σε εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ἀκοῦσαι ῥήματα παρὰ σοῦ.
hoi de eipon kornelios hekatontarches aner dikaios kai fobumenos ton theon marturumenos te hupo holu tu ethnus ton iudaion echrematisthe hupo angelu hagiu metapempsasthai se eis ton oikon autu kai akusai rhemata para su
23Então chamando-os para dentro, recebeu-os em casa. Mas no dia seguinte, Pedro foi com eles; e foram com ele alguns dos irmãos de Jope.
Εἰσκαλεσάμενος οὖν αὐτοὺς ἐξένισε. Τῇ δὲ ἐπαύριον ὁ Πέτρος ἐξῆλθε σὺν αὐτοῖς, καί τινες τῶν ἀδελφῶν τῶν ἀπὸ τῆς Ἰόππης συνῆλθον αὐτῷ.
eiskalesamenos un autus exenise te de epaurion ho petros exelthe sun autois kai tines ton adelfon ton apo tes ioppes sunelthon auto
24E no dia seguinte chegaram a Cesareia. E Cornélio estava esperando por eles, tendo chamado a seus parentes e amigos mais íntimos.
Καὶ τῇ ἐπαύριον εἰσῆλθον εἰς τὴν Καισάρειαν. Ὁ δὲ Κορνήλιος ἦν προσδοκῶν αὐτούς, συγκαλεσάμενος τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ καὶ τοὺς ἀναγκαίους φίλους.
kai te epaurion eiselthon eis ten kaisareian ho de kornelios en prosdokon autus sunkalesamenos tus sungeneis autu kai tus anankaius filus
25E sucedeu que, ao Pedro entrar, Cornélio se encontrou com ele, e caindo aos pés dele, adorou-o.
Ὡς δὲ ἐγένετο εἰσελθεῖν τὸν Πέτρον, συναντήσας αὐτῷ ὁ Κορνήλιος, πεσὼν ἐπὶ τοὺς πόδας, προσεκύνησεν.
hos de egeneto eiselthein ton petron sunantesas auto ho kornelios peson epi tus podas prosekunesen
26Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te; eu mesmo também sou um ser humano.
Ὁ δὲ Πέτρος αὐτὸν ἤγειρε λέγων, Ἀνάστηθι· κἀγὼ αὐτὸς ἄνθρωπός εἰμι.
ho de petros auton egeire legon anastethi kago autos anthropos eimi
27E tendo conversado com ele, entrou; e achou a muitos que [ali] tinham se reunido.
Καὶ συνομιλῶν αὐτῷ εἰσῆλθε, καὶ εὑρίσκει συνεληλυθότας πολλούς,
kai sunomilon auto eiselthe kai heuriskei suneleluthotas pollus
28E disse-lhes: Vós sabeis como não é lícito a um homem judeu juntar-se de estrangeiros, ou aproximar-se deles; mas Deus me mostrou que a ninguém chame de ordinário ou impuro.
ἔφη τε πρὸς αὐτούς, Ὑμεῖς ἐπίστασθε ὡς ἀθέμιτόν ἐστιν ἀνδρὶ Ἰουδαίῳ κολλᾶσθαι ἢ προσέρχεσθαι ἀλλοφύλῳ· καὶ ἐμοὶ ὁ Θεὸς ἔδειξε μηδένα κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον λέγειν ἄνθρωπον·
efe te pros autus humeis epistasthe hos athemiton estin andri iudaio kollasthai e proserchesthai allofulo kai emoi ho theos edeixe medena koinon e akatharton legein anthropon
29Portanto eu, tendo sido chamado, vim sem qualquer oposição [de minha parte] . Então eu pergunto: por que motivo me mandastes chamar?
διὸ καὶ ἀναντιρρήτως ἦλθον μεταπεμφθείς. Πυνθάνομαι οὖν, τίνι λόγῳ μετεπέμψασθέ με.
dio kai anantirretos elthon metapemftheis punthanomai un tini logo metepempsasthe me
30E Cornélio disse: Há quatro dias que, até esta hora eu estava jejuando, e orava à hora nona em minha casa.
Καὶ ὁ Κορνήλιος ἔφη, Ἀπὸ τετάρτης ἡμέρας μέχρι ταύτης τῆς ὥρας ἤμην νηστεύων, καὶ τὴν ἐννάτην ὥραν προσευχόμενος ἐν τῷ οἴκῳ μου· καὶ ἰδού, ἀνὴρ ἔστη ἐνώπιόν μου ἐν ἐσθῆτι λαμπρᾷ,
kai ho kornelios efe apo tetartes hemeras mechri tautes tes horas emen nesteuon kai ten ennaten horan proseuchomenos en to oiko mu kai idu aner este enopion mu en estheti lampra
31E eis que um homem se pôs diante de mim com uma roupa brilhante, e disse: Cornélio, tura oração tem sido ouvida, e tuas doações têm sido lembradas diante de Deus.
καί φησι, Κορνήλιε, εἰσηκούσθη σου ἡ προσευχή, καὶ αἱ ἐλεημοσύναι σου ἐμνήσθησαν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.
kai fesi kornelie eisekusthe su he proseuche kai hai eleemosunai su emnesthesan enopion tu theu
32Envia pois a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; este se hospeda na casa de Simão o curtidor, junto ao mar; quando ele vier, falará contigo.
Πέμψον οὖν εἰς Ἰόππην, καὶ μετακάλεσαι Σίμωνα ὃς ἐπικαλεῖται Πέτρος· οὗτος ξενίζεται ἐν οἰκίᾳ Σίμωνος βυρσέως παρὰ θάλασσαν· ὃς παραγενόμενος λαλήσει σοι.
pempson un eis ioppen kai metakalesai simona hos epikaleitai petros hutos xenidzetai en oikia simonos burseos para thalassan hos paragenomenos lalesei soi
33Então logo eu enviei a ti; e bem fizeste em vir até aqui; agora pois estamos todos [aqui] presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto Deus tem te ordenado.
Ἐξαυτῆς οὖν ἔπεμψα πρός σε· σύ τε καλῶς ἐποίησας παραγενόμενος. Νῦν οὖν πάντες ἡμεῖς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πάρεσμεν ἀκοῦσαι πάντα τὰ προστεταγμένα σοι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ.
exautes un epempsa pros se su te kalos epoiesas paragenomenos nun un pantes hemeis enopion tu theu paresmen akusai panta ta prostetagmena soi hupo tu theu
34E Pedro, abrindo a boca, disse: Reconheço que é verdade que Deus não faz acepção de pessoas.
Ἀνοίξας δὲ Πέτρος τὸ στόμα εἶπεν, Ἐπ᾿ ἀληθείας καταλαμβάνομαι ὅτι οὐκ ἔστι προσωπολήπτης ὁ Θεός·
anoixas de petros to stoma eipen ep aletheias katalambanomai hoti uk esti prosopoleptes ho theos
35Mas sim, em toda nação, aquele que o teme, e pratica a justiça, [este] lhe é agradável.
ἀλλ᾿ ἐν παντὶ ἔθνει ὁ φοβούμενος αὐτὸν καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην, δεκτὸς αὐτῷ ἐστι.
all en panti ethnei ho fobumenos auton kai ergadzomenos dikaiosunen dektos auto esti
36A palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando o Evangelho da paz por meio de Jesus Cristo; este é o Senhor de todos.
Τὸν λόγον ὃν ἀπέστειλε τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ, εὐαγγελιζόμενος εἰρήνην διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ — οὗτός ἐστι πάντων Κύριος —
ton logon hon apesteile tois huiois israel euangelidzomenos eirenen dia iesu christu hutos esti panton kurios
37Vós sabeis da palavra que veio por toda a Judeia, começando desde a Galileia, depois do batismo que João pregou.
ὑμεῖς οἴδατε, τὸ γενόμενον ῥῆμα καθ᾿ ὅλης τῆς Ἰουδαίας, ἀρξάμενον ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας, μετὰ τὸ βάπτισμα ὃ ἐκήρυξεν Ἰωάννης·
humeis oidate to genomenon rhema kath holes tes iudaias arxamenon apo tes galilaias meta to baptisma ho ekeruxen ioannes
38[E] sobre Jesus de Nazaré; como Deus o ungiu com o Espírito Santo, e com poder; o qual percorreu [os lugares] fazendo o bem, e curando a todos os oprimidos pelo diabo; porque Deus era com ele.
Ἰησοῦν τὸν ἀπὸ Ναζαρέθ, ὡς ἔχρισεν αὐτὸν ὁ Θεὸς πνεύματι ἁγίῳ καὶ δυνάμει, ὃς διῆλθεν εὐεργετῶν καὶ ἰώμενος πάντας τοὺς καταδυναστευομένους ὑπὸ τοῦ διαβόλου, ὅτι ὁ Θεὸς ἦν μετ᾿ αὐτοῦ.
iesun ton apo nadzareth hos echrisen auton ho theos pneumati hagio kai dunamei hos dielthen euergeton kai iomenos pantas tus katadunasteuomenus hupo tu diabolu hoti ho theos en met autu
39E nós somos testemunhas de todas as coisas que ele fez; tanto na terra dos judeus, como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando [-o] em um madeiro.
Καὶ ἡμεῖς ἐσμεν μάρτυρες πάντων ὧν ἐποίησεν ἔν τε τῇ χώρᾳ τῶν Ἰουδαίων καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ· ὃν ἀνεῖλον κρεμάσαντες ἐπὶ ξύλου.
kai hemeis esmen martures panton hon epoiesen en te te chora ton iudaion kai en hierusalem hon aneilon kremasantes epi xulu
40A este Deus ressuscitou ao terceiro dia, e fez com que fosse manifesto;
Τοῦτον ὁ Θεὸς ἤγειρε τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν ἐμφανῆ γενέσθαι,
tuton ho theos egeire te trite hemera kai edoken auton emfane genesthai
41Não a todo o povo, mas sim a testemunhas determinadas por Deus com antecedência: a nós, que juntamente com ele comemos e bebemos, depois dele ter ressuscitado dos mortos.
οὐ παντὶ τῷ λαῷ, ἀλλὰ μάρτυσι τοῖς προκεχειροτονημένοις ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, ἡμῖν, οἵτινες συνεφάγομεν καὶ συνεπίομεν αὐτῷ μετὰ τὸ ἀναστῆναι αὐτὸν ἐκ νεκρῶν.
u panti to lao alla martusi tois prokecheirotonemenois hupo tu theu hemin hoitines sunefagomen kai sunepiomen auto meta to anastenai auton ek nekron
42E ele nos mandou pregar ao povo, e dar testemunho de que ele é o que foi ordenado por Deus [para ser] Juiz dos vivos e dos mortos.
Καὶ παρήγγειλεν ἡμῖν κηρύξαι τῷ λαῷ, καὶ διαμαρτύρασθαι ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ ὡρισμένος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ κριτὴς ζώντων καὶ νεκρῶν.
kai parengeilen hemin keruxai to lao kai diamarturasthai hoti autos estin ho horismenos hupo tu theu krites dzonton kai nekron
43A este todos os profetas dão testemunho, de que todos os que nele crerem receberão perdão dos pecados por meio do seu nome.
Τούτῳ πάντες οἱ προφῆται μαρτυροῦσιν, ἄφεσιν ἁμαρτιῶν λαβεῖν διὰ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ πάντα τὸν πιστεύοντα εἰς αὐτόν.
tuto pantes hoi profetai marturusin afesin hamartion labein dia tu onomatos autu panta ton pisteuonta eis auton
44E estando Pedro ainda falando estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a palavra.
Ἔτι λαλοῦντος τοῦ Πέτρου τὰ ῥήματα ταῦτα, ἐπέπεσε τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας τὸν λόγον.
eti laluntos tu petru ta rhemata tauta epepese to pneuma to hagion epi pantas tus akuontas ton logon
45E os crentes que eram da circuncisão, tantos quantos tinham vindo com Pedro, ficaram muito admirados de que também sobre os gentios fosse derramado o dom do Espírito Santo.
Καὶ ἐξέστησαν οἱ ἐκ περιτομῆς πιστοί, ὅσοι συνῆλθον τῷ Πέτρῳ, ὅτι καὶ ἐπὶ τὰ ἔθνη ἡ δωρεὰ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐκκέχυται.
kai exestesan hoi ek peritomes pistoi hosoi sunelthon to petro hoti kai epi ta ethne he dorea tu hagiu pneumatos ekkechutai
46Porque eles os ouviam falar em [diversas] línguas, e a engrandecer a Deus. Então Pedro respondeu:
Ἤκουον γὰρ αὐτῶν λαλούντων γλώσσαις, καὶ μεγαλυνόντων τὸν Θεόν. Τότε ἀπεκρίθη ὁ Πέτρος,
ekuon gar auton lalunton glossais kai megalunonton ton theon tote apekrithe ho petros
47Por acaso pode alguém impedir a água, para que não sejam batizados estes, que também, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
Μήτι τὸ ὕδωρ κωλῦσαι δύναταί τις, τοῦ μὴ βαπτισθῆναι τούτους, οἵτινες τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔλαβον καθὼς καὶ ἡμεῖς;
meti to hudor kolusai dunatai tis tu me baptisthenai tutus hoitines to pneuma to hagion elabon kathos kai hemeis
48E mandou que fossem batizados no nome do Senhor. Então lhe pediram que continuasse [com eles] por alguns dias.
Προσέταξέ τε αὐτοὺς βαπτισθῆναι ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου. Τότε ἠρώτησαν αὐτὸν ἐπιμεῖναι ἡμέρας τινάς.
prosetaxe te autus baptisthenai en to onomati tu kuriu tote erotesan auton epimeinai hemeras tinas
Abre o Gerador de Estudos Bíblicos com esta passagem já preenchida. O estudo é pesquisa conforme as regras que você definir, não um sermão pronto.
Todas as Escrituras em português citadas são da Bíblia Livre (BLIVRE), Copyright © Diego Santos, Mario Sérgio e Marco Teles, fevereiro de 2018. Licença Creative Commons Atribuição 4.0 Brasil. Reprodução permitida desde que devidamente mencionados fonte e autores.
Texto grego do Novo Testamento (Textus Receptus), domínio público, na edição digital distribuída pelo eBible.org, com notas de aparato de Adam Boyd.